Iwan's familie

Iwan:
Ja, deze foto is van mij. Dan kunt u me vergelijken met mijn familieleden Pieper en Elrond. Want Pieper heeft dus foto's opgestuurd naar het katblad omdat ze mij te groeten wou doen. Dus zeg ik: dank je wel zus, voor die groeten. En ook voor je verhaal daarbij. Hier komen je foto's met mijn commentaar.


Dit is mijn broer Elrond en dus ook de broer van mijn zus Pieper. Hier is hij nog heel klein. Hij lijkt het meest op mijn vader Loki. Nee, Loki is niet meer. Elrond heeft slechts twee hobby's: slapen en op schoot zitten. Tenminste, dat zegt Pieper. Zij vindt hem niet zo slim. Ik (Iwan) zou niet meer weten hoe hij was want we hebben elkaar al heel lang niet meer gezien. Het zal dus wel. Ze (Pieper) zegt ook dat Elrond een angsthaas is en dat hij bij het minste geringste onder het bed duikt. Nou, dan lijkt hij dus niet op mij!


Dit is Elrond zoals-ie nu is. Hij schijnt zijn haarballen in de kattenbak uit te spugen. Pieper vindt dat belachelijk. Zij doet dat liever op bed of achter de verwarming. En dat vind ik weer belachelijk. Maar goed, het is familie dus ik zal maar niet alle vuile was buiten hangen, heh?

Dit is dan mijn zus Pieper. Ze poseert hier ogenschijnlijk gewillig maar ze stond erop om eerst een beloning te krijgen. Wij van het katblad moeten altijd eerst "werken" en krijgen pas dan een beloning in de vorm van een aai. Zij moest zo nodig eerst iets lekkers te happen. Rare meid. Het is maar goed dat ze niet voor het katblad werkt want dat zouden ze daar nooit accepteren!

Dit is weer Pieper. Ze zeggen dat Pieper en ik (Iwan) op elkaar lijken. Kijkt u nog maar even naar mijn foto (nummer 1 in deze serie) en dan kunt u zelf oordelen.

Nogmaals Pieper dus.

En dit is Pieper als heel klein meissie. Haar zij-mens wil uitdrukkelijk vermeld hebben dat Pieper uit eigen vrije wil in de vaas was gekropen. Waarmee ze wil zeggen dat er dus geen sprake was van dierenmishandeling.

Pieper schreef ook nog dat onze moeder Rory 2 jaar geleden haar koffer heeft gepakt en is weggelopen. Nooit meer teruggekomen nee. Het zal wel. Ik (Iwan) was daar niet bij. Onze moeder was een bazig typetje en Pieper zat behoorlijk bij haar onder de plak. Pieper is dus niet zo treurig om haar vertrek en een stuk liever geworden na dit familiedrama. Tenminste, dat heb ik van horen zeggen.

Verder hebben wij (Iwan, Pieper en Elrond) nog twee broers. Die heten Bram en Tijgetje en wonen weer ergens anders, geloof ik. Tja, ik kan het allemaal niet bijhouden hoor. Ik woon al zo'n tijd in de katbladbuurt! Nee, mijn familie woont ver weg en ik weet niet hoe het daar heet. En nu ga ik me weer bezig houden met mijn eigen zaken, zoals Lotje en Caja inderdaad. Mijn huisgenoten dus. En we hebben ook nieuwe kippetjes, wist u dat al? Ja, Flora en Fauna heten ze.

O ja, voor ik het vergeet: Ik doe de groeten terug aan Pieper. En ook dan maar aan Elrond ja, als u vindt dat dat moet. Heb ik het zo goed gedaan?

Bij Jaya thuis

Nou, het is me wat! Vijf poezebeesten op het balkon (met uitzicht op de Kruidentuin). Jaya en Tummy (bloempot en de zwarte) kennen wij al goed want zij komen regelmatig in de tuin. De andere drie hadden wij ook reeds aan u gepresenteerd maar zijn desondanks wat minder bekend; het zijn de "binnenkatten" Rowan (blauw/grijs) en Tamsin en Thimo (de rooie boefjes). Deze laatste drie belhamels zijn nog jong en onbezonnen en mogen derhalve van hun mensen niet de straat op.... Dus werden zij "gelucht" op het balkon!

Jaya past maar net in de bloempot. Maar dat is juist het aantrekkelijke van zo'n pot; liever net iets te klein dan te groot!

Tamsin is in de borduurtas gaan zitten. Haar mensen waren wel zo sportief om eerst een foto te maken en haar daarna....??? Hopelijk was het borduurwerk nog geheel intact?

Watermanagement. Wat onze kroonprins W.A. kan, kunnen deze boefjes ook. U ziet Rowan (blauw/grijs) en Tamsin aan het werk. Zouden zij ook de afwas hebben gedaan?

Thimo ligt blijkbaar graag op de bank. Achter hem ziet u de Kruidentuin. Wij zien Thimo wel vaker voor het raam liggen. Of was het nou Tamsin?

Wij bedanken de mensen van Jaya, Tummy, Thimo, Tamsin en Rowan voor deze leuke foto's!

Het Leidsch Katblad (lkb)

Vergadertafel binnen - soms zitten zij niet helemaal op 1 lijn......

Op verzoek geven wij u een overzicht van de werksituatie, indeling en omstandigheden op de redactie van het Leidsch Katblad. We beginnen voor de beeldvorming met wat plaatjes....

Vergadertafel buiten - moeilijk je te concentreren als er lekkere hapjes worden geserveerd!


Het poezenloket met mevr. T. Troy, op dit moment de receptioniste

De werktafel......

De wandversiering in de vergaderzaal....

De foto-administratie......

Overzicht structuur en werkverdeling:

1. De baas (= anoniem en blijft dat ook)

2. De hoofdredacteur: het mens, ook wel aangesproken met Annemarie, tevens vaste fotograaf

3. Redactie: baas, hoofdredacteur, redactieleden mevr. T. Troy en Japekoppie

4. Verslaggevers: Japekoppie en mevr. T. Troy

5. Bureaumedewerkster, beveiligingsbeambte en receptioniste: mevr. T. Troy

6. Hoofd medezeggenschapsraad: vacature

7. Freelance fotografen

8. Correspondenten

9. Tipgevers

10. Modellen

Als u nu nog vragen heeft, beantwoorden wij die niet!

Fietstassencontrole

Harremans:
Vandaag ben ik fietstassencontroleur. Nee, dat heeft niemand mij opgedragen, dat heb ik zelf beslist. Eigenlijk had ik zin om even de Hoftuin te verlaten en hier wat rond te snuffelen. Tja, en toen zag ik die fiets met tassen staan en dacht: dat is een mooie bezigheid, fietstassen controleren. Zodoende dus. Ja, ik heb ook een tijdje bumpers gecontroleerd maar daar is de lol een beetje af. Stoelentesten doe ik ook inderdaad, maar het weer zit niet mee dus er staan maar weinig comfortabele stoelen buiten. Alleen maar van die harde bankies eigenlijk. Nee, die test ik niet graag. Dan ben ik ook nog assistent tuinman ja. Mijn baas is mijn broer Panda, dat klopt. Maar elke dag in die tuin werken is ook niet alles heh? Dus neem ik regelmatig - met of zonder toestemming - een dagje vrij en ga er dan op uit. Vandaag dus even hier in de katbladstraat ja, om dus fietstassen te controleren.

Is dit de enige fietstas in de straat? Nou, dan ben ik gauw klaar met dit baantje. Nee, deze tas was niet zo bijzonder. Ik heb liever van die linnen tassen, of gewoon van stof. Zit meer geur aan inderdaad. Deze wordt steeds schoongespoeld door de regen en daarmee gaan alle lekkere luchtjes eraf. Nou, dan moet ik maar wat anders verzinnen heh? Om te doen bedoel ik. Nee, ik verveel me niet gauw hoor, desnoods ga ik stoeptegels tellen. Alles is goed als ik maar niet in de tuin hoef te werken vandaag. U weet zeker dat hier verder geen fietstassen meer zijn?

Geen stap dichterbij!

Simba:
U komt toch niet dichterbij, wel? Nee, zoemt u maar in want als u nog 1 stap doet, ben ik er vandoor. Ja, ik dacht: vandaag ga ik even een kijkje nemen in de katbladstraat. Nee, geen speciale reden maar gewoon nieuwsgierigheid. Beetje eng, dat wel. Watvoor gebied is het hier? O ja, blauw. Ikzelf kom uit wit gebied. Parallelstraat inderdaad. Oh, dat wist u al. Heeft u mij al op de kaart gezet dan? Zo niet, dan wordt het wel tijd.


Ik had u gewaarschuwd! Ja, u kwam stiekem toch dichterbij en daarom ben ik de Kruidentuin ingevlucht. U mag mij best interviewen maar dient wel afstand te houden. Ik dacht dat ik u dat toch duidelijk had verteld. Scherpere foto's? Nergens voor nodig. U kunt zo ook wel zien wie ik ben.


Ja, nu deed u het weer! U kwam weer een paar stappen vooruit! Nou heb ik er genoeg van. Ga naar huis ja. Doet u maar hetzelfde want mij krijgt u niet meer voor de lens voorlopig. Ajuus!

Supermodel

Pim: U had mij niet binnen horen komen heh? Nee, ik kom niet solliciteren naar een baan, ik kom gewoon mijn werk doen. Als model, juist ja. Dus als u nu even uw camera pakt dan kunnen we aan de slag. Hoe zegt u? Net bezig met uw fotomappen? Geen tijd? Maar ik heb me speciaal een beetje opgepoetst dus u kunt me nu toch niet wegsturen! Ja, beetje vieze ogen maar dat hoort bij me. Dat maakt me juist zo'n bijzonder model. Uw foto's zijn nu opeens allemaal zwart geworden, heeft u dat gezien? Oh, slaapstand ofzo... Nou, dat komt mooi uit want dan kunnen we toch aan het werk. De camera ligt naast u dus u kunt hem zo pakken. Hoe zal ik kijken? Ernstig? Kop recht? Kop schuin? Ogen open of dicht? Van alles wat dan maar? En als we klaar zijn, krijg ik zeker weer zo'n lekker snoepje heh? Ja, daarna ga ik weer naar buiten als u dat nodig vindt.

Onbekende verstopt zich voor Charli

Charli:
Ja, ik lag te loeren naar een onbekende. Erg verlegen en bang ja, ging zich voor mij verstoppen. Misschien geschrokken omdat ik nogal uit de kluiten gewassen ben, dat kan. Maar ik moest er het mijne van weten en daarom zat ik dus zo te loeren. Normaal gesproken vind ik dat gefotografeer van u helemaal niks, maar in dit geval ben ik wel blij met de plaatjes die u heeft geschoten, want nu kan iedereen zien dat ik een onbekende heb ontdekt in de Kruidentuin!

Onbekende:

Nou, ik kan u wel vertellen dat ik blij was dat u voorbij kwam. Tja, het kan best wezen dat deze - Charli heet hij? - dat deze Charli geen kwade bedoelingen had, maar ik schrok me rot van die klerenkast. Dus ik heb mij subiet tussen de struiken verstopt maar natuurlijk had hij me in de gaten en zat alsmaar naar me te loeren. Nee, ik heb niet gezegd wie ik ben want dat moet je nooit doen bij een eerste ontmoeting. Anoniem blijven is in zo'n geval toch altijd het beste. Sta ik goed op de foto? Ja, ik kon me gelukkig een beetje ontspannen toen die Charli er eindelijk vandoor ging. Eerst lag ik plat op de grond ja. Dat is namelijk het meest veilige. Nee, ook u ga ik niet vertellen wie ik ben en waar ik woon. Als u zich even omdraait en tot 5 telt, kan ik 'm smeren. Nee, u mag niet zien waar ik heen ga. Klaar? Nou, doei dan!

Storm doet meeuwen na

Storm:
Ik was lekker bezig ja. Ik dacht: wat die meeuwen kunnen kan ik ook; toen heb ik inderdaad even mijn nagel langs die zak gehaald. 't Was trouwens een goeie zak want ik had 'm zo opengescheurd. Nee, ik had geen honger, hooguit een beetje lekkere trek. En er zat een lekker luchtje daarbinnen. Ja, ik rook het door de zak heen. Ik snap niet waarom u dit allemaal vraagt want u heeft het blijkbaar gezien, wat ik deed dus. U heeft ook gezien dat ik mijn lippen en bek aflikte? Nou, dan kan ik dat niet ontkennen.


Maar ja, u gaf me dus nauwelijks de gelegenheid om de boel goed uit te zoeken en meer te eten uit die zak. Nee, u joeg mij weg en heeft daarmee dit hele project voor mij verziekt. En ondertussen wel snel nog even een foto gemaakt heh? Heet dat niet hypocriet? Nou, u mag zelf een ander woord daarvoor verzinnen als u dat nodig vindt, maar het staat vast dat u hoe dan ook voor storende factor speelde en dat ik daardoor in ernstige mate werd belemmerd in mijn onderzoek. En als klap op de vuurpijl heeft u ook nog eens mijn mens gewaarschuwd zodat de zak in een dikker exemplaar werd gedaan die een stuk minder makkelijk is open te ritsen. Nu moet ik net als ieder ander op mijn avondmaal wachten. Ja, dat duurt nog even. En dat is dus allemaal uw schuld.... Doe mij nou een lol en bemoei u de volgende keer alstublieft met uw eigen zaken!

Kat-in-het-bakkie

Japekoppie:
Omdat ik sinds mijn staking geen nieuw stuk voor de krant meer had ingeleverd, kreeg ik op mijn donder van mijn mens die tevens de baas is van het katblad. En als ik niet gauw met wat thuiskwam, zou ik geen Gourmet meer krijgen maar kuipjes van de Digros of Albert Heijn. Daar ik die niet te pruimen vind en de Gourmet op het menu moet blijven wat mij betreft, ben ik maar de deur uitgegaan om naar nieuws te zoeken. Het makkelijkst was om de Hoftuin in te gaan, want daar wonen we tegenover. Maar er was helemaal niks te beleven in die tuin. Ik zag Panda en Harremans niet, Gijs was er niet, geen Sylvester of Mio, helemaal niemand. Dus ik weer terug naar de Katbladstraat. En toen ben ik maar even gaan zitten om na te denken.


Kwam opeens die Cera van de overkant langs. Ik deed net of ik haar niet zag maar ik zag haar wel, hoor! Kleine kokette dame! Ik weet niet hoe oud ze is maar ze mag er wezen hoor! Mooi slank en lenig is ze! En ze kan heel goed straatrollen ook! Maar goed, ik moest met een reportage thuiskomen dus ik had geen tijd om aandacht aan haar te besteden. Ik moest verder nadenken.


Maar Cera maakte het me erg moeilijk. Eerst liep ze achter me langs en ik kon het niet nalaten om toch even naar haar te kijken......

Toen ging ze een eindje verderop zitten. Zogenaamd toilet maken. Maar ondertussen zat ze wel naar mij te loeren en te flirten. Ik raakte er best van in de war.

Vervolgens liep ze weer achter me langs. Denkt u dat ik toen nog kon nadenken? Dat kan toch geen enkele gezonde kat als er zo'n bevallige dame om hem heen loopt te paraderen! Ik denk dus dat ze op me valt...

Eigenlijk weet ik dat wel zeker want ze ging daarna ook nog vlak voor m'n neus zitten. Zogenaamd jeuk aan haar oor. Ik vond het moeilijk om niet op haar te reageren, maar ik bleef toch stilzitten. En tenslotte ging ze weg en dat vond ik best wel jammer eigenlijk.

Ik ben nog even daar gebleven om toch nog iets te verzinnen voor in het katblad. Maar ik kon alleen nog maar aan Cera denken en aan haar ranke figuurtje. Dus van een reportage is helaas niks meer gekomen.

Afijn, ik moest toch met iets thuiskomen op de redactie want anders zou ik geen Gourmet krijgen maar zo'n vies kuipie. En toen opeens schoot het door mijn kop: ik kon een stukje inleveren over mij en Cera! Over wat ik net had beleefd! Het is wel niet wereldschokkend maar in elke geval waar gebeurd. En toen ik ontdekte dat de fotograaf het ook nog allemaal had vastgelegd met de digi-camera, was het kat-in-het-bakkie! Jazeker, ik kreeg mijn gewone portie overheerlijke Gourmet en daarna heb ik op het grote bed geslapen en heerlijk gedroomd. Drie keer raden over wie!

Doen waar je goed in bent

Pim:
Vandaag heb ik me bij de redactie gemeld voor mijn eerste stage. Omdat ik dus verslaggever wil worden. Maar ik heb geen ervaring en daarom wou ik mee. En ook omdat ik niks anders te doen had.


Mevrouw Troy ging niet mee. Ze had zogenaamd bureaudienst, zei ze. Maar dat is niet waar want ze zat gewoon buiten op de tafel. Ik denk dat ze niet mee wilde omdat ik meeging. Onze relatie is nog niet helemaal top. Of eigenlijk: helemaal niet. Ze mag me niet zo omdat ik haar in het verleden nogal heb gepest. Daar heb ik spijt van maar ik kan de dingen niet terug draaien. Dan maar zonder mevrouw Troy op pad.


Japekoppie ging wel mee. Hij heeft al veel ervaring. Hij drinkt altijd eerst water voor hij op reportage gaat. Dat vond ik niet nodig en toen zei hij dat ik eigenwijs was. En dat ik goed moet luisteren als ik les krijg. Ik weet niet of ik wil luisteren naar Japekoppie.

Toen gingen we naar de Kruidentuin: de fotograaf, Japekoppie en ik. Ik liep achter de fotograaf aan en Japekoppie ging de struiken in.

Toen de fotograaf stil bleef staan, ging ik er maar bij liggen. Wat moest ik anders? Ik snap niet hoe je aan nieuws moet komen en hoe dat gaat, dat verslaggeven. Ik dacht dat we gewoon een stukje gingen lopen en dan weer naar huis gingen. Maar zo gaat het dus niet.

Japekop zei dat ik op zoek moest gaan naar opmerkelijke zaken. Maar ik weet niet wat dat betekent. Dus toen heb ik gevraagd hoe je dat moest doen. En toen zei Japekoppie dat ik niet moest blijven liggen maar aan het werk moest gaan. Want dat verslaggeven schijnt werk te zijn. Ik weet nou niet of ik zo'n zin heb in dat werken. Er komt geen aai aan te pas. En we krijgen ook niet eens wat te eten onderweg.
Maar goed, ik ben overeind gekomen en heb daar een rondje door de tuin gelopen. En de fotograaf liep met me mee en dat vond ik wel gezellig.

Maar dat naar nieuws enzo zoeken, daar heb ik echt geen talent voor. En ik kreeg er heel gauw genoeg van. Dus ik dacht: gaan jullie maar verder met je zoekerij, maar ik ga naar huis terug. En toen ben ik dus alleen naar de Katbladstraat teruggelopen.

Japekop liep toen de parallelstraat in en ging overal snuffelen en kijken. Om nieuws te vinden dus.

Toen de fotograaf en Japekop terugkwamen, zat ik al lang en breed voor de redactie te wachten. Ik verwachtte dat we dan nu wel een lekker hapje zouden krijgen, maar nee hoor. Ze eten daar op vaste tijden en dat is niet in werktijd. Dus dat was weer een tegenvaller.

Ik had daar een beetje de pest over in dus ben ik een eindje verderop voor mijn eigen deur gaan liggen. En toen heb ik nog maar eens even goed nagedacht over dat stage lopen. Ik geloof niet dat een baan als verslaggever bij mij past. Ik heb daar geen gevoel voor. Misschien moet ik maar blijven doen waar ik goed in ben: model zijn.

's Avonds was er buiten nog een redactievergadering. Ik ben daar heengegaan en heb toen gezegd dat ik verder afzie van dat stage lopen. Maar dat ik natuurlijk wel model wil blijven. Volgens mij waren ze allemaal opgelucht. Want het was hun ook niet zo goed bevallen dat ik er bij was, op reportage bedoel ik. Toen hebben we mijn eerste en laatste vergadering afgesloten met een klein hapje. En dus was dit mijn eerste en laatste verslag. En morgen ben ik weer lekker gewoon model!

Courgettesoep

Harremans:
Wat heeft u daar? Pardon, maar ik moet controleren wat u daar door de Hoftuin vervoert want dat staat in de regels. U wilt een kopie van die regels? Dat kan niet, die heb ik niet beschikbaar. Mijn broer heeft ze wel, de regels, maar die is druk aan het werk in de tuin. Nee, ik bewaak vandaag de paden en dat blijkt maar weer hard nodig. Nou, omdat er allemaal vreemden langskomen met vreemde voorwerpen en dat is dus helemaal tegen de regels. Wat is dat voor ding? Oh, een courgette noemt u het. Laat me maar even ruiken. Wel, dan kan ik bepalen of het gevaarlijk is of niet. Nee, het ruikt onschuldig. Maar vertelt u me vervolgens maar eens waar dat ding voor dient. Om te eten? Ach, een groente. Soep van maken? Interessant. Maar ik denk dat ik dan niet bij u kom mee-eten. In elk geval heb ik besloten dat die courgetdinges niet gevaarlijk is dus u mag doorlopen. Nee, u hoeft niet te betalen voor deze controle maar een kleine fooi in de vorm van een aaibeurt sla ik natuurlijk niet af. En verder wens ik u dan maar smakelijk eten en een aangename digestie.

Japekop weer aan 't werk

Japekoppie:
Mijn staken heeft lang geduurd en er verandert toch niks. Dus ik vond dat ik maar weer eens wat moest gaan doen. Ook omdat nu Pim alle aandacht krijgt en dat vind ik niet terecht. Ik ben tenslotte degene die met mijn moeder (Tokkie Troy - red.) en mijn mens dit katblad heeft opgericht en ik vind dus dat ik ook regelmatig genoemd en getoond moet worden. Vandaag kwam het er niet van vanwege de regen, maar toen het droog was vanavond ben ik van het dekbed gekomen en heb mij beneden, bij de redactie, weer gemeld als werkwillige. Ik werd gelijk de straat op gestuurd met de opdracht een reportage te maken. Maar ik moest even op gang komen en dacht: ik ga bij mijn broer Charli langs die hiernaast woont. Die zat binnen. We hebben even door het horregaasding heen contact gehad, maar Charli had niet zo'n zin in het doen van een verhaal. Hij had net gegeten, had een beetje een volle buik en was niet van zins om naar het raam toe te komen. Dus een erg spannende reportage is het niet geworden. Toch heb ik dit verhaal maar ingeleverd op de redactie want anders was er weer een artikel over Pim gekomen en ik persoonlijk vind dat het dan een saaie boel wordt. Vandaar.