Spuugzat...

Charli:

Nee, ze zijn nog niet klaar met dat getimmer in mijn huis, en zo langzamerhand ben ik het dus helemaal spuugzat. En nou schijnt het dat ik iets doms heb gedaan, maar dat was helemaal buiten mijn schuld om, dat kan ik u verzekeren. Ja, terwijl ik boven op onze kamer opgesloten zat, zijn ze de nieuwe trap gaan verven. U voelt hem al? Inderdaad, ik ben toen ontsnapt en ben over die witte troep heen gelopen. En nou schijnen er allemaal pootafdrukken op die trap te staan. Van mij dus, ja. En omdat het nu allemaal nog langer gaat duren, geven ze mij daarvan de schuld. Nee, ik pik het dus niet langer. Ja, nog effe en ik trek weer definitief in bij mijn moeder (mevr. T. Troy - red.). Nee, ik weet dat ze daar niet op zit te wachten, maar ik ben toevallig wel een kind in nood heh? En geen moeder laat een kind in nood aan zijn lot over, is het wel? Nou dan.... Spuugzat ja.

Nog een paar weekjes.....

Terwijl mevrouw Katblad even op de sofa wat zat te mediteren, kwam er opeens een haarfabriek binnen om met een muisje te komen spelen. Alleen, mevrouw K. herkende deze kattenpootjes niet direct...



Toen zij beter keek, zag zij dat het Charli was. Charl was weer eens gevlucht voor het bouwlawaai in zijn huis, had al een paar uur bij ons boven liggen slapen en was niet van plan om naar huis terug te keren.
Wij geven hem daarin natuurlijk groot gelijk, maar feit is dat Japekoppie het niet goed kan hebben dat zijn oudste broer naar zijn ouderlijk huis is teruggekeerd. Terwijl Charl dus rond de voerbakjes van onze eigen haarfabrieken sproeit, vindt Japekop het nodig om middels plasjes op de deurmat aan te geven dat hij liever niet heeft dat Charl bij ons binnenkomt. Immers, pas anderhalf jaar geleden woonde Japekop nog rustig alleen met zijn moeder, toen kwam de Boez opeens zijn harmonie verstoren, vervolgens trok zijn ex-verloofde een paar maanden geleden bij ons in en nu dan dus die bezoeken van zijn broer.
Maar goed, mevrouw Katblad heeft medelijden met Charli en snapt dat hij zijn huis ontvlucht. Nog even doorbijten Japekop en Charli, over een paar weekjes is het buurhuis helemaal af en gaan de bouwvakkers weg. Tenminste, laten we het hopen!

Geen bezoek boven (2)

Charli:
U gaat mij toch niet wegjagen heh? Nee, want ik kom hier helemaal tot rust en dat heb ik erg hard nodig. Bovendien is dit het huis van mijn moeder (T.Troy - red.) toch? En bij je moeder mag je altijd langskomen, niet?



Ja, ik heb het erg zwaar inderdaad. Dat verhuizen steeds, het komt me mijn strot uit. Vandaar ook dat ik telkens mijn stem kwijt ben, ja. Het is een zooitje daar in ons vervangend huis. De spullen staan opgestapeld en we moeten morgen naar ons oude huis terug. Nee, daar is het nog niks gedaan, en dat heb ik heus wel door. Je zou dus kunnen stellen dat ik momenteel huisloos ben, vandaar dat ik even bij u in de klerenkast ben gedoken. Voor de rust dus, ja. Nee, mijn moeder en broer (Japekoppie - red.) hebben geen bezwaar tegen mijn aanwezigheid. U gaat mijn mens vertellen dat ik hier ben? Maar ik hoef niet weg heh? Nee, dan is het goed. Dan wil ik nu graag mijn dutje afmaken. Heerlijk ja, die rust hier. Nee, ik zal niet teveel haren achterlaten op uw nachtgoed. Dag mevrouw Katblad, bedankt dat ik hier mag zijn, heh?

Niet in goede doen.

Charli is niet in goede doen. Nee, hij wil graag terug naar zijn eigen huis maar de verbouwing is nog niet klaar. Hij gaat elke dag even controleren hoe de situatie is, maar moet dan teleurgesteld vaststellen dat de deur en het kattenluik nog stevig op slot zitten.
Deze nare situatie heeft hem zo aangegrepen, dat hij sinds enkele dagen zijn stem kwijt is. Jazeker, er komt geen enkel geluid meer uit zijn bekkie!



En als hij dan een verkenningsrondje wil gaan maken, springt er ook nog zo'n vervelende ventje voor zijn neus. Oscar bedoelt het goed en wil Charli alleen maar begroeten, maar Charl heeft daar helemaal geen trek in.



Os snapt het niet. Wat mankeert die Charli? Wat een chagrijn! Was het niet "Wie goed doet, goed ontmoet"? Nou, in dit geval dus niet. Os' actie viel meer onder "ongewenste intimiteiten".

Charli gaat zeer ontstemd op een bankje zitten.....

En blijft heel vuil naar Oscar kijken.

Gelukkig trekt Os zich niet veel aan van vuile blikken, en bovendien heeft hij zijn vriendje Boez in het oog gekregen. Charli blijft nog een poosje liggen, dan zet hij zijn verkenningsronde voort.

x

Zojuist vernamen wij dat Charli weer wat geluid heeft voortgebracht. Het lijkt nog niet op mauwen, maar hij heeft in elk geval dus de stilte doorbroken en dat geeft hoop.

Ik voel me nergens thuis.

Charli:
Ik ben hier geboren, dus ik heb het volste recht om hier, bij u, te komen. Mijn moeder woont hier op de redactie, en mijn broer Japekoppie ook, en als ik hen wil zien doe ik dat. Weet u dat ik hier in maanden niet meer geweest ben? Dat ik nu aan de overkant woon? Nee, dat huis bevalt me niks en ik hoop dat we snel weer terug kunnen naar ons eigen huis. Maar hier ruikt het tenminste nog net zoals eerst.
Waar is m'n moeder?


(links Japekoppie, midden Charli, rechts Cera)

Nou, dit is haar zeker niet. Lekker wijffie, dat wel, maar zeker niet mijn ma.



Kijk, nou gaat ze voor me liggen rollen. Woont zij hier ook? Sinds wanneer? Vindt mijn broer dat goed? En m'n moeder? En die kleine Boez? Wel, mij maakt het niet uit zolang ik hier maar kan blijven komen.

Uw bed staat ook nog op dezelfde plaats. Ja, dat vind ik erg belangrijk want in mijn huis is niks meer hetzelfde. Ik heb daarstraks voor de deur van mijn oude huis gestaan en het rook niet meer vertrouwd. Weet u wat ze daar aan het doen zijn? Verbouwing? Dat zegt me niks en bovendien lijkt het me volkomen overbodig.

Wel, ik heb het nu wel weer gezien bij u en ga er maar weer eens vandoor. Nee, ik weet nog niet waar ik heen ga. Mijn oude huis is een puinhoop, mijn nieuwe huis bevalt me niet. Eigenlijk voel ik me dus nergens thuis, nee. Gelukkig is de straat niet veranderd. En de plantjes ruiken ook nog hetzelfde. Ik ga maar eens mijn rondje lopen. Nee, ik was al een maand niet meer echt buiten, dus het wordt hoog tijd om de boel hier in de straat eens te gaan inspecteren. Loopt u even met mij mee? Ja, dat zou ik erg gezellig vinden. Komt u?

Vreemd besluit.

Het lijkt erop dat Charli, de buurkat, zijn dagelijkse rondes heeft ingekort. Waarom weten wij niet.
Wij zagen hem, toen het raam van zijn huis even opengezet was, de straat oversteken en de Poort naar de Hoftuin doorgaan. Vervolgens heeft hij in eerder genoemde tuin wat rondgesnuffeld, waarschijnlijk ook een kleine pipi gedaan, en deze activiteiten namen nauwelijks een kwartiertje in beslag. Daarna kwam Charli weer terug de Poort door.



Zonder op of om te kijken liep Charli regelrecht op het raam af.



En zonder aarzelen sprong hij het raam door zijn huis in.
Het is echter zeer belangrijk om hierbij vast te stellen dat het op dat moment niet regende. Ook weten wij vrijwel zeker dat het geen etenstijd was.
Mochten wij meer details vernemen omtrent Charli's besluit zijn rondes in te korten, zullen wij die in deze krant publiceren.

Probleempje.

Charli:
Ha buuf! Oh, ik bedoel natuurlijk mevrouw Katblad. Of mens van mijn moeder Troy. Of mens van mijn broer Japekop. Het Aapje dus, ja. Of zal ik pleegmens zeggen? Ja, omdat u mij een soort van heeft opgevoed in mijn eerste maanden? Nee, laat ik het maar gewoon bij "buuf" houden. Is kort en het makkelijkst inderdaad, en behoeft dus verder geen uitleg. Wel, ik wilde eigenlijk zeggen dat ik hier goed lig en geen behoefte heb om naar buiten te komen. Nee, ik heb mijn moeder en broer al gezien daarstraks en mijn rondje ook al gemaakt, dus het is tijd om even uit te rusten. Ja, tegelijktijd bewaak ik natuurlijk mijn huis want je weet maar nooit.



Ja, met Ollie is het wel goed geloof ik. Hij zal wel ergens binnen liggen. Ja, hij en ik bewaken om de beurt dit raam. Dat is inderdaad helaas noodzakelijk want de vakantie is voorbij en iedereen loopt weer vrij rond en dat betekent dat ze ook hier naar binnen kunnen komen. Als het raam open staat dus, ja. Vandaar dus, inderdaad.
Wel, ik heb natuurlijk het liefst dat ons mens het raam sluit als wij beiden binnen zijn. Ollie en ik ja. Dat maakt dat wij ons dan wat veiliger voelen. Nee, op dit moment kan ik niet echt slapen. Het blijft bij soezen en doezelen omdat je alert moet blijven voor indringers. Ach, u weet wel wie ik allemaal bedoel. En zelfs Cera dringt hier wel eens binnen om naar voedselresten te zoeken. Ja, vooral als het Poezenloket gesloten is, wil ze hier graag verpozen. Ook om te schuilen voor pestkoppen, ja. Nee, van Cera raken wij niet echt overstuur maar we vinden het ook niet bepaald prettig als ze hier is. Ja, we raken dan wat geïrriteerd en soms ook wel iets erger dan dat. Nee, tot vechten komt het niet want Cera is verder niet gevaarlijk. Nee, er zit geen centje kwaad in die dame, daar gaat het niet om. Territorium ja, daar gaat het wel om. Dit huis is nu eenmaal van Ol en mij en daar willen wij niemand anders in zien en vooral niet ruiken.
Hoe bedoelt u: jij komt ook wel eens op de redactie? Maar buuf, dat is toch logisch? Ja, want ik ben bij u geboren en mijn moeder en broer wonen bij u! Dat betekent inderdaad dat ik nog oude rechten heb en dus best af en toe uw huis mag betreden! Ja, en dat beetje sproeien, daar kan ik niets aan doen, dat gaat vanzelf. En die krabplank hangt er zo verleidelijk bij dat ik die niet zomaar voorbij kan lopen zonder 'm even te gebruiken. Bovendien protesteren mijn moeder en broer toch nooit als ik een enkele keer bij u langs kom? Ach ja, de Boez. Nee, die accepteert mij inderdaad niet in zijn huis. Ja, blazen kan hij als de beste. Wel, ik zal er over nadenken, maar ik ben bang dat ik mijn oude rechten niet kan opgeven, nee. Ja, zo hebben we inderdaad en probleempje, daar heeft u wel gelijk in. Tja..............

Luisteren naar het binnenwerk.

Ja, het was weer tijd voor de jaarlijkse APK van Charli en Ollie. Wij gingen mee met onze camera. Op deze foto ziet u Charli in zijn mand in de wachtkamer bij dierenarts van Wiggen. Nee, Charli kijkt niet vrolijk!



Oeps, beetje aan de zware kant. Maar Charli is ook een flinke vent. Echt te dik is hij dus niet. Maar waarom staat hij dan zo te schreeuwen op de weegschaal? Het zal de stress wel zijn. En dit is nog maar het begin!



Tja, tandsteen heh? Maar dat zie je wel meer bij wat oudere katten, en Charli wordt dit jaar alweer 12 jaar. Dierenarts van Wiggen: "Je kunt het gebit onder narcose schoonmaken, maar als hij er geen last van heeft en er zijn geen ontstekingen, zou ik er niks aan doen. Na ongeveer een jaar is die tandsteen weer terug en dan zou je het opnieuw moeten verwijderen. En zo'n behandeling is niet goedkoop."

Even een wormenpilletje; dat moet elk half jaar. Lekker is het niet maar wel nuttig. Charli zelf ziet het nut er natuurlijk niet van in. Maar op dit moment heeft hij even niets te vertellen.

Ollie heeft helemaal geen zin in een onderzoek en prikje. Maar ook hij heeft geen inspraak! Makkelijk zo'n mand met zijklep! Nee Ollie, er is geen ontkomen aan!

De gewone poezenweegschaal is niet geschikt voor de Bollie; hij moet op het grote honden-weegapparaat. Nou nou, daar mag wel wat van af (van het gewicht)! Ruim 9 kilo is een beetje veel voor een niet al te grote kat! Er is echter een probleempje: Ollie is al op een dieet van blaasgruisbrokjes. En die maken dik. Maar dierenarts van Wiggen weet raad: er is een nieuw soort blaasvoer op de markt gekomen waar minder koolhydraten inzitten. Er worden gelijk een paar zakken voor Ollie aangeschaft.

Nog even luisteren naar het binnenwerk. Of dat nog wel allemaal goed klopt inderdaad. Dan een prik en wormenpil. Het gebit was goed, oortjes ook.

Ollie en Charli zijn weer zonder problemen door de APK heengekomen! Wij feliciteren hen daarmee van harte.

Verplichtingen en niet teveel gezeur.

Charli:
Nee, ik trek niet zo vaak met mijn broer op. We zijn eigenlijk beiden van het solitaire type, dus gaan we het liefst in ons eentje zooien. Maar tijdens dat zooien komen we elkaar wel eens tegen, en dan wisselen kort wat informatie uit. En meestal blijft het daarbij, ja.



Bovendien is mijn route iets anders dan de zijne.
Ja, dat is lang geleden een keer afgesproken en we houden ons daar ook aan. Ik kom bijvoorbeeld niet meer op het dak. Ja, dat is het terrein van Japekop en daar mag hij van mij helemaal in zijn eentje ruzie maken met de hemel weet wie allemaal. Ik hoor hem wel eens tekeer gaan daarboven en dan zie ik hem, want wij hebben thuis ook zo'n lichtkoepel. Ja, dan zie ik hem lopen over onze koepel terwijl ik op de bank lig. Nee, ik besteed daar verder geen aandacht aan, hij gaat zijn gang maar.



Ik zit op mijn beurt weer wat vaker op de tafel van de buurman. Nee, daar komt Apekop dus niet zo vaak. Onze moeder wel eens ja, maar dan alleen als het rustig is op straat.
Ja, als er geen anderen zijn die hier rondlopen dus.




Kijk, daar zit ze toevallig. Ze houdt me nog steeds regelmatig in de gaten, ook al ben ik al 11 en een half jaar. Alsof ik in zeven sloten tegelijk zou lopen. Nee, ik ga nooit op bezoek bij mijn moeder, behalve als het nodig is. Als ik de slaapkamers daar moet controleren inderdaad. Soms komt dat verlangen zomaar opeens bij me op en dan spring ik daar het huis binnen. Ja, door het open raam natuurlijk. Omdat ik daar geboren ben ja.

Dat zooien van mij bestaat voornamelijk uit veel snuffelen en leuke plekjes ontdekken. Zoals dit plekje ja. Dit is voor het huis van Kaija dus. Ja, ze hebben een soort tentje gemaakt en dat bevalt me wel. Een beetje muffig is het inderdaad wel, vooral als je in dat tentje zit, maar het is een leuke schuilplaats en je kunt er prachtig gluren naar de tuin. Ja, zooien lijkt wel een beetje op verkennen, maar het is zo dat je van te voren geen vaste route hebt en ook helemaal geen haast. Nee, je kijkt wat er op je pad komt en het is ook niet zo serieus bedoeld, dat zooien. Verkennen is een ernstige zaak ja, en daar houdt ik me liever niet zo mee bezig.

Ja, deze foto toont iets anders. Dit was een ernstige situatie inderdaad. Het was zo dat die kleine, de Boez ja, naar de Hoftuin was. Mijn moeder, mevrouw Troy dus, maakte zich erg ongerust en zat te wachten op de terugkomst van die kleine, en toen heb ik haar gezelschap gehouden. Zij zit dus op het tafeltje bij het poezenloket en ik zit dus op de grote tafel. Mijn broer Japekop was vast en zeker weer op het dak. Hij was in elk geval niet in de buurt op dit moment. Ja, hij had er wel moeten zijn om zijn moeder te steunen, maar omdat hij er niet was, heb ik die taak van hem overgenomen. Ik ben tenslotte ma Troy's oudste zoon en dat brengt verplichtingen met zich mee. Gelukkig kwam de Boez ongeschonden terug ja.

Maar in zijn kielzog kwam die grote rooie ook naar het poezenloket. Iwan inderdaad. Nee, geen kwaaie vent hoor, maar hij ging dus wel gelijk zijn nagels in onze tafel zetten en dat kan ik niet zo waarderen. Hij duikt hier de laatste tijd wel vaker op ja. Nee, dat vind ik niet erg, behalve dan die nagels in onze tafel. Maar goed, toen hij kwam, Iwan dus ja, ben ik weer verderop gegaan. Ja, het werd me veel te druk daar. Dat heb je als je een solitair type bent ja, dan wil je niet teveel gezeur aan je kop.

Twee rooien en twee buurmannen

Wij denken dat aan de linkerkant Simba loopt. Ja, degene die Japekop laatst klem had gezet op het dak waardoor J'kop bijna van het dak donderde. Maar rechtsboven ziet u Rooie Gijs. Hij was op zoek naar de nieuwe vreemdeling. Gelukkig hebben hij en Mio nog steeds niet ontdekt waar de nieuwe vreemdeling woont en dat laten wij maar lekker zo!
Simba kwam trouwens in een noodvaart langs, dus betere foto's van hem konden wij niet maken.



Simba nog een keer van achteren, op weg naar de Kruidentuin denken wij. Wij wilden hem nog volgen maar werden afgeleid door onze buurman.



Charli inderdaad. Hij keek Simba ook na. Achter ons was de Boez naar buiten gekomen. Tja, dat heb je als je de deur open laat staan....



Simba was vergeten want Boez en Charli moesten even neuzen. En dat geeft altijd leuke plaatjes.

Ach, wat lief. Nee, helemaal geen vijandigheid tussen deze twee buren. Gelukkig maar. Maar wat niet is kan nog komen heh?

Wat is het hier toch duidelijk dat Charli en Japekop broers zijn. Dezelfde eh...... interessante blik.

Meer zeggen we er niet over...

Langs deze kant

Charli:
Ha buuf! Naar de winkel geweest? Mijn mens is net ook naar de winkel gegaan. Op de fiets inderdaad. En nu wacht ik hier tot ze terugkomt.


Ja, want als ze langs deze weg is weggegaan, moet ze, om thuis te komen, toch weer hierlangs komen heh? U denkt van niet? U denkt dat ze best van een andere kant kan komen? Dan heeft u dat verkeerd. Nee, u snapt er gewoon niets van. Ik kan u verzekeren dat ze straks hier voorbij komt. Er daar blijf ik op wachten inderdaad. Nee, niet tot ik een ons weeg. Ja, als het al te lang duurt, ga ik wat anders doen. Wel, een beetje zooien of klooien, dat weet ik pas als ik het ga doen. Maar voorlopig blijf ik hier wachten. Hoe lang? Wel, ik denk een paar minuten. Ja, dat lijkt me lang genoeg. Ah, in dat geval snapt u mij? Dat ze langs deze kant terugkomt dus? Goed, daar ben ik blij om. Trouwens, u komt hier ook voorbij dus u had beter moeten weten!

Ondankbaar vrouwvolk

Charli:
Zeg buuf, is er wat met die Cera? Wel, ik bedoel, jullie zaten zo ernstig te smoezen en ik vond haar er wat treurig uitzien. Ja, ik wou mijn hulp nog aanbieden, maar ze keek me zo raar aan dat ik maar even op afstand ben gebleven. Maar eh, zeg eens eerlijk, heeft mijn broer Japekop haar wat weer geflikt? Nou, je hoort wel eens wat, dus vroeg ik me dat af.


Ik heb Japekop trouwens al een poosje niet meer gezien. Oh, gaat hij tegenwoordig 's nachts op pad? Hoe dat zo? Wordt de Boez het soms teveel? Ik dacht al zoiets. En ik geef hem groot gelijk natuurlijk. Wanneer gaan jullie met hem eh.... je weet wel? Oh, nog geen datum afgesproken dus. Nou, ik zou maar opschieten, want voor je het weet is de boel ontwricht.
Kijk haar nou zitten, dat meissie. Op een natte deurmat ja. Erg sneu inderdaad. Ik denk dat ik maar even naar haar toe ga. Misschien heeft ze wel een luisterend oor nodig.


Hai Cera, kan ik iets voor je doen? Zit je wel lekker daar? Wil je niet liever een droger plekje opzoeken?

Oh guttegut. Foute boel. Ik kom in vriendschap en krijg een hoop gesnauw en gegrauw over me heen. In dat geval moet ze het verder zelf maar uitzoeken.

Effe nog deze paal markeren. Ja sorry, maar dat soort dingen moet toch echt gebeuren.

Ik snap helemaal niks van vrouwen. Ben je een keer aardig en bied je je diensten aan, krijg je de wind van voren. Nou, ze zoekt het maar uit, die Cera. Ik begin haast medelijden te krijgen met mijn broertje. Je zal maar zo'n verloofde hebben. Zou het nu uit zijn of niet? Ik krijg er maar geen hoogte van. Er speelt wel iets, dat is een ding dat zeker is. De spanning is goed voelbaar. Maar goed, ik blijf er maar helemaal buiten. Lijkt me beter voor mijn gezondheid. Ze zoeken het maar uit. Ik ga nu eindelijk maar mijn rondje maken. Ondankbaar vrouwvolk......

Geen knip voor de neus waard

Charli:
Ik was dus net van plan om weer naar binnen te gaan. Ja, ik heb u wel zien lopen met uw camera hoor! Maar wij hebben elkaar pas nog gesproken, dus ik zag de noodzaak er niet van om mij bij u te melden. Bovendien is het veel te koud voor interviews op straat, maar dat weet u natuurlijk zelf ook wel. Zeker niemand tegengekomen, heh? Oh, Rooie Gijs achter het raam. Nou, dat kun je nauwelijks nieuws noemen.


Nee, ik heb ook geen nieuws voor u. En ik ga nu echt naar binnen want ik heb gedaan wat ik moest doen. Nee, ik ga u niet aan uw neus hangen wat dat was. Bovendien, als u nu nog niet weet wat ik buiten zoal doe, zelfs in deze koude ja, dan bent u geen knip voor de neus waard. Dus als u mij niet kwalijk neemt, beeindig ik dit gesprek hier en nu. Ajuus.