Ja, de domme Schneider ziet u hier op het puntje van het witte dak zitten. Hij was uitgebroken via een gat in het zolderraam. (Het gat was wel dichtgeplakt, maar daar wist Schneidy dus wel raad mee/op....)
Het raam waaruit Schneider was gekropen ligt een paar huizen verderop en nog effe een stukkie hoger dan waar hij op de foto zit. Hij wist dus niet terug te komen naar dat raam. Waarschijnlijk zat Schneider al een flink aantal uren op dit dak in de brandende zon, zonder water dus, heh?
Schneider had het alsmaar warmer gekregen en zat een partij flink te hijgen. Gelukkig kwam er een mens thuis van een huis iets verderop. Die zette een bakje water in de dakgoot voor hem neer en trok zich daarna discreet terug, want Schneidy moet dus helemaal niks van vreemden hebben, ook al betekenen zij zijn redding.
Ondertussen was ook een (mens-)vriendin van Schneider het huis binnengetreden. Zij riep hem vanuit het zolderraam en probeerde hem gerust te stellen.
En toen hij dichtbij genoeg was gekomen, kon zij Schneider bij zijn lurven pakken om hem daarna naar huis te brengen.
Wij maakten ons nog wel een tikkie ongerust vanwege de zeer snelle ademhaling van Schneidy en zijn constante gehijg. Aanvankelijk wou hij ook geen water drinken, maar later kwam dat gelukkig goed. Langzaam kwam hij wat bij op de koude keukentegels.....
Voor de zekerheid hebben wij nog even de dierenartspraktijk gebeld. Wij konden inderdaad niet meer doen dan voor afkoeling zorgen, maar hoorden wel een verhaal over zorgwekkende toestanden wanneer de lichaamstemperatuur van een kat oploopt tot boven de 42 graden!
Daaraan zullen wij vast en zeker nog een artikel wijden in onze bijlage!
Gelukkig ontvingen wij 's avonds het bericht dat Schneider weer normaal had gegeten en het helemaal goed maakte. En dat zijn broertje Flash hem goed in de gaten hield.
Wel Schneider, niet meer zo'n domme actie plegen, heh?
