Bel pest iedereen.

Jazeker, Bel was al bij de redactie langsgeweest om mevrouw Troy nerveus te maken en Japekop uit te schelden, en toe hij daarmee klaar was ging hij een eindje verderop om Lima het leven zuur te maken. Bel maakte daarbij jodelende klanken, kent u dat? Zo van achter uit de keel en dan met de tong heen en weer. Tenminste, op die manier zouden wij mensen dat na kunnen doen. Probeer het maar eens! Nee, alleen als u helemaal alleen bent en de ramen dicht zijn, want u staat natuurlijk wel voor gek als u dat doet.

Wel, Lima liet zich door het geluid van Bel wegjagen en kroop onder zijn bankje tussen de plantenpotten. Bel ging naar huis. Blijkbaar zat zijn pestuurtje er weer op, of misschien had hij ondertussen wel honger gekregen. En zo werd het dan weer rustig in de katbladstraat....

Rotzak....

Boez:
Zag je dat? Oh, je hoorde het.
Wel, Bel de Franskat heeft net Oscar aangevallen. Ja, hij kwam uit het niets en sprong zo bovenop de Os. Nu is Os weggekropen tussen de plantenpotten. Kun je Bel niet gaan wegjagen?
Of Os hier binnenhalen? Nee? Mevrouw Troy erop af sturen? Ook niet?



Nee, Bel kan nu niet bij Os komen, dat is waar. Os zit goed verstopt heh?
Wat hoor ik nou? Is dat het kattenluik?
Ah, het is de Os die binnenkomt! Hai Os! Wat is Bel een rotzak heh? Gaan we samen met mijn muizen spelen? Oh, moet je eerst brokjes eten? Voor de schrik? Niet zo schrokken, Os!

Geen commentaar...

Op onze dagelijkse ronde (het was net even droog), kwamen wij door de parallelstraat. En voor zijn huis zat Bel de Franskat. Hij zat daar te zitten; niks meer en niks minder. En omdat hij toch niks te doen had, besloten wij hem over te halen tot een interview.



Doch, om de een of andere reden had hij geen zin in een vraaggesprek. En dat respecteren wij uiteraard.
Het kan zijn dat Bel zich schaamde omdat hij zich laatst heeft laten verjagen van de redactie door de oude mevrouw Troy en daarom ons niet te woord wilde staan, maar het kan ook zijn dat hij gewoon met rust gelaten wilde worden omdat iets anders hem bezig hield. In elk geval zat er voor ons niks anders op dan door te lopen. Natuurlijk maakten we nog wel even snel een foto van Bel, opdat u niet gaat denken dat wij geen moeite doen contact te leggen met de haarfabrieken in de Katbladbuurt. Zo is dat.

Heikele kwestie.

Gisteren werden wij verrast met een bezoek van Bel de Franskat aan het Poezenloket. Helaas op een moment dat wij nog niet de ramen hadden gelapt, maar dat kunt u zelf ook wel zien. Maar dat terzijde.
Wij wilden Bel graag enige vragen stellen. Zoals: of het echt waar is dat hij op een schuurdakje in Frankrijk is geboren. En: of hij echt zijn naam te danken heeft aan het feit dat zijn moeder Poubelle werd genoemd omdat zij zwerfster was en uit de vuilnisvak at, en dat de ene kitten Pou heette en de andere, hij dus, eerst Belle werd genoemd totdat men erachter kwam dat hij geen poes maar kater was. En zo hadden wij wel meer vragen voor Bel de Franskat. Tenslotte is het belangrijk dit soort zaken te weten voordat Bel verkozen kan worden tot de nieuwe "Schrik van de buurt", heh? Juist ja!
Echter, wij kregen de kans niet onze zo belangrijke vragen te stellen, want voordat wij onze mond open konden doen, ging Bel er alweer vandoor. Eerst vonden wij het erg onbeleefd van hem. Tot wij zagen waarom Bel niet was gebleven.



Mevrouw Troy inderdaad. Zij had "dienst" als receptioniste en bewaakster van het Poezenloket, en vond dat Bel niet welkom was. Zij heeft ook het recht om poezen die zij niet geschikt acht voor een bezoek aan de redactie weg te jagen, dus daar is niks mis mee. Maar het feit dat Bel voor mevrouw Troy op de vlucht ging, dat is wel "foute boel", tenminste als hij kandidaat zou zijn voor de opvolging van Storm (als "Schrik van de Buurt" dus)! Want "de Schrik" laat zich niet wegjagen, die springt overal bovenop, en zeker op oude dames als mevrouw Troy.
Wij vrezen dus dat Bel de Franskat inderdaad niet de opvolger van Storm zal worden. Tenzij hij nog een spoedcursus gaat volgen, maar volgens ons is het weer daar niet voor geschikt. Ja, het zal nog een heikele kwestie worden, die opvolging...

Geen kandidaat...!?

Bel de Franskat:
U stoort mij. Ja, want ik zat mijn vacht net te verzorgen en ik kan daar beslist niet mee verder gaan als u zo vlak voor mijn neus staat. Omdat u mij erg nerveus maakt inderdaad.



Wat zegt u? Dat ik aan het trainen zou zijn voor de opvolging van Storm? Nee, dan vergist u zich. Ik heb mij namelijk niet kandidaat gesteld voor die positie en bovendien heb ik helemaal geen trek in die functie. Waarom ik dan midden in de nacht trainingrondjes loop? Wel, dat heeft niets met die vacature te maken, dat kan ik u verzekeren. Ja, ik erger me behoorlijk aan al die vragen en speculaties van u.



Maar het streelt mijn ego wel dat u mij geschikt vindt als "schrik van de buurt". Ja, natuurlijk beschik ik over alle kwaliteiten die voor zo'n functie nodig zijn. Ik ben inderdaad een grote pestkop, voor bijna niemand bang en mep er graag op los. Ja, jong of oud, dat maakt me niets uit. Bovendien ben ik meertalig en dat is ook een groot voordeel. Nee, reizen is voor mij ook geen probleem al zie ik niet in wat dat voor voordelen heeft. U zegt dat ik nog wel wat moet doen aan mijn schuwheid? En waarom dan wel? Volgens mij is er niks mis mee om mensen uit de weg te gaan. Misschien wat lastig voor u, als journalist van het Katblad, maar voor de opvolging van Storm is dat wellicht zelfs een voordeel. Het lijkt er inderdaad op dat ik zo ongeveer alles in huis heb voor die positie ja.
Maar nogmaals, ik heb mij niet kandidaat gesteld. En daar wilde ik het graag bij laten.

Leven in de brouwerij.

Wij hadden Bel de Franskat al tijden niet meer gezien, maar nu kwam hij opeens weer eens op bezoek. En ondanks dat Bel dus een vreselijke pestkop is, vonden wij het erg leuk hem te zien. Immers: hij brengt leven in de brouwerij en is een dankbaar object voor de fotograaf! Kijk nou weer eens naar die ogen!
Helaas is Bel een beetje (erg) schuw wat betreft de mens. Maar voor andere katten is hij dus helemaal niet bang.



Dus toen hij opeens van onze buitentafel sprong en tussen de plantenpotten zat te loeren, wisten wij eigenlijk al hoe laat het was. Wij wisten alleen niet naar wie Bel's belangstelling uitging, maar dat was een kwestie van omdraaien en kijken.



Juist ja. De Boez was dus achter de fotograaf langs gelopen en even gaan zitten om de straat af te kijken. Het was duidelijk dat hij Bel niet had opgemerkt, anders had hij daar niet zo rustig op zijn achterste gezeten. Zouden wij hem waarschuwen? Nee, dat deden wij niet. Het wordt eens tijd dat hij zijn eigen instinct en doppen gaat gebruiken. Anders leert hij het namelijk nooit!




Bel zat al een beetje te wiebelen maar deed verder nog niks. Waarom hij nog niks deed weten wij niet; hij had de Boez al lang kunnen bespringen. Maar goed, hij zal zijn redenen wel hebben gehad. Misschien was het de fotograaf die nog te dichtbij stond?

Eindelijk heeft de Boez de Franskat in de smiezen. Het had effe geduurd en hij had het geluk aan zijn zijde. De Boez dus heh? Maar wat nu?

Bel zit klaar voor de sprong. Wij kunnen u nog vertellen dat de afstand tussen beide haarfabrieken slechts een meter of 5 was. Nee, dat is niet veel. Dat besefte de Boez ook en dus probeerde hij langs de fotograaf naar de redactie terug te keren. Maar dat liet Bel niet toe.

Bliksemsnel verplaatste Bel zich, kroop onder de tafel door en besprong de Boez. Deze liet zich gelijk op zijn rug vallen en piepte als een kit(ten). Daarop deed Bel een paar passen achteruit. Dit alles ging razendsnel zodat de fotograaf het helaas niet allemaal kon vastleggen.

Ja, zo zien we beter hoe onze jongste bediende zich dacht te kunnen verdedigen. En Bel stond zich af te vragen hoe hij de zaak nu vervolgens aan moest pakken.

Wij hoorden wat tumult van verderop. Luid geblaf en gegrauw uit een andere bek.

Japekop had het gegil van de Boez gehoord, was de Steeg uit komen lopen en had daar een blafbeest ontmoet. Hij liet zich echter niet van de wijs brengen door het blafgeval (dat overigens aan de lijn zat) en kwam in gestrekte draf naar de redactie toe. Was nu Boez' redding nabij?

Jazeker! Japekop liep direct naar Bel toe en er kwamen diepe, gevaarlijke klanken uit zijn bek. Bel antwoordde met een veel hoger en zangeriger gekrijs. De Boez maakte uiteraard dat hij wegkwam. Iets anders had hij namelijk toch niet kunnen doen.

Het gegrom en gekrijs duurde niet lang. Bel de Franskat durfde de confrontatie met Japekop blijkbaar niet aan, al was zijn positie (op de bank en dus hoger) gunstiger dan die van Japekop. Maar het zal wel te maken hebben gehad met het feit dat dit Japekop's gebied was, en de boel dus flink gemarkeerd was door onze J. Dat was, bleek nu, niet voor niks geweest.

Bel sprong aan de andere kant de tafel af en spoedde zich weg, richting Kruidentuin. Zo, dat hadden we dan ook weer achter de rug.

De Boez lag ondertussen in de deuropening te wachten tot Japekop het Bel-probleem had opgelost. En toen Bel uit het zicht was verdwenen, kwam onze kleine, grote jongen weer de straat op stappen. Nee, mevrouw Troy was er deze keer niet bij; zij deed haar koffietijddutje ergens boven in ons pand. Want oude dames moeten namelijk af en toe wat rusten en bovendien heeft ze een deeltijdbaan.....

Natte wraak...

Bel de Franskat:
Jazeker, de nacht van het vuurwerk was ik hier ook. Krek op deze plek ja. Vreselijk was het inderdaad, dat geknal, maar nog erger was dat u mij niet bij u binnenliet. Ja, ik zag heus wel dat u mij zag rondhangen hier, en dat ik naarstig op zoek was naar een schuilplaats, maar u liet mij dus keihard in de kou staan. En in het geknal ook ja.



En daarom ben ik nu teruggekomen om hier de boel eens even stevig te markeren. Om u en die redactiekatten van u daarmee te straffen inderdaad. Wel, vanwege het geen veilige haven bieden aan mij natuurlijk!



Zo, dat heb ik knap gedaan al zeg ik het zelf. Stinkt behoorlijk ja, maar dat was ook de bedoeling. Had u maar ...... enzovoort. Ja, boontje komt om zijn loontje, dat heeft u goed gezien.

En die kleine van u heeft het ook goed gezien, ja. Daar kan hij nog wat van leren, heh? Nee, met mij valt niet te spotten en ik hoop dat u dat goed in uw oren knoopt. Ajuus.

Geen respect meer?

Bel:
Ha, eindelijk weer eens iemand om te pesten. Twee zelfs! Cera en die Boez ja. Ja, het komt me goed uit dat zij mijn straat binnenwandelen want ik zat me net behoorlijk te vervelen. Eigenlijk wou ik Luna pesten, maar die reageert nauwelijks op me en dat is verdomd frustrerend. Maar nu gaat mijn dag weer helemaal goed komen!



Maar Bel kreeg een teleurstelling te verwerken; Cera en de Boez hadden hem helemaal niet eens gezien en liepen hem straal voorbij. Daar ging zijn reputatie!


Bel:
En nu vliegen die twee weer langs me heen! Wat is hier aan de hand! U gaat dit toch zeker niet in uw krant zetten heh? Nee, die schande zou ik niet kunnen verdragen, inderdaad.



Luna:
Zo, boontje komt om zijn loontje. Ja, die Franskat zat op mijn wielhuis, zag u dat? En hij heeft daar niet eens een vergunning voor terwijl ik die wel heb. Nee, ik had geen zin in een conflict want ik ben ook de jongste niet meer heh? Ja, daarom heb ik hem daar maar laten zitten en heb ik zelf op een ander voertuig plaatsgenomen.



Nu gaat die uitslover achter die twee van u aan. Oh, Cera is niet van u? Ach, alleen maar bij u in dienst dus. Wel, in elk geval gaat Bel nu achter ze aan en ik durf te wedden dat daar problemen van gaan komen. Ja, ik zou het maar even in de gaten houden als ik u was, dan valt er misschien nog wat te redden.
(Luna had gelijk: Bel was bezig het stel door de Kruidentuin heen te jagen, maar gelukkig liet hij ze met rust toen de fotograaf verscheen. Zo konden we veilig teruglopen naar de redactie en waren er dus geen gewonden gevallen.)

Ongelukkige samenloop van omstandigheden.

Bel (de Franskat):

Dit is mijn tafeltje ja. Nee, u gaat daar geen plantenpot vanaf gooien. Dat zou heel kinderachtig van u zijn. Ik kon er trouwens niks aan doen. Ja, ik heb het over die plant bij u, die ik van uw tafeltje heb af gekeild inderdaad. Nee, ik kon er echt niks aan doen. Het was gebeurd voor ik er erg in had en eigenlijk was het de schuld van uw Boez. Hij zat me te pesten ja. Nou, uit te dagen dan. Met die grote ogen van hem inderdaad. Dus wou ik hem een lesje leren en toen sprong hij opzij. En toen ik me afzette om hem achterna te gaan, viel die pot van de tafel. Het was dus een ongelukje. Nee, ik bied niet mijn excuses aan, want zoals ik u net al zei was het een ongelukkige samenloop van omstandigheden. Bovendien stond die plant daar niet echt handig. Nee, het zal ook niet meer gebeuren. Als u die plant tenminste verzet, heh?

Slachtoffers onbereikbaar voor Bel.

Opeens werd het erg donker op de redactie, en toen wij opkeken, zagen wij een halve kat voor het raam. En zomaar met zijn achterpoten in een plantenpot. Wat een brutaliteit! Vlak daarna hoorden wij een flinke klap.



En jawel, de pot lag omver. Tijd om naar buiten te gaan en de snodaard de vacht uit te vegen!



Boez was in het poezenloket gaan zitten. Hij was aan het buitenspelen geweest en voelde zich blijkbaar bedreigd! We trokken onze schoenen aan. Hier moest opgetreden worden.

Nee, Bel de Franskat wist helemaal van niets. Hij had rustig liggen doezelen op onze vergadertafel. Wij wisten wel beter!

Jij was het heh, Franskat? Oh, wat een onschuldige ogen! Maar met ook een paar flinke sprankels ondeugendheid! Wij laten ons echt niet bedotten!

En ondertussen zat Bel nog naar de Boez te loeren ook.

Net doen of je ons niet ziet heh, Bel? De vermoorde onschuld uithangen!

Wij moesten de schade maar eens gaan opnemen.

De pot was dus op de vensterbank terecht gekomen, plantje was losgeraakt en de aarde lag ernaast. Dank je wel, Bel! Wij kunnen de rotzooi weer opruimen!

Bel had ondertussen de Boez, die tussen de plantenpotten was gekropen, goed in de smiezen. Hij hoorde ons helemaal niet want had het te druk met het intimideren van onze jongste verslaggever.

Maar Boez zat daar veilig, zo te zien.

Wij zagen Storm langskomen. Ging hij zich met de situatie bemoeien? Nee, Storm had het te druk met andere, zeer belangrijke zaken. Nee, wij weten niet welke maar in ieder geval liep hij snel voorbij.

Mevrouw Troy was ook maar naar buiten gekomen. Om in te kunnen grijpen wanneer de zaken uit de hand zouden lopen.

Ondertussen had Bel een ander slachtoffer gevonden. Ja, ons modelletje Cera dus. Gelukkig maar weer dat het poezenloket openstond, want zo kon Cera een veilige plek vinden en hoefde ze niet onder een wielhuis te kruipen.

Voor Bel was in elk geval de lol eraf. Boez onbereikbaar tussen de plantenpotten, Cera uit beeld verdwenen. Daar was hij niet voor gekomen heh? Nee, hier was er niets meer voor hem te beleven. Teleurgesteld droop hij even later af. De rust was wedergekeerd.

De terreur van Bel de Franskat.

Ha, daar is Cera weer. Ze zit bij het poezenloket. Waarom kijkt ze zo zorgelijk?



En de Boez zit in het halletje van de redactie. Kijkt ook al niet blij. Wij draaien ons maar even om om te zien waar het probleem schuilt.



Ah, Bel de Franskat. We hadden het kunnen weten. Wat zijn zijn plannen? Heeft hij soms weer een pestbui? In elk geval voelen Cera en de Boez zich duidelijk niet op hun gemak.

Ja hoor, Bel komt naar het poezenloket toe. Hij wil weer laten zien wie de sterkste is zeker. Durf je wel Bel, tegen zo'n klein meisje en jong ventje?

Bel schept er genoegen in wanneer anderen voor hem op de loop gaan. Kan hij ze lekker achterna. Om te pesten inderdaad. (Zie vorige berichten over Bel onder label "Bel de Franskat" in rechterkolom; dit even voor onze nieuwe lezers.)

Cera is de redactie binnengeglipt. Cera is zo langzamerhand kind aan huis geworden! (Voor onze nieuwe lezers: zie onder label "Cera" in rechterkolom van dit blad.)
Lekker veilig binnen, dan kan Bel niet bij je komen dus. Hoewel, Bel heeft al een paar keer geprobeerd de redactie binnen te dringen! Niets is dus zeker meer.

Maar Bel heeft blijkbaar geen zin meer vandaag in pesten. Of misschien had hij wel andere plannen. Hij gaat er in elk geval vandoor en dat betekent dat de rust is wedergekeerd.

De Boez kijkt hem na. Wat een opluchting heh Boez? Of ook toch wel een beetje jammer misschien?

Mevrouw T. Troy en Japekop hebben vandaag zogenaamd bureaudienst. Daarom zitten ze natuurlijk binnen op tafel in plaats van buiten op zoek te zijn naar nieuws voor onze krant! Hup, luie donders! Het poezenloket door en aan het werk in de buitendienst! Jullie laten je toch niet intimideren door die Franskat?! Neem een voorbeeld aan de Boez!