Opening expositie Warmond

Vandaag mogen wij spreken bij de opening van de kattenkunstexpositie in Warmond. Het bovenstaande artikel uit het Leidsch Dagblad van 11 sept. j.l. kunt u lezen als u de foto aanklikt.

Omdat voor ons vandaag helemaal in het teken staat van deze expositie, zal er geen ander nieuws zijn; morgen zijn wij weer van de partij!

De hoofdredacteur.

vervolg kattenmoord.... ingezonden brief.

Mevr.

Bedankt dat u ook melding maakt van de Kattenmoord op Texel, die op 1 oktober 2009 hier op Texel van start gaat. Ik hoop dat zo veel mogelijk mensen protest zullen aantekenen tegen dit zinloze afslachten.
Waarom dit een zinloze actie is? Ten eerste is de schuld van het schade veroorzaken bij grondbroedende vogels, kleine knaagdieren en amphybieën wel bij de verwilderde katten gelegd, maar de bittere waarheid is dat de overgrote en totaal uit de hand gelopen populatie kok- en mantelmeeuwen, kraaien en eksters, de ware schuldigen zijn. Hierop mag door alle jagers niet meer geschoten worden door de overheid, kortom zij zijn beschermd.
Nu weet elke jager dit ook best wel en ik heb deze info ook uit jagers kringen, omdat niet elke jager een kattenhater is en ook niet achterlijk.
Het is dus ook van het grootste belang dat de werkelijke waarheid verteld wordt.
Helaas getuigt de actie van SBB, NP ( nationaal park) en Natura 2000 van een totale onkunde van (verwilderde) katten en hun habitat.
Het doden van verwilderde katten uit de duinen schept een aantrekkende werking van de halfwilde camping katten en boerenkatten richting duinen. De verwilderde katten in de duinen hebben een territorium, door overpopulatie in de recreatie parken zwerven ze richting duinen waar zij veel moeilijker te beheersen zijn (castreren van volwassen dieren, kittens hersocialiseren en zieke en oude dieren euthaniseren door de dierenarts).
Van af 2000 loopt het castratieplan vrij goed en er is redelijk goed resultaat. Tot nu toe heeft de Gemeente altijd redelijk goed meegewerkt en het is alleen maar te wijten aan de ongeinte-
resseerdheid van 1 ambtenaar dat de club van dhr. E. v.d Spek en mevr P. Schut zijn kans heeft schoongezien om deze voor Texel zeer negatieve zaak door te drukken.
Helaas gaat het ook zo ver dat niet alleen vermoedelijke verwilderde katten worden doodgeschoten maar alle zich in de duinen ophoudende katten zonder chip. En helaas is het meerendeel der Texelse huiskatten niet voorzien van een chip.
Wilt u zo vriendelijk zijn dit verhaal op uw website Leids katblad te zetten ter info van het publiek zodat de mensen de echte waarheid weten? Onze dank,

met vr. gr. Linda Bakker
Julianastraat 10
Den Burg TEXEL
0222-316573

Ga van m'n bankie af!

Cera:
Ja ja! De zon schijnt en ik zou dus tevreden moeten zijn, maar toch is er een vuiltje aan de lucht!
Of liever gezegd: een stuk vuil, want dat zit op mijn bankje en ze wil er niet af! Ja, ze kan net zo goed in haar eigen straat in de zon gaan liggen want ze heeft daar een eigen wielhuis met vergunning, maar ze heeft mijn bankje uitgekozen en nu kan ik daar niet meer op! Nee, geen haar op mijn lijf die erover peinst om naast haar te gaan zitten. Mevrouw Katblad, omdat ik uw topmodel ben, staat u toch zeker aan mijn kant, heh? Kunt u haar niet overhalen te vertrekken?


Luna:
Ik kwam alleen maar even om wat uit te rusten op dit bankje, komt daar opeens dat scheldende wijffie stennis schoppen. Ja, ik was namelijk onderweg want ik had net uw waterbak bezocht voor een lekker lebbertje vocht, en daar ik niet zo jong meer ben en het nog een heel eind lopen is naar huis, moest ik even gaan rusten en dat doe ik natuurlijk bij voorkeur in de zon en op niveau. Wel, dit bankje viel me op dus ben ik daar neergestreken. Is dat verboden soms?



Tjonge jonge, wat een drukte om niks. Hoor dat mormel toch eens schreeuwen; het is niet normaal. En dat terwijl zij ook wel eens op mijn wielhuis zit, dat heeft u zelf met eigen ogen laatst ook nog gezien. En daar zeg ik dan toch ook niks van? Als zij op mijn wielhuis zit, ja? Maar het is wel goed hoor, ik ga al.
Maar als ik onderweg in elkaar zak en nooit meer opsta, is dat wel uw schuld. En de hare, uw topmodel ja. Omdat zij mij dus weggescholden en u mij hier dus nu weggekeken heeft van dit bankje terwijl ik nog niet volledig was uitgerust, inderdaad. Wel, knoop dat maar goed in uw oren. En als u de volgende keer met uw camera bij mij langskomt en een foto van mij wilt maken, kijk ik gewoon de andere kant op of loop ik uit uw zoeker weg. En zij zet geen stap meer op mijn wielhuis, daar zal ik ook voor zorgen. Ja, het is maar dat u het weet. U ook nog een rotdag, ja.

Thuiszorg.

Bohr:
Ah, mevrouw Katblad. U bent hier weer eens in het kader van de thuiszorg? Betekent dat dat ze vandaag niet thuiskomen, mijn mensen? Wel, dan moet ik het maar met u doen. Hebt u tafeltje dekje meegenomen? Niet? Oh, ik krijg dus mijn gewone hap uit zo'n bakkie. Nou, ik weet niet of ik daar zin in heb. En al helemaal niet omdat u zo'n rare flapdrol heeft meegenomen. U weet niet wat ik bedoel? Kijk dan maar eens door het raam.



Waarom is hij meegekomen? U denkt toch niet dat ik zo rustig mijn diner kan nuttigen?



Nee, ik kom niet mee naar de keuken. Niet zolang die halve gare voor mijn raam zit. Ja, misschien wil ik eventueel wel wat lekkers eten, maar dan moet u even naar uw huis terug om dat te halen. Wel, iets van een duurder merk bijvoorbeeld. Ja, of een zalmhapje, dat is ook goed. Dan kunt u gelijk die flapdrol terug naar huis brengen.




Ja, hij maakt het nu echt te dol. Wel, die herrie die hij maakt staat me niet aan en bovendien besmeurt hij onze pas gelapte ramen. Daarenboven, ik kan mij niet voorstellen dat dit allemaal volgens de afspraak is. Nee, mijn mensen hebben dan misschien u wel besteld voor de thuiszorg, maar niet met hem erbij. Dat kan ik mij tenminste niet voorstellen, nee.

Wat een aansteller zeg, je houdt het toch niet voor mogelijk. U gaat hem toch niet binnen laten heh?

Komt u dan in katsnaam maar op met mijn ordinaire hap. Ja, koelkast eerste rekje. En graag in een schoon bakje als het u niet teveel moeite is. Vult u mijn brokjes ook tegelijkertijd even bij? Ja, voor het geval dat spul uit de koelkast echt niet te pruimen is, dan heb ik tenminste nog een alternatief. En als u dan ook nog even wilt controleren of het raam wel goed gesloten is, graag. Ja, want ik wil dus niet de kans lopen dat er gekken binnen kunnen komen hier. Zoals die gek van u, inderdaad.

Boez:

Wat deed je daar bij Bohr? Waarom mocht ik niet mee naar binnen? Gaan we nog naar een ander huis? Harremans' huis bijvoorbeeld? Wel, omdat hij al op je zit te wachten natuurlijk!

Kleine mensen met stokken.

De Boez:

Ben jij dat, mijn eigen mens? Nee, dan is het goed. Ja, ik had mij verstopt en daarom kon je mij niet vinden. Wel, ze hebben mij bang gemaakt. Kleine mensen met stokken dus. Ja, ze rennen hard heen en weer door de Poort en slaan met stokken tegen de muren. En dan durf ik er niet langs, dus dan kan ik niet naar huis komen. En daarom heb ik me dus ook verstopt, ja. Nee, er is hier verder niemand. Ze zijn allemaal weggevlucht toen die kleine mensen met de stokken kwamen. Ja, zelfs Rooie Gijs is er vandoor gegaan, maar ook Panda, Harremans en mevrouw Bohr. Ja, die konden allemaal naar hun eigen huis vluchten, maar ik kon dus nergens heen. Omdat ik de Poort niet door kon dus, ja. Zijn ze nu weg, die kleine mensen? En hun stokken ook? Ja, dan kom ik met je mee. Maar alleen als je zeker weet dat ze weg zijn. Ja, anders blijf ik hier nog wel even zitten. Dus we kunnen veilig door de Poort nu? En ze zijn ook niet bezig met hun stokken bij ons huis? Je weet het echt heel, heel, helemaal zeker? Ja, laten we dan maar gaan. Naar huis ja.

"Boez is niet zo'n held"

Cera:
Ze vroeg of we mee uit wandelen gingen, het mens van de redactie. Ja, daar had ik wel oren naar want ik vind uit wandelen altijd erg leuk en gezellig. Maar met de Boez erbij is het natuurlijk nog gezelliger, dat spreekt vanzelf. Ja, gelukkig had Boez ook wel zin om mee te gaan. En we gingen eerst naar de Kruidentuin.



Een grote tegenvaller dat Siep daar was, ja. Ze lag in een stoel en zag ons aankomen.



En wij zagen haar ook. Ze was vast van plan om ons er niet langs te laten. Ja, ze heeft ons de afgelopen paar dagen al een paar keer eerder weggejaagd. En ze heeft ook mevrouw Troy achterna gezeten toen die even een blik om de hoek wierp.
We wilden eigenlijk direct omkeren, de Boez en ik. Ja, want met mevrouw Siep kun je geen deal sluiten dus. Maar de fotograaf wist raad.



Ja, die hield Siep aan de praat zodat wij achterlangs konden lopen. Dat was inderdaad erg eng want Siep bleef ons in de gaten houden en keek ons helemaal na. Het kan ook zijn dat die stoel erg lekker lag en dat Siep in een luie bui was, maar in elk geval konden wij gelukkig onze wandeling voortzetten. Toen wij al een eindje vooruit waren gelopen, kwam de fotograaf achter ons aan. Mevrouw Katblad dus, ja.

En toen gingen we met zijn allen de parallelstraat in. We waren nog wel wat schrikachtig en erg op onze hoede, maar de parallelstraat was vrij dus toen konden we even wat tot rust komen.

Nee, die rust duurde niet lang. Waarom ik hier op dat wielhuis zit? Wel, dat is omdat Luna op het dak zat en ik was van plan om haar even van dichtbij te bekijken. Alleen kwam er toen een geel wielhuis met sirene langs en tegelijkertijd ook nog een bromwieler. Ja, daar schoten we helemaal van in de stress. De Boez? Die was door de Steeg van Storm gevlucht. Naar de redactie terug inderdaad. En ik was dus bovenop het wielhuis en probeerde me te verstoppen achter de takken. Nee, daarna was de lol eraf. Eerst die Siep en toen die sirene, dat was teveel van het verkeerde. Ik ben toen met mevrouw Katblad mee naar huis gelopen. Ja, daar zat de Boez op ons te wachten. Nee, de Boez is niet zo'n held, daar heeft u gelijk in. Maar hij is nog jong heh? Ja, daar zal het wel aan liggen....

Onze bioloog over de kattenmoord op Texel

Onzin! Het is alleen leuk voor de jagers die willen schieten!
Ik kom mijn hele leven al op Texel. Ik heb er gewoond en gewerkt, als zeebioloog op het NIOZ. Dit gegeven is niet nieuw. Eerst de gekleurde konijnen, want die zijn niet wild. Die zijn blijkbaar op, dus nu de katten maar. Zolang er mensen en katten op het eiland zijn, zijn er verwilderde katten. Maar op een van de andere Waddeneilanden speelde het dit jaar ook al. Daar hebben jagers erkende (ik meen zelfs gechipte) huiskatten lukraak afgeschoten, zelfs een keer in de achtertuin van de baasjes, en daar heeft de overheid in moeten grijpen - na protesten. Dat moet via internet terug te vinden zijn.
Ook hier op het vaste land speelt het nu en dan op. Ik was een jaar of 15 geleden op excursie in Duin en Kruidberg en zag door mijn kijker een groot dier. Ik brul: Jongens een vos!!!!! Het beest sprong de struiken in als gevolg van mijn kreet. Opeens begon een van de vogelspotters te lachen en zei: "ben jij nou bioloog!?". Daar liep het beest weer op het pad, trots onze richting uit te kijken. Een heel erg grote rode zwerfkater. Bolle Wangen was er klein bij......
Wilde katten (echte Felis sylvestris) zijn in west-europa zwaar bejaagd. Nu komen ze voorzichtig terug, ook in ons land (we hebben enkele Nederlandse exemplaren in Naturalis -museum Leiden -red.). Open je hun buik, dan zit er van alles in, muizen, heel veel insecten, en soms een beschermd dier. Maar dat is de wilde kat zelf ook.
Ik had thuis een cartoon van een klein jongetje voor een aquarium, die tegen zijn vader roept: "papa, die van 25 cent heeft net die van 25 Euro opgegeten"! Daar gaat deze hetze op lijken. Ik ga direct tekenen.

Dank je wel Hans, voor deze toelichting. Laten we in hemelsnaam (katsnaam) hopen dat die schieterij niet door gaat! En dat heel veel mensen dus tekenen en protesteren!

Huiszoekingsbevel!

Igor stapt vrijwillig openstaande helm in.



Igor heeft vast niet zelf de klep dichtgedaan!



Igor mag weer naar buiten stappen, gelukkig.

Beste Redactie,

Mijn moeder beweerde in het katblad dat ik (Annemieke) had gepoogd Igor te katnappen door hem in een helm te stoppen. Echter, Igor is vrijwillig de helm in gegaan, zoals duidelijk blijkt uit deze foto's! Valselijk beschuldigd dus. Dit neemt niet weg dat we graag Igor mee naar huis zouden nemen, want hij is erg lief!

Groet
Annemieke

De foto's gezien hebbende, concluderen wij het volgende:

Igor is, naar het schijnt, zelf de helm ingestapt. Maar waarom staat deze helm op de grond en staat hij niet netjes op het buffet in de gang, vragen wij dan direct? En heeft Igor niet stiekem een zetje gekregen?

Vervolgens geloven wij echt niet dat Igor zelfstandig de klep heeft dichtgedaan, dus dat roept dan ook weer vragen op. Gelukkig dat er iemand zo verstandig was om de arme Igor weer te bevrijden uit die benauwde helm. Wie was dat eigenlijk? Nou?

Wel dames, zoals u merkt geloven wij niets van de door u beiden vertelde versies. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen. Maar als wij erachter komen dat u blijft sollen met die arme Igor, komen wij wel even langs. Niet met een helm maar gewoon met een mand en een huiszoekingsbevel!

De Baas van het Lkb.

STOP KATTENMOORD OP TEXEL!

http://nhn.dierenbescherming.nl/kattencampagnetexel

Klik op deze link en lees het vreselijke verhaal!
Zie ook de ingezonden brief in het bericht hieronder!

Kattenmoord op Texel!

http://nhn.dierenbescherming.nl/formulier/65

Hoi,

Met veel plezier lees ik het leidsch katblad en binnenkort zal ik je een leuke bijdrage ervoor sturen.
Maar nu heb ik een vraagje,
zijn jullie en de lezeres van het leidsch katblad al op de hoogte van het gruwelijke voornemen van het eiland Texel?
Daar gaan onze mede-poezenvriendjes en vriendinnetjes, die geen huisje hebben en in de duinen leven, afgeschoten worden. Je schrikt hier vast net zo erg van als ik..
Gelukkig is er een aktie gaande, waarbij je kan aangeven dat je hier tegen bent.
Zou je misschien ook in het katblad willen vragen of mensen willen tekenen?
Hartelijk dank namens,

Nicolet, haar 9 poezenschatjes thuis en 3 die ik buiten verzorg!

Dank je wel Nicolet voor dit bericht. Natuurlijk gaat het Leidsch Katblad direct tekenen tegen dit vreselijke voornemen. Deze moordactie mag beslist niet plaatsvinden! En wij verzoeken al onze lezers ook te tekenen. Dat kan via de link die bovenaan de brief van Nicolet staat.

Het zit gewoon goed.

De Boez:

Natuurlijk mag Cera ook andere vriendjes hebben, zolang ik maar haar allerbeste vriendje blijf. En dat blijf ik heus wel want we wonen zo dicht bij elkaar en zien elkaar elke ochtend, middag en avond. Daar komt heus niemand tussen.

En om nou de hele dag door steeds maar samen met elkaar op te trekken, dat gaat natuurlijk niet. Zij heeft haar eigen dingen zoals ik de mijne heb. Ik kom nu eenmaal bijvoorbeeld graag in de Hoftuin. Want daar kan ik erg leuk spelen en vriendjes maken. Ik vind vriendjes erg belangrijk want daar leer ik van. En ik vind de tuin ook mooi er daar zijn heel veel verstopplekjes en dat vind ik ook leuk. Ja, jammer dat Cera niet in de Hoftuin durft te komen als de jongens daar zijn. Ze pesten haar, dat is waar. Maar daar kan ik ook niks aan doen. Naar mij luisteren ze toch niet want ik ben nog jong en heb niks te vertellen.

Soms lijkt Cera wel een beetje eenzaam ja. Maar dat hou ik heus wel in de gaten. En dan ga ik met haar spelen in plaats van met de jongens in de Hoftuin. Zij zit vaker in de Kruidentuin omdat het daar wat rustiger is. Als Bel daar niet rondloopt of als Siep binnen zit inderdaad. En Cera ligt heel vaak in de zon op bankjes. Daar doe ik niet aan. Nee, daar ben ik te ongeduldig voor. Bovendien, als ik wil slapen ga ik naar huis. Dan ga ik boven op een bed liggen of op een stoel. Omdat dat rustiger slaapt, ja.

En als Cera af en toe met Oscar wil neuzen, moet dat gewoon kunnen. Ze gaat niet met hem naar huis maar met mij. Ja, ze eindigt altijd bij mij. En daar gaat het om. Oscar kan onze vriendschap niet kapot maken want die is te sterk. Onze vriendschap dus heh? Ja. Zo zit het en niet anders. Ja, denkt u daar maar eens over na. Tussen mij en Cera zit het gewoon goed. Nee, meer heb ik niet te zeggen op dit moment.

Populaire graspollen.

Cera zat op de Boez te wachten maar deze was niet thuis. Nee, we wisten niet waar hij zat maar we wilden best wel even voor haar gaan zoeken! En dat deden we dus.


We vonden de Boez in de Hoftuin, tussen het gras. Hij zat daar lekker rustig aan het gras te knauwen en was niet van plan om met ons mee naar huis te gaan. Zelfs niet toen we hem vertelden dat Cera daar op hem wachtte.

Cera kon toch best naar hem toekomen? Nee Boez, dat durft ze niet. Want er lopen pestkoppen in de Hoftuin rond en daar is ze bang voor. Dat weet je toch?

Maar Boez was nog niet klaar met kauwen en we konden hem natuurlijk ook niet dwingen om met ons mee te gaan. Het enige wat we konden doen was plaatjes schieten. Boez met (tuin-)slang dus. En daar kwam ook nog een pestkop bij.

Het was Panda. Ook hij kwam gras eten. Zeker de tijd van de dag!

Nou, zo te zien smaakte het goed. Wij weten niet wat het is met dit gras maar alle haarfabrieken zitten er graag tussen en smullen ervan. Is het omdat het van die grote sprieten zijn? Smaken ze extra kruidig of wat?

In elk geval was hier geen tijd voor pesterijtjes. Trouwens, Panda pest de Boez sowieso niet meer. Wij denken dat er een soort van gedoogbeleid door Panda wordt gehanteerd. Maar alleen ten aanzien van de Boez, want Cera is nog altijd en immer de klos.

Hoewel, hier ziet er even naar uit dat Panda de Boez heeft ontdekt en hem wil bespringen. Wij houden ons hart vast.

Maar vervolgens verdwijnt Panda tussen de pollen en horen of zien wij niets meer. Het zal dus allemaal wel meevallen.

Nu hier toch niets meer gebeurt, besluiten we terug te gaan naar die arme Cera die daar in haar eentje nog steeds zit te wachten. Wij zullen haar moeten vertellen dat de Boez belangrijkere dingen heeft te doen. Of zullen we een smoes verzinnen om haar te sparen?

Als we teruglopen naar de Poort, zien we Harremans zitten. Gelukkig zit hij maar wat bij een teiltje en smeert hij zijn haren niet uit over de schone was van een buur. Maar dat kan natuurlijk nog veranderen. Je weet inderdaad maar nooit.

Gelukkig. Als we door de Poort lopen, komt de Boez achter ons aan. Nu hoeven wij niet meer na te denken over een smoes en kunnen hij en Cera lief gaan spelen. Of zooien en klooien, dat maakt niet uit. En wij kunnen met gerust hart aan het werk. Wij zijn namelijk nog lang niet klaar met koken!

Fliebers in de aanbieding.

Ja, wij waren weer eens bezig met cateringwerkzaamheden vandaag. En omdat het om een groot Indonesisch buffet gaat dat a.s. zondag pas zal plaatsvinden, zijn wij alvast begonnen met het vervaardigen van wat gerechten die vervolgens worden ingevroren. En later natuurlijk weer worden ontdooid, maar dat spreekt voor zich. Wij begonnen met rundvlees Bali, en hadden daarvoor zo'n slordige 3 kilo mooie runderlappen gekocht. Toen wij het vlees uit de verpakking hadden gehaald en gingen snijden, wisten wij al wie zich het eerst in de keuken zou komen melden....
Wij hadden natuurlijk wat fliebers apart gehouden, heh? Zonder kruiden enzo....



Al spoedig was de eerste lading vlees gekruid en gebakken. Nu nog een paar uurtjes stoven dus. Het duurde best een poosje voor hij kwam. Waarschijnlijk was hij bezig met een dakinspectie. Maar toen kwam hij toch, en vroeg direct om een stukje. Onze voorproever.



Japekop dus, ja. We kregen natuurlijk het verwijt te horen dat wij hem niet direct hadden geroepen. Immers, voordat het vlees in de pan gaat, moet het wel terdege gecontroleerd worden op vetgehalte, zeg maar kwaliteit dus, en op smaak en malsheid. En er is er maar 1 in huis die dat kan beoordelen. Wel, Japekop kreeg een aantal fliebers voor zijn kiezen en was daar best tevreden over. Een pak van ons hart, want je weet maar nooit.

Terwijl Japekop in de keuken aan het keuren was, kwam ook mevrouw Troy zich melden. Ja, want als het vlees door haar zoon is goed bevonden, wil zij nog wel even een nacontrole doen. Dat snappen wij heel goed. Moeders weten het tenslotte toch altijd het beste, al is hun zoon goed opgeleid en heeft hij zich in iets gespecialiseerd.

Dus boden wij mevrouw Troy ook een stukje rundvlees aan. Wij kunnen u mededelen dat mevrouw Troy zeer in haar nopjes was en heel tevreden over de kwaliteit van het rundvlees. Toen wij haar een tweede stukje aanboden, ging zij al bij voorbaat grommen (je weet maar nooit of er kapers op de kust zijn), griste het lekkers uit onze hand en smikkelde het elders in de kamer op. Ja, want wij mochten ons eens bedenken en het stukje vlees terug eisen, heh?

Helaas voor de Boez, maar hij was niet thuis en kwam zich ook niet melden. Alle fliebers werden dus verdeeld tussen Japekop en zijn moeder, en toen maakten wij het rundvleeskarwei af. Natuurlijk zal dit niet het enige gerecht zijn, dus wij gingen nog enige tijd door met andere werkzaamheden in de keuken, maar voor de haarfabrieken was de lol eraf toen het rundvlees op was. Kip krijgen zij niet rauw, en gekruid gehakt bieden wij ook niet aan. Dus Japekop verdween weer het dak op en mevrouw ging haar dutje verder afmaken. Later gingen wij nog de Boez zoeken, maar daar leest u in het volgende bericht over.

Hof was erg vol....

Rooie Gijs:
Zo, mevrouw Katblad. Was het feestje leuk? Ja, dat had ik al door dus. Hoop mensen, hoop mensengeklets en gedoe. En daarom zit ik dus hier, op uw tafel. Te wachten tot ze allemaal opgedonderd zijn, ja.



Natuurlijk weet ik best dat het de verjaardag van mijn mens is. Het zijn dan ook allemaal wel bekende mensen die er zijn, alleen hadden ze niet allemaal tegelijk moeten komen. Ja, want zo'n club mensen bijelkaar is erg overheersend en daar ga ik dus niet tussen zitten en ook niet bij.
Ja, ik weet ook dat er allerlei lekkers is, maar ik doe het straks wel met de restjes. Is er nog wat over eigenlijk?



Nee, ik weet dat het feest nog niet voorbij is, want dat kan ik hier vandaan goed zien. Horen trouwens ook. Maar de happen waren dus nog niet op? Oh, daar wordt nog van gegeten. En ze drinken zeker ook heh? Ja, daar was ik al bang voor. Dan blijven ze natuurlijk weer net zolang tot alle flessen leeg zijn.
Wel, dan zal ik hier nog wel een poosje blijven. Ja, op uw tafel als u het niet erg vindt. Nee, voorlopig is het niks gedaan daar in dat Hof. Normaal gesproken is het er fijn en ik doe zelf alle moeite om het daar niet te vol te laten worden. Maar tegen zo'n bende mensen kan ik niet op, inderdaad. Ja, gaat u gerust maar naar binnen. De jongens eten geven zeker? Nee, mijn eten zal voorlopig nog wel niet worden opgediend. Omdat ze dus nu even geen tijd voor me heeft, mijn mens. Maar ze moet het natuurlijk niet te bont maken, heh? Nee, een verjaarsfeest zo nu en dan mag wat mij betreft wel, maar daarna ben ik weer aan de beurt qua aandacht. En mocht het nu allemaal erg uit de hand lopen, pak ik gewoon weer mijn koffer, heh? Maar zover is het nog niet, nee.

Ze hadden het niet moeten roken.

Mio:
Wat is dit? U zegt dat je dit kunt eten? Rare kleur voor eten, dat oranje. Hebben jullie het al geproefd? Was het lekker? Wel, ik heb zo mijn twijfels. Nee, niet alleen vanwege de kleur maar het ruikt ook vreemd.



Nee, ik denk dat ik maar bedank voor dat stukje zalm. Ze hadden het niet moeten roken, nee. Zonde inderdaad. Maar eh, er staat daar een heel buffet, niet? Nee, ik ga daar zelf niet naar toe. Veel te veel mensen ja, en u weet dat ik het niet zo heb op vreemden. Maar u zou natuurlijk iets voor mij kunnen gaan halen. Nee, liever niet iets met groente. Ook geen saladedingen, nee. Ligt er niet een of ander mooi stuk vlees? Sardientjes? Bordje kaas? Nee, ik lus geen gember, hoe verzint u het. Nou, niet erg katvriendelijk heh? Dat buffet dus ja.



Nou, laten we dan nog maar eens naar dit stukje zalm kijken. Heeft mijn hij-mens speciaal voor mij uit de pastasalade gevist zegt u? Ach, dan mag ik het inderdaad wel wat meer aandacht geven, dat stukje zalm. Ja, ik heb eraan gelikt. Nee, niet echt vies inderdaad. Weet u zeker dat je dit kunt eten? U heeft er al wat van op? En niet misselijk geworden dus. Wel, laat ik het dan maar opeten. Ja, omdat het speciaal voor mij is opgevist dan, heh? Nee, ook zonde om het zomaar hier op straat te laten liggen. Ja, u ook smakelijk eten verder...