Kousbroek en Katten

Gisteren overleed op 80 jarige leeftijd Rudy Kousbroek. Volgens het NOS journaal was hij al geruime tijd ernstig ziek.
Hij is bekend als essayist, maar in kattenkringen vooral als kattenliefhebber. Een niet meer uit onze taal weg te denken begrip is "de aaibaarheidsfactor". Kousbroek deelt dieren op in gradatie qua aaibaarheid. Met als summum natuurlijk: de KAT.
In 1969 schrijf hij het boekje De Aaibaarheidsfactor, dat meerdere drukken beleefd heeft; ik heb de zevende druk uit 1979, wat ik kreeg bij mijn doctoraalexamen (in ieder geval is er in 1983 nog een negende druk geweest.) Opvallend was de stofomslag. Die is namelijk aaibaar! Fenomenaal in het boek is de "Consumentest huiskatten". In de prijsklasse van Gratis (af te halen) tot
Geld Toe! En in de Lay-out van testen zoals die indertijd gebruik was in de consumentengids.



Een ander meesterwerkje van hem, samen met zijn vrouw Sara Hart samengesteld, is de voor iedere kattenliefhebber noodzakelijke taalgids: Wat moet ik zeggen/Hoe zeg ik het in het Kats. Als relatiegeschenk voor de uitgever van de bekende reistaalgidsjes geschreven bij de jaarwisseling in 1980. In 1983 verscheen een tweede, uitgebreide druk voor algemene verkoop. In 1984 verscheen, helaas na het overlijden van de heer Genneman, een derde. De heer Genneman is wel op foto’s in het boek vereeuwigd. Hij heeft vele adviezen gemiauwd.





De clou van het taalboekje, briljante vondst, zit hem in het samenspel van vraag en antwoord.
De vraag op de linkerpagina is in het Nederlands, het antwoord op de rechterpagina in het Kats. Dat bestaat uit fonetische tekens, waarvan in ieder woordenboek uitgelegd wordt hoe je die uitspreekt. Spreek je ze na enig oefenen uit, dan blijkt het fonetisch Engels te zijn. Een voorbeeld uit het bijgevoegde plaatje: De kattenbak – shitbox.
Sara Hart heeft diverse boeken geschreven met tuinverhalen, heel leuk om te lezen.
Beide boeken zijn reeds lang uitverkocht. Maar probeer het eens op www.antiqbook.nl

Hans Adema.

Katten rouwen......

De katten rouwen.

Vandaag is een van de allergrootste kattenliefhebbers van Nederland overleden, op 80-jarige leeftijd. Onze eigen Leidse Rudy Kousbroek.
Ik kom er binnenkort nog uitgebreider op terug.

Hans Adema.

Moeten katten binnen blijven?

Voor Harremans.
Harremans heeft een duif opgegeten. Veel tweevoeters vinden dat heel erg, terwijl alle tweevoeters in de stad hopen dat haarfabrieken meeuwen opeten. Maar die zijn te groot! En ook niet lekker. Mensen eten wel duiven, maar geen meeuwen. Een duifje met knoflook is goed te pruimen, maar een meeuw is tranig. Als dat niet zo was zouden er geen meeuwen lekker vuilniszakken opentrekken, dan waren ze al lang opgegeten door de tweepoters! Geef zo een meeuw eens ongelijk, afgelopen vrijdag zag ik in mijn straat een opengereten vuilniszak en daar kwamen volle broodzakken van een niet nader te noemen grootgrutter uit Zaandam uit! Maar Harremans, ik hoop dat je van je duifje hebt genoten.

Ooit ging ik naar de Biesbosch, bevers kijken. Bij Rotterdam zag ik een doodgereden groot rood dier liggen. Te groot voor een kat, maar geen kleur van een hond. Een vos dus. Dat fascineerde mij. Toevallig stond er die week een stuk in de Volkskrant, die haarfabrieken beschuldigde van het massaal uitmoorden van vogels. Helemaal niet waar!!!! Ik heb alle doodgereden dieren geteld vanaf de dode vos tot aan de Biesbosch. Dat aantal met 2 vermenigvuldigd (heen- en terugreis) en vervolgens vermenigvuldigd met het aantal kilometers snelweg in Nederland. De haarfabrieken vielen in het niet bij het door mij berekende aantal. En dat alleen van snelwegen!!!!! De schrijver van het Volkskrantartikel wilde nog net niet haarfabrieken verbieden, maar wel door de regering laten bepalen dat ze altijd binnen moesten blijven om de vogelstand te beschermen. . . . Maar auto's verbieden, nee, daar wou schrijver en krant niet aan. En Harremans, wat zijn die meeuwen toch heel mooie vogels!!!!
Met vriendelijke groet,
Hans