In plaats van Nepeta.

Gisteren zagen wij Siep in de Kruidentuin. Dat is op zich niets bijzonders, want Siepie woont daar heh? Daarom. Maar wat wij niet snapten was dat Siep in plaats van lekker tussen de Nepeta te rollen, van een iellig stukkie graspol zat te vreten! Zoveel van dat mooie kattenkruid voor de deur (en al zo groot gegroeid - wij zijn jaloers), en dan op een kort, platgetrapt grassprietje kauwen? Wel, het kon natuurlijk zijn dat zij een beetje last van haar maag had omdat zij al eerder van de Nepeta had gesnoept. Maar laten wij niet verder speculeren, anders is het eind zoek (als je mevrouw Katblad haar gang laat gaan, ben je voorlopig nog niet klaar....).


Toen Siep klaar was met de grassprieten, besloot zij dat ze weer naar binnen wilde. Niet omdat zij niet houdt van een beetje gezonde buitenlucht, maar zij werd wat nerveus van de aanwezige fotograaf, en dat snappen wij best. Dus gingen wij daarom maar weer eens verderop; misschien viel er nog meer te beleven op straat? Zou zomaar kunnen, heh? Of niet natuurlijk. Dag Siep!

Pestkop van beroep (deel 2)

Ha ha, hadden ze toch mooi die Zwarte Gijs voor de gek gehouden, niet? Oscar en Boez vierden feest in de Steeg van Storm. Rennen, dollen, uitdagen etc. Beiden met opgeheven staart; een lust om naar te kijken!



En Gijs? Die had niet kunnen verkroppen dat hij de Boez had laten ontsnappen. Hij moest zijn gram halen, en terwijl wij naar de dollende vriendjes in de Steeg aan het kijken waren, was hij naar de overkant van de straat gekomen en had Lima een pak slaag gegeven. Arme Lima. Die zat helemaal angstig weggedoken tussen de plantenpotten terwijl Gijs terugkeerde naar zijn buitentafel. Gijs keek nog even achterom, naar Os en Boez die nog steeds enorme lol aan het maken waren. Nee, aan die twee was geen eer te behalen.
Cera had zich ondertussen veilig bij de jongens in de Steeg gevoegd, Lima zat weggedoken tussen de planten. Tja, wat was er dan nog voor Zwarte Gijs te doen?



Niks. Dus wilde hij naar binnen, zijn huis in. En daar Gijs beneden geen toegang tot zijn huis had, klom hij razendsnel via de blauwe regen omhoog naar het balkonnetje (zonder bodem). Helaas, ook de deuren daar waren dicht! Er zat dus niks anders op voor Gijs om wat heen en weer te lopen over het hek. Misschien kwam er wel iemand om hem binnen te laten?

Nou, mooi niet dus!

Nee, terug naar beneden zou gezichtsverlies betekenen! Dus dan maar blijven zitten, heh?

Nee, Gijs had het niet best! Vooral niet omdat Cera heel uitdagend schuin onder het balkon over de straat aan het rollen was....

Ja, het lijkt wel of Cera steeds brutaler wordt! In elk geval was ze helemaal niet bang voor Zwarte Gijs. Want voordat hij beneden zou zijn, was zij natuurlijk allang weg. En ondertussen werd de pestkop dus maar mooi zelf gepest door zijn favoriete slachtoffer!

Wel, de fotograaf wilde nu eindelijk wel weer eens naar huis voor een kopje koffie, en mevrouw Katblad dacht daar hetzelfde over.

We weten dus niet hoe en wanneer Zwarte Gijs beneden is gekomen, of in zijn huis. En even later kwam de hele troep haarfabrieken de redactie binnen om wat brokjes te komen eten. De fotograaf wilde toen graag een stroopwafel maar mevrouw K. bedankte. Maar dat is verder niet belangrijk...

Pestkop van beroep (deel 1)

Ja, Zwarte Gijs (pestkop van beroep en parttime acrobaat) was er helemaal klaar voor. Hij had allemaal slachtoffers in zijn vizier gekregen en had er zin in. Het was een kwestie van kiezen. Wie zou hij het eerst een pak op zijn donder gaan geven? Die roodwitte, zo'n zwartwitte of dat lekkere wijffie? Oh, wat een moeilijke beslissing!



Oscar was wel erg dichtbij gekomen. Brutaal dus. Het was een kwestie van 1 sprongetje en dan had Gijs 'm te grazen.



Gijs twijfelde. Hij wachtte nog even met zijn sprong en ging een etage lager zitten. Ja, het was erg belangrijk om het perfecte moment af te wachten! Maar hij had er wel zin in dus!

Aan de overkant zat Lima. Hij had Zwarte Gijs natuurlijk allang opgemerkt en was in het raamkozijn gaan zitten. Lima deed het bijna in zijn broek en hoopte dat Gijs hem nog niet had gezien. Maar Gijs zag natuurlijk ALLES en IEDEREEN! Want als je pestkop van beroep bent, ontgaat je niets.

Oscar was ondertussen weer teruggelopen naar zijn huis. Daar stoeide hij onbezorgd met Cera. Wij keken verbaasd toe. Waarom sidderden de anderen niet voor Zwarte Gijs? Hoe kon het zijn dat ze rustig doorgingen met hun spelletjes? Zou Gijs in aanzien zijn gedaald? Wel, eerst nog maar even afwachten en niet te vroeg conclusies trekken heh?

De Boez was wel heel erg brutaal. Hij liep op een onbewaakt moment zomaar onder Gijs door. Of zou Boez Gijs gewoon niet hebben gezien? Dat kon toch bijna niet? Wel, Gijs zag de Boez in elk geval wel, en toen onze kleine reporter nog een paar stappen vooruit had gedaan, sprong Gijs bovenop hem. Tenminste, dat was de bedoeling, maar Boez schoot naar voren en Gijs miste! Wat was hier aan de hand? Gaan de jaren bij Gijs soms tellen? Is hij misschien een beetje ziekjes?

We gaan verder kijken......

Terwijl de Boez alweer aan de overkant van de straat met Os aan het giebelen was, markeerde Zwarte Gijs agressief zijn bankje. Ja, het ging er flink hard aan toe en de houtsplinters vlogen bijkans in het rond. Frustratie heh? Of zoiets. Nee, Gijs was niet blij.

Maar had hij misschien nog een plan B? Tja, in dat geval kon de fotograaf dus nog niet haar huis. En mevrouw Katblad kon ook niet geloven dat het al allemaal over was. Dan nog maar even wachten met de koffie heh?

En hoe het verder ging leest u in deel 2...

Kaboenk.

Het was een grijze dag en het spetterde. Maar dat is geen reden voor Cera om alsmaar binnen te zitten, dus trok ze er op uit. Via het Zooiplein klom ze met gebruikmaking van een klimop naar het garagedak, en daar vandaan kon ze naar de dakgoot aan de Katbladstraat komen. Ja, bij ons aan de overkant, dus het dak van het huis waar zij vroeger woonde. Wilde zij naar haar oude huis terug misschien? Of behoort deze plek wellicht nog steeds tot haar territorium?



In elk geval, toen Cera mevrouw Katblad in de straat ontdekte, vond ze het tijd om naar huis te komen. Eerst terug naar het garagedak, en al is ze tegenwoordig wat aan de zwaardere kant (bijna 5 kilo), ze springt nog als de beste. Maar dat kunt u zelf zien op de foto.



Daarna moest Cera van het garagedak naar beneden. Een sprong van het dak af naar de straat is onhaalbaar, dat kan iedereen zo zien. Maar gelukkig staat er precies op die plek een blauwe container (niet dat de kleur er wat toe doet, maar goed). Cera hangt eerst even over de rand heen, zoekt met haar bevallige pootjes de bakstenen op en zet zich daar af om vervolgens netjes op de container terecht te komen. Vorig jaar hoorden wij nog een "poink"als ze dat deed, nu is het een zeer duidelijk KABOENK!
Ja, wij zullen het een keer filmen, dan kunt u precies zien wat wij bedoelen.

Adresboek kwijt.

Beste mensen,
Mevrouw Katblad heeft met haar oude laptop ook afscheid moeten nemen van het adresboek met uw email-adres. Ja, alle adressen dus heh? Shit inderdaad.
Wanneer u prijs stelt op contact met haar, stuur dan uw adres even opnieuw op! Als u dus inmiddels nog geen bericht had gestuurd aan mevrouw K.
Alvast bedankt.....
NB: Met een bericht naar "reacties" komen we er niet; daar kunnen wij niet uw adres vandaan halen..... Dus graag een persoonlijk bericht aan de redactie s.v.p.
De hoofdredacteur.

(Ja, deze keer maken wij een kopie.....)

Nieuwe Lap!

Jazeker, de Katbladstraat heeft een nieuwe bewoner erbij en het is een Lapje! Zij is bij ons aan de overkant komen wonen, in het oude huis van Cera (en dus het ex- tijdelijke huis van Charli en Ollie). Oh wat zijn we heden blij!!! Een nieuwe haarfabriek erbij!

Natuurlijk mag deze dame nog even niet naar buiten, dat snappen wij best. Maar ze zit vaak voor het raam te kijken naar de dollende Boez, Cera en Os, en we vermoeden dat zij popelt met hen kennis te maken.

Uiteraard zullen wij spoedig bij haar mensen langs gaan om hen uit te horen over deze mooie haarfabriek, en doen dan weer verslag aan u, dat spreekt vanzelf. Nog even geduld dus, heh?

Bedenkingen.

Heel vroeg in de ochtend hadden wij de Witte van de overkant van de gevaarlijke weg op bezoek.

Wij zijn altijd blij met visite, maar in dit geval hebben wij zo onze bedenkingen. Immers, het is linke soep om die weg over te steken, en als het bezoek te lang blijft hangen, is het verkeer inmiddels toegenomen. En de mensen rijden daar hard, dat kunnen wij u verzekeren. Maar goed, de Witte was dus gekomen en had een onderonsje met Japekoppie. Het duurde maar kort, hun gesprekje, en waar het over ging weten wij niet. Wij weten ook niet waar de Witte vervolgens is heen gelopen, want wegens 'nog niet aangekleed' kon de fotograaf niet de achtervolging inzetten.

We blijven dus met veel vragen zitten. Maar dat is het leven, heh? Ja.....

Paar vierkante meter.

Ollie:

U zegt dat u mij bijna niet ziet? Wel, dat is nu juist de bedoeling. En doet u alstublieft de deur dicht want er lopen allemaal vreemden door ons huis. Ja, dit is de enige veilige kamer op dit moment want overal wordt getimmerd en geboord.

Overdag zit ik hier alleen, dat klopt. En mijn mens zit hier ook vaak, dat klopt ook. Charl is op stap, de hele dag. Oh, zit die bij u? Wel, 's avonds zijn we allemaal hier. Ja, op die paar vierkante meter inderdaad. En dan loop ik wat rond door het huis. Als die vreemden allemaal weg zijn dus, heh? Maar het moet niet veel langer meer duren, dat gedonder hier in huis. Ik persoonlijk ben er helemaal klaar mee ja. En ook met dit gesprek. Wilt u de deur weer goed achter u dicht doen?

Afstand houden.

Nee, dit is niet onze Boez maar de huisgenoot van Oscar, Lima genaamd. Wij zien hem overdag niet zo vaak buiten, want Lima gaat liever 's ochtends vroeg of 's avonds laat de straat op. Maar vandaag was hij er dus wel midden op de dag. Hij hield zich echter wel een beetje afzijdig, en dat terwijl de Boez en Oscar achter elkaar aan liepen te rennen, vlak bij zijn huis.




Ja, Lima bleef dichtbij zijn tafel en hield vooral de Boez goed in de gaten. De twee zouden zomaar, gezien hun uiterlijk, broertjes kunnen zijn! Maar hebben dus nog nooit eens fatsoenlijk kennis met elkaar gemaakt. Nee, want Lima is niet zo gauw intiem met andere haarfabrieken. En ook niet met mensen trouwens.



De Boez daarentegen wil graag met iedereen vriendjes zijn. Ook met Lima dus, maar toch bleef Boez op een afstandje naar Lima zitten kijken. Nou ja, afstand, we hebben het over een metertje of vijf. Maar het gaat er dus om dat de Boez niet dichterbij durfde te komen.
Lima straalt blijkbaar iets uit van 'kom maar op als je het lef hebt!', en onze reporter had het lef duidelijk niet.



Om zijn vriendelijkheid te tonen, ging Boez een beetje liggen rollen, een soort van show opvoeren voor Lima. Misschien kon hij op die manier Lima verleiden tot vriendschap? Nou, Lima reageerde helemaal niet op de kunstjes van de Boez. Hij vond het allemaal maar flauwe kul en trapte er niet in.

Boez bleef zijn best doen maar het haalde helemaal niets uit. Hij werd alleen maar vies van het straatvuil en daar was mevrouw Katblad dan weer niet zo blij mee. Maar laten we de Os niet vergeten heh? Hij was ook nog steeds in de buurt en dus konden we erop wachten! Waarop?

Nou, daarop dus!

Lima zag het aan het dacht er het zijne ervan. Hij bleef rustig zitten kijken naar hoe zijn huisgenoot Oscar de buurjongen Boez te grazen nam. Had Lima niet graag willen meespelen? We weten het niet. Misschien gebeurt dat nog wel eens. Of niet.

Behelpen!

Hoera! Na 4 uur klooien met ons nieuwe fotoprogramma, zijn we erin geslaagd een nieuw bericht te maken. Mevrouw Katblad zat tegen een zenuwinzinking aan en ook de haarfabrieken waren er niet gerust op! Nee, zo'n nieuwe laptop mag dan wel nog mooier en moderner enzo zijn, als je over moet stappen van windows xp naar windows 7, krijg je daar gratis diverse problemen bij geserveerd. Ons oude fotoprogramma kon bijvoorbeeld niet mee. Veel andere programma's vergen ook eerst een gedegen studie alvorens je er handig mee kan werken, en daar mevrouw Katblad niet zo geduldig is (en wellicht ook niet zo begaafd) en onze lezers al begonnen te mekkeren, liepen de spanningen op de redactie behoorlijk op.
Wel, er is behoorlijk wat gemopper aan vooraf gegaan en bovendien behoorlijk wat kattensnoepjes om het harige volkje tevreden te houden! Maar tenslotte konden we dan weer de straat op voor een korte reportage....
Op bovenstaande foto ziet u Boez en Oscar, op weg naar de Kruidentuin.



In die Kruidentuin stoorden wij Simba. Die was net even aan het klooien en zat niet te wachten op gezelschap. Toen hij ons waarnam, verschool hij zich tussen de struiken. En dat deed hij goed ook, want wij zagen hem helemaal niet meer!



Os ging nog even zoeken, maar ook hij kon Simba niet meer vinden.

Nog effe wat gras eten dan maar?

Om de hoek stond Japekoppie. Hij wilde eigenlijk helemaal niet mee, want bij ons binnen ligt zijn broer Charli steeds te ronken en J'kop houdt hem liever in de gaten. Want als dat ronken nu alles was wat Charli deed! Nee, hij eet tegenwoordig ook mee en als hij klaar is met de brokjes markeert hij de omgeving. Ja, zodoende vonden wij al plasjes en sproeisporen rond de voerbakjes van Cera en de Boez en tegen grootvaders friese staande klok, en bij de bakjes van J'kop en zijn moeder in de keuken. En bovendien op de theedoek in de keuken, die daar toch over de radiator hangt om servies af te drogen en niet om vies te ruiken, heh? Dus mevrouw Katblad is daar ook niet zo gelukkig mee. Maar goed, Charli is erg ontheemd en zeer ongelukkig..., al betekent dat natuurlijk niet dat alles maar kan en mag. En dat had Japekop dus heel goed in de gaten. Oh, oh, wat een gedoe! Wij snappen dus heel goed dat hij terug ging naar huis....

links Cera, midden Oscar, rechtsboven de Boez

x
We gingen ook nog even naar het Zooiplein, maar de haarfabrieken bleven achter het hek hangen. Ja, er was daar vers gras en het rook er blijkbaar goed.

Er moest natuurlijk ook nog even gestoeid worden.

De volgende keer berichten wij hoe het verder ging. De bovenstaande foto laat duidelijk zien dat wij ons nieuwe fotobewerkingsprogramma nog niet zo goed beheersen; de foto was opeens overbelicht terwijl wij toch echt geen knopje hadden aangeraakt (dachten wij)! Herstel bleek bovendien onmogelijk.

Het zal dus nog wel een tijdje behelpen worden.

En nu gaat mevrouw Katblad uitgeput aan de drank! Morgen weer een dag, heh?

laatste nieuws

Helaas..... Het licht in de DELL laptop van mevrouw Katblad is voorgoed gedoofd......
Er wordt momenteel actie ondernomen om de bestanden van de harde schijf te redden en over te brengen naar een nieuwe (van een ander merk).
Het probleem zat inderdaad in de klep, waar een kleefbandje met allemaal draadjes schijnt te zitten. Repareren zou zo'n 300 euro gaan kosten, en al waren wij gehecht aan het Delletje, we hebben er toch maar voor gekozen een nieuwe te kopen.
En u moet dus nog even geduld hebben, maar dat is natuurlijk een kleinigheid in vergelijking met onze zorgen! Of niet soms?
De redactie.

Laptop kapot

Beste lezers,
Onze laptop is nu helaas tot helemaal niets meer in staat. Wij hebben het ding weg moeten brengen; de schakelaar in de klep is waarschijnlijk (en hopelijk) de oorzaak van alle narigheid.
Voorlopig dus even geen nieuws. Onze haarfabrieken zijn trouwens vandaag toch tot niks in staat en liggen allemaal depressief te wezen op de bovenverdieping. Dit natuurlijk vanwege het weer.
Wij hopen ons werk spoedig weer te kunnen hervatten!
De redactie.

Kort nieuws.

Charli heeft weer in zijn eigen huis geslapen en had een rustige nacht. Hij is druk bezig om de deurposten aldaar te markeren met zijn kop en nek. Ollie blijft nog overwegend in zijn reismand, maar is ook al wat gekalmeerd.

Cera's vroegere mensen zijn langsgeweest, maar dat werd haar toch even teveel. Ze is toen naar boven gegaan voor een dutje (of een wasbeurt, dat kan ook natuurlijk). Ze heeft zich later op de dag weer op normale tijd gemeld voor het diner.

Oscar heeft zich vanochtend niet bij de redactie gemeld. We denken dat het nu ook voor hem te hard regent. Of zijn mensen houden de deur dicht en dat vinden wij heel verstandig van hen (gezien de rare, vieze hobby's van Os dus, heh?).

Vanochtend vroeg heeft de Boez de schrik van zijn leven gehad toen een agressieve meeuw zeer laag en schreeuwend over hem heenvloog. Boez vluchtte door het slaapkamerraam naar binnen en werd pas weer rustig toen wij het raam hadden gesloten. Het kan zijn dat er ergens op het dak een meeuwennest is, maar wij hopen van niet. Anders zijn wij genoodzaakt het raam gesloten te houden of het nest te verwijderen. Maar dat laatste schijnt erg gevaarlijk te zijn...

De redactie heeft ernstige problemen met haar laptop. Wij krijgen vaak helemaal geen beeld, of het beeld verdwijnt zomaar. Is er iemand die de oorzaak weet van een dergelijke storing en hoe wij dit kunnen verhelpen? De laptop is een Dell Inspiron 1300 van pas 4 jaar oud; de batterij is net vervangen maar de stekker zit bovendien goed in het apparaat en in het stopcontact....

Verder geen bijzonderheden.

Gelukkig werd het toch nog een zonnige zaterdagmiddag. En daar de jonge jongens nooit zo lang willen slapen, kwam dat goed uit. We gingen naar de Kruidentuin waar de Boez de nieuwe kruidenplantjes ging controleren. En wat had Oscar voor belangrijke zaken te doen?




Ach, natuurlijk. Hij moest weer gaan liggen rollen in de vochtige aarde. Een toch wel heel merkwaardige hobby, vinden wij.

Maar goed, we kregen beide haarfabrieken zover dat ze meegingen de Parallelstraat in, al was het daar op dat moment best druk met vooral fietsers, maar ook een enkel wielhuis.
Gelukkig werd het even later wat rustiger op straat en konden we veilig verder wandelen.


Hoewel, verderop was het weer minder kalmpjes. Want opeens kwam Monster uit het niets tevoorschijn en dook bovenop Oscar. Er ontstond een kort gevecht maar Os worstelde zich
los en hobbelde snel in de richting van de Steeg van Storm.




Monster wilde achter hem aan, maar hij liep wat mank en ging niet zo snel! Had hij zijn blessure tijdens het korte stoeipartijtje met Os gelopen of was hij daarvoor al mank geweest? Wij weten het niet, het was ons niet eerder opgevallen.

De Boez stond zijn vriendje op te wachten bij de Steeg. Hij was sowieso niet van plan geweest de hele Parallelstraat uit te lopen zo midden op de dag. Teveel lawaai heh? Vooral als er bootjes op het gevaarlijke water tuffen!
We kwamen verder zonder problemen weer bij de redactie, en toen we net even zaten uit te rusten hoorden wij Pincho (Bollewangen) naderen. Hij had weer eens haast maar had dus wel zijn sirene aan. We kregen niet de gelegenheid om hem van dichtbij te bekijken helaas, dus kunnen u niet berichten of hij nog veel (nieuwe) krassen op zijn snuit heeft.

links Oscar, rechts Pincho

x

De middag verliep verder zonder bijzonderheden. Boez en Os stoeiden nog een tijdje, Charli liep in- en uit bij ons, mevrouw Troy bewaakte een tijdje het Poezenloket en Cera ging zonnebaden.

Japekop hebben wij nauwelijks buiten gezien; hij had het veel te druk met het bewaken van het bed.

Zes haarfabrieken....

De Boez had het vanochtend al vroeg door. Nee, dit was geen weer om naar buiten te gaan, zelfs niet om op Oscar te wachten en hem te verwelkomen. Maar gelukkig stond het Poezenloket open, en zo kon Boez toch Os aan zien komen. Als hij tenminste zou komen, want het was dus echt hondenweer.
Gelukkig, Oscar kwam. Maar ze gingen niet buiten spelen natuurlijk.



De dag dan maar beginnen met een dutje, jongens? Ja, gezellig bij mevrouw Katblad onder de tafel. Die zat toch de krant te lezen en was al klaar met het zuigmonster en de dweil. Bovendien was het boven al vol met andere haarfabrieken. Vol? Hoezo?



Wel, Japekoppie lag op het bed. Zijn bed. Erg ontspannen lag hij er niet bij, want hij moest opletten dat niemand het in zijn hoofd zou halen bij hem te komen liggen. Zelfs mevrouw Katblad was niet welkom....

Onze buurjongen Charli was er ook. Hij had een zeer slechte dag achter de rug en wilde op een veilige plek wat slaap inhalen. Ja, want het was de eerste nacht geweest in zijn oude huis, hij had dus weer een verhuizing meegemaakt en was alles behalve tevreden over de resultaten van de verbouwing. Bovendien had Ollie de hele nacht zitten janken (Charl zelf trouwens ook) en verder lag er overal nog stof en kalk. Dus toen vanochtend de voordeur van zijn huis was open gegaan, was het besluit snel genomen: effe bij moe op bezoek, of ze dat nu wilde of niet. En ja, ook jammer dat broer Japekop chagrijnig was, maar daar had Charli maling aan. Hij pikte de slaapzak in en een knap mens of knappe haarfabriek die hem daar weer af zou krijgen!

Toen wij Charl fotografeerden, was hij in diepe slaap.

Cera sliep niet. Nee, zij was bezig met haar toilet en sloeg geen plekje over. Ze had dus geen tijd om te po(e)seren maar dat hoefde ook niet.

Mevrouw Troy heeft natuurlijk ook haar eigen plek, en dat is er een met uitzicht op de straat. Erg belangrijk dat je kunt registreren wie er buiten loopt te zooien of klooien en zo stom is om zich nat te laten regenen, heh? Ja, mevrouw Troy is een beetje een controlefreak maar dat hoort natuurlijk ook bij haar funktie als receptioniste en hoofd van de bewaking.

Wel haarfabrieken, sudder maar lekker verder hoor! Misschien wordt het nog droog vandaag en kunnen jullie straks nog even een frisse neus halen! Maar voorlopig ziet het er somber uit. Zucht...