
Wij zagen zo gauw geen reddingslijnen langs de kade hangen en waren al bezig in te schatten hoe ver het zwemmen zou zijn voor ons, en welke kledingstukken wij dan aan onze walkant zouden kunnen achterlaten, samen met de camera uiteraard. Tegelijkertijd probeerden wij de tijd te berekenen die het zou kosten hardlopend (haha) via de brug verderop het bootje c.q. de eventueel spartelende kat te bereiken. Het zweet brak ons reeds uit bij de gedachte.

Wij verkeerden in chaotische staat toen, de-hemel-zij-dank, de kat uit het bootje gewoon de kant op sprong. Blijkbaar had deze haarfabriek wel vaker dit soort geintjes uitgehaald en hadden wij ons geheel voor niets zorgen gemaakt omtrent zijn veiligheid. Wij nemen ons voor om in het vervolg niet meer op de zaken vooruit te lopen en vooral rustig te blijven. Of dat lukt is natuurlijk altijd nog de vraag.
2 opmerkingen:
Ik zou precies zo hebben gereageerd! En dan is het natuurlijk maar de vraag in hoeverre ik de kat daadwerkelijk had kunnen helpen als ik in het water lag...Gelukkig liep het goed af.
Ik denk dat dit een kat is met zeebenen.. enneh wat een opluchting dat je niet te water hoefde te gaan. Alhoewel...?
Een reactie posten