Max is niet meer....

Hedenmorgen kregen wij onderstaand schokkend en verdrietig bericht.

De foto die wij zondag van Max "de laatste foto" noemden, is letterlijk onze allerlaatste foto van hem geworden, en ons "Dag Max!" is een vaarwel gebleken.

We wensen Max's mens Floris veel sterkte toe.

Onder dit bericht hebben wij een diapresentatie van Max geplaatst, als laatste herinnering aan die wij lange tijd "de Vreemde" noemden, maar die de mooie naam "Max(ie)" droeg.







Wat leuk dat Max weer in het kattenblad stond.

De reden dat hij zo schuw tussen de bosjes zat de laatste tijd was dat Max al een tijdje ernstig ziek was. Het spijt me te moeten zeggen dat bij Max vorige week een grote maagtumor werd geconstateerd, daarna is het erg snel bergafwaarts gegaan met Max. De dierenarts heeft hem nog aan de medicijnen gezet, maar nadat hij reeds een week niet meer wou eten, hij echt graatmager was geworden en z'n lever ermee ophield, mocht hulp echt niet meer baten en is Max afgelopen maandagavond ingeslapen. Hij heeft zich onwijs goed gehouden, stoere bink dat hij was, en z'n mens zal hem erg missen.. 10 jaar is echt te kort voor zo'n toffe kat...



Groetjes,

Floris,

het trotse baasje van Max uit de parallelstraat.

Rustige dierendag...

Op dierendag zagen wij nauwelijks haarfabrieken buiten. Misschien was het de koude wind, of misschien was het nog wel de nawerking van het vuurwerk van 3 oktober?
In elk geval was Max weliswaar buiten maar wel heel erg schuw. Hij zat weggekropen tussen de takken van een paar struiken, vlakbij zijn huis.



Nee, hij was niet bereid tot commentaar en wilde zeker niet tevoorschijn komen. Als we foto's wilde maken moesten we het maar zo doen. Door de takken heen. Maar uiteraard mochten we niet te dichtbij komen; dan was Leiden helemaal in last. En daar wij Max niet nog banger wilde maken dan hij al was, bleven wij op afstand. Arme Max...



Nee Max, we zullen het kort houden. Echt waar ja.

Ja Max, dit is echt de laatste foto. En we hopen dat je snel weer een beetje tot rust komt. Nee, dat stukje struikgewas geeft niet al te veel beschutting heh? Het wordt inderdaad een tikkie kaal, ja. Nou, dan gaan we maar weer. Veel sterkte heh, Max? Dag Max....

Even snel dan maar....

Max:
Ja, ik zie u wel mevrouw Katblad, maar ik wil dus niets met u te maken hebben. Nee, uw kattenkrant interesseert mij niks en ik stel ook geen prijs op het plaatsen van foto's van mijn persoon. Wel, ik hou dus niet zo van vreemde mensen en u bent nog steeds een vreemde voor mij, al heb ik u al wat vaker gezien.



Nou, doet u dan maar even snel een foto als u zo vastbesloten bent mij te kieken. Wel opschieten graag want ik heb nog meer te doen. Nee, het gaat u niks aan wat. Sta ik erop? Dan ga ik er weer rap vandoor. Dag mevrouw Katblad en graag niet tot ziens dus....

MAX

Gelukkig hoeven wij het niet meer over "de Vreemde" te hebben, want na het in de bus gooien van ons visitekaartje bij het vermoedelijke huis van deze fraaie kat, kregen wij een reactie (zie bericht hieronder) van zijn mens. Hij (kat) heet dus MAX en is 10 jaar oud. Welkom in het Leidsch Katblad, Max!

Geen optimale inkijk.

Vanochtend vroeg, op onze eerste ronde, zagen wij de Vreemde zitten in het raamkozijn van het huis waar hij vermoedelijk woont. Ja, want hij gaf te kennen dat hij graag naar binnen wilde en probeerde door de lamellen te zien of er al iemand op was.



De Vreemde:
Zo, bent u niet mevrouw Katblad? Uit de Katbladstraat toch? Ja, ik ken u wel want ik kom wel eens langs uw loket. Of liever gezegd, het loket van mevrouw Troy.



Felle tante ja. Nee, ik mag haar niet zo. Omdat ik niet bij u in de straat mag komen van haar, ja. En dat terwijl ik dus alleen maar op zoek ben naar vrienden. Nee, ik heb geen kwaad in de zin. Nooit gehad ook, nee. Erg fijn dat u me gelooft.

Maar ze willen dus geen vrienden worden met mij. Nee, ze beschouwen me echt als een indringer in uw straat en het kost me al moeite om recht van overpad te krijgen. Inderdaad, ik mag niet eens even aan de Nepeta snuiven die bij u voor de redactie staat.

Dat ik de opvolger van Storm zou zijn? No way. Nee, ik ben niet van het grote geweld. Meer een pacifist inderdaad. Maar spelen wil ik dus wel. U vindt dat ik dat verkeerd aanpak? Te opdringerig, meent u? Oh, ik zou dus de anderen afschrikken door mijn enthousiasme. Wel, daar zal ik eens over nadenken.

U vindt mij dus wel aardig? En ik ben dus ook niet lelijk? Daar ligt het dus dan niet aan? Ja, ik snap het. Een beetje schuw ben ik wel ja, naar vreemde mensen toe, ja. Nee, ik vertrouw niet iedereen, daar heeft u helemaal gelijk in. En momenteel is het ook zo dat ik eigenlijk vind dat
u een pietsie te dichtbij komt. Dat vind ik inderdaad niet zo prettig, nee. Fijn dat u een stapje terug doet.

Ja, ik denk dat ze nog slapen daar binnen. Ik dacht net wat beweging gezien te hebben maar het kan zijn dat ik me vergis. Nee, de inkijk hier is niet optimaal, dat heeft u goed opgemerkt. Kunt u niet even aanbellen? Voor het geval ze me vergeten zijn?

Oh, daar doet u dus niet aan. U heeft zeker ook geen sleutel? Nee, dat vreesde ik al.

Wel, dat zit er niets anders op dan te wachten. Tot het ze weer te binnen schiet dat ik nog besta, ja.

Nee, u hoeft niet te blijven. Dat wachten kan ik beter alleen doen inderdaad, dat is wat rustiger voor me. Bovendien heeft u vast nog wel andere dingen te doen, is het niet? Daarom.

Ja, ik kom gauw weer eens bij u langs, maar dan moet u er wel voor zorgen dat uw receptioniste gekalmeerd is. Ja, u kunt haar dan misschien even binnen opsluiten, eventueel dan heh?

Wel, erg prettig om even met u gesproken te hebben. En u ook nog een prettige zondag, heh?

...............................

Strijd is begonnen.

De strijd om de opvolging van Storm is in alle hevigheid bezig. De Vreemde heeft het zich aangetrokken dat hij (volgens Storm) geen geschikte kandidaat zou zijn, niet regelmatig genoeg een ronde maakt door de katbladstraat, en derhalve zien wij hem nu vaker dan ooit langskomen. Hij heeft zelfs al de brutaliteit gehad mevrouw Troy te bedreigen bij het Poezenloket en zijn kop naar binnen gestoken door dat loket. Dit tot grote schrik van trouwens al onze redactiemedewerkers. Wij zijn nu allen op onze hoede, dat spreekt vanzelf.

De Vreemde intimideert.

Het is nu niet bepaald zo dat de Vreemde (midden) andere haarfabrieken aanvliegt en zijn klauwen en tanden in ze zet, maar intimideren doet hij dus wel. Zo ook gisteren in de Kruidentuin. De Boez is voor de veiligheid maar naast het pad en bankje gaan zitten (u ziet hem boven), Japekop (onder) is ontzettend op zijn hoede en zal pas weer een ontspannen houding aannemen als de Vreemde minstens 15 meter verderop zal zijn.

Wij hebben de Vreemde reeds ruim een jaar geleden opgemerkt in de parallelstraat, toen hij op weg was naar de Kruidentuin. Wij dachten toen dat hij bijzondere belangstelling voor Kaija had omdat hij om haar heen "fladderde". Doch deze zomer zien wij hem voor het eerst zeer geregeld door de Katbladstraat struinen, waar hij heel nodig moet laten merken aan zijn soortgenoten dat hij niet voor de poes is en bereid om zich met poot en tand te laten gelden zo dat nodig blijkt. Het kan zijn dat hij in feite bang is voor de anderen omdat hij in hun gebied komt en (nog) geen rechten heeft. Het kan ook zijn dat hij heeft vernomen dat Storm gaat verhuizen, en daarom bezig is zich voor te bereiden op zijn toekomstige rol in de Katbladbuurt. In elk geval hebben wij ons voorgenomen deze Vreemde goed in de gaten te houden. Uiteraard houden wij u op de hoogte in geval er daaromtrent belangrijke ontwikkelingen plaatsvinden.

Altijd maar zo boos!

Op de redactie konden wij duidelijk vernemen dat er buiten wat gaande was. Een hoop geblaas en van die leuke keelgeluidjes deed ons de camera pakken en naar buiten gaan. En ja hoor, onder onze vergadertafel was er een klein opstootje. Wij ontwaarden de Vreemde (links) en Rooie Gijs (rechts). Gijs zat er best ontspannen bij al maakte hij wel een hoop geluid. De Vreemde was erg gespannen, zoals u kunt zien op de foto.



Natuurlijk moesten wij ingrijpen en de beide ruziezoekers tot de orde roepen. Zij zaten immers onder onze tafel en dus op ons terrein! En daar dulden wij geen getwist, en zeker geen geschreeuw. Wij begonnen erg vriendelijk met te vragen waarmee beide heertjes nu eigenlijk bezig waren. Rooie Gijs reageerde in het totaal niet en negeerde ons compleet. En dergelijk onbeleefd gedrag pikken wij dus niet.



Wij stuurden Gijs dus zonder dralen weg. De Vreemde deed een poging onze vraag wel te beantwoorden maar de woorden bleven in zijn keel steken. Hij was net behoorlijk boos op Gijs geweest en nu was zijn woede tegen ons gekeerd. Daar wij ook dit gedrag niet accepteren zo vlak bij het poezenloket, moesten wij ook de Vreemde heenzenden. Het wordt zo langzamerhand toch wel eens tijd voor een huisbezoek om tenminste zijn naam op te vragen. En verder lijkt het ons ook van groot belang te weten te komen of dit ventje altijd zo vol boosheid zit en zo ja, hoe dat zou kunnen komen. En of er een speciale manier is om hem tot bedaren te brengen. U hoort nog van ons.