Steunbetuigingen!

Ook dat nog. Het kattenkasteel van Charl en Ol staat bij het grofvuil; het is versleten en gammel geworden, maar dat het weggaat is een grote schok voor de twee haarfabrieken.

Eerder kon u al lezen dat Charli zijn stem kwijt was. Waarschijnlijk het gevolg van een overdosis stress, tenminste, zo denken wij daarover. Immers, zijn broer Japekop wordt ook altijd schor als het tegen zit in het leven. Wij bedoelen dat niet ironisch of sarcastisch, integendeel. Katten kunnen erg slecht tegen veranderingen in hun huis of omgeving, en geluiden waaraan ze niet gewend zijn ervaren ze ook als erg stressvol. Zo kreeg Japekop een paar jaar geleden een maagzweer nadat wij ons huis hadden verbouwd, bovendien was hij in die tijd nogal agressief en was hij betrokken bij menige vechtpartij.
Wel, Charli gaat nu een nog moeilijkere week tegemoet. Ollie trouwens ook. Zij moeten weer verhuizen naar hun oude huis, maar de verbouwing is nog niet gereed. Ze zullen over een paar dagen slechts de beschikking hebben over een kleine ruimte met 1 logeerbed (te delen met hun mens) en een paar kleedjes en kattenmand. Nee, dat houdt niet over! Bovendien zal er constant lawaai zijn vanwege de werkzaamheden in huis.
De einddatum van de verbouwing was eerst 1 april, maar nu ziet het ernaar uit dat er ook nog enkele weken in mei gewerkt zal moeten worden.
Wij hebben erg met Charli, Ollie en hun mens te doen. Het zullen voor hen erg moeilijke tijden worden.
Daarom wensen wij hen vanaf deze plaats heel veel sterkte toe! Ook uw steunbetuiging is natuurlijk erg welkom....

Het zit er weer op!

Charli en Ollie zijn weer voor hun APK geweest. Ze hadden er duidelijk helemaal geen zin in.
Maar ja, wat moet dat moet heh? Arme Charl. Nee, hij kijkt niet echt blij!



Gelukkig werd Charl weer goedgekeurd nadat er wat tandsteen bij hem was verwijderd. Nou, snel de mand dan maar weer in heh?



Ook Ollie had liever wat anders gedaan vandaag. Slapen of eten bijvoorbeeld. En ja, natuurlijk kreeg hij weer te horen dat hij veel te zwaar is! Maar er is hoop! Ollie krijgt momenteel namelijk dieetvoer (blaasgruis) en dat is nogal koolhydraatrijk. Niet zo handig als je moet afvallen dus. Maar nu is er een nieuw soort voer van Royal Canin. Geschikter voor de dikkere blaasgruiskat! Helaas had de dierenarts dat niet op voorraad maar het is besteld voor Ollie.



Verder werd er bij Ol wat bloed afgenomen. Niet omdat hij nou ziek is, maar voor de zekerheid dus. De uitslag van het onderzoek komt pas in de loop van de volgende week.
Nou, dat zit er dus weer op. Hopelijk pas weer tot over een jaar?

Nog even volhouden!

Charli (boven) is zo langzamerhand een beetje gewend geraakt aan zijn nieuwe (tijdelijke) huis, en durft nu weer zijn dagelijkse rondes te maken. Hoewel, hij heeft geen kattenluik en zijn ronde ziet er wel anders uit dan eerst natuurlijk. Vanaf zijn oude (en straks weer nieuwe) huis, liep hij meestal eerst naar de Kruidentuin, deed dan de Parallelstraat aan en was daarna vervolgens in de Hoftuin te vinden.



Nu bezoekt hij eerst de Hoftuin, en dat is logisch want daar woont hij praktisch naast. Daarna steekt hij de Katbladstraat over, snuffelt kort aan zijn oude huisdeur (daar zou je bijna chagrijnig van worden, want: bah heh?) en dribbelt daarna ontstemd naar de Kruidentuin. Uiteraard bezoekt hij ook zo af en toe de redactie omdat daar zijn moeder en broer wonen, en de geur daar tenminste bekend is.....).
Nee, het valt niet mee als je opeens op een dag je huis uit moet en dan vanaf de overkant moet zien dat er alsmaar vreemde kerels naar binnen gaan die de boel slopen en een hoop lawaai maken! Wel, nog even een maandje of twee de kiezen op elkaar, Charl!
En Ollie (huisgenoot van Charl)? Nou, die ziet voorlopig nog af van een frisse neus. Nee, Ollie is er nog erger aan toe en weigert zelfs om plaats te nemen voor het open raam....



Maar goed, wij kunnen ons dat ook wel voorstellen, vooral als er rare snuiters in het kozijn komen klooien (zoals de Boez - foto hierboven) als Charli zijn rondje loopt. Ook tegen Ollie willen wij zeggen: nog even volhouden vent! Voor de zomer zit je weer in je eigen huis en kun je beginnen met de boel daar opnieuw te markeren! En dan kun je ook weer lekker uit je eigen raam gaan hangen.

Laat dat mens maar kletsen.

Gisteren waren wij op huisbezoek bij Ollie en Charli. Zij zijn dus onze buurkatten maar wonen tijdelijk aan de overkant omdat hun eigen huis wordt gerenoveerd. Charl en Ol verblijven nu al bijna 3 weken in hun nieuwe omgeving en ze hebben behoorlijk de pest in. Wel, dat snappen wij natuurlijk helemaal. Persoonlijk moeten wij niet denken aan zo'n ingewikkelde verhuizing waarbij de wereld omgedraaid lijkt te zijn. Immers: hier, aan de overzijde van de straat, ziet alles er heel anders uit en dat veroorzaakt nogal wat onrust en verwarring.
Ollie brengt zijn tijd vooral door in de badkamer. Daar is het lekker beschut en heb je het minste last van alle vreemde geluiden in en rond het huis. Voor ons is hij wel even bereid uit de badkamer te komen en ons de slaapkamer te tonen. Wij volgen Ollie.



Ha, daar ligt Charli. Hij heeft bezit genomen van het grote bed en is wakker geworden door ons gestommel op de trap. Nee, hij is nog niet buiten geweest. Teveel stress inderdaad. Wat wij komen doen? Wel, in elk geval de groeten overbrengen van de redactiekatten, en even kijken hoe onze buurtjes het maken, heh? Maar als we storen gaan we wel weer naar beneden hoor!
Nee, we storen niet. Of wij al Ollie's slaapplekje hebben gezien?



Ach, daar in de hoek dus. Ollie ligt in de reismand maar er ligt ook een mooie slaapplek voor hem klaar. Kussentjes met een lekkere deken eroverheen. Maar Ollie gaat liever zo gauw mogelijk weer terug naar huis, vandaar dat hij alvast in de reismand is gaan zitten. Nee, het leven is niet makkelijk soms, en vooral niet als je er niks van begrijpt.




Nou Ol, nog een maandje of twee, en dan mag je weer naar je huis. Al zal dat ook wel weer wennen worden, want alles zal daar anders zijn! Ja, alle binnenmuren werden al gesloopt, de kozijnen gaan vervangen worden en er komen overal nieuwe vloeren. De keuken is ook weg, evenals de badkamer. Alles wordt nieuw en er zullen geen herkenbare geuren meer zijn! Ollie gelooft er niks van. Het kan allemaal gewoon niet waar zijn!

Wel, in elk geval hebben de buurpoezen hier telefoon. Dus jongens, als jullie het niet meer zien zitten, gewoon bellen heh? Maar misschien kunnen we jullie ook wel op straat ontmoeten binnenkort? Het weer knapt op dus dat scheelt al een stuk.

Charli denkt: laat dat mens maar kletsen. En hij heeft gelijk. Wij gaan weer naar beneden want daar staat een glaasje wijn op ons te wachten, en daar hebben wij best wel trek in.

Even later komt Charli toch maar naar beneden om een portie aaien te halen. Gezellig heh? Ja, en als vanouds dus.

Als de wijn op is, verlaten wij het nieuwe huis van Charl en Ollie, wat dus het oude huis van Cera is. Cera zit buiten bij de voordeur op ons te wachten. Zou zij hier nog naar binnen willen? Nee, Cera verwelkomt ons en loopt dan voor ons uit de straat over naar de redactie. Het is namelijk etenstijd voor de katten en Cera is ons daarom komen halen. Cera is een erg slimme poes, maar dat wist u natuurlijk al....

Beetje opschieten alstublieft.

Ollie:
Hoe komt u hier binnen? U weet toch dat ik niet van bezoek hou? Ik verzoek u onmiddellijk te vertrekken en niet weder te keren. Dat komt zomaar binnen terwijl ons mens niet thuis is! Waar haalt u de brutaliteit vandaan!



Ach, u bent vandaag van de voedselvoorziening? Omdat ons mens niet op tijd thuis kan zijn? Wel dan trek ik al mijn woorden terug. Nee, het was allemaal niet zo bedoeld en een grove vergissing mijnerzijds. Mag ik u mijn excuses aanbieden? U weet waar het eten staat? Goed, dan roept u mij maar als u de bakjes gevuld heeft. En niet te karig met het voer heh? Ja, u weet best wat ik daarmee bedoel. Over het algemeen bent u best wel krenterig en daar hou ik dus niet van. Omdat ik een Bourgondiër ben, ja.



Charli:
Mag ik mijn hap hier hebben? Nou, omdat ik dit dus een leuke plek vind om te eten. Nee?



Wel, dan spring ik toch naar mijn normale eetplek toe?

Hier dus ja. Ja, ik kan inderdaad springen als de beste. Snel was ik ook, niet?

Nu vraag ik mij 1 ding af. Wat dat is? Waarom bent u nog niet door de knieën gegaan? Ja, de brokken staan inderdaad onderin de kast. Dat weet u best en u hoeft niet net te doen alsof u dat niet weet. Nee, want het is niet de eerste keer dat u hier komt. Doet u dat met mijn moeder en broer Japekop ook? Wel, eerst uitgebreid foto's nemen en dan pas het eten serveren? Nee, ik vind het geen stijl en het komt ook niet te pas, zal ik maar zeggen.

U verveelt mij enorm met uw camera. U bent gevraagd om hier het eten te serveren en nu maakt u gruwelijk misbruik van de situatie door plaatjes te schieten.
Heeft u eigenlijk wel toestemming gevraagd van te voren? Wel, aan ons mens natuurlijk! Nee?

Dan bent u strafbaar. Voor deze misdadige act van u, zult u moeten boeten. Ja, dubbele portie brokken alstublieft. Nee, wat mij betreft kunt u die Gourmet uit dat blikkie laten zitten want daar word ik niet blij van.

U tart mij nu met uw getreuzel. Mijn bakje is nog steeds leeg en het aantal foto's loopt aardig op. Nee, ik werk verder niet mee. Uw misbruik overschrijdt alle grenzen. U bent hier al een kwartier bezig en ik heb nog geen brokkie gezien. Ja, morgen kom ik bij mijn moeder bij het Poezenloket een klacht indienen. En als ik kans zie, zal ik ook eens even goed tegen uw cv-radiator in de gang komen sproeien. Misschien begrijpt u dan hoe het werkt en het dus moet.

Nog steeds die bakjes niet gevuld? Nee, ik heb namelijk het kastdeurtje nog niet gehoord. Ons mens doet lang niet zo moeilijk als u. Ja, ik zal de hemel danken als ze weer thuis komt en alles hier weer normaal toegaat. Het is erg behelpen met u, inderdaad. En als u nu eindelijk ons eten hebt opgediend, wilt u dan, als u dit pand verlaat, goed controleren of het kattenluik op slot zit? Ja, want ik heb namelijk geen zin in indringers. Ook de gordijnen dicht ja. En nu een beetje opschieten alstublieft.....