Nog veel te leren.....

Boezelmans:

Oogjes al veel beter ja. Wel vies. Zalfje heh? Beetje geel ja. Niet mooi nee. Nog 1 dagje, dan klaar. Word ik weer schoon.

Ja, ik groei hard ja. Mens zegt: jij loopt niet meer als baby, jij loopt als grote kat. En als jij van bed afspringt dan hoor ik niet meer "plof" maar dan hoor ik "keboenk"! Ook "keboenk" als ik van trap af kom, ja. Praat ook al beter heh? Ja, en veel. Tegen mens en tegen oma Troy en oom Japekop. Zij verstaan nog niet alles nee. Maar gaat steeds beter. Ja, ik blije kat. En mens zegt ik ook stout. Ja, 's nachts zooien enzo. Ook op bed ja. Mag niet nee. Ik nog veel te leren heh?

Eerste les Verkenner A (voor junioren)

Cera:
Ik zit nu officieel op de verkennerscursus ja. Voor mijn diploma Verkenner A inderdaad. Nee, het examen is waarschijnlijk pas in het voorjaar, dus ik kan nog heel lang oefenen voor het zover is. Ja, de cursus wordt gegeven door mevrouw Katblad, en we gingen eerst naar de Kruidentuin om daar te verkennen dus. Daar kwamen we Jaya tegen.


Jaya heeft maar 1 oog inderdaad. Maar daar kan ze heel goed mee kijken. Jaya was tuinwacht die dag, dus ze liet zich door ons niet van de wijs brengen. Ik moest haar met rust laten want tuinwachters mag je niet storen. Ja, dat hoort ook bij de les.


Kaya was er ook. Zij wou graag naar binnen en zat te wachten tot iemand het raam voor haar opendeed. Dat gebeurde even later ook ja. Maar ze hield mij goed in de gaten want ik ben hier eigenlijk een vreemde heh? Ja, ik heb wel recht van overpad, inderdaad. Bovendien mogen verkenners altijd langskomen, als het maar voor de cursus is. Nee, zooien in de tuin wordt niet toegestaan, dat moet je in je eigen gebied doen. Voor mij is dat de katbladstraat ja.

Als verkenner moet je af en toe ergens bovenop gaan staan om de omgeving goed te kunnen overzien. Dus sprong ik op de tafel en dat was dus goed van me. Ja, ik kon alles goed zien. Toen ben ik naar beneden gesprongen.

Tussen de planten gekeken of daar nog iets bijzonders was. Ja, ook van het kattenkruid gegeten en dat mocht dus niet. Tenminste, niet als je aan het verkennen bent want dat benevelt je brein. Nee, ik dacht dat je er alleen wat vrolijker van werd maar er gebeurt nog wel meer dan dat dus.
Ja, dit was een slechte aantekening en dat moet ik dus niet meer doen tijdens een verkenningstocht. Anders haal ik mijn diploma natuurlijk nooit!

Ja, ik moet nog een hoop leren. Na dat kattenkruid hebben we even gerust om de beneveling te laten verdwijnen. Toen gingen we door naar de parallelstraat. Geel gebied ja.

Steeds om hoekjes kijken heh? Ja, dat je niet wordt verrast dus. Nou, er kan van alles zitten achter elke struik of fiets. Dus je moet overal goed kijken en vooral ook ruiken. Nee, als je iets niet opmerkt ben je bij voorbaat al gezakt.

Ja, je moet ook af en toe de struiken in. Om eventueel vreemde dingen te ontdekken inderdaad. Nee, dat vind ik niet eng. Ik ga graag de struiken in want dat vind ik reuze spannend.

Steentjes moet je ook altijd controleren ja. Nee, dat is geen prettig werk want dan ruik je dat er honden zijn langsgeweest. Erg onaangename geur, dat klopt. Nee, niet bepaald een streling voor mijn neus.

De verkenning eindigde weer in de katbladstraat. Voor de deur van de redactie ja. Ja, het is de gewoonte dat je na een verkenning wordt beloond. Maar daar moet je dan wel om vragen; het komt niet vanzelf naar je toe. Ik ben wel goed in het vragen om een beloning ja. Nee, daar heb ik dus totaal geen moeite mee.
Ik kreeg eerst een gistsnoepje. Wel, toevallig hou ik niet van gistsnoepjes. Ik heb die dan ook beleefd doch beslist afgewezen ja. Het aanbod van een paar seniorenbrokjes heb ik niet afgeslagen nee, want die vind ik zeer smakelijk. Nee, ik ben nog geen senior, maar dat maakt niet uit. Seniorenbrokjes zijn helemaal niet gevaarlijk voor junioren, dat heeft de dierenarts van het katblad zelf gezegd.

Het gistsnoepje is inderdaad blijven liggen op de stoep. Later was het weg, maar ik weet niet wie het heeft opgegeten. Misschien was het Pim wel, of die grijze jongen. Nee, die grijze heb ik niet meer gezien. Ik denk dat ik voor hem niet enthousiast genoeg was, of zoiets. Nee, ik leg het niet aan met andere jongens want ik wil Japekoppie niet jaloers maken. Als ik mijn diploma Verkenner A (voor junioren - red.) heb gehaald, kan ik misschien in het voorjaar samen met Japekop op verkenning gaan. Ja, daar verheug ik me erg op. Nee, ik weet niet of hij dat leuk vind; hij heeft een beetje ingewikkeld karakter ja. Wispelturig inderdaad. En als hij het niet wil, kan ik altijd die kleine Boezelmans meenemen. Als die groot is ja. Denkt u dat hij in het voorjaar groot genoeg is voor zijn eerste lessen?

Storm mag Boez niet zien

Storm: Zeg mevrouw katblad, hoe zit het eigenlijk? De halve straat heeft die nieuwe kleine al gezien maar ik dus niet! Mag ik hem niet zien ofzo? En waarom niet? Oh, u bent bang dat ik hem te grazen zal nemen! Tja, die kans zit er natuurlijk altijd in, dat geef ik direct toe. Ah, hij moet eerst op les dus. Judo, karate etc. zeker? Nee? O, hij moet dus leren met een grote boog om mij heen te lopen! En mijn hinderlagen te omzeilen! Wel, dat lijkt mij wel een verstandig besluit van u. U zegt dat hij een grote kater gaat worden? Maar u weet net zo goed als ik dat ik voor niets en niemand bang ben, toch? Tja, iedereen is eerder bang voor mij heh? U ook zo te horen! Nee hoor, ik wacht rustig af tot die kleine een keer op straat verschijnt en dan kijk ik wel wat ik doe. 't Kan vriezen, 't kan dooien, inderdaad. Misschien word ik wel wat milder met de jaren ja, maar wanneer dat gaat beginnen weet ik zelf ook nog niet. U zult dus geduld moeten hebben. Nee, u heeft helemaal gelijk als u die kleine voorlopig nog maar even van mij weghoudt. Ik kijk vandaag of morgen wel even door uw raam. Maar dat vindt u zeker ook niet goed, heh?

Verkeerde tijd, verkeerde plek

Japekoppie:
Ikke? Boos? Hoe komt u erbij! Oh, omdat ik me niet naar u omdraai. Ja, ik lig hier op het grote bed, maar daar lig ik wel meer, niet? Dus dat is op zich niets bijzonders. De tijd klopt niet zegt u?
Nou, er klopt wel meer niet, gaat u maar eens kijken op mijn stoel.


Inderdaad, die kleine ligt naast mijn moeder op mijn plekkie. Brutaal als de neten. En mijn moeder (T. Troy - red.) accepteert dat allemaal. Die Boez kan overal liggen. Stoelen en mandjes zat ja. Maar hij moet uitgerekend op mijn plaats gaan liggen. Op de verkeerde tijd ja, ook dat nog. Kijk, als ik nou buiten bezig ben dan kan het me niet schelen. Want dan is dat plekje op die stoel onbezet. Maar als ik binnen ben, moet ik daar kunnen liggen als ik dat wil. Naast mijn moeder ja. Nee, het klopt dat dat niet altijd zo geweest is. Ja, het is nog niet zo lang geleden dat mijn moeder en ik altijd apart lagen, daar heeft u gelijk in. Maar sinds die kleine in huis is, hebben wij besloten om samen op die stoel te liggen. En daar lijkt nu een einde aan gekomen te zijn ja. Dus lig ik nu op het grote bed waar ik normaal anders om deze tijd nooit op lig. Maar ik ben niet boos hoor, dat verbeeldt u zich toch echt.

Aangenaam geritsel in collectebus

Charli:
Jazeker, ik lig hier heerlijk te slapen. Eigenlijk lag, want u hebt me nu wel wakker gemaakt met uw geschuifel voor mijn raam. Ik stel voor dat u even uw blik en camera van mij afwendt en e.e.a. naar boven richt!


Juist ja. Binnenkort is het weer zover. Ja, ik lig alweer te dromen van gebraden haantjes maar waarschijnlijk krijg ik weer een plakkie rosbief ofzo. Ook lekker hoor, maar niet echt bijzonder. Ja, mijn mens gaat dus weer de straat op met de collectebus. Geld inzamelen voor de dieren dus, dat klopt. Tja, die 3 oktoberviering zit altijd een beetje dwars heh? Geven de mensen veel geld aan uit. Kermis, markt, biertjes, u kent dat wel. Nee, eigenlijk moeten ze, voor ze gaan feestvieren, een klein bedragje opzij leggen voor de dieren. Want 1 biertje minder, daar zullen ze heus niet ziek van worden, wel? Integendeel, wat u zegt. Ja, dan kunnen ze namelijk dat bedragje in de collectebus doen als mijn mens of een ander mens daarmee langskomt. Groter bedrag mag natuurlijk ook, daar zult u mij niet over horen. Nee, zo'n bus hoeft echt niet te rammelen want met 3 oktober is er al genoeg lawaai in de stad. Wij gaan dus liever voor een aangenaam geritsel. Papiergeld ja! Tjee, u bent niet zo stom als ik dacht, gelukkig maar. En mag ik nu weer verder slapen? Ja, dromen van gebraden haantjes inderdaad.

Thuiszorg

Bohr:
Zo, komt u nog binnen of blijft u daar buiten staan? En ik hoop dat u iets lekkers bij u heeft, want daar ben ik wel aan toe. Het is best moeilijk om zo in je eentje achter de geraniums te moeten zitten.


Nee, ik zie bijna niemand meer vandaag de dag. Ze hebben allemaal zo druk met hun eigen leven, vakantietjes, borreltjes etc. Behalve die brutale knul van hiernaast dus. Ja, die Panda die nu voor uw lens kruipt, op de tafel inderdaad. Ja, die zie ik dus wel regelmatig. Zijn broer ook ja. Het is alleen dat ik helemaal niets aan hen heb. Nee, we zitten niet op 1 lijn heh? Zij hebben heel andere interesses dan ik, dus eigenlijk hebben we niets om over te praten. Komt u nou nog binnen of niet?

Zo, zet u uw tafeltjedekje-maaltijd maar op tafel neer. Oh, u bent niet van het eten? Meer van de thuiszorg, zegt u? Ik hoef toch zeker niet in bad heh? En ik weet ook heel zeker dat ik pas nog ben behandeld voor vlooien. Ach, u komt dus eigenlijk alleen maar even voor een praatje. Geen hapjes dus? Nou dat valt me dan weer vies van u tegen.

Die kapotgescheurde verpakking? Nee, daar weet ik niets van. Zal een van de buurjongens wel gedaan hebben.

Gistsnoepjes zegt u? Niets meer van over? Nee hoor, geen gistsnoepje gezien, laat staan gegeten. Waarom dacht u anders dat ik zo'n honger had? Oh, u gelooft mij niet. Nou, dat is dan jammer en daar kan ik helaas niets aan doen.

U zegt dat ik schuldig kijk dus. Ik ben bang dat u dat helemaal verkeerd ziet. Bovendien vind ik dat dit gesprekje helemaal de verkeerde kant opgaat. Ja, dan zit ik liever alleen te wezen, hoe moeilijk dat ook voor me is. U zegt dat u wel een kleinigheid voor me heeft meegenomen? Dat valt me dan weer van u mee. Buiten opeten, zegt u? Nou, vooruit dan maar.

Zo, deze smaken een stuk beter dan die vieze gistsnoepjes. Maar wilt u mijn buurjongen Harremans hier even weghalen? Ja, als hij uit de buurt is, smaken deze snoepjes vast nog veel lekkerder. En als u nu uw doosje snoepjes op het aanrecht zou willen achterlaten, wil ik er wel op letten dat er niemand aan kan komen.

Hulp bij spelen

Tokkie Troy: Ach, je moet dat jonge grut bezighouden, heh? En hem wijzen op de vele speelmogelijkheden waarover wij op onze redactie beschikken. Dat geren achter balletjes en muizen aan vind ik maar niks. Nee, een jong ventje dat bij een krant werkt, moet creatiever zijn. Bovendien liggen al die balletjes en muizen op een gegeven moment onder kasten, klok of bank, en dan moet je genoeg fantasie hebben om je op een andere wijze te vermaken. Ja, en daarom leer ik de kleine Boez hoe je met zekere beweging alle losliggende zaken van de tafel naar de grond kan schuiven. Dat doe ik hem dus graag voor ja. Hij zit dan op de vloer te kijken hoe ik dat doe, en gaat vervolgens de door mij gedropte spulletjes uitproberen, qua speelgenot dus. Nee, voor het (bijna) droppen van het fototoestel kreeg ik op mijn donder van de hoofdredacteur. Schijnt het ding niet tegen te kunnen nee. Inderdaad, de camera is nodig voor onze krant dus deze mag niet van de tafel op de grond, dat heb ik nu wel begrepen ja. Maar potloden hebben wij zat, dus deze keer heb ik die maar genomen. Leuk heh? Om die kleine te zien schuiven met dat grote potlood, bedoel ik. Ja, hij speelt goed. En als-ie straks nu ook maar goed reportages leert maken, mag-ie van mij wel blijven. Doet uw fototoestel het nog?

Boez krijgt ogenzalfje

Vanochtend besloten wij met de jonge Boezelmans naar de dierendokter te gaan omdat zijn oogjes erg traanden en vies bleven ondanks ons gepoets met gekookt water en zachte tissues. Het poezenloket bleef dus gesloten, maar wij hebben nog geen klachten daarover ontvangen.
De Boez was het niet eens met de gang van zaken, maar wij hebben hem toch in zijn mandje moeten vervoeren naar de Merenwijk, alwaar drs. Carlo van Wiggen zijn praktijk heeft. Gelukkig waren wij gelijk "aan de beurt". Oom Carlo stelde bij de Boez ontstoken oogjes vast, en de oorzaak daarvan moet een klein virusje zijn. Omdat oom Carlo niet over 1 nacht ijs gaat, is de Boez gelijk maar even helemaal gecontroleerd en verder gezond verklaard. Hij (de Boez) werd ook direct in de computer ingevoerd (zijn gegevens dus en niet de Boez zelf), alleen konden wij nog geen beroep opgeven. We zijn het er namelijk nog niet over eens watvoor opleiding Boezelmans moet gaan volgen omdat hij over vele talenten lijkt te beschikken. De beroepskeuze stellen wij dus nog even uit. Maar dat terzijde.
Oom Carlo schreef een zalfje voor en stelde vast dat de Boez met zijn ruim anderhalve kilo toch wel een flink baasje is; de Boez is nu bijna 10 weken en zijn gewicht past meer bij een katje van 12 weken oftewel 3 maanden.
Blij met ons zalfje, zijn we weer opgewekt huiswaarts gegaan, waar de Boez zich direct neervlijde om dit kleine traumaatje zo snel mogelijk te kunnen gaan verwerken.

Boezel's zusje Skyler

Dit is Skyler, een zusje van de Boez. Jazeker, een zusje terwijl zij toch hele andere kleuren heeft! Een beetje meer "aquarel" vinden wij. Maar die brutale ogen herkennen wij direct - die heeft Boezelmans ook. Wij hebben vernomen dat ook Skyler heel stout kan zijn! Ze heeft al in de planten gehangen en klimt graag in de muren. Zeker behang? Dat hebben wij gelukkig niet!


Hier ligt Skyler op de bank bij tante Spicey. Fijn dat tante de kleine zo snel heeft geaccepteerd! Wij hebben helaas nog niet een dergelijk plaatje kunnen schieten van de Boez met oma Troy, maar misschien komt dat nog. Maar wellicht dat "meisjes onder elkaar" een wat gunstiger situatie is....?
Wij danken Sandra voor het toezenden van deze leuke foto's! Wij horen vast en zeker nog wel meer van Skyler, die overigens vlakbij, namelijk in Leiderdorp, woont.

Boez gaat buiten...

De Boez mocht zondagmorgen vroeg voor het eerst even een kijkje buiten nemen. Hij maakte daar uitgebreid kennis met Cera, Pim en Charli. Vooral de laatste had erg veel belangstelling voor de kleine Boez. Oma T. Troy zat in de deuropening alles in de gaten te houden. Japekoppie was niet aanwezig; hij had andere, dringende zaken op zijn programma (dakverkenning...).

Grijze jongen valt op Cera

Grijze jongen:
U ziet mij zeker niet heh? Ach, u ziet mij wel? Dan kan ik netzogoed maar tevoorschijn komen.


Ja, ik had gehoord van de voedselpakketten. Alsdat u die zou verstrekken dus. U zegt dat u dat niet meer doet? Te duur? Geen subsidie? Oh, alleen nog in speciale gevallen. Nee, ik heb geen ADHD en ben ook niet depressief. Heb ik dus mooi pech ja! En die dame achter u, is die nog vrij?

Ja, ik was al een paar keer eerder langsgeweest want zij ziet er wel lekker uit, vindt u ook niet? O, zij is niet van u? En zij is al bezet? Verloofd zelfs! Wel, dan heb ik dus dubbel pech. Geen voedselpakket en ook geen lekker wijf. Wat is dit voor een rotbuurt? Nee, ik woon hier niet. En het gaat u ook niks aan waar ik dan wel woon. Als u nu even weggaat, kan ik die dame achter u zelf vragen of zij belangstelling heeft voor mij, de ja of de nee. Want u kunt nu wel beweren dat zij verliefd is op een ander, maar dat wil ik dan wel uit haar eigen mond horen. U kunt wel zoveel zeggen. Hoe heette zij ook alweer? Cera. Erg mooie naam. En die verloofde van haar is niet in de buurt, zei u?

Cera op muurtje bij poezenloket

Gewijzigde eetprocedure

Hierbij berichten wij u dat wij de maaltijdprocedures bij de redactie van het lkb hebben moeten wijzigen. De reden is de volgende. Wij meenden (op advies van derden, vierden etc.) de oudere redactieleden eerst van hun maaltijd te moeten voorzien, waarna wij tot slot de jongste telg zijn bakje presenteerden. Dat bleek echter een onmogelijke zaak, daar de kleine direct in het eten van de ouderen dook waardoor dhr. Japekop bij voorbaat al gegeten en gedronken had en er vandoor ging. En zo hadden wij onze maaltijden niet voorgesteld, want wij hechten er waarde aan om gezamenlijk aan de dis te zitten en zo 's ochtends onze plannen voor de voor ons liggende dag te bespreken en 's avonds de achter ons liggende dag even door te nemen. Er moesten dus maatregelen genomen worden. Het eerst bedienen van de kleinste (op zijn eigen, aparte eetplek) leverde ook problemen op, daar hij meer belangstelling had voor de inhoud van de bakjes van de ouderen en dhr. Japekop, ongeduldig als hij is, zich dan direct op het juniorendieet van de kleine Boez stortte. Dit achtten wij meer dan ongewenst daar o.a. het eiwitgehalte van dat junioreten te hoog is voor een vent van 11 jaar en wij niet bepaald zitten te wachten op nierproblemen. Overigens, mevr. Troy nam genoegen met elke voerbak die onbezet was en deed zich in rap tempo tegoed aan zowel senioren- als juniorenbrokken c.q. vleeshap. In elk geval was het duidelijk dat wij de procedure dus moesten veranderen.
Voorlopig hebben wij de volgende richtlijnen opgesteld en voeren die dan ook uit bij zowel ontbijt als avondmaaltijd.
De drie bakjes worden op het aanrecht gevuld: twee met seniorenvoer en een met babyhap. Ondertussen lopen de drie eters door de keuken heen en weer en proberen een bak met langs elkaar glijdende palingen te imiteren. (Wij zullen pogen dit een keer op de foto vast te leggen, maar u zult begrijpen dat dit een moeilijke, zo niet onmogelijke opgave zal zijn.)
De kleinste krijgt, tegen alle adviezen in, het eerst zijn eten. Wij tillen hem daartoe op en zetten hem op het aanrecht en douwen direct zijn snuit in zijn eten zodat hij stopt met zijn imitatie van een gillend speenvarken. In dezelfde beweging grijpen wij de andere bakjes en zetten die snel neer op de eetplek van de senioren neer, waarna de oudjes kunnen aanvallen op hun hap, zonder dat zij bang hoeven te zijn voor interventie van het varkentje. Daarna leunen wij tevreden en vermoeid tegen een keukenkastje aan en bekijken het geslobber en gesmak met veel voldoening.
Wat betreft de brokken voor tussendoor hebben wij de volgende regeling getroffen. De seniorenbrokken blijven de ganse dag beschikbaar op de geeigende plek: de eethoek van de senioren. De juniorbrokken worden op het aanrecht geserveerd, en om te voorkomen dat de Boez zich aan de seniorenbrokken tegoed doet, zetten wij hem regelmatig op het aanrecht om hem duidelijk te maken dat wij het op prijs zouden stellen als hij zich alleen tot deze brokjes zou willen beperken. Neemt hij af en toe toch een bejaardenbrokje als wij even niet opletten, dan maken wij daar geen halszaak van.


(dit tafereel is niet in scene gezet)
Wat betreft de slaapregelingen voor de nacht hebben wij tot noch toe geen wijzigingen hoeven aanbrengen. De kleine Boez ligt voornamelijk naast het hoofdkussen en kruipt zo nu en dan stiekem onder het dekbed als hij de kans krijgt (= als wij slapen dus). Mevr. T. Troy en haar zoon Japekop draaien wisselende diensten en gebruiken logeerbed en het grote bed volgens afspraken waarvan alleen zij weten. Zo blijft het voor ons altijd een verrassing wie wij op ons dekbed zien liggen als wij onverhoopt midden in de nacht even onze ogen openen. Voor de activiteiten overdag hebben wij nog geen procedures kunnen opstellen omdat de Boez zich nog geen speel- en slaapritme heeft eigen gemaakt en Pim en Cera zich niet aan de openingstijden van het poezenloket kunnen houden. Wij kunnen u wel mededelen dat dhr. Japekoppie weliswaar zijn dagelijkse rondes in de katbladbuurt heeft hervat, maar nog niet met belangrijk nieuws is thuisgekomen. Tot zover dit bericht van de redactie.

Links: Mio, Rechts: Panda
Mio:
Zag u dat? Ja, hij gaf me een knal voor mijn kop, die Panda. Zegt dat ik niet in de weg moet lopen en niet aan zijn plantjes mag zitten. Maar ik woon hier toevallig ook en ik mag gaan en staan waar ik wil, vindt u ook niet?


Ik dacht dat wij partijgenoten waren. "Hof is vol" ja. Daar waren we het dus wel over eens, Panda en ik. En dat eigen katten eerst kwamen. Maar zo'n pets kan ik niet accepteren, zelfs niet van een collega en partijgenoot.

Als ik hier gras wil eten, eet ik gewoon gras. Daar heeft die Panda geen moer mee te maken. En als ik een plantje wil uitgraven omdat ik het niet mooi vind, moet dat ook kunnen. Ik bedoel: we moeten elkaar daarin wel vrij laten.

Kijk, nou zit die Panda weer midden in de tuin te plassen. Daar zeg ik toch ook niks van? Ja, dat doet-ie elke dag wel een paar keer. En dan mag hij wel de hoofdtuinman zijn hier, ik vind toch dat zoiets niet van pas komt. Maar goed, ik zeg er dus niks van. Dus moet hij ook niet zeuren als ik eens een beetje gras sta te knabbelen.

Weet u, als ze zo brutaal zijn, dat jonge volk, dan ga je je juist verzetten. "Ach knul! Mag ik van jou niet een happie gras nemen? Dan neem ik toch gewoon een paar extra hapjes?" Nee, ze moeten mij niet te les gaan lezen, die brutale ventjes. Partijgenoten of niet. Anders weet ik best nog wel een paar dingen over hen te vertellen die ze liever niet openbaar maken. Nou, bijvoorbeeld over dat plassen in de tuin. En dan kan ik u gelijk wel vertellen dat het niet alleen bij plassen blijft. En toevallig heb ik ook pas gehoord dat die Panda geschenken in ontvangst neemt zonder daarvan de waarde op te geven. Kattensnoepjes ja. Heel duur merk, dat klopt.

Nee, over mij zult u niets negatiefs vinden, al spit u alle archieven door. Wat zegt u? Gehoord dat ik geen eh..... balletjes meer heb? Nou, dat is niets bijzonders bij ons katten. Ja, het klopt ook dat ik mijn eh.... piempje ben kwijtgeraakt. Ook daar doe ik niet moeilijk over want dat kwam door de blaasgruis en dat soort nare dingen. Dat maakt mij niet een mindere kat wel? Ik ben immers verder helemaal gezond en er mankeert niks aan het gebied tussen mijn oren. Nee, ik kan nog heel prima goed en slecht van elkaar onderscheiden. U vindt dat ik daarom uit de partij "Hof is vol" moet treden? En ik moet me volgens u aansluiten bij "Plaats genoeg in Katbladbuurt"? Oh, iedereen krijgt daar dure geschenken in de vorm van sjieke kattensnoepjes? Eerlijk delen? Nou, daar ga ik maar eens over nadenken dan. Als dat maar niet betekent dat we nog meer katten toe moeten laten in het Hof of klappen moeten incasseren van partijgenoten. Want daar voel ik namelijk helemaal niets voor. En nu ga ik nog lekker wat gras kauwen, al was het alleen maar om Panda daarmee dwars te zitten. Nee, u hebt groot gelijk dat u de politiek niet ingaat. Ik snap er vaak zelf ook niet veel van.

Een nieuwe generatie

Tokkie Troy:
Lig je lekker op de grote stoel boven je schoonheidsslaapje te doen, komt eerst je zoon bij je liggen en dan vervolgens komt dat kleine ding naar boven om een beetje zijn shows op te voeren!


Mijn zoon Japekop negeert die kleine volkomen. Houdt zijn ogen stijf gesloten en doet net of hij hem niet ziet.

Ondertussen zit die kleine Boez in de vensterbank. Hij vond het zeker tijd om ook eens van boven de katbladstraat te bekijken. Ik geef hem geen ongelijk, want het uitzicht van boven is goed. Alleen krijgen we ons mens maar niet zover dat ze de ramen eens lapt. Maar goed.

De Boez is pas een dikke week bij ons, dus er valt voor hem nog veel te ontdekken. Ja, dat moet hij zelf doen. Hij ziet steeds hoe en wat wij doen en doet dat dan na. Ikzelf ben niet zo'n kletskous, maar mijn zoon Japekop dus wel en die kleine neemt dat nu al over. Ik geloof dat 't kleine ding erg opkijkt tegen zijn "oom", en houdt hem ook meer in de gaten dan mij.

Dat vind ik allemaal best. Zolang hij (de Boez) mij niet lastig valt, is het goed. Hij stoort mij ook niet echt als ik even lig te slapen, dus je hoort mij verder niet klagen.

Afijn, die kleine dus steeds maar heen en weer lopen over de vensterbank. En allerlei toeren uithalen natuurlijk. Ik slaap gewoon door maar je ziet dat Japekop alert blijft, al kijkt hij een beetje weg van de Boezelmans.

Kijk dan! Die kleine probeert echt steeds de aandacht te trekken van Japekop. En mijn zoon dus houdt hem wel degelijk in de gaten. Ik niet. Ik slaap. Maar ik voel wat er gebeurt.

Als die kleine te dicht in de buurt komt, draait Japekop zijn kop weg. Nou, mooi dat mijn zoon blijft opletten wat er gebeurt, en de Boez heeft dat best door! Ik denk dat het een slim ventje is.



De Boez haalt allerlei toeren uit om maar de aandacht te krijgen.

Nee, hij komt niet bij ons liggen. Maar boven ons hoofd ligt hij te rollen, te dollen en geluidjes te maken.

Eigenlijk is hij wel om te lachen, die kleine. Wat me wel tegenstaat, is dat hij 's nachts op het grote bed slaapt. Naast het hoofdkussen ja. En soms kruipt hij ook onder het dekbed. Nee, dat is mij allemaal te onrustig dus ik slaap tegenwoordig gewoon hier, op de logeerplek. Japekop is overstag gegaan en slaapt de laatste nachten ook steeds vaker weer op het grote bed. Aan het voeteneinde ja. Ik hoop dat ze vrienden worden, die twee. Dat ze straks samen op verkenning gaan en mooie reportages maken voor ons katblad. Nee, ik loop geen rondjes meer. Ik denk dat ik te oud word. Ik vind het plezieriger om dichtbij huis te blijven en ga liever niet meer mee wandelen. Het is me ook veel te druk op straat. Afgelopen zomer kwam Pim veel bij ons langs, en dan ook nog die Cera, de zogenaamde verloofde van Japekoppie. Ik kan dat allemaal niet meer aan dus blijf ik het liefst voor het huis zitten en bij het poezenloket. Gelukkig wordt het straks weer winter, blijft het loket vaker dicht en kan ik lekker binnen in de vensterbank de boel op straat bekijken. En als Japekop gaat verkennen buiten, heeft hij een nieuw maatje. Ja, er komt een tijd dat je een stapje terug moet doen en plaats moet maken voor de volgende generatie. Ik heb daar gelukkig geen moeite mee.