Posts tonen met het label Kaija. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Kaija. Alle posts tonen

dinsdag 2 maart 2010

Schoffelen niet toegestaan.


Kaija:
Zo, mevrouw Katblad! Wie heeft u nu weer bij u? Alleen die viespeuk? Ach, prive-les zegt u? Verkennen? Oh, omdat hij zo graag wil. Wel, mij lijkt het een hopeloze zaak. Ja, ik zie dat ventje hier wel vaker, maar volgens mij is hij alleen maar geschikt voor klooien en zooien. En af en toe wat rollebollen inderdaad. Heeft u gezien dat hij er weer een smeerplek bij heeft? Vlakbij zijn staart ja. Maar zeg eens, dit is er toch niet 1 van u?



Nee, dat dacht ik al. Oscar heet deze? Oh, maar wel uit de Katbladstraat dus.
Wel mevrouw Katblad, ik stel voor dat u deze leerling maar gauw meeneemt naar verderop. Ja, u schijnt te vergeten dat het hier mijn tuin is, heh? En ik hou er niet zo van als ze hier komen klooien en zooien. Nu, op dit moment dus, is dat ventje namelijk mijn kattenkruid aan het schoffelen, en daar ben ik niet van gediend. Nee, het is niet echt veel meer waard, dat kruid, maar mochten er al nieuwe scheutjes uitgroeien, dan zijn die nu wel vernield door uw leerling en dat kan niet de bedoeling zijn, wel? Fijn dat u mij begrepen heeft. U ook nog een goeiedag, ja.

woensdag 4 november 2009

Allemaal eng...


Soms komt Kaija wel eens voorbij. Wat zij precies met haar bezoek beoogt, weten wij niet, maar we zien haar meestal laag bij de grond en uitgebreid snuffelend. Het is hier voor de deur misschien wel erg eng omdat de boel behoorlijk gemarkeerd is door Japekoppie. En dat kun je natuurlijk zien en ruiken.
Wat Kaija ook erg eng vindt: vreemde postbezorgers! Gisteren zagen wij haar op de vlucht slaan toen een bezorger zijn fiets parkeerde en met een grote stapel post aan zijn ronde begon. De Boez lijdt trouwens aan dezelfde "afwijking"; hij kwam met spoed het luik door naar binnen toen dezelfde man ons huis naderde. De krantenjongen (met bromwiel nota bene) vindt hij minder gevaarlijk. Zou dat door de helm komen?
Wat Kaija betreft: wij beginnen nu beter te snappen waarom zij zo vaak bovenin een boom zit!

donderdag 18 juni 2009

Kaija staat er alleen voor.


Kaija:
U heeft het al gehoord en gemerkt? Ja, Jaya en Tummy zijn verhuisd. Met die drie andere mormels ja, maar die zaten altijd binnen dus daar had ik sowieso niet zoveel aan. Maar Jaya ga ik dus erg missen. Vanwege de tuinbewaking ja. Ik moet het nu helemaal alleen doen. Ja, aan Jaya had ik een grote steun. Zij was erg goed in het bewaken van de tuin en als zij dienst had, kon ik met gerust hart even dutten of in mijn boom zitten soezen. Maar dat is nu verleden tijd, inderdaad.
Wel, u ziet hoe hard er hier bewaking nodig is, heh?



Ja, die kleine Boezelmans zie ik hier steeds vaker rondscharrelen. Nee, gevaarlijk is hij niet maar dat kan nog komen. Brutaal is hij in elk geval wel. En een lastpost dus ook, wat u zegt. U kunt hem hier zeker niet weghouden, heh? Nee, dat vreesde ik al...



Ja, die Gijs is af en toe ook knap vervelend. Ook brutaal ja. Dwars door alle planten heen en dan nog praatjes ook als je er wat van zegt. Ja, Jaya wist daar wel raad mee. Maar die is er nu niet meer heh? Nee, echt vriendinnen waren we niet maar ik mis haar wel, eerlijk is eerlijk.


Kijk, nu zitten ze in ons kattenkruid. Ja, die Boez en zijn vriendinnetje Cera. Nee, Cera is niet vervelend en ook niet brutaal maar ze komt altijd met dat jochie mee en dan is het een gespring van jewelste. Dwars door de tuin heen ja. En altijd maar snoepen van het kattenkruid dus. Nee, het leven is er voor mij niet gemakkelijker op geworden. Er rust een zware verantwoordelijkheid op mijn schouders en het is nog maar de vraag of ik mijn huisgenoot Siep zover kan krijgen om ook eens een beetje van die verantwoordelijkheid op zich te nemen. Ja, Siep is een geval apart en erg moeilijk in de omgang ja. Maar ik heb me voorgenomen om me maar niet al te druk te maken want voordat je het weet kun je helemaal niks meer wegens burn-out, kent u dat? Daarom ja.

zondag 17 mei 2009

Kaija wijkt niet voor Siep.


Op onze ronde kwamen wij door de Kruidentuin. Daar troffen wij Kaija in de raamopening van haar huis; zij kwam net naar buiten stappen. Achter haar zat Siep klaar om eveneens een frisse neus te gaan halen, of misschien zelfs wel een snufje Nepeta. In ieder geval was er op dit moment nog helemaal niets aan de hand.



Doch vervolgens zette Kaija zich neder, vlak voor het raam. Daardoor maakte zij het dus Siep onmogelijk naar buiten te stappen! Was hier sprake van opzet of een misverstandje? Wel, eerst gaven wij Kaija het voordeel van de twijfel. Maar toen Siep toch duidelijk te kennen gaf er langs te willen, Kaija spottend achterom keek en vervolgens doodleuk bleef zitten, begonnen wij toch te vermoeden dat hier sprake was van een machtspelletje. Wij bleven de situatie nog even afwachten, maar ondanks het onrustige gedribbel van Siep in de vensterbank, ging Kaija niet opzij. Wij zijn na een paar (lange) minuten maar opgestapt. Wat er nog daarna is gebeurd tussen die twee, weten wij uiteraard niet. Maar een ding staat vast: Kaija was op dat moment toch duidelijk Siep de baas!

zaterdag 25 april 2009

Vliegende muizen en fietsende vogeltjes


Kaija:
Nee, ik ben niet verslaafd. Maar af en toe een hapje kattenkruid kan echt geen kwaad hoor!



Als je maar je eigen grenzen kent, heh? Ja, niet te veel nemen. Een blaadje of wat en nog wat snufjes. Daar laat ik het meestal bij.



U drinkt toch ook wel eens een glaasje wijn? Nou dan. Ja, dit is net zoiets. Alleen word je hier niet dronken van. Nee, mij hoor je nooit luidruchtig worden en zingen zal ik heus ook niet gaan doen.


Heh? Dat is gek! Net was het kruid nog groen en nu is het paars geworden! En ik heb opeens ook drie neuzen gekregen. Dat is handig, dan kan ik nog beter ruiken!



En kijk nou, ik heb ook 3 poten extra gekregen! Nee, ik weet nog niet of ik die extra poten ga gebruiken want ik loop altijd prima op 5. Of waren het er nu 4? Ach, doet er ook niet toe. Lekker weertje heh? Wilt u ook niet gaan liggen? Nee?



Als ik mijn ogen dichtdoe, zie ik allemaal ballonnen. Heeft u dat ook wel eens? En nu zie ik wel honderd vogeltjes! Oh, wat zingen ze leuk! Weet u wat ze zingen? Kaija, Kaija, vang me maar als je kan!



Ha Siep! Jij bent de allerliefste huisgenoot van de hele wereld! Ja, dat meen ik echt! Kom je ook even een snufje halen? Ja hoor, je mag best naast me komen zitten. Omdat ik zoveel van je hou, ja!



Goed zo Siepje! Neem er maar lekker van hoor! Er is genoeg voor ons allemaal. Voor de hele wereld zelfs, heh Siepie?



En? Voel je al wat? Merk je al iets? Zie je al ballonnen of vogeltjes?



Wat is de wereld toch mooi, heh Siep? Fijn dat het weer zomer wordt ja. Dit hebben we toch wel gemist, afgelopen winter. Dat heerlijke kruid ja. Muizen. Nu zie ik muizen inderdaad! Van die smakelijke muizen met de smaak van sardientjes. In slagroom dus ja!



Zullen we vliegende muizen gaan tellen, Siep? Of fietsende vogeltjes? Jij mag kiezen. Of we kunnen ook vlinders gaan spotten. Doe je mee, Siep?



Als jij nou de muizen telt, tel ik de vogeltjes. Hoeveel heb jij er al? Ik zeker honderd. Jij duizend?
Zullen we dan nu vlinders gaan tellen? Wie de meeste ziet, mag nog een keer snoepen van het kattenkruid. Wedden dat ik ga winnen?

vrijdag 27 maart 2009

Knoop dat goed in uw oren.


Kaija:
Mevrouw Katblad, ik heb liever niet dat u dichterbij komt! Nee, want ik heb hele nare dingen over u gehoord.



Ja, alsdat u de Boez zou willen verkopen. Vanwege een futuliteit dus ja.
Mag ik u iets vragen? Nee, niet dichterbij komen aub. Ik vertrouw u niet. Nee, niet na wat ik allemaal over u gehoord heb.



Die vuilniszak heh? Stond die in de keuken? Ja dus. Was die zak naar behoren dichtgebonden? Nee dus.
Ja, ik zit nu veilig in mijn boom. Omdat ik u niks vertrouw inderdaad. Zo kunt u niet bij mij komen, nee. Dat is nu precies de bedoeling. Maar die vuilniszak stond dus in de keuken en was niet goed dicht. Mag ik u dan nog wat vragen? Ja?



Bent u soms niet goed in uw bovenkamer? Wat ik daarmee bedoel?
Wel, die Boez van u is nog geen 9 maanden oud, toch? Maar toch verwacht u van hem dat hij zich gedraagt als een kat van minstens 10 jaar oud. Met artrose en eventueel gebitsproblemen ja. Want u snapt toch ook wel dat, als u een vuilniszak laat staan, met visresten c.q. verpakkingen, en kip in kerrierestjes, en lege kattenvoerblikjes, en waarschijnlijk nog wel meer lekkernijen, u snapt toch ook wel dat een jonge kat dat niet kan negeren?



Ik bedoel maar..... Ja, ik zit hier goed in mijn boom en op veilige afstand van u. Ja u, met uw verkoping bij opbod. U moest zich schamen! En die andere redactieleden ook. Het is gewoon de kift. Ja, u hoort mij goed! Ze zijn jaloers! Dat ze zelf niet op het idee kwamen om die vuilniszak te plunderen!



Nee, ik heb mijn zegje gezegd en wens verder niet meer met u te praten. Wij zijn dus klaar, ja. Ja, ik heb het even helemaal met u gehad. Ik trek inderdaad partij voor de Boez, al ken ik hem alleen nog maar uit de verhalen en vanuit de verte. U moest juist trots zijn op zo'n ondernemend ventje. En als die verhipte kattenkrant van u belangrijker is dan het geluk en welzijn van zo'n kleine rakker, bent u hem gewoon niet waard. Nee, ik laat het hierbij. Pakt u mijn mening maar in en neem hem mee naar huis. Om over na te denken ja. Bent u nu helemaal betoeterd! Ja, stopt u die camera nu maar weg. Ik werk niet meer mee. Nee, eerst wil ik dat u uw mening herziet, dan pas wil ik weer heel eventueel op de foto. Knoopt u dat maar goed in uw oren, heh?

zondag 15 maart 2009

Boomslaapster weer actief.


Nu weten we het zeker! Jah, het is weer lente hoor!
Nee, vogeltjes hebben wij nog niet zien bouwen aan hun nest, maar dat komt omdat we midden in een stad wonen en er bovendien nog geen blaadjes aan de Lindes zitten. Maar onze bomenslaapster Kaija is zo te zien wel druk bezig. En dat dan ook nog 's in het donker!



Dat zit toch niet zo comfortabel, naar ons idee. Maar Kaija zal wel beter weten.
Zou ze weer van plan zijn in de boom te gaan overnachten? In plaats van op een lekker warme sofa of dekbed? Het wordt tijd om het radioprogramma "Vroege Vogels" te bellen om melding te maken van dit merkwaardige natuurverschijnsel in het vroege voorjaar....

maandag 9 maart 2009

Voor deze ene keer.


Kaija:
Nee, ik word hier niet vrolijk van. Ja, ik inspecteer de boel dus nu, maar als u het mij vraagt zit er geen fatsoenlijk bloemetje meer in. Allemaal uitgebloeid inderdaad, dus het aanzien niet meer waard.



Ja, ik zie ook wel dat er nog andere bloemetjes zijn die het nog wel doen. Erg leuk ja, maar het bezwaar is dat er juist op dit plekje waar ik graag zit, niks vrolijks meer is.



Nee, daar word ik dus een beetje treurig van. Ach, u hoeft heus geen medelijden met mij te hebben hoor, want ik snap ook wel dat er genoeg dingen zijn om blij mee te zijn, maar op dit moment zit ik gewoon even wat minder lekker in mijn vel. Ja, en als ik dan zo'n bak met bloemen inspecteer en zie dat het 1 hoop ellende is, tja, dat helpt dus niet bepaald.




Wel, voor deze ene keer wil ik u wel toestaan mij even te aaien. Niet te opdringerig graag en wel genoeg afstand bewaren. Ja, u weet wat anders de gevolgen kunnen zijn. Zo is het wel weer genoeg. Ik ken u wel maar dikke vrienden zijn we niet, dus laten we het hier maar bij laten.



Ah, daar heb je hem ook weer. Was hij niet van u?



Zo te zien is hij erg geconcentreerd bezig. Hij ziet u niet eens staan, nee. Zeker belangrijke zaken te regelen? Oh, u weet het niet. Wel, dan weet ik het ook niet. In elk geval heb ik wel weer genoeg van dit gesprekje en het lijkt me dus beter dat u verderop gaat. Ja, linksom of rechtsom, dat maakt me niet uit. Als u mij maar weer met rust laat. Ja, dan kan ik misschien nog even wat andere planten controleren. Misschien vind ik dan nog wel iets waar ik vrolijk van word, heh?

dinsdag 3 februari 2009

Ik beloof niks.


Kaija:
Joehoe! Mevrouw Katblad! Ja, maakt u maar een foto. Nee, ik weet niet wie dit vreselijke stuk plastic heeft achtergelaten in de Kruidentuin, maar ik verdenk die werklui ervan. Nee, ik kan het niet bewijzen, dus zet het ook maar niet in uw krant. Maar het is geen gezicht en het maakt het mij onmogelijk om dat gedeelte van de tuin te bewaken. Er kan van alles onder zitten inderdaad, en ik ben niet van plan om dat uit te zoeken. Waar ik nu ben? Wel, kijkt u maar even naar rechts. Ja, de nieuwe parkeerplaats. Nou ja, de nieuwe indeling daarvan dus. Van de parkeerplaats, ja.



Ja, ik doe vandaag bumpercontrole. Niet dat die bumpers van tegenwoordig nog wat voorstellen heh? Maar goed, al zien ze er niet meer uit als ouderwetse bumpers, ze moeten toch gecontroleerd worden en ik ben daarvoor de aangewezen persoon. Ja, die witte en rooie heb ik al gehad. Die waren inderdaad niet erg bijzonder, maar deze, waar ik nu mee bezig ben, ruikt op zijn minst bijzonder.



Nee, ik ben er nog niet achter wat voor lucht ik nu ruik, maar ik kom daar waarschijnlijk wel achter. Ja, daar heb ik wel even wat tijd voor nodig. Voor ik er uit ben inderdaad. Nee, als ik u was zou ik daar niet op wachten. Het begint al wat te motteren ja. Spatjes op uw camera zeker? Nee, dan zou ik maar gauw naar de redactie terug gaan. Ja, als ik iets te melden heb voor uw krant, kom ik wel even langs. Ik beloof niks, nee. Waar woont u ook alweer?

zondag 25 januari 2009

Lastpakken.


Kaija:
Nee, mijn tuin is de laatste tijd niet meer zo veilig. Wel, ten eerste zijn er die stratenmakers. Ja, die zijn dingen aan het doen waar ik niets van begrijp en bovendien maken ze er een hels kabaal bij. Dank u wel, fijn dat u zo meeleeft.
Maar daarnaast heb ik ook wel erge last van een stel indringers. Brutale jongens ja, zonder enig respect voor dames zoals ik.



Ze nemen bezit van mijn tuin en lopen erin rond alsof ze hier horen. Nee, het is niet even langslopen want daar zou ik geen moeite mee hebben, maar het is rond blijven hangen zodat ik mijn eigen dingen niet meer kan doen.



Ten eerste is daar die Rooie. Ja, hij komt een paar keer per dag langs en loopt behoorlijk te schreeuwen. Bolle-wangen zegt u? Ja, dan bedoel ik hem.


En hij zit ook in de tuin te wroeten. Mijn tuin ja. Nee, hij heeft daarvoor geen toestemming gevraagd. Ze mogen van mij best af en toe eens een beetje graven in mijn tuin, maar dan moeten ze wel het fatsoen hebben om eerst te vragen of ik dat goed vind. Ja, ik snap best dat als je zelf geen tuin hebt, je zo nu en dan met je nagels in de aarde wilt krabben, daar gaat het niet om. Maar die brutaliteit van doen zonder eerst te vragen, dat staat me dus tegen.



Maar er loopt dus nog zo'n lastpak rond. Heeft u hem gezien? Die is als het effe kan nog brutaler dan die Rooie. Ja, een jong beest en grijs van kleur. Een echte pestkop. Spreekt met een accent ja. Klinkt wat bekakt inderdaad. Kent u hem?



Bel heet hij? Oh, een Franskat? Dat verklaart alles. Heel brutale ogen inderdaad. Ja, wel mooi, dat kan ik niet ontkennen. Maar het uiterlijk zegt niet alles heh? Kijk hem daar nu zitten! Verwaand als ik weet niet wat. Midden in de Kruidentuin, mijn tuin dus, bovenop een van mijn paaltjes.



Wij laten Kaija mopperend achter, en daarmee ook de "verwaande" Bel. We volgen Bw naar de Katbladstraat, waar hij, zonder zich te storen aan Charli, lustig doorgaat met het markeren van elke paal die hij tegenkomt. Om de paar passen laat hij zijn, zo langzamerhand vertrouwd klinkend, geloei horen.



Natuurlijk doet Bw ook nog even het huis van Cera aan, want je weet maar nooit. Wij weten het wel: het zal nooit wat worden tussen Bw en Cera. Cera valt namelijk alleen op de wat bedaardere types die wat hoger zijn opgeleid en een nette, ongeschonden vacht hebben. Dat krijg je als je in de modellenwereld vertoeft!

zondag 11 januari 2009

Er zijn grenzen...


Kaija:
Zo, mevrouw katblad. Rondje aan het maken? Ja, ik zit hier lekker in de zon. Nee hoor, helemaal geen last van de kou. En u?


Als u nu even om me heenloopt, kunt u betere foto's van me maken. Nee, ik loop niet voor u weg. We kennen elkaar immers, niet? Ik ben in elk geval niet meer zo bang voor u.


Of ik nog wat te vertellen heb? Nou, eigenlijk niet. Wat wilt u weten? Nee, ik slaap met deze temperatuur natuurlijk niet in mijn boom. Komt u wel eens buiten, 's nachts? Wel, ik kan u vertellen dat het dan knap koud is. Te koud voor in de boom dus. Nee, overdag is het wel uit te houden. Voor mij althans. Siep is inderdaad een koukleum. U heeft net kunnen zien en horen wat een kabaal ze maakt als ze maar even buiten is. Ja, Siep is een watje inderdaad.


Heeft u meer katten buiten gezien? Geen enkele? Oh, Japekoppie ja. Maar die loopt snel zijn rondje op het dak en dan laat u hem gauw weer binnen, niet? Via het slaapkamerraam ja. Nee, dat heb ik wel gezien. Uw Japekop is ook geen held dus. Wie nog meer?


Ach ja, Harremans natuurlijk. Ja, dat is wel een flinkerd. Die komt zo nu en dan ook wel hier, in de Kruidentuin inderdaad. Maar natuurlijk is hij niet zo moedig is als ik heh? Ik bedoel, om zo buiten te zitten als ik. Nee, dat dacht ik al. Wat dat betreft ben ik een grote uitzondering. Nee, de kou deert mij niet. Sterk ras ja, wat ik u brom.


Hee, ze laten zo te zien Siep binnen. Die heeft het weer voor elkaar. Zo zie je maar, dat zeuren voor het raam helpt dus toch. Nee, ik hoef niet zo nodig naar binnen. Dat is dus het grote verschil tussen Siep en mij ja. Ja, ik ben meer de buitenkat, of het nu vriest of dooit, dat maakt me niks uit.
Nou, moet u er niet vandoor? Voordat u hier aan de grond vastvriest? Ik heb verder helemaal niks te melden nee, en zou graag alleen gelaten worden. Leuk u weer eens gezien te hebben en tot de volgende keer maar weer. Nee, u hoeft zich om mij geen zorgen te maken hoor. Ik ben winterhard, zal ik maar zeggen. Dag hoor! Ja, fijne dag nog...

(Blij dat dat mens is opgezooid. Kan ik zonder gezichtsverlies gaan vragen of ik eindelijk naar binnen mag. Flink zijn en doen is leuk, maar er zijn grenzen. "Winterhard", hoe verzin ik het. Maar ze trapte er wel in, heh? Komen ze dat raam nog voor me opendoen of hoe zit het?)