Weghalen, die zooi!

Boez is toch maar een rare jongen. Kan hij lekker in de zon zitten, kruipt hij in een cementmolen!
Gelukkig is de molen al een paar dagen niet meer in gebruik, dus de inhoud is opgedroogd. Was dat niet het geval geweest dan hadden we natuurlijk onmiddellijk ingegrepen.



Oscar is verstandiger en blijft lekker op de tafel liggen. Nee, Os hebben wij geen 1 keer in de cementmolen zien verdwijnen.



Toen Boez genoeg had van zitten in het donker, moest Japekop natuurlijk weten wat er nou zo leuk was aan die molen. Immers, als Boez erin had gezeten, moest het wel de moeite waard zijn, heh?

Nou, Japekop kon dat bijzondere echt niet ontdekken. Toen hij uitgesnuffeld was, kwam hij er behoorlijk chagrijnig weer uit. Misschien stonk het daar wel? Wij hebben dat verder niet onderzocht. Nee, wij hadden belangrijkere dingen te doen, zoals gewoon lekker op het bankie zitten. Immers: de zon werd al wat wazig en dreigde op korte termijn te verdwijnen achter een laag wolken. En je weet maar nooit wanneer er weer zo'n mooie dag komt, heh? Daarom! (En die molen en die andere zooi mogen ze nou wel een keer weghalen, zeg! Tjongejonge....)

Het blijft gissen.

Vanochtend, toen wij net ons kopje koffie wilden gaan nuttigen, werden wij opeens opgeschrikt door een enorm lawaai op de keukenkoepel. Er werd gekrijst en gegromd, en we hoorden een hoop gebonk. Dus gingen we maar eens kijken.
Mevrouw Troy stond bij de trap met dikke staart en opgezette rugharen. Japekop hing uit het raam.



Boez zat op de keukenkoepel en probeerde plukken haar van zijn snuit weg te likken. Verderop zagen wij een flink aantal witte pluizen door de lucht vliegen. Er was hier dus gevochten, maar daar hadden we al zo'n vermoeden van gehad. De Boez was er duidelijk bij betrokken geweest, maar waar was zijn tegenstander?



De plukken haar die Boez op zijn snufferd had verzameld waren zo te zien wat roodachtig van kleur, maar er zat ook wit bij. En daar Boez niet wilde vertellen van wie die plukken waren, moesten wij gaan gissen.

Bij rood zou je denken aan Simba, maar van hem zou de Boez het vast (nog) niet hebben kunnen winnen. En er is ook nog een Luna natuurlijk, die beslist eveneens niet voor de poes is en in het verleden Japekop al eens van het dak heeft geslagen. Maar had Boez het gevecht eigenlijk wel gewonnen? Ook dat zal gissen blijven.

Wel, wij zullen dus nooit te weten komen met wie de Boez hier heeft gevochten, tenzij zich een getuige meldt.

Nee, Boez wilde beslist niet naar binnen komen. Want misschien kwam de vijand nog wel terug en Boez moest kost wat kost het raam bewaken, heh? Ja, want niemand, buiten de redactiemedewerkers natuurlijk, mag via deze ingang ons huis binnen. Dat is niet meer dan logisch, heh?

Wel, we kregen Boez niet mee en droegen Japekop op een oogje in het zeil te houden. Voor het geval het allemaal uit de poot mocht lopen inderdaad. Maar toen we weer beneden kwamen, was onze koffie dus wel koud heh? En het is nog dure koffie ook! Maar goed, in elk geval hadden we wel weer een verhaaltje voor het katblad en ook dat is belangrijk. Toch?

Het wordt een rechtse.

links Cera, midden Japekoppie, rechts de Boez

Japekoppie:

Ze zouden natuurlijk ook gewoon buiten kunnen gaan spelen, dat jonge spul. Eigenlijk zou ik dat plezieriger vinden. Dan kan ik tenminste even uitrusten van mijn zware inspectieronde. Maar goed, ze gaan dus niet naar buiten. Die Boez heeft zich voorgenomen mij te pesten en is niet op andere gedachten te brengen. En zijn vriendin zit toe te kijken naast de stoel. Ze wacht op de eerste mep, want dat die gaat komen daar kun je donder op zeggen. Kwestie van tijd, ja.

Nee, ik zal niet de eerste zijn die uithaalt. Ik heb ook helemaal geen zin in gemep. Ik kwam hier om uit te rusten, heh? Maar die Zoebel begrijpt dat weer niet. Kijk 'm nou liggen draaien en doen. De onschuld zelve. Maar ik weet wel beter. Goed, ik zal dus moeten blijven opletten. De klap komt vast helemaal onverwachts. Dat is meestal zo bij die stomme spelletjes en plagerijtjes. En het wordt een rechtse, dat zit er dik in. Maar ik ga me dus niet laten verrassen. Nee, ik zal ervoor zorgen dat hij niet de kans krijgt mij te raken. Misschien geeft hij het dan wel op.



Potverdrie! Is het hem toch weer gelukt! Nee, hard is het niet maar ik hou hier niet van! Ja, ja! Knappe jongen hoor Boez! Je hebt weer gewonnen. En nou oprotten naar buiten. Kun je wel tegen een oude Verkenner? Jongejonge....

Moe?

Zo hé! Hard gewerkt zeker, jongens? Nou....., hard gewerkt? Een beetje geklooid en gezooid. Boez een paar keer naar de Hoftuin op en neer, Japekop een paar verkenningsrondjes gemaakt. Niks bijzonders eigenlijk. Maar dus wel zo moe dat ze niet meer de energie hebben om elkaar dwars te zitten en nu heel lief samen op de bank liggen.

Maar nu wil mevrouw Katblad ook graag op de bank. Echter, er is geen plek meer. En we hebben dus maar 1 bank. Wat nou? Guttegut.....

Moed en inzet.

Japekoppie:
Nee, ik loop niet om. Je moet me nu en hier naar binnen laten. Ja, ik heb ons huis verdedigd en al mijn energie besteed aan het wegjagen van de vijand. Dat was geen gemakkelijke taak want het is hier behoorlijk glibberig op die daken. Maar ik heb stand gehouden en ons dak en dat van de buren veilig gesteld. En nu wil ik dus door het slaapkamerraam naar binnen. No way dat ik nu, na deze heftige strijd en mijn inspanningen, me nog naar de vooringang van de redactie ga begeven. En nu ik u toch naar boven heb gekregen door mijn nadrukkelijk gestamp op de keukenkoepel, kunt u mij net zo goed naar binnen laten.



Dus als u nu die Zoebel (de Boez - red.) weghaalt bij dat raam en datzelfde raam voor mij opendoet, kan ik naar binnen en tot rust komen. Ik snap ook niet wat die Zoeb daar doet. Hij is alleen maar sensatiebelust. Hij hoorde dat er wat voorviel op het dak en kwam dus gelijk met zijn snufferd voor het raam. Zelf doet hij niks voor de bescherming van de redactie. Nee, integendeel. Hij laat iedereen altijd maar binnen en vindt het best als al die gasten maar onze brokjes komen stelen.



Het is een flierefluiter, die Zoebel. Ziet alleen maar de leuke kanten van het leven en doet helemaal niets om ons territorium te verdedigen. Alles komt altijd om mij neer. Als het aan hem lag zat de hele katbladbuurt bij ons binnen. En allemaal maar mee-eten en allemaal maar op onze bak. Hij vindt alles best. Hij is een eikel en zeker geen aanwinst voor de redactie. En ik dus maar steeds ons gebied bewaken, heh? Zonder hulp van die kleine. Nee, ik heb helemaal niks aan die Zoeb.
U gelooft niet dat ik hier de boel heb zitten redden? U hoorde toch geschreeuw hierboven? Nou, dat was ik. Als u het niet gelooft, kijk dan maar eens beter uit het raam. Ja, ik heb de vijand verdreven van het dak van de buurvrouw. En nu graag dat raam open, ja?



Wij lieten Japekop naar binnen. Dat kostte nog even moeite, want de Boez wilde graag tegelijkertijd naar buiten, het dak op, maar dat vonden wij geen goed idee. Want de Boez is nog niet zo behendig en zeer onervaren, en de daken zijn glad en dus gevaarlijk.
Wij hadden inderdaad een hoop gegil, gebrom en geblaas gehoord op ons dak en waren daarom naar boven gegaan om te zien wat er aan de hand was. Wel, de vijand was dus al weg, maar hij was daar wel geweest. Dat zagen wij aan de hoeveelheid pootafdrukken op het dakterras van de buurvrouw. Het bewijs dat er wel degenlijk een confrontatie was geweest.
Japekop wilde echter niet vertellen met wie hij een conflict had gehad. De vijand was in elk geval nergens meer te bekennen, dus konden wij ervan uitgaan dat Japekop hem of haar had verdreven. Natuurlijk hebben wij Japekop geprezen voor zijn moed en inzet.

Geen karakter....

De Boez:
Er staat wat op het vuur maar de geur die ervan afkomt ken ik niet. Het ruikt wel goed ja, maar wel vreemd ook, tegelijkertijd. Ik zou er best wat van willen proeven, maar het schijnt eerst gaar te moeten worden. Zal ik hier blijven wachten tot het klaar is? Of zou dat te lang duren?



konijnenbouten.....



Japekoppie:
Ik ben hier de voorproever; zo is het en niet anders. En die Zoebel kan daar wel gaan zitten wachten maar ik mag eerst, dat staat vast. Bovendien heeft hij toch niet het geduld om te wachten totdat het gaar is. Dat is ook iets dat vaststaat. Ja, het duurt namelijk nog wel een uurtje of twee, schat ik zo in. En geloof me, rauwe konijn is niet te vreten. Taai heh? Daarom dus, ja.



Kijk, hij is de keuken alweer uit. Komt omdat zijn vriendinnetje is binnengekomen. Geen karakter, die Zoebel. Hoewel, ik weet niet of ik het zelf wel volhou. Twee uur is best wel lang en in die tijd kan er van alles gebeuren. Ja, ik zou bijvoorbeeld opeens op de bak moeten, of buiten iets te doen krijgen, of anderszins worden afgeleid van het konijn. Goed, ik probeer het gewoon. Dat wachten ja. En dan zien we wel. Niet geschoten is altijd mis, heh? Juist ja.
-----------
(Japekop hield het inderdaad niet vol; reeds binnen de 10 minuten kreeg hij opeens een sterke drang om naar buiten te gaan, en toen hij na een kwartiertje terugkwam, was hij de pruttelende bouten vergeten. Maar wij zullen onze voorproever niet vergeten en een stukje gaar konijnenvlees voor hem apart houden. Dat krijgt hij dan als het is afgekoeld dus heh? Nee, we willen geen blaartjes in zijn poezenbekkie! Anders krijgen we daar weer gezeur over!)

Er zijn grenzen.

Terwijl de Boez (rechts) al een poosje lekker had liggen dutten op de sofa, meende Japekop dat hij - wegens zijn hogere positie of zoiets - daar best bij kon en zelfs het recht had om de Boez enigszins in te klemmen.



Vervolgens maakte Japekop ook nog even goed duidelijk - door zich uitgebreid te gaan zitten wassen - dat hij in het totaal niet van plan was met de Boez rekening te gaan houden. De B. liet J. zijn gang gaan; hij had de boodschap dus begrepen. Maar er zijn natuurlijk grenzen.



Dus toen J. te ver naar achteren kwam en dreigde op de staart van de B. te gaan liggen, kwam de B. in opstand en probeerde J. een eindje van zich af te duwen.



Doch J. vond dat gekriebel op zijn rug wel lekker, staakte zijn wasbeurt en ging er maar eens goed voor liggen.
Echter, er gebeurde dus verder helemaal niets. Zo bleef het stel een tijdje liggen. Tot O.(scar) zich bij het kattenluik meldde en de B. wel iets beters te doen had.

Tonijn.

Dat Japekop en de Boez geen doetjes zijn, hebben zij gisteren bewezen. Toen er namelijk een mens met blafbeest de redactie voorbij liep, aarzelden zij geen ogenblik en volgden het dier. Omdat er in de Katbladstraat nauwelijks blafbeestpoepplaatsen zijn, zat de vaart bij mens en beest er goed in. Waarschijnlijk waren zij op weg naar de Kruidentuin of verder. Japekop heeft het stel gevolgd tot in de Kruidentuin, maar daar er op de redactie-buiten-vergadertafel enige hapjes stonden (waaronder tonijn uit blik), vond Japekop het verstandig om niet te ver van huis te gaan maar snel terug te keren naar genoemde tafel. De Boez, die op veilige afstand bleef van het blafbeest, had al eerder genoeg van de achtervolging. Tot zover dit belangrijke nieuws.

Rust in de tent!

Omdat wij beneden op de redactie opeens erg veel last hadden van lawaai boven ons, gingen wij maar eens boven kijken wat er aan de hand was. Natuurlijk wisten wij al dat de herrie veroorzaakt werd door onze twee kater-redactiemedewerkers, want zij leveren bijna dagelijks strijd om het bed, en nu er weer een dikker en zacht najaarsdekbed op het bed ligt, laait de strijd af en toe op tot hevig. Dat geeft dan een hoop onrust. Wij schrikken beneden op door gegrauw en gesnauw, harde ploffen en gebonk. Tijd om de jongens tot de orde te roepen, heh? Maar als wij boven komen en hen toespreken, zijn zij zich opeens van geen kwaad bewust, of geven elkaar de schuld.



De Boez lag alleen maar wat op het bed. Nee, hij is er niet af geweest. Hij lag zogenaamd te slapen. En dat terwijl hij nooit overdag op dat bed slaapt. Nee, zijn plek is een comfortabele stoel aan de voorkant van de kamer. En niet hier. We zijn niet gek hoor, Boez!



Japekop steekt zijn irritatie niet onder stoelen of banken. Nerveus geeft hij zijn staart een wasbeurt. Uiteraard geeft hij de Boez de schuld van de herrie en het gegrauw. Ook daar trappen wij niet in. Hier hebben twee schuld!

Ja, nu kun je wel van die grote, onschuldige ogen opzetten Boez, maar wij zien de ondeugendheid er ook best wel in! En die harde ploffen waren vast en zeker van jou, met je lompe bewegingen en sprongen!
Wij uiten wat loze dreigementen, zoals "geen avondeten", "niet meer buitenspelen" etc., maar weten nu al dat dat niet zal helpen. Waarschijnlijk is het gewoon verstandiger om ze allebei naar buiten te gooien, dan kunnen ze daar hun meningsverschillen uitvechten. En, zo gezegd zo gedaan. Even rust in de tent.....

Wie is groter?

Er zit een motje boven het raam. Op zich niks bijzonders, maar wel bijzonder is dat Japekop en de Boez samen naar dat motje zitten te kijken. Zonder ruzie te maken of te blazen inderdaad. En daarom pakten wij de camera om dit vredige tafereel vast te leggen. Maar toen wij het kiekje op de computer wat beter bekeken, zagen wij tevens dat het erop lijkt dat de Boez al groter is dan Japekop. En Boez is nog niet uitgegroeid.

Japekop is nog steeds de baas op de redactie (na mevrouw Troy dus dan, heh?), maar we zien ook dat de Boez alsmaar brutaler tegen hem gaat doen. En we denken dan ook dat er in de toekomst een dag zal komen waarop de Boez de macht gaat over nemen. Voor Japekop hopen wij dat dat nog even duurt. En wij blijven Japekop eerst eten geven, en dan pas de Boez. Om zo te laten zien wie de oudste rechten heeft, ja. Meer kunnen wij niet doen. En verder wachten we het maar af.........

Geen en wel honger.

Het Boez-manneke:
Kijk mens! Daar staat een deur open! Ik wil daar best heen, kom je ook? Mag niet? Waarom mag ik daar niet in? Oh...



Kijk mens, hier kun je mooi tussendoor! Nee, ik ga niet springen. Nee, ik ben toch niet gek? Je denkt nog steeds dat ik een kleuter ben maar dat ben ik niet meer en ik weet best wat ik doe.



Wil je naar huis, dan kom ik wel mee. We gaan zeker eten nu? Dacht ik al. Ja, ik heb genoeg gezien hier.

Hoewel....wacht effe. Ja, ik zie wat nieuws. Heb je nog even? Anders ga je maar hoor, ik kom straks wel naar huis. Nee, ik heb nog niet zo'n honger en bovendien is dit belangrijker.

Ja, ik zie opeens dat je door de trap kunt heenkijken. Heb jij dat ook al eens gezien? Moet ik even onderzoeken.

Maak jij foto's van mij? Goed. Leuk als je er nog even bij blijft, ja.

Kijk, je kan hier tussendoor! Moet je even omlopen dan kun je het beter zien.

Zie je het ook?

Ik kan hier vandaan zo het gras zien!
Spannend heh? Nee, ik heb geen honger nog. Straks misschien. Ja, als het donker is misschien.

Japekop:

Ik dacht dat het etenstijd was. Ze zou die kleine gaan halen en dan zouden we gaan eten, maar nu zijn ze bezig met die trap en maken er foto's. Ja hoor, veel foto's van die kleine. Alsof we er al niet genoeg hebben van die Zoebel. En ik maar wachten.
Erg irritant inderdaad. Gaan we nou of hoe zit het? Je weet toch dat ik last van mijn maag krijg als we niet op tijd eten? Nou dan.

Arrogant op het randje.

Japekoppie:
Nee, van een gedegen dakinspectie kon vanochtend weer geen sprake zijn. Dat komt doordat die Zoebel dus al voor het ontbijt het slaapkamerraam uit ging. En het dak op inderdaad. Ja, dus toen was ik niet meer de eerste en dan heeft een inspectie weinig zin. Ja, dan zijn alle sporen uitgewist.
Ik heb nu maar een kleine dakronde gemaakt want je moet toch wat heh? Maar die Zoeb trekt dus weer alle aandacht. Door zijn rare capriolen ja, en zijn niet afnemende brutaliteit, onbezonnenheid en waaghalzenrijtjes. Het houdt me behoorlijk bezig ja, zegt u dat wel.


Kijk 'm daar nu zitten. In de dakgoot, ja. Hij wil naar beneden maar weet niet hoe. Wel, ik ga hem dat dus niet vertellen. Nee, hij moet het zelf maar allemaal uitzoeken. Wie flink genoeg is te gaan zooien op het dak, zoekt ook maar zelf de weg terug. Of bent u het daarmee oneens soms?

Hij schijnt zich helemaal niet druk te maken over het feit dat hij de weg terug niet weet. Is er zelfs bij gaan liggen in de goot! Zal straks wel stinkend smerig thuiskomen, dat geef ik u op een briefje. Zal ons mens blij mee wezen!

Weet u wat nog het ergste is? Dat hij zijn vriendinnetje - Cera inderdaad - laat barsten. Ja, die zit beneden voor onze voordeur op hem te wachten en dat weet hij best.

Nee, meneer wil zich zo graag vermaken op het dak, zit daarmee dus mij dwars, laat zijn vriendin aan haar lot over en komt straks ook nog vies thuis. Als hij thuiskomt inderdaad, want hij is echt niet zo snugger en de kans zit erin dat hij niet weet hoe hij terug moet komen bij het slaapkamerraam.

Nou is hij een stukkie verderop gaan zitten ja. Arrogant te wezen op het randje, u kunt het nou zelf zien. Nee, hij kan geen kant op daar maar daar komt hij wel achter. Of niet inderdaad, dat zou nog het mooiste zijn.

Ja, dat is onze zolder inderdaad. Ja, er zit ook nog ergens een raam dat open kan. U gaat me toch niet vertellen dat u dat raam voor hem gaat open maken heh? Want dan leert hij het namelijk helemaal never nooit niet. Bovendien is hij al verwend en verwaand genoeg.

Wel, ik ga dit allemaal niet langer aanzien. Nee, ik ga naar beneden om te kijken hoe het met mijn moeder is. Die zit ongetwijfeld weer bij het poezenloket, ja. Van haar weet ik tenminste wat ik aan haar heb. Nee, dat is ook niet veel maar dat is altijd zo geweest en zal altijd zo blijven. Die Zoebel moet zich nog verder ontwikkelen. Ja, ik hou mijn hart vast inderdaad. Voor wat ons nog te wachten staat, wat u zegt. Dus ik ga nu maar. En straks zie ik dan wel weer. Ja, of die Zoeb nog komt opdagen of niet. Maar ik raad u aan dat zolderraam dicht te houden. Anders leert hij het namelijk nooit en bent u de klos. Dan kunt u namelijk elke dag wel een paar keer dat raam gaan opendoen voor meneertje. Oh, heet dat Pavlov? Dat zal dan wel. Wat bedoelt u met: dat doe jij ook met je gestamp op de keukenkoepel en je gezeur om eten? We gaan nu toch zeker geen ruzie krijgen, heh?

Alweer de pest in?

(op de foto: de Boez)
Japekoppie:
Hij heeft me mijn dak afgenomen. Die Zoebel inderdaad. Springt met het grootste gemak het raam in en uit en loopt al mijn plekkies af. Waar ik dus mijn inspecties moet uitvoeren, ja. Nee, daar ben ik niet blij mee. Hij verziekt nu mijn werk. Niet dat hij sproeit ofzo - nee, dat zou er nog bij moeten komen, zeg! Maar hij besnuffelt de boel voordat ik dat heb gedaan, en dat is niet zoals het hoort.



En nu staat hij te stampen op de keukenkoepel, hoor je dat? Ook dat is mijn ding ja, en dus niet van hem. Hij doet me in alles na, die Zoebel. En loopt me altijd in de weg, ook dat nog ja.
Nee, er is niet veel meer aan op die manier.



Die dakinspecties hebben dus totaal geen zin meer. Niet als hij als eerste buiten is geweest of zolang hij daar rondscharrelt. Daarom lig ik nu ook hier. Nee, ik ga dat dak niet op vanochtend want hij zit daar al. En daarover heb ik dus flink de pest in. Het was altijd mijn dak en nu heeft hij ook dat van mij afgepakt. En ik heb al zoveel in moeten leveren. Misschien dat ik vanavond nog even ga. Het dak op ja. Als hij met zijn vriendinnetje bezig is op straat. Dan heb ik het rijk alleen. Maar ik weet nog niet zeker of ik dat doe. Ja, ik zal wel zien of ik nog zin heb dan.....