Slakkengang.

Er was weer eens gekrijs voor de deur, en natuurlijk gingen wij op het angstaanjagende geluid af. Wij zagen Simba, die een conflict had met mevrouw Troy. Simba loopt graag zijn rondje en passeert zodoende ook het Poezenloket, maar mevrouw Troy vindt dat hij daar niet langs mag. Nee, Simba is ongewenst (vanwege zijn uiterlijk? geur? brutale blikken?) en dus zet T. Troy een keel op. En het geluid dat zij voortbrengt mag er wezen. Trouwens, het protest van Simba mag er eveneens wezen, en als ze dus tegen elkaar aan het schelden zijn, trekt dat de aandacht.



Zo was ook Japekoppie op het gekibbel afgekomen. Hij bleef echter op een afstandje toekijken, want zijn moeder kon het best alleen af, vond hij.
Wel, daarin had hij gelijk.



Simba nam de benen. Niet dat hij er nu als een pijl uit een boog vandoor ging, nee, voetje voor voetje verplaatste hij zich langs het loket en verder langs onze ramen. Ja, want je weet maar nooit of zo'n idioot wijf of haar zoon je alsnog van achteren komt aanvallen, heh? Bovendien wil je niet dat iedereen denkt dat je nu zo'n angsthaas bent. Vandaar de slakkengang dus. Maar weg ging hij wel, en dat was nu precies de bedoeling geweest van mevrouw Troy. Nee, mevrouw Troy is beslist niet voor de poes. En nu maar weer wachten op het volgende treffen! Want Simba zal heus niet de volgende keer een andere route kiezen! Op een dag namelijk gaat hij van mevrouw Troy winnen. Ja, Simba is daar zeker van.

Weinig verstopplekken.

Op onze ronde door de Parallelstraat zagen wij Simba oversteken. Eerst keek hij ons verschrikt aan, daarna verstopte hij zich achter een struikje. Wij waren echter zo gemeen om achter hem langs te lopen, naar hem toe te gaan en een foto te nemen. U kunt duidelijk zien dat Simba daar niet blij mee was.



Omdat er ook nog een wielhuis aan kwam rijden, kon Simba helemaal geen kant meer op. Er zijn eerlijk gezegd ook niet zoveel verstopplekken in de Parallelstraat; erg vervelend voor de daar wonende haarfabrieken dus. En daarom liepen wij maar weer snel door.
Soms zien wij Simba snel door onze straat rennen voor zijn rondje lichaamsbeweging, maar vaker zien wij hem achter ons huis op de daken. Hij probeert dan Japekop (indien aanwezig) of de Boez (idem) naar beneden te meppen. Doch de laatste tijd is er nogal veel verbouwingslawaai daarboven, dus vandaar waarschijnlijk dat Simba zich nu liever in zijn straat ophield. Maar ach, daar is het dus ook niet ideaal!

Geen vreemde mensen in de Parallelstraat.

Simba:
Ja, het klopt inderdaad dat wij, katten uit de Parallelstraat, nogal wat schuw zijn. Ik denk dat dat te maken heeft met het feit dat de straat nogal smal is en dat er nauwelijks uitwijkplekken zijn.



Ik dacht dus dat ik hier veilig was, maar u heeft mij nu toch in de smiezen. Ja, ik blijf hier zitten want zoals ik al zei kan ik nergens anders heen. En ik vind het inderdaad erg onplezierig dat u hier blijft rondhangen met uw camera.



Wij, katten van de Parallelstraat, houden dus niet van vreemde mensen nee. Ja, ik ken u best wel want ik zie u niet voor het eerst, maar feit is dat u hier niet woont en hier dus ook helemaal niks te maken hebt. Nee, ik kan er met mijn verstand niet bij. Daarom wil ik u ook graag verzoeken door te lopen en mij met rust te laten. Ja, ik zie u morgen vast wel weer bij het Poezenloket. Wel, omdat ik u dan opzoek en u niet mij, maakt dat ik minder onzeker ben in dat geval. U snapt mij niet? Nee, ik leg het niet nog een keer uit. En wilt u nu wegwezen?

Van later zorg.

Simba:
Zo mevrouw Katblad. Weer een ommetje aan met maken met uw twee kereltjes? Ja, die ouwe met die lange staart ken ik wel. Van het dak inderdaad. Ik mag hem daar graag een lel verkopen. Die met die grote ogen heb ik ook al eerder gezien. Uw jongste ja. Brutaal ventje; hij krijgt zijn trekken nog wel thuis. Maar goed. Hoe zit dat nu met dat feest?



Ja, vertelt u het maar. Natuurlijk hou ik ondertussen die twee ventjes van u in de gaten, maar dat spreekt vanzelf. Wel? Hoe zit dat met dat feest? Oh, het gaat gewoon door. Ook als het regent dus. Ach, u heeft een mooie binnenruimte? Dat komt mooi uit dan heh?



Nee, ik kijk u niet aan. Uw weet dat ik niet van mensenogen gediend ben. Bovendien is dit mijn stukje straat en ben ik aan mezelf verplicht alle passanten nauwlettend in de gaten te houden. Ja, ik zou ze graag even een lesje leren maar u gooit roet in het eten. Door uw aanwezigheid inderdaad. Maar ik kom ze nog wel tegen. Is het niet hier dan is het in de Kruidentuin of bij u voor de deur. En dan vechten we het wel uit. Of op het dak ja, dat kan natuurlijk ook. Die kleine met die ogen zit steeds vaker op het dak, dus vandaag of morgen zullen wij elkaar vast beter leren kennen. Ja, daar verheug ik mij erg op. U niet? Wel, zorgt u er maar voor dat het in orde komt met dat feestje van u. En de inzameling inderdaad. Met die nattigheid kom ik voorlopig toch niet op het dak. Dus dat is van later zorg ja.

Dat is dan afgesproken.

Simba:
Ik heb mij verstopt dus u ziet mij niet. Natuurlijk zie ik u wel, maar dat spreekt vanzelf. Want ik kijk toevallig door een spleetje.



Ja, ik zie u dus duidelijk. Maar omdat ik achter de stoel zit, ziet niemand mij. Omdat ik dus verstopt zit ja. Dus u ziet mij ook niet. Ja, daar ben ik zeker van.



En nu beweert u dat u mij wel ziet? U maakt zelfs een foto van mij? Wel, dat was niet de bedoeling. Nee, u mag mij helemaal niet zien. Eigenlijk is het ook onmogelijk dat u mij ziet. Omdat ik dat zo besloten heb, ja. En als het anders is, heb ik me blijkbaar vergist. Maar eerst wil ik daar bewijzen van. Want ik zit verstopt en u heeft mij niet en nooit gezien. Ja, daar blijf ik bij. Dus ik stel voor dat u doorloopt en iedereen vertelt dat u mij niet heeft gezien. Ja, dan komt het wat mij betreft allemaal wel in orde. Als u maar doet wat ik zeg dus. Afgesproken?

Niks in de gaten.

In de parallelstraat zagen wij Simba. Hij had zich min of meer verstopt achter een stoel en zat daar doodstil. Nee, hij hield niet ons in de gaten, maar onze parttime verslaggeefster. Die was namelijk met ons mee gelopen omdat zij toch niks beters had te doen.



Cera dus ja. En Cera had Simba niet zien zitten. Ze klom zonder besef van gevaar op de stoel om eens de tafel te gaan inspecteren. Simba is niet bepaald een lieverdje. Wij hebben hem al eens oog in oog zien staan op het dak met Japekoppie. Ja, toen het gevroren had en het dak spiegelglad was.... Gelukkig liep het goed af die keer. Maar was Cera nu echt in gevaar?



Wij gaan ons steeds vaker afvragen of Cera wel echt toe is aan het behalen van haar Verkennersdiploma, al is het maar diploma C. Want als je zo dichtbij de vijand zit en hem dan nog niet opmerkt! Meisje, meisje toch.



Oeps! Eindelijk dan! Cera heeft wat in de gaten. En dat is wel heel hard schrikken!

Onze parttime verslaggeefster kan gelukkig wel snel en ver springen. Voor het oog nauwelijks waarneembaar dus. Ineens is de stoel leeg en staat Cera 10 meter verderop. Simba heeft blijkbaar geen behoefte om haar te volgen. Bang voor de fotograaf zeker, heh?

Geen stap dichterbij!

Simba:
U komt toch niet dichterbij, wel? Nee, zoemt u maar in want als u nog 1 stap doet, ben ik er vandoor. Ja, ik dacht: vandaag ga ik even een kijkje nemen in de katbladstraat. Nee, geen speciale reden maar gewoon nieuwsgierigheid. Beetje eng, dat wel. Watvoor gebied is het hier? O ja, blauw. Ikzelf kom uit wit gebied. Parallelstraat inderdaad. Oh, dat wist u al. Heeft u mij al op de kaart gezet dan? Zo niet, dan wordt het wel tijd.


Ik had u gewaarschuwd! Ja, u kwam stiekem toch dichterbij en daarom ben ik de Kruidentuin ingevlucht. U mag mij best interviewen maar dient wel afstand te houden. Ik dacht dat ik u dat toch duidelijk had verteld. Scherpere foto's? Nergens voor nodig. U kunt zo ook wel zien wie ik ben.


Ja, nu deed u het weer! U kwam weer een paar stappen vooruit! Nou heb ik er genoeg van. Ga naar huis ja. Doet u maar hetzelfde want mij krijgt u niet meer voor de lens voorlopig. Ajuus!

Ik heet Simba!

U noemt mij steeds maar Mooie Rooie in uw blad, maar ik ben dat een beetje zat. Ja, het was leuk van u bedacht, maar mijn naam is dus Simba en daarmee word ik liever aangesproken. U vindt het een mooie naam? Dank u. Nee, ik kom niet zo vaak op straat. Zit liever op het dak ja, want daar is het niet zo druk met bromwielen en ander lawaai. Wel warm daarboven, dat klopt. Maar ik ben nogal nerveus en heb het liever warm dan dat ik alsmaar in de stress moet zitten, vandaar. Nee, verder vertel ik u niks. Misschien bij een volgende ontmoeting. Ja, dan moet u maar op het dak komen. En als dat u onverhoopt niet lukt dan heeft u pech! Zal ik niet mee zitten nee.