Luna's APK-tje.

Het was hoog tijd voor Luna's APK. Nee, niet de Luna uit de parallelstraat maar de Luna van Bommel dus (zie onze bijlagenkrant). Luna werd thuis met een snoepje in haar tent gelokt en vervolgens werden snel de ritsen dicht getrokken. Wat een gemene streek!
Op de foto ziet u hoe zij bij dierenarts Saskia nog even moest wachten op haar beurt. Ze ziet er niet erg gelukkig uit, heh? Arme, bange Luna....



Wie net de spreekkamer uitkwam was Pelle. Pelle is 3 maanden oud en past nog in de handtas, maar dat gaat vast snel veranderen. Hij was een beetje ziekjes geweest maar nu wel aan de beterende han... eh, poot.



Ja Pelle, je bent een lekker ding. En vrij brutaal ook, zo te zien. En nog helemaal niet bang bij de dierenarts, heh? We hopen voor jou dat dat zo blijft!
Wij wensen Pelle natuurlijk van harte beterschap. Leuk kennis met je gemaakt te hebben, klein ventje! Laat nog eens wat van je horen!



Luna mocht naar binnen en de ritsjes werden opengetrokken. Maar zij liet zich niet uit haar tent lokken! Dus moest zij er worden uitgesleurd (voorzichtig natuurlijk).

Luna, wat ben je toch mooi. Drop met chocolade en caramel. En dan van die prachtige grote ogen om het plaatje nog fraaier te maken!

Ja, met alleen aaien kom je niet door een APK natuurlijk. Dus werd Luna uitgebreid gecontroleerd. Zijzelf was het daar uiteraard niet mee eens.

En stilzitten voor de foto deed zij dus al helemaal niet. Wij kunnen u in elk geval berichten dat Luna's gebitje in uitstekende staat is. Tanden en kiezen werden geprezen en gingen dus met gemak door de APK heen, zullen we maar zeggen.

Het inwendige voelde ook goed aan. Onze excuses voor al die mensenhanden op de foto's. Ze zaten ons ook bijzonder in de weg maar daar was helaas niets aan te doen.

Over het gewicht van Luna kunnen wij u alleen maar vertellen dat zij beslist niet te licht werd bevonden. En dat is een hele geruststelling, maar niet voor Luna zelf. Zij zou graag dagelijks nog wat meer lekkers nuttigen en dat zit er dus niet in. Pech heh?

Tot slot van de APK kreeg Luna nog haar prikje. En toen kon zij goedgekeurd naar huis gebracht worden. Daar zat Bommel natuurlijk op haar te wachten. Hij moest haar wel eerst uitgebreid besnuffelen, maar toen kon iedereen deze nare, steeds terugkerende gebeurtenis weer vergeten.

Prik en manicure.

De peettante van de Boez heeft zelf ook twee haarfabrieken. Ja, we hebben al eens eerder over hen bericht. Ze heten Bommel en Luna. Bommel is een heer van stand, meent hij zelf. En peettante trouwens ook. Maar zelfs heren van stand moeten af en toe voor een APK naar de dierenarts, daar helpt geen lief moedertje aan! Omdat peettante's fiets een poosje geleden gestolen is en haar reserve-exemplaar geen goede bagagedrager heeft, en daar Bommel toch wel een zwaargewicht genoemd kan worden (sorry Heer Bommel!), gingen wij met de redactie-auto naar dierenarts Saskia. Bommel was daar uiteraard tegen en liet dat onderweg dan ook merken. We lieten de radio maar uit....

Eerst moest er gekeken worden naar wat kleine wondjes op Bommels kop. Veroorzaakt door de meppen die hij zo af en toe van zijn concubine Luna krijgt of allergie? Peettante moet het maar even in de gaten houden. Als de wondjes snel genezen, waren het de petsen van Luna. En anders dus wellicht een voedselallergie.



Ja, het gebit is ook belangrijk, en zeker bij heren van stand. Gelukkig zag het er allemaal goed uit. Houden zo, Bommel!



Even naar hart en longen luisteren. Nou, het bonkte behoorlijk snel daarbinnen! Maar dat was een beetje nervositeit en even later was het alweer een stuk rustiger. Ja, het is niet niks, zo'n APK! Je kunt er behoorlijk van in de stress schieten! Maar Bommel is erg gevoelig voor de kalmerende werking van een aai en een kattensnoepje. Dus werden die middelen veelvuldig toegepast. Zo werd het nog een soort van gezellig ook, voor Bommel dus.



Goed zo Bommel, je bent afgevallen! Ja, dat was nodig want Bommel heeft suikerziekte gehad en dat moet niet terugkomen, heh? Saskia is tevreden en peettante ook.

Nog even een prikje want dat hoort er nu eenmaal bij. Zo gebeurd en geen centje pijn. Waren we nu klaar?

Nee, eerst nog wat lekkers. Niet teveel natuurlijk, want anders zitten die pondjes er zo weer bij!

Goed, nu naar huis dan maar?

Ach, bijna vergeten! De manicure! Ja, de nageltjes moeten nog even geknipt. Bommel is een binnenkat en dus slijten zijn nagels niet mooi af maar worden af en toe te scherp. En dan moeten ze dus geknipt worden. Maar nagels knippen vindt Bommel vreselijk vervelend, en daarom gaat hij even in de houdgreep. Gelukkig zijn er handen genoeg.

Het knippen ging snel, maar Bommel protesteerde hevig. Het is de eerste keer dat wij Bommel horen grommen en grauwen.
De APK werd met de manicure prachtig afgerond en hij mocht zijn mand weer in. Zo, weer klaar voor een jaar; even afkloppen natuurlijk heh!

Peettante kreeg nog pipetjes mee voor in de nek. Ja, tegen vlooien en wormen tegelijk. Wij kenden die pipetjes nog niet! Nee, wij doen het altijd met een pilletje erbij....

Tja, zo heeft elke dierenarts weer haar/zijn eigen voorkeuren!