Blijven proberen...

Oscar:
Ik zie jullie wel! Lekker aan het dineren met zijn allen, heh? En mij niet uitgenodigd, heh? Kom nou effe! Ik werk toch ook voor het Katblad? Dan mag ik toch wel een keertje mee-eten?



Er moet toch een manier zijn om het loket weer te openen. Ja, ze hebben het zó voor mijn snufferd dichtgeschoven zodat ik er dus niet meer in kan. En ik zag mevrouw Katblad wel lopen hoor! Eerst met die ritselende zakjes en toen met die bakjes. En nu staan ze allemaal te eten, behalve ik dus. Altijd hetzelfde liedje hier, altijd dat loket dicht als ze gaan Gourmetten....



Thuis moet ik altijd Whiskassen, maar ik wil ook wel eens een keer Gourmet!
Nee, het gaat weer niet lukken vanavond. Ik grijp er weer naast, helaas. Wel, morgen nieuwe ronde, nieuwe kans. Want ik blijf het natuurlijk gewoon proberen, heh? Nee, de Os geeft niet gauw op, dat kan ik u verzekeren.

Betere positie.

Ach, wat zat mevrouw Troy weer lief naar de vogeltjes in de boom te kijken. Tenminste, dat dachten wij. En we keken met haar mee omhoog, nieuwsgierig naar de soort en het aantal. Doch, geen vogeltjes in de boom! Misschien hadden die er wel gezeten, maar nu toch echt niet meer! Want wat was het geval?



Een bijzonder soort boomklevertje in de vorm van een haarfabriek. En zonder vleugeltjes dus. Nou Os, dat heb je knap gedaan. Had je er al over nagedacht hoe je weer naar beneden komt? En wat heeft je er toe bewogen om in die boom te klimmen? Bestudering van de luizen zeker? (U ziet duidelijk de witte coconnetjes van de gigantisch veel dopluizen bij ons in de Lindebomen. We zijn niet blij met deze luis want het regent de hele dag "plak" op de straat, op onze fietsen, wielhuizen, buitentafel etc. En nog erger: de luizen dalen ook neer op onze planten! Daar ben je dus mooi klaar mee...... Maar dat terzijde.)




Wel Os, weet je al hoe je weer naar beneden komt? Nee, wij gaan niet de brandweer bellen en ook niet op een wiebelende ladder staan. Niet nodig, zeg je?




Nee, niet nodig. Oscar weet uitstekend dat hij zich gewoon uit de boom moet laten zakken, met zijn staart naar beneden dus. Daar kan de Boez nog wat van leren heh? Ja Os, je bent een knappe jongen. Goed dat je mensen je nageltjes niet knippen ondanks dat je de bank vernielt, anders was je nu al naar beneden gedonderd. Ja, je hebt nog een aardig eindje te gaan, maar je gaat het redden, dat zien wij zo!

En jawel, Oscar kwam veilig beneden, helemaal zonder problemen. Ach, de Os heeft vele talenten, daar zijn we zo langzamerhand wel achter. Misschien moeten wij hem promoveren. Nu is hij nog leerling-verslaggever bij het Katblad, maar eigenlijk verdient hij een betere positie. Maar welke? Denkt u met ons mee?

Dat ging maar net goed.

Oscar:
Nee, ik lig inderdaad niet zo gemakkelijk. Mijn buik ja, die zakt een beetje door. Ja, daardoor hang ik min of meer aan mijn voorpoten, dat klopt.



Waarom ik hier lig? Wel, ik heb niks anders te doen. Nee, de Boez is niet in de buurt, want die moest zo nodig het dak op. Hij ging onder het poortje door, ja. Nee, ik kon hem niet volgen en u weet best wel waarom dat niet ging. Buik ja. Erg kinderachtig dat hij persé het dak op wilde, terwijl hij weet dat ik niet mee kan met hem. En nou zit ik hier helemaal alleen eenzaam te wezen en blijf hier tot hij terugkomt. Wacht effe, ik geloof dat ik nu doorzak....



Zo, dat ging maar net goed heh? Misschien maar beter dat ik naar beneden kom. Oef, nee het valt niet mee om een beetje veilig beneden te komen. Ziet u hoe deze pergola staat te zwaaien?
Mogen ze wel gauw wat aan doen inderdaad, voor de boel instort.



Ik ben bijna beneden en dan praten we wel verder, goed? Ja, even concentreren nu, en goed kijken waar ik mijn poten zet. De klimop is stevig genoeg, dus daar zal het niet aan liggen, nee.
Gaat u even opzij met die camera? Ja, zo gaat het goed.

Slechte munt.

Gisteren zagen wij Oscar bezig in de Kruidentuin; hij was aan het klooien en zooien. Tenminste, zo leek het. Want wat hij nu precies tussen de planten op bovenstaande foto deed, werd ons niet duidelijk. Er waren geen vlinders of bijen en hommels te bespeuren, wij namen geen andere haarfabrieken waar, en verder zagen wij ook niets bijzonders. Vandaar dus dat we het op klooien en zooien houden.
Toen hij daarmee klaar was, ging hij naar het centrum van de tuin waar alle nieuwe, kleine kruidenplantjes staan.



Daar ging hij er gewoon bij liggen. Op zich natuurlijk helemaal niets bijzonders, maar hij plette dus wel een paar muntplantjes! Niet dat wij dat nou zo ontzettend erg vonden, want deze plantjes zijn niet van de beste soort. Deze munt heeft namelijk donkere steeltjes en smaakt erg scherp. Wij probeerden met deze variëteit eens een kopje thee te zetten, maar het resultaat viel dus bitter tegen. Dat neemt echter niet weg dat Os zomaar met zijn dikke lijf bovenop de kruidenplantjes mag gaan liggen, want het is eigenlijk wel de bedoeling dat de kruidenplantjes (hoe slecht van smaak ook) gaan groeien, zodat de tuin weer op een echte tuin gaat lijken! Maar dat is de persoonlijke mening van de fotograaf (en mevrouw Katblad niet te vergeten). Gelukkig begreep de Os onze vermaning en zocht zijn vertier elders.



Het kan zijn dat Os zich diep beledigd voelde, want hij verdween tussen de sprieten en kwam niet meer tevoorschijn, hoe wij hem ook toeriepen en smeekten zijn snuit te laten zien. Maar nee dus. Teleurgesteld keerden wij huiswaarts.

Lekker harken.

Os was mee naar de Kruidentuin. Het centrum van de tuin wordt door de plantsoenendienst langzaam opgevuld met allerlei nieuwe kruiden. Kleine plantjes, dat wel, want het mag natuurlijk niet teveel kosten allemaal. Dus de haarfabrieken lopen er (helaas) lekker overheen en doorheen. Op bovenstaande foto ziet u hoe Oscar probeert de aarde tussen de plantjes in te harken. Nee, dat deed hij niet zo goed.



Os was hard aan het werk en sloeg bijna geen plekje over. En omdat door al die noeste arbeid zijn darmpjes gingen opspelen, groef hij een gat en deed daar een hoopje in. Nee, gelukkig niet tussen de kruiden maar vlakbij de boom in het midden. Ach, sommige dingen hou je toch niet tegen, heh? Tja....

Want je weet maar nooit...

De Boez was het dak op en Oscar lag zich derhalve stierlijk te vervelen. Gelukkig kwam de fotograaf langs en dat gaf zicht op een beetje vertier voor Os.
Nee, de fotograaf ging niet wandelen, alleen een kort bezoekje brengen aan de Hoftuin, maar dat was voor Os al genoeg. Alles beter dan maar wat rondhangen, heh? Ja, en de Boez kon erin zakken, voor nu dan.



Os snuffelde wat in het rond in de Hoftuin, en sprong het muurtje op en af. Hij had het zo druk daarmee, dat hij niet in de gaten had dat Rooie Gijs op hem af kwam. De fotograaf wachtte vol spanning op wat er vervolgens ging gebeuren. Immers, Gijs is niet zo'n lieverd en bovendien ook nog de partijleider van Hof Is Vol, niet? Daarom dus!



Maar wat gebeurde hier! Een beetje neuzen? Jazeker!
Er werd niet gegromd, en ook niet gemept. Was dit Rooie Gijs eigenlijk wel of hadden wij ons vergist? Liep er soms nog zo'n eh.... rond? Een dubbelganger?
Nee, dit was toch echt R.G. hoor! Maar misschien was hij gewoon wel niet in goede doen. Of was dit gewoon een afleidingsmanoeuvre en moesten de klappen nog komen.... Laten we maar gauw verder kijken!



Nee, Gijs ging niet over tot meppen, maar Os had in zijn ogen gekeken en zijn geur opgesnoven en besloot zich voorzichtig te verwijderen. Over het muurtje in rustig tempo... Lala lala la! Niks aan de hand! Pompompomtiedom... En dan toch maar de Hoftuin uit heh? Want je WEET inderdaad maar NOOIT!

Beetje zand.

Ha mevrouw Katblad. Ja, ik lig inderdaad voor mijn eigen huis, en bovendien weet ik niet waar de Boez is. Nee, ik had even geen zin meer in hem maar dat ga ik u verder niet uitleggen. Ja, ik lag inderdaad wat te dutten, maar nu heeft u me dus wakker gemaakt, en nu ik toch wakker ben ga ik maar eens in bad. U zegt dat ik er goed uitzie en dat ik geen bad hoef? Wel, daar denk ik zelf totaal anders over.



Ik had toch niets over water gezegd? Stel je voor! Nee, ik bedoelde natuurlijk een zandbad. Of modderbad, dat is mij om het even.



U vindt dat ik dit beter niet kan doen? Wel, ik ben dol op zandbaden dus ik laat me niet door u weerhouden. Ja, lekker schuren, draaien, wentelen en wat dies meer zij.



Zo, zie ik er al wat beter uit? Ik haat namelijk de kleur wit, want dat is zo koud heh? Ja, wat grijs en zwart maakt me volgens mij veel aantrekkelijker. Bovendien val ik dan niet zo op en zullen de pestkoppen of de SvdB (Schrik van de Buurt) mij niet zo snel vinden. Camouflage inderdaad, naar dat woord zocht ik eigenlijk.


Zo, nu nog 1 keer naar links, 1 keer naar rechts en tenslotte nog 1 x over het midden, en dan ben ik klaar om met u mee te gaan. Ja, want dan ben ik weer helemaal het heertje. U vraagt mij waarom ik mee wil? Wel, om te zien of u nog brokjes heeft staan en om te voelen of dat ene stoelkussentje nog zo lekker ligt natuurlijk!
U heeft liever niet dat ik met u meekom? U wilt mij zelfs niet binnenlaten in deze toestand? Wel mevrouw Katblad, dan moet u mij eerst maar eens uitleggen wat u met "deze toestand" bedoelt!
Dat beetje zand? U vindt mij goor? Nou mevrouw Katblad, ik vind eerlijk gezegd dat u vreselijk overdrijft en u valt me enorm tegen!
Ik mag dus echt niet mee met u?

Vogel weggevlogen.

De fotograaf ging een stukje lopen, en Boez en Os gingen mee. Naar de Kruidentuin dus. Aldaar liep Siep rond, maar toen zij ons in de gaten kreeg, ging ze ontstemd haar huis binnen. Wij keken daar uiteraard niet van op, want Siep ziet ons nooit graag komen.



Boez dook direct onder de struiken, en Os ging hem zoeken. De fotograaf trouwens ging ook op zoek naar Boez, want het is erg ingewikkeld om foto's te maken van een haarfabriek tussen al die laaghangende takjes, heh? Vooral als je niet weet waar hij zit dus.
Ha! Daar bewoog wat! Alleen was het niet onze Boezelmans. Nee, hij hield zich goed verstopt.



Hee, daar was warempel de steeds groter groeiende Mini! Ook al chagrijnig? Het leek er wel op.

Ja, al een hele dame, en haar blikken liegen er ook niet om. Ze had Oscar in de smiezen en verzon vast en zeker een plan om hem een lel te gaan bezorgen.

Nou nou, bozer kan niet heh? Ook al ontstemd soms? Terwijl de vogeltjes zo heerlijk in de bomen zaten te fluiten!

Os was nog steeds op zoek naar de Boez, maar die hield zich goed verscholen.

1 keer zagen we opeens een stukje witte vacht voorbij schuiven in dit bosje, maar toen de fotograaf afdrukte was het alweer te laat.

Os werd afgeleid door het gezang van een merel, die boven hem in de boom zat.

En de fotograaf keek ook omhoog. Van deze zanger moest een foto gemaakt worden!

En zodoende hadden wij helemaal niet in de gaten dat Oscar de boom in schoot.

Hij deed dat trouwens niet bepaald subtiel, dat wil zeggen met een hoop nagelgekras en knakken van takjes...

De merel ging er natuurlijk vandoor. We dachten haar nog even te horen lachen.....

En Oscar keek de merel teleurgesteld na......

Vervolgens kwam er opeens nogal wat zwaar verkeer langs, op de gevaarlijke verkeersweg dus.

Os liet zich uit de boom vallen en dook in de struiken weg.

De fotograaf vond er zo ook niks meer aan, dus gingen we naar de redactie terug voor een kopje thee aan de buitenvergadertafel. Daar wachtte mevrouw Troy ons op, en zo werd het toch nog heel gezellig....

Muiterij in de keuken!

Mevrouw Katblad heeft weer een cateringklus, en had net 4 kilo lamsbout aan stukjes gesneden. Toen zij even was weggelopen om wat uit de kast te pakken, zag zij bij haar terugkomst in de keuken dat er van het vlees was gejat. Wie had dat gedaan???



Nee, Oscar wist van niks. Hij stond gewoon uit een voerbakje te eten. Brokjes ja. Maar was dat wel waar?
Mevrouw K. tilde Os maar eens op, en ja hoor, uit zijn bek hing een groot stuk lamsvlees. Dat had hij dus meegenomen naar het eetbakje van de Boez, zodat het zou lijken alsof hij gewoon wat brokjes aan het knabbelen was....... Nee, Os is niet dom!
Toen Os op de grond werd gezet, vluchtte hij direct met zijn buit (nog in zijn bek) naar buiten. Hij had geluk, want er zaten twee flinke stukken vlees nog met een draad aan elkaar. Niet goed losgesneden, mevrouw Katblad!
Onze eigen haarfabrieken halen het niet in hun kop om van het aanrecht te stelen. Het vlees lag er al zeker een uur op kamertemperatuur te komen, en niemand had het gore lef om erop te springen. Tot Os kwam dus. En hij sloeg zijn slag.
Natuurlijk hebben wij de deur achter Os gesloten en hem nageroepen dat hij niet meer gewenst was. Althans, voor vandaag. Mevrouw Katblad ging toen direct over tot het kruiden van het vlees, en sloot de zak.



Een kwartier later vonden wij Oscar op het aanrecht. Hij stond de snijplank af te likken! Wegwezen, vreetschuur! Ons aanrecht is verboden voor haarfabrieken!

Wij zullen voortaan ons gereedschap onmiddellijk na gebruik moeten afwassen. Niet alleen omdat Os zo dol is op vreterij en dus telkens stiekem onze keuken binnenkomt, maar ook omdat hij Japekoppie heeft aangemoedigd het aanrecht af te stropen. Even later namelijk, stonden ze beiden, zij aan zij, op het aanrecht en waren gebroederlijk bezig de plank af te likken.
Gekker moet het echt niet worden! Toch?

Genieten voor twee.

Als mevrouw Katblad een rondje gaat lopen, wordt zij meestal gevolgd door een groepje haarfabrieken. Oscar is daar altijd bij. En als mevrouw K. dan even ergens gaat zitten, blijft Os in de buurt. Hij vindt altijd wel iets leuks om te doen. Hier ziet u hoe hij tussen de planten is gedoken en op zijn rug ligt te snuiven en snuffelen.



Oh, wat is dit toch genieten, heh Os? Hij is helemaal in zijn element.
En de fotograaf ook, want zeg nou zelf, is dit geen heerlijke foto!?

Knappe jongen.

Oscar:
Nee, u hoeft niet bezorgd te zijn, ik val er heus niet in. Bovendien heb ik dit al eerder zo gedaan. Het water in deze Hofvijver is namelijk overheerlijk en daarom heb ik geleerd hoe ik ervan kan drinken zonder dat ik van dat groene spul binnen krijg.



Ik zal het u voordoen. Kijk. Je zorgt eerste dat je er stevig bijstaat. Op de rand, dat wel, maar de rest van je poten moeten goed geaard zijn. Zodat je niet in het water dondert, inderdaad. Dan ga je met een voorpoot roeren in het water. Ja, om dat groene spul opzij te schuiven dus. Kunt u het goed zien zo?



En als dat groene spul opzij geschoven is, kun je gaan drinken. Lebberen zo u wilt, ja. Nee, het geeft niks als je voorpoot daarbij in het water blijft hangen. Staat nog stoer ook, heh? Daarom. Je kunt deze handeling op verschillenden plaatsen herhalen. Als je maar zorgt dat je stevig staat.



Heeft u het goed kunnen zien? Nee, het is niet erg om van dat groene spul op je poot te hebben. Valt er straks vanzelf weer af. Wilt u het ook een keer proberen? Nee?

Dan ga ik zelf nog even. Erg lekker water, ja. Nee, ik zou u niet aanraden dit de Boez te leren. Ik ben namelijk bang dat hij hier een beetje te onbezonnen voor is. Het vereist opperste concentratie en...... nou ja, u weet hoe hij is heh? Nee, de Boez kan zich beter houden bij de waterbak op uw tafel. Of uit de teil hier verderop inderdaad. Want om daar in te vallen moet je wel een erg knappe jongen zijn, niet?

Partij van de Planten

Oscar:
Ha mevrouw Katblad, wat doet u hier? Ach, u zit even in de zon? Moet u dan niet uw ronde lopen? Ja, want ik kwam achter u aan in de veronderstelling dat we een rondje gingen maken door de Katbladbuurt. Niet? Oh, u heeft een zere knie?



En daarom bent u even gaan zitten hier in de Kruidentuin? Ja, de zon komt net door heh? Erg aangenaam inderdaad. Wel, ik houd u even gezelschap, als u dat goed vindt tenminste. Voor de gezelligheid en de troost inderdaad. En omdat u hier zo alleen zit te wezen. Oh, dat vond u eigenlijk best wel aangenaam, zo zonder haarfabrieken? Wilt u dan misschien dat ik weer ga? Nee?



Dan heb ik een leuk nieuwtje voor u. Ja, als u de volgende keer moet gaan stemmen, dan weet ik een leuke partij voor u. Net nieuw inderdaad, en die partij heet: "Partij van de Planten".
Ja, het begon als een 1 aprilgrap, maar nu schijnt er echt zo'n partij te zijn.



Staan we nu samen op de foto? Oh, alleen uw jas maar! Jammer, ik dacht net hoe leuk het zou zijn om samen op de foto te staan, u en ik, terwijl ik u een kopje geef. Om te lezers te laten zien hoe lief ik voor u ben dus, ja....
Maar goed, die nieuwe partij is echt iets voor u. Ja, omdat u behalve voor haarfabrieken ook zo voor planten bent.



Wel, die Partij is dus voor alles wat geen stem heeft. De natuur eigenlijk dus, ja. Is dat niet een fantastisch idee? Luistert u wel naar me?

Misschien, als u lid wordt van deze partij, kunt u ervoor zorgen dat ze hier beter met planten omgaan. In de Kruidentuin dus ja. Dat ze niet meer zomaar een gezonde Rozemarijnplant van een paar meter omtrek uit de grond rukken en afvoeren. In stukken, dat ook nog, ja.

En dat er snel nieuwe, mooie planten terugkomen in deze tuin. Waar wij haarfabrieken dan weer lekker tussen kunnen klooien en zooien, heh? U denkt niet dat die partij daarvoor kan zorgen? U denkt dat ze een hoger doel hebben? Maar je moet toch altijd klein beginnen, vindt u ook niet?

Wel, u moet maar zien.

Al een beetje beter met uw knie? Mooi, dan ga ik even wat bodemonderzoek doen voor die nieuwe partij. Ja, om uit te zoeken welke planten hier het best zouden kunnen gedijen.

En als die partij dus niet goed van de grond komt, kunnen wij altijd nog zelf een partij oprichten, heh? Wat dacht u van: Het Belang van de Haarfabriek? Ja, en dan mag u de administratie voor ons doen. Is dat geen goed plan? Waarom niet?