Geen reactie.

Ha die Bobo!
.............
Lang niet gezien! Gaat alles goed met je?
...................
Geen zin om te praten?
...................



Ah, je hebt het druk met Cera in de gaten houden, heh?
.................
Heb je snode plannen, Bobo?
.................
Nee, Bobo reageerde dus niet en we konden geen contact met haar maken. Jammer, maar zo gaan die dingen soms. Als ze geen zin hebben, krijg je er geen woord uit! Bovendien moest Bobo de Boez en Cera in de gaten houden en misschien was Bobo nog niet helemaal wakker? Het was namelijk nog heel vroeg in de morgen..... Wel, volgende keer beter, heh?

Grenzen.

Het was alweer een hele tijd geleden dat wij Bobo voor het laatst zagen. Maar dat is niet zo gek want Bobo klooit graag aan de achterzijde van haar huis en daar hebben wij geen zicht op. In elk geval was zij nu weer eens in de Katbladstraat te vinden. Ze was ergens naar op weg en probeerde de fotograaf van het katblad te negeren. Waarom had Bobo zo'n haast?



Ach, ze wilde Cera uit haar straatje verwijderen. Bobo zette een flinke muil op en Cera, die niet van confrontaties houdt (en zeker niet met Bobo) trok zich onmiddellijk terug.



Nou, daar stond Bobo dan. Ze had nou net zo'n zin in een kleine (of misschien wel grote) meppartij, ging haar slachtoffer een stukkie verderop! Nee, soms kan het behoorlijk tegen zitten in het leven.

Bobo wachtte even of Cera nog terug zou komen, maar Cera keek wel linker uit. En waarom ging Bo dan niet achter Cera aan? Wel, haar territorium houdt hier blijkbaar op, voor het huis van Oscar en Lima dus. Tenminste, dat vermoeden wij want wij hebben haar nog nooit verder zien gaan dan tot dit punt. En op dit punt beginnen uiteraard niet alleen de geuren van Os en zijn huisgenoot, maar ook die van Japekop, de Boez en nog vele anderen. Ze geven de grens aan voor Bobo, en Bo houdt zich daaraan. Tja, zo werkt dat in de druk bewoonde stadsstraat, heh? Tot hier en niet verder....

Cera overigens trekt zich niets aan van grenzen. Wel van pestkoppen uiteraard, maar dat ligt weer heel anders. Nee, zij loopt grote rondes door de buurt (wel natuurlijk in gezelschap van de fotograaf), ruikt al die markeringen van anderen wel maar stapt daar moedig voorbij. Daardoor kan het best wel eens gebeuren dat ze aangevallen wordt door een haarfabriek die dat niet pikt, maar vervolgens weet Cera dan waar ze moet schuilen of ze rent in volle draf terug naar de redactie.

Maar goed, Bobo dus droop teleurgesteld af, maar wel met de voldoening dat ze Cera de baas was geweest. Jammer alleen dat ze niet even lekker had kunnen uithalen, heh? Tja....

Geen diepte-interview.

Terwijl wij eigenlijk achter Bolle-wangen aanzaten voor een diepte-interview, gaven wij de achtervolging op toen wij onderweg Bobo tegenkwamen. Want Bobo zien wij niet zo vaak in de Katbladstraat. Ja, vorige week zat Bobo nog op het voorjaar te wachten.



En naar onze indruk is dat voorjaar dan eindelijk gekomen, want Bobo zit niet langer te wachten. Nee, het was niet moeilijk voor ons om deze conclusie te trekken. Maar wat deed Bobo eigenlijk hier op straat? Wij stelden Bobo deze vraag, maar helaas.



Tja, het komt best vaak voor dat wij katten willen interviewen en dat zij daar dan gewoon geen zin in hebben. Wij kattenjournalisten hebben het heus niet makkelijk! Gelukkig schoot de fotograaf gewoon wat plaatjes zodat we toch nog een soort van verhaal konden maken.
En in een dergelijk geval onderzoeken wij ook nog even de omgeving, om erachter te komen wat de interesse heeft gewekt van de betreffende kat.




Wel, Bobo had hier rondgesnuffeld. Wij ontdekten hier niks bijzonders, behalve dan al die leuke kleurtjes. Het kan zijn dat de betreffende bloemetjes ook nog een geur verspreiden, maar dat hebben we verder niet uitgezocht. In elk geval waren we erg verheugd om zomaar Bobo tegen te komen hier op straat. Ondertussen was Bolle-wangen 'm natuurlijk weer gesmeerd. Maar hem komen we vast morgen wel weer tegen. Ergens.

Voorjaarskat?

Ach, wie hebben we daar? Jawel, het is Bobo. Woont aan het eind van de katbladstraat, vlakbij het gevaarlijke water. We zijn blij om Bobo weer eens te zien!


Bobo:
Wat ik hier doe? Ik wacht op het voorjaar. Ja, ik heb gehoord dat dat eraan komt dus ik dacht dat ik maar even buiten moest gaan zitten - ja, een beetje hoog inderdaad - want dan zie ik het voorjaar misschien wel de straat inkomen. Heeft u al iets gezien? Misschien een klein vleugje ervan? Nee? Ik ook niet. En ik zit hier al een tijdje dus ik kan het echt niet gemist hebben. Nee, als er wat de straat in was gekomen, had ik het gezien, dat kan ik u wel verzekeren.



Ja, ik kijk regelmatig naar links en naar rechts, voor het geval het net van de andere kant komt.
Ik verlang erg naar het voorjaar ja, maar weet helaas niet hoe het eruit ziet. Dat maakt het wel ingewikkeld inderdaad. Ik dacht net, toen de zon even scheen ja: nu komt het eraan. Ja, het werd iets warmer en ik rook iets vreemds. Iets van bloemengeur ja, maar het was ook zo weer verdwenen ook. Het kan natuurlijk zijn dat het voorjaar onze straat is voorbij gelopen. Ja, dat zou erg jammer zijn. Maar het kan ook zijn dat het even opgehouden wordt, en in dat geval komt het dus gewoon iets later.



Maar ik blijf het in de gaten houden. Ja, ik kijk ook regelmatig of het niet over het dak komt, dat weet je natuurlijk nooit. Alles is mogelijk ja, dus hou ik hier alle kanten in de gaten. En als het vandaag niet komt, komt het misschien morgen wel, heh? Ja, ik hoop dat het niet al te lang meer duurt, want het is nog behoorlijk koud hier. Ik bedoel als je wat hoger zit inderdaad. Misschien wacht het voorjaar wel op wat warmer weer, dat zou ook nog kunnen. In elk geval ben ik blij dat ik u weer even gezien heb. En gesproken ja. Heeft u nog nieuws uit de straat voor mij? Nee? Echt veel gebeurt er niet heh? Nee, ook daarom al is het hoog tijd dat het voorjaar komt. Ja, ik hou het voor u in de gaten, dat beloof ik u.

Weer een nieuwe ontmoeting!

Lievezwarte:
Aangenaam kennis te maken. Ja, ik woon hier ook, in de katbladstraat. Vlakbij het gevaarlijke water, dat klopt. Nee, dat vind ik niet zo eng want ik ben eraan gewend heh? Gewoon niet te dichtbij komen en er zeker niet induiken, maar dat spreekt voor zich.
Ik lag net even uit te rusten, en u? U maakt foto's voor het katblad? Ik geloof niet dat ik dat ken en ik heb er ook niks aan. Maar u kunt mij misschien helpen met het openen van mijn deur?


Nee dus? Dat valt me dan tegen. Ik had zo gehoopt dat iemand mij zou binnenlaten zodat ik even op een comfortabele plek een stevige dut kon doen!



U weet zeker dat het niet gaat lukken? Nou, dan moet u in plaats daarvan mij maar even aaien; lukt dat wel? Goed zo, dank u wel. Ja, daar knapt een kat van op!

Zo, dat beviel me wel. U aait goed. Ja, ik geef heerlijke kopjes, dat weet ik. Voor wat hoort wat heh? Nu even paar rek- en strekoefeningen, dat doe ik wel vaker. Komt zomaar in me op, heb ik geen speciale reden voor. U gaat er weer vandoor?

Dan ga ik er maar weer bij zitten. Ja, wachten tot er iemand komt die wel de deur voor me open kan doen. Maar het was leuk om u te ontmoeten en jammer dat u weggaat. Misschien zien we elkaar nog eens? Nee, dan vraag ik u niet weer om de deur te openen. Of misschien ook wel want ik kan niet alles onthouden....