Groeten aan de Katbladstraat....

Sylvester:
Ha, mevrouw Katblad. Tijd geleden heh? Ja, want begin november ben ik verhuisd. Uit de Katbladstraat inderdaad. Ja, we woonden tegenover elkaar. En ik was net op tijd weg. Net voor het opbreken van de straat ja. Met mij is het erg goed. Ja, de verhuizing is meegevallen en ik woon nu in een groter huis en op stand bovendien. Nee, ik ga u geen rondleiding geven, maar een paar plekjes wil ik u wel laten zien.



U bent net door de voordeur gekomen? Wel, dan heeft u daar mijn bak zien staan. Ja, ik krijg ook mijn eten op de onderste verdieping. Nee, de kelder is nog een trapje naar beneden, maar daar kom ik niet. U kwam via een trapje in de huiskamer, niet? Ja, daar vond u mij. Nu zijn wij via weer een trapje nog een stukje hoger gegaan. Hier is de keuken dus. Ja, daar komen de heerlijke geuren vandaan.



Dit trapje gaat nog weer verder naar boven. De slaapvertrekken inderdaad. En een badkamer en dergelijke. Maar daar gaan we nu niet heen want dat is privé. Daar weer boven is nog een verdieping. Ja, met nog enkele kamers. Een hoop trapjes niet? Ja, goed voor mijn lijn, dat is een ding dat zeker is. Maar ik beklim de trapjes met mate. Omdat mijn bak en voerbakje helemaal beneden staan inderdaad. Ik had natuurlijk liever gelijkvloers gewoond, maar dit kan er ook wel mee door. Bovendien is het hier op stand, en dat telt uiteraard zwaar. Nee, ik zou hier niet meer weg willen. Tenzij mijn mensen zouden besluiten om weer te gaan verhuizen natuurlijk, want ik ben erg op hen gesteld. Dus dan zou ik inderdaad met ze mee gaan. Maar we wonen hier nog maar pas, dus laten we maar niet speculeren over een volgende verhuizing. Voorlopig is het genoeg geweest, dat gesjouw met dozen etcetera.




Kijk, dit is de eethoek. Van mijn mensen ja. Ja, hier valt wel eens wat en dat ruim ik dan op. Zoals een goede huiskat betaamt inderdaad. Het kleine hij-mensje laat regelmatig wat vallen, en dat is er misschien wel de oorzaak van dat ik niet verder ben afgevallen, ondanks al dat trappen lopen. Maar er is nog hoop. Ja, gaat u weer even met mij mee?




Dit is onze tuin ja. Grenzend aan een water inderdaad. Nee, ik ben nog niet zo verschrikkelijk vaak buiten te vinden, maar dat is omdat het weer niet meewerkt. Maar ik weet zeker dat ik in de toekomst daar vaak ga rondstruinen. Er is alleen een nadeel. U wilt weten wat ik daarmee bedoel? Wel, langs het water lopen vaak blafbeesten. Ja, u kent dat wel: snuffelen, ronddraaien en tenslotte een hoop deponeren. En niet begraven dus, heh? Erg irritant ja. Ja, daar moeten we nog wat op vinden. Maar verder voel ik me reeds een echte burgerkat van het Wassenaerse. Nee, ik zou niet meer terug willen naar Leiden. Blijft u bij ons dineren? Dat is gezellig. En als u straks weer naar huis gaat en ik spreek u niet meer, wilt u dan de groeten doen aan de poezen van de Katbladstraat? Nee, niet aan Storm. Ja, aan hem had ik een pesthekel.

Wonen op stand

Sylvester:
Ik dacht: Ik werp nog maar even een keer een blik in de straat. Ja, het klopt dat ik binnenkort ga verhuizen uit de Katbladstraat. Nee, dat duurt niet zo lang meer; ze breken de boel binnen al een beetje af. Ik ga een aardig eindje verderop wonen. Wassenaar ja. En op stand natuurlijk. Wel, ik heb horen zeggen dat het een groot huis is met een flinke tuin, dus dat zit wel goed. Ja, bijkomend voordeel is dat mijn mensen vaker en langer in dat huis te vinden zijn omdat zij nu dichter bij hun werk gaan wonen. Dat is een heel groot voordeel ja, want eerlijk gezegd voelde ik me af en toe best wel wat alleen. Maar de katbladbuurt zal ik natuurlijk gaan missen en het zal best wel een hele klus zijn om aan het nieuwe huis te wennen. Ja, het betekent ook een hoop werk om die tuin te markeren en nieuwe vrienden te maken. Maar het is niet anders; ik kan hier kwalijk in mijn eentje achterblijven heh? Ja, als ik even een momentje kan vinden tussen mijn drukke werkzaamheden door, zal ik u een kaartje sturen vanaf mijn nieuwe adres. En als u dan weer een kaartje terugstuurt? Dan spreken we dat bij deze af.

Trek in kip!

Sylvester:
Ik wou eigenlijk net naar binnen. Ja, ze stond al klaar om de deur open te doen want dat kan ik dus zelf niet. Nee, geen kattenluik. Maar goed, komt daar een vreemde dame aan die een praatje begint. Ik rook al gelijk dat ze lekkere dingen in haar tas had, dus ik druk kopjes geven en lief doen want je weet maar nooit.


Ja, ik mag dan wel op dieet zijn, maar af en toe een heel klein tussendoortje moet toch kunnen?
Wel, ik rook heel duidelijk kip. Ik zweer het je, er zat kip in die tas!


Dus ik onopvallend steeds dichter bij die tas snuffelen en ondertussen werd ik nog eens lekker geaaid ook. Ja, daar was die vreemde dame erg goed in. Van mij mag ze best vaker langskomen, maar dan moet het niet alleen bij aaien blijven natuurlijk! Wat ik daarmee bedoel? Bent u achtelijk ofzo? Die dame had kip in haar tas, moet ik dat voor u spellen? Ja, natuurlijk wilde ik daar best een stukje van hebben!

Ja, ze is weggegaan die dame en nee, ik kreeg geen kip. Maar nu wil ik echt naar binnen dus schiet alstublieft een beetje op en doe die deur voor me open! Tjonge, jonge. Hoezo "verslag in katblad"? U heeft foto's gemaakt? En daar komt een verhaaltje bij? Volgens mij heeft u daar mijn toestemming voor nodig en ik denk niet dat ik die ga geven! Tenzij u nog een stukje kip in de koelkast hebt liggen?

Syl klaagt niet

Sylvester:

Zo doe je dat dus. Gewoon lief zijn, kopjes geven en hard spinnen, en ze gaan vanzelf wel wat opzij zodat je breeduit op de ligstoel kan plaatsnemen. Dit mens is een zacht eitje wat dat betreft. Erg gevoelig voor attenties en dan krijg je een hoop terug. Ze dondert bijna uit haar stoel om mij maar genoeg ruimte te geven. En mij maar aaien. Doet ze goed hoor! Daarom kruip ik graag bij haar op de stoel. Ze lag te zonnen ja. Daar is nu geen sprake meer van nee. Zij weet wat belangrijker is in het leven. Juist, de buurkat aaien! Nou, mij hoor je dus niet klagen!