Opgesloten.

Boez:
Zal ik nou wel of zal ik niet naar binnen? Het mens wil dat ik nu ga springen, maar ik weet bijna zeker dat ze daarna het raam dicht zal doen en dan kan ik er hier niet meer uit. Ja, ik ben een vrije jongen en kan erg slecht tegen opgesloten zitten. Daarmee bedoel ik dat ik graag alle ramen en deuren open wil zien, zodat ik daar op elk moment van de dag door naar buiten of naar binnen kan. Ja, als ik het in mijn kop krijg dat ik naar het dak wil, moet dat snel kunnen plaatsvinden en dat betekent dat het slaapkamerraam open moet staan. Wil ik daarentegen vanuit de keuken naar de straat, dan moet het Poezenloket open zijn. Ja, ik weet dat we ook een kattenluik hebben, maar via het loket gaat het allemaal sneller, en om de een of andere reden heb ik altijd haast. Ja, zo zit ik nu eenmaal in elkaar, heh?
Maar zal ik nu wel of zal ik niet springen? Lastige keuze inderdaad.



Nou, vooruit dan maar, al ga ik er vast spijt van krijgen.



Zie je wel? Alles zit potdicht. Ja, het ging precies zoals ik u vertelde: ik was nog niet binnen of dat raam ging dicht. En nu zit het beneden dus ook allemaal dicht en ben ik derhalve hartstikke opgesloten. Nee, de volgende keer trap ik er echt niet meer in want mijn vrijheid is me gewoon veel te lief. Tenzij ik heel erge honger heb natuurlijk, dan liggen de zaken weer anders....

Bang voor bootjes.

Ja ja, Boez liep zomaar naar het Gevaarlijke Water toe, en helemaal uit zichzelf. Wij gingen hem achterna om een oogje in het zeil te houden. En Cera ook trouwens.



Het was nog vroeg (voor Vroege Vogels) en het was stil in de straten en op het water. En dus durfde de Boez erg dicht bij het water te komen. Net te ver voorover Boez! De kade is hier erg hoog, en al hangt hier een reddingstouw van "Kat uit de Gracht", we zien je toch liever niet in de gracht vallen! Gelukkig was de Boez erg voorzichtig en dus was mevrouw Katblad niet echt bang voor een plons van onze jongste verslaggever....



Hee! Daar gebeurde wat! De fotograaf zag het niet, maar de Boez wel want hij zat opeens rechtop in een schrikhouding. Ja, goed dat hij op zijn hoede was want je weet maar nooit. En kom nu maar bij dat water vandaan Boez! Gaan we fijn verder wandelen. Nee?




Nee, want Cera liep over het randje van de kade dus wilde de Boez dat ook doen. Nou, dan maar de twee haarfabrieken achterna gaan met de camera. Mevrouw Katblad was nog even bang dat Boez in een bootje zou springen, dat nog leuk zou vinden ook, en vervolgens een verzoek zou indienen om een opleiding voor scheepskat te mogen volgen! Maar zover kwam het gelukkig niet. Zo zie je maar, nooit te ver vooruit denken, mevrouw Katblad! En geen zorgen voor morgen.

Cera wilde de gracht nog even vanaf een hoger niveau bekijken en sprong op een wielhuis. Ja, zo kon zij een heel eind over het water kijken, al was het tegen de zon in. Maar hoorden wij niet een bootje aan komen? Tuftuftuf?

Jawel, en het bootje kwam best snel naderbij en het tuffen klonk steeds luider!

Dat beviel de Boez niet.

Dus was het wegwezen en rennen voor je leven. Wel, dacht mevrouw Katblad, laat de Boez maar lekker bang blijven voor bootjes, dan zal hij ook niet zo gauw zelfstandig over de kade gaan wandelen. Want het blijft toch een beetje eng, zo dichtbij dat Gevaarlijke Water, en de Boez, hoewel erg lief, is nu eenmaal niet het grootste licht onder de haarfabrieken. Nou vooruit, heel erg lief dan...., erg bijzonder lief dus. Enzovoorts. Maar geen licht dus.

Sukkeltje!

Toen mevrouw Katblad aan de buitentafel bezig was met het verpotten van wat plantjes, hoorde zij opeens een erg zielig gemauw. Ze keek even om zich heen, maar zag in eerste instantie helemaal niets bijzonders. Tot ze besefte dat het geluid van boven kwam. En jawel hoor, daar zat onze jongste reporter, bovenop het dak in de goot. Het gemauw ging over van zielig naar zeer dwingend.



De Boez zag zijn vriendje Oscar op straat en wilde naar hem toe. Nou, dat gaat een beetje moeilijk heh? Tenminste, niet aan deze kant van het dak! Dus mevrouw Katblad riep dat de Boez om moest klimmen/lopen. Ja, via het slaapkamerraam achter naar binnen, dan via de trap naar beneden en zo kom je dan weer buiten. Bij je vriendje Os inderdaad. Nee? Nog een keertje uitleggen?
Wel, Boez snapte er de ballen van. En ging dus ook nog eens steeds verder over de rand hangen. Dat vond mevrouw Katblad niet leuk. Zij gooide snel de camera op tafel en liep de trap op, de achterslaapkamer in en ging daar uit het raam hangen en riep de Boez.
Eerste hoorde zij helemaal niets. Was Boez nou nog doof ook? De achterbuurvrouw, die net even op haar platje in het zonnetje zat, keek verstoord op. Maar daar stoorde mevrouw K. zich niet aan en riep de Boez nogmaals, en nog wat harder ook.
Toen hoorde zij diverse ploffen. Ja, want Boez moet eerst van het hoge dak naar een lager dak, en dan door naar weer een lager dak. Van daar kan hij via het schuurtje van een achterbuurman op ons platje en dus bij ons slaapkamerraam komen.
Eindelijk dan kwam de Boez naar binnen. Maar er kon geen bedankje af hoor! Nee, Boez raasde de trap af en vloog de voordeur uit, zo Os om zijn nek. Het duurde iets langer voor mevr. K. weer buiten stond. Maar dat is ook wel zeer begrijpelijk, heh?

Mag ook niks...

Boez:
Visite heeft leuke jas heh? Ja, erg wollig. Ook allemaal vreemde geuren ja. Wil ik graag bestuderen, maar jas hangt hoog. Kan er niet goed bij, nee. Misschien kan ik er in klimmen....



Mag dat niet? Nee dus. Wil je dan de jas naar beneden halen? Ja, dan leg je hem neer op de grond en dan kan ik snuffelen. Ook misschien erop gaan liggen ja. Ook nee? Ik mag hier ook helemaal NIKS heh? Hoezo moet ik niet zo zeuren?

Tot straks.

De Boez:

Nee, we komen niet naar buiten, Cera en ik. Ja, ze zit hier achter me.

Wel, we wachten eerst tot het veilig is. Tot we zeker weten dat hij weg is.

Die rooie ja. Die van het dak inderdaad. Simba? Kan best wezen; ik weet zijn naam niet.

Ja, je kan wel zeggen dat je hem weg hebt zien gaan, maar voor hetzelfde geld zit ie nog om de hoek en dus komen we niet. Nog niet, nee. Ja, loop jij maar vooruit. Je ziet ons wel verschijnen.

Waar ga je heen? Kruidentuin? Dan komen we daar straks ook heen. Nee, nu nog niet. Omdat we het nog niet zeker weten dus, inderdaad. Ja, ga maar vast. Tot straks, ja.

Voorzichtig begin.

De Boez heeft zomaar in zijn eentje het Zooiplein geinspecteerd. Eerst heeft hij de zandbak aan een grondig onderzoek onderworpen. Hij ontdekte bij dit onderzoek een berg zand naast de bak,
iets wat erg gevaarlijk is in een haarfabriekrijke buurt. Het zand heeft de Boez even gecontroleerd door het heen en weer te vegen, maar hij ontdekte daarbij geen ongerechtigheden. Hij heeft trouwens verder geen gebruik gemaakt van dit openbaar kattentoilet.



Vervolgens is de Boez langs de muren gelopen om te zien of daar nog iets bijzonders op te merken viel, maar erg grondig deed hij dat niet en dus was hij er gauw mee klaar.
Noch de glijbaan, noch de schommels nam de Boez in zijn inspectie op. Eigenlijk was het dus een inspectie van niks.
Maar in elk geval is de Boez weer eens op het Zooiplein geweest, en nog zonder vriendjes ook. Dat vinden wij erg moedig van hem, en het is een voorzichtig begin.



Op weg naar huis kwam Boez Cera tegen, en daar Cera lekker uitdagend lag te fleppen op straat, werd het een potje rollebollen. Maar daar is verder niets bijzonders aan.

Stomverbaasd...

Gisterochtend, bij het krieken van de dag, maakte de fotograaf een rondje door de Katbladbuurt. Om te zien wie er allemaal al vroeg uit de veren waren! De Boez wilde graag mee. Nee, hij hoefde niet, had de keuze, maar ging dus wel mee. Helemaal tot aan het gevaarlijke water!!! Daar verdween hij onder een wielhuis.
Dit was niet de bedoeling geweest. Nee, hij had gewoon langs de huizen moeten blijven lopen, achter de fotograaf aan, maar zijn nieuwsgierigheid won het van zijn angst. Eigenlijk waren we daar ook niet zo blij mee...


Het duurde even voordat de Boez weer naar de fotograaf toe kwam. Toen moesten we nog een stukje langs de huizen om weer in de Katbladstraat te komen. Dit stukje vond de Boez het allerengste. Maar hij zette door!
In de Katbladstraat gekomen, dachten wij dat Boez de omgeving wel weer zou herkennen. Een kwestie van de lucht opsnuiven en de tafels zien staan, al was dat van een afstand. Maar kleine Boezelmans was totaal gedesoriënteerd. Hij wilde terug naar het gevaarlijke water en dan weer de parallelstraat in, want daar kwamen we toch vandaan? Hij deed dan ook verschillende pogingen daartoe. Maar wij vonden dat geen goed plan en bleven hem roepen, bleven hem motiveren om met ons mee te lopen. Pas bij het Zooiplein zag hij weer waar we waren, dat het bekend gebied voor hem was en dat we bijna thuis waren. Hij was stomverbaasd en begreep er geen snars van.
Vinden alle katten altijd hun eigen huis weer terug?
Wij betwijfelen dat na deze ervaring met de Boez!

Instortingsgevaar.

Nog niemand had het aangedurfd (en zag er ook niet de noodzaak van in), maar Boez wil altijd de eerste zijn en dingen doen die anderen niet doen. Dus dook hij tussen de stapel verbouwingsafval oftewel troep. Japekop was nieuwsgierig en ging erop af.



Nee, er was niks bijzonders te ruiken, vond Japekop. De stapel ellende stond er nog niet zo lang dus er was nog niets gemarkeerd. Daar was het de Boez ook helemaal niet om te doen natuurlijk, hij wilde alleen maar als een klein ventje verstoppertje spelen en zo de aandacht trekken. Wel, Japekop trapte erin en was langsgeweest. Wie volgt?



Natuurlijk! Vriendje Oscar! Ook hij keek even in het gat waarin de Boez was verdwenen, maar liep toen gelijk weer weg. Flauw spelletje, moet hij gedacht hebben.

Nou, daar zit je dan Boez! Nee, er komt verder niemand langs. Ze vinden het niet spannend genoeg, nee. Maar als jij maar lol hebt, heh?

Boez bleef nog een minuut of vijf "verstopt" zitten, maar toen vond de fotograaf het welletjes. De stapel was namelijk niet zo stevig en er was derhalve instortingsgevaar.

En hoe we de Boez daar weg kregen?

Boezsky snoepie hebbuh????

Nog 1 keertje?

Boez:

Ha vliegebeestje! Kom je met me spelen? Ik vind je zo leuk zoemen! Je bent om te zoenen!

Mag ik het nog 1 keertje proberen? Om het af te leren?

Mijn allerbeste vriendje.

De Boez:
Ik vind het niet leuk hier, zonder mijn vriendje. Oscar ja. Nee, ik heb hem de hele dag nog niet gezien. Daarom loop ik ook steeds te jengelen, dat klopt. En nou ben ik dus wel met jou meegegaan, maar ik vind er niks an. Ja, en er rijden ook heel veel wielhuizen steeds maar langs, en die maken me bang. Als ik met Os hier in de Kruidentuin ben, ben ik ook heus wel bang voor het lawaai, maar als hij er niet bij is ben ik nog banger. Ja. Nee, ik ben niet zo'n held. Vind je dat erg? Ben ik daardoor minder lief? Oh, je vindt me zo aandoenlijk? Is dat hetzelfde als lief? En je vind het eigenlijk wel goed dat ik bang ben voor wielhuizen? Ja, dan blijf ik tenminste uit de buurt van de gevaarlijke weg, heh? Ja.......
Zullen we naar huis gaan?



Daar gaat weer zo'n grote. Een zware ja, met een hoop herrie. Voel je de grond ook trillen? Ja, ik blijf hier wel zitten tot jij zegt dat we weer naar huis gaan.
Gaan we?



Zo! Hoor je dat? Een paar achterelkaar heh? Niet leuk, nee. En wordt dat alleen maar erger als ze de tram gaan doen door de stad? Dan wil ik niet dat die tram er komt. Nee, er is al genoeg lawaai hier. Als er nog meer herrie komt, zul je mij niet meer zien in de Kruidentuin en dan loop ik dus geen rondjes meer. Verhuizen? Hoe kom je daarbij? Dan zie ik Os nooit meer, en Os is mijn beste vriendje!
Gaan we?



Ja, ik wil graag weer terug naar de Katbladstraat. Om Os te zoeken inderdaad. Ja, ik kan natuurlijk ook met Cera spelen, maar dat heb ik daarstraks al gedaan en nu ligt Cera te slapen op bed. Waar zou Os nou zitten? Je zag hem vanochtend op zijn dak? Nee, dan kan hij niet naar mij toekomen, heh? Misschien is hij nu wel van dat dak af en dan kan ik met hem gaan spelen. Ja, Os is mijn allerbeste vriendje en als hij niet op straat is, ben ik een beetje verdrietig.
Gaan we nou?

Gaan we?

De Boez:
Waarom mag ik dit niet? Hierop zitten?
Je hebt er vijf dagen lang niks van gezegd, en nu mag het opeens niet meer?
Nee, ik weet dat je er niet was, maar je kwam ook niet als ik hierop was gesprongen. Dus toen jij niet kwam, dacht ik dat het mocht. Ja, had je maar thuis moeten blijven.
Dus nu mag het opeens weer niet meer? Nou, dan kom ik er wel af hoor. Wat een drukte om niks....


Hoezo mag dit ook niet? Het ligt toch op tafel? En ik mag wel op die tafel komen, dus ik mag ook aan de spullen die op de tafel liggen komen. Niet? Leg me dat dan maar eens uit. Ja, je maakt het namelijk erg ingewikkeld voor me.



Nou? Waar blijft je logische verklaring? Met je mond vol tanden heh?
Nee, als je niet wilt dat ik eraan kom, moet je het hier ook niet neerleggen. Je weet dat ik niet reageer op zoiets doms als "AF" of iets dergelijks. Nee, dan moet je de regels maar eerst eens duidelijk maken. Vooral voor jezelf dan heh? En als je daartoe niet in staat bent, ben je dommer dan ik. Ja, ik ga gewoon door met kauwen tot ik je uitleg begrijp. En jij de mijne inderdaad.



Getsie! Ja, het is vies! En scherp ook nog. Je kunt het maar beter van de tafel weghalen, heh?
En als je dat hebt gedaan, kunnen we dan een stukkie gaan lopen? Buiten ja? Je bent tenslotte vijf dagen weggeweest, dus het is hoog tijd om weer eens wat positieve aandacht aan mij te besteden. Ik plaats van dat gezeur over waar ik wel en niet aan mag komen, ja.
Gaan we?

Gewoon op je rug gaan liggen.

Boez:
Kom je nou nog? Sta je te kletsen met Panda en Iwan? We gingen toch samen koken?



Ja, eerst even de ruimte verkennen heh? Omdat het hier vreemd voor mij is, ja. Leuk gordijn. Waarom hebben wij niet van die leuke gordijnen? Ruikt wel vreemd. En leuk om van hier de Hoftuin te zien. Zitten ze er nog? Panda en Iwan?



Heel veel ramen hier. Vet spannend ja. Hoezo moet ik uitkijken voor de plantjes? Ik zie Harremans daar lopen. Hai Har! Nou kun je me lekker niet pakken heh? Gekke Har.



Gaan we hier koken? Waar is die lamsbout nou? Ik ruik alleen maar vieze kaas! Zijn hier ook voerbakjes? Voor haarfabrieken natuurlijk! Nee? Geen koekies? Ik geloof je niet.

Eerst maar eens op het aanrecht kijken. Nee, geen lamsbout en geen koekies. Oh, staat het vlees thuis in de oven? Wat doen we dan hier? Groenten koken? Aardappels bakken?

Ik vind er niks aan hier. Nee, ik ben het zat en ga weer naar buiten. Ja, dan wacht ik daar wel op je. Ja, ik durf best wel langs Panda en Harremans. Als ze me wat willen doen, ga ik gewoon op mijn rug liggen. Nee, daar weten ze geen raad mee. En als ze dan even niet opletten, loop ik heel hard weg. Werkt altijd ja. Als ons kattenluik maar open is. Ja, ik weet de weg want ik kom hier elke dag en heel vaak. Per dag ja.

Doe je de deur even open? Tot straks heh? Doei!

En Boez ging. Eerst kwam hij Panda tegen en Boez ging gelijk op zijn rug liggen. Panda keek op zijn neus en wist niet wat te doen. En inderdaad, toen hij even opzij keek, kwam Boez snel overeind en spurtte recht op Harremans af, die in het midden van de tuin zat. Har schrok zo van de aanstormende Boez dat hij een paar stappen opzij deed. Vervolgens keek hij verbluft toe hoe de Boez de Poort doorging naar de Katbladstraat. Toen wij thuis de lamsbout kwamen ophalen, ging de Boez niet met ons mee terug de Hoftuin in. Dat kwam doordat Oscar op straat was, en Os is erg belangrijk voor de Boez. Vandaar.

Het lamsvlees (met rozemarijn uit de Kruidentuin) was supermals. Er bleef dan ook niks voor de haarfabrieken over. Maar Gourmet vinden ze ook erg lekker.....

Boez best slim....

Boez:

Os is naar huis, ja, en daarom kom ik bij jou zitten. Omdat ik me verveel, heh? Ja.

Wat ben je aan het doen? Puzzel doen en boekje doen tegelijk? Zal ik je helpen? Doe jij de puzzel en ik het boekje, goed? En dan doe jij mij dus aaien, heh? Omdat je dan een hand over hebt dus, ja. Boez best slim heh? Ja....

Ze konden me allemaal horen.

De Boez:
Ik wist het wel! Ja, daarom ben ik er vandoor gegaan. Toen ik haar hoorde roepen, ben ik 'm gesmeerd en het dak op gegaan. Ik dacht dat ik daar wel veilig was. Alleen vergat ik waarom ik daar zat, en toen ze "snoepies!" begon te roepen, ben ik erin getrapt. Jazeker, ik sprong door het raam naar binnen en zat toen dus gevangen.
Ik kreeg twee snoepies en toen deed ze me in die mand. Eerst zat mijn staart er nog tussen, maar gelukkig had ze dat in de gaten. Hoewel, het deed wel zeer en dus zette ik een keel op. Dat heb ik trouwens de hele weg volgehouden. In dat wielhuis dus, heh? Ja, ook nog in de wachtkamer inderdaad. Ze konden me allemaal horen.



Toen nam ze me mee naar die man. En die ging een beetje aan me voelen. Nee, was niet naar maar voor de zekerheid heb ik hem maar kopjes gegeven. Je weet inderdaad maar nooit waar dat goed voor is. Hij zei nog dat ik erg lijk op zijn eigen kat. De praktijkkat ja. Maar die weegt meer dan 7 kilo. Nee, niet dat hij zoveel eten krijgt maar hij schijnt bij de buren te jatten. Net als Oscar dus heh? En dat is iets wat ik niet doe, nee. Hoeveel ik weegde? Woog? Wel, ze zeiden dat het 5.3 kilo was. Maar ik ben dus niet te dik, wel gewoon groot dus. Sterk ook ja.
Ik kreeg trouwens ook nog een pil door mijn strot gedouwd. Tegen wormen ja. En een prik in mijn lijf. Nee, daar voelde ik niks van. Maar aangenaam is anders en dus heb ik op de terugweg weer flink zitten janken. Tot we in onze straat kwamen. Nee, daar hoefde het niet meer. En Os kwam me ophalen. Ja, hij kwam bijna het wielhuis binnen! En Cera zat binnen op de bank op me te wachten. Eerst heb ik me heel goed gewassen. Omdat dat moest. Toen ben ik naar boven gegaan. Even tot rust komen, ja. Straks weer spelen. Zijn we nou klaar?

Nog even afwachten.

Boez was vanochtend niet lekker. Hij begon direct na het ontbijt over te geven en kroop vervolgens onder een stoel. Daarna heeft hij nog enkele keren gebraakt.
Nu zou je denken, een verstandige kat laat dan zijn ingewanden even tot rust komen en drinkt hoogstens een beetje water, of hij gaat buiten gras eten. Maar de Boez dus niet.
Eerst likte hij uitgebreid aan de lijm op de rand van een envelop, daarna begon hij de rand weg te vreten.



Mevrouw Katblad werd al misselijk van het zien alleen al. Dus, na het snel schieten van een paar plaatjes, hebben wij de envelop afgepakt. Vervolgens ging de Boez naar buiten, waarschijnlijk om alsnog een stengeltje gras weg te kauwen. En zo hoort het ook.
Inmiddels lijkt de Boez weer de oude, maar zeker weten wij dat pas als hij zijn diner er niet uitgooit. Nog even afwachten dus.

Gevaarlijke jager.

Het was zondagochtend vroeg. Alle redactiekatten lagen nog te snurken (of eigenlijk weer), behalve de Boez. Ja, want de Boez zou het liefst op straat wonen (behalve als het stortregent natuurlijk) en hing bij het krieken van de dag al in het kattenluik. Helaas voor hem, ziet hij er nog steeds geen kans in het schuifje zelf te verwijderen, dus is hij afhankelijk van ons. En wij openen het luik pas na het ontbijt, anders hebben we 5 katten om te voeden, en Oscar (die de 5e is dus) is toch al aan de wat zware kant. Bovendien heeft Japekop laten weten dat hij elke maaltijd zal weigeren als er meer dan 4 haarfabrieken op de redactie gehuisvest worden. Tja, en daar Japekop onze beste verkenner is en een zeer waardevol reporter, hebben wij geen keuze: niet meer dan 4 ontbijters.
Afijn, de Boez ging dus al vroeg op pad. Wij, nog even van de thuiszorg, gingen Bohr haar ontbijtje brengen en kwamen Boez tegen in de Hoftuin. Hij zat op het bankje voor het huis van Bohr en had niet in de gaten dat er nog iemand was, namelijk onder het bankje....



Harremans had zich verstopt en had geen zin in commentaar of een ontmoeting met de Boez. Hij zat daar weggedoken en bleef er zitten. Had hij van iemand een pak op zijn donder gehad? Was er al iets naars voorgevallen in de vroege zondagochtend waardoor Har van slag was? Nee, Harremans kwam niet eens een aai halen, en dat is op zijn minst erg bijzonder. Het kan natuurlijk ook zijn dat hij nog aan het ontwaken was en geen zin had in de Boez, maar in elk geval besloten wij hem verder met rust te laten. We namen de Boez daarom mee naar de Kruidentuin.



De meesjes zaten in de boom in het centrum van de tuin al vrolijk te zingen. Zou het dan toch voorjaar gaan worden?

Erg spannend, vond de Boez. Een jaar geleden had hij nog niet zoveel belangstelling voor de vliegbeestjes, maar toen was hij nog maar een jaar oud en lag de hele wereld nog voor hem open; er viel zoveel te ontdekken! Nu hij echt volwassen is, is zijn jachtinstinct ook goed ontwikkeld. Af en toe verandert de Boez in een heuse, gevaarlijke jager...

Een echte, gevaarlijke jager.....

Maar ach, de vliegbeestjes hadden de Boez natuurlijk allang opgemerkt en gingen er vandoor. Dit tot grote teleurstelling van onze leerling-verslaggever. Nee, wij gingen geen rondje lopen want eerst was het tijd voor een kopje koffie. En wellicht waren de andere redactie-leden ondertussen wel klaar met uitslapen? Of was Oscar bij onze voordeur gearriveerd? Wij besloten dat te gaan onderzoeken. En Boez ging met ons mee terug naar huis.

Er zijn ergere dingen.

Terwijl de meisjes (mevrouw T. Troy en Cera) een dutje liggen te doen, zijn de jongens (Japekoppie en de Boez) druk bezig de daken te inspecteren. Wij zien nog net hoe Luna (die blijkbaar ook even op het dak was) het slaapkamerraam wordt binnengeloodst door haar mens.
We hadden Luna al een tijdje niet meer buiten gezien dus zijn we verheugd waar te nemen dat zij nog actief is.
Japekop lijkt te zijn verdwenen; waarschijnlijk is hij achter ons huis langsgegaan en zit nu in de buurt van Simba's slaapkamerraam. Wij hopen voor hem dat dat raam dicht is, anders krijgen we weer gedonder. Simba is namelijk niet voor de poes, en zeker tegen Japekoppie.
De Boez is verderop wat aan het zooien of klooien. Als hij ons opmerkt, komt hij aanhuppelen.
Op onze keukenkoepel houdt hij halt.



Hadden wij hem geroepen? Is er wat aan de hand? Nee? Waarom hangt mevrouw Katblad dan uit het raam? Nee, hij heeft niets te melden. Alles in orde op het dak, ja. En als mevrouw Katblad nu even opzij gaat, kan hij naar binnen.
Wel, mevrouw Katblad gaat opzij, Boez springt via het raam de slaapkamer in en stort zich vervolgens gelijk de trap af. Troy en Cera kijken verstoord op. Wat een herrie maakt dat ventje! En dan horen wij het kattenluik alweer klepperen. Boez neemt geen pauze. Boez gaat op zoek naar Oscar. De dagen zijn al zo kort, heh? En mevrouw Katblad ziet allemaal vieze pootafdrukken in de vensterbank, op het bed en op de trap. Ze slikt maar even. Ach, er zijn ergere dingen....