Vlinder en vlinder...

Het is een warme dag en de meeste katten liggen derhalve ergens onder/tussen de struiken in de schaduw. Wij treffen Vlinder in de Kruidentuin aan, maar zij ligt lekker te zonnen! Wij vragen ons af hoe ze het uithoudt, zo in die warmte!



Als wij onze vraag aan Vlinder zelf stellen, is zij niet bereid te antwoorden. Ze vindt het te warm om ook maar het geringste geluidje voort te brengen. Wel, wij kunnen haar niet ongelijk geven.
Onze verslaggever Japekoppie, die vandaag de beurt heeft een rondje met de fotograaf te lopen en zijn commentaar te geven op alles wat we tegenkomen, denkt er het zijne van.



Ook hij is vandaag wat stilletjes. Als hij zo, op zijn bekende wijze, appelig zit te kijken naar de soezende Vlinder, proberen we ons voor te stellen wat/hoe hij zijn soortgenoten en eigenlijk ook de hele wereld ziet. Wij hebben immers begrepen dat haarfabrieken niet alle kleuren zien die wij, mensen zien?

We doen een poging ons in te denken hoe Japekop Vlinder in beeld heeft. Met de camera dan, heh?

Zou het ongeveer zo zijn???

Hoe dan ook, Japekop snapt niet dat Vlinder in de zon ligt terwijl er zoveel schaduw in de Kruidentuin is. Nu moeten we er ook bij vertellen dat Japekop Vlinder nog niet vaak heeft ontmoet daar Vlinder er maar zelden zo rustig bijligt. Meestal slaat zij op de vlucht zodra wij haar naderen. Maar nu dus niet.

Vlinder is ondertussen weer gaan slapen. Ze trekt zich helemaal niets van Japekop aan. Veel te warm om je druk te maken!

En voor Japekop is een slapende Vlinder totaal niet interessant. Nee, daar kun je geen krant mee vullen! Dus hij gebruikt zijn tijd om het centrum van de Kruidentuin te gaan inspecteren. Op de foto ziet u hem tussen het bonenkruid en de rozemarijn snuffelen.

Als wij later weer op de redactie zijn, zal Japekop ons een andere vlinder brengen. Zo een met vleugeltjes dus. Wij kunnen nog net zien dat het een distelvlinder is voordat hij met een paar happen het fladderende beestje heeft weggewerkt en ingeslikt. Opeens hebben wij ontzettende behoefte aan een glaasje water! Gelukkig hebben wij dat altijd in voorraad.....

Muizenissen.

Op onze avondronde komen we langs het Zooiplein. Daar zien we Cera bovenop de zandbak zitten, en eerst menen we Boez te ontwaren, maar natuurlijk ziet u direct dat het de Boez niet is!
Met wie heeft Cera dan een geheime ontmoeting in het donker?



Jazeker, het is Lima. Vooral vanuit de verte en dan nog in het duister ook, lijkt hij erg op onze jongste bediende, maar als je dichterbij komt zie je dat hij nog net iets kleiner is (wat vast en zeker zal veranderen) en dat zijn tekening ook anders is dan die van de Boez. Maar goed. Wat doen deze twee hier zo laat op de avond? Is er echt sprake van een afspraakje en is Cera dus de Boez ontrouw? Of is het een onschuldig toeval en was deze ontmoeting dus niet gepland?



In elk geval is het een hele geruststelling dat onze verslaggever Japekop de boel in de gaten houdt. Hij zit bij de ingang van het Zooiplein en zal het ons vast en zeker melden als hier ongeoorloofde praktijken plaats vinden. Wij kunnen dus met gerust hart onze ronde afmaken.



In de Kruidentuin treffen we de Boez. Hij heeft er vanavond voor gekozen om rond te dartelen in het Nepetaveldje. Dat moet hij natuurlijk zelf weten en wij gaan hem niet aan zijn neus hangen dat zijn vriendinnetje op dit moment een rendez-vous heeft met de stoere, jonge Lima.
Als wij even later weer thuis zijn, komt Japekop zich melden. Hij heeft geen belangrijk nieuws te melden. Het valt dus allemaal best mee en wij hebben ons weer dingen in het hoofd gehaald die er helemaal niet zijn. En inderdaad, als wij een poosje later al onze redactiekatten binnen hebben en hen een avondhapje serveren, zit Cera gewoon weer voor het (gesloten) Poezenloket te gillen dat ze ook honger heeft. We kunnen straks dus onbezorgd gaan slapen (maar wel met de ventilator op volle kracht, heh?).

Narigheid tussen de oren.

Oscar:
Mevrouw Katblad, kunt u mij niet helpen? Ja, ik heb namelijk een probleempje: er zit viezigheid op mijn kop. Nee, ik weet niet wat het is, het zat er opeens. Maar ik wil het dus dolgraag kwijt en dat lukt me maar niet. U weet niet wat ik bedoel? Wel, kijk dan maar even van dichtbij.



Ziet u het nu? Voelt u het ook? Ja, vies heh? U zegt dat het wat kleverig is? En vettig tegelijkertijd? Dan moet het er zeker af! Heeft u geen zakdoekjes bij u? Washandje? Nee?
U kunt mij dus niet helpen?



Ja, ik probeer al steeds met mijn kop langs de stenen, het hekje en het gras aan te wrijven, maar ik raak het maar niet kwijt. Het irriteert me dus mateloos ja, dat heeft u goed gezien. Weet u zeker dat u mij niet helpen kan? Gewoon met uw hand? Nee?



Ja, het is echt heel vies. Ik word er bijkans gek van, inderdaad. Zit het er nog? Verdorie! En dan precies op een plekje waar ik dus zelf niet bij kan! Ja, dat zal je altijd zien.

Guttegut. Zit het er nu nog? Of ik wanhopig ben? Wat dacht u! Zou u ook zijn als u van die narigheid tussen uw oren had!

Ja, jammer dat u mij niet helpen kan. U laat mij nu aan mijn lot over? Wel, het is fraai. Zit ik met een probleem, gaat u er vandoor. En wel stiekem foto's gemaakt heh? Ja, dat heb ik heus wel gezien! En als ik nu met u meeloop naar het Poezenloket, gaat u mij dan wel helpen?

Wie wordt de nieuwe "Schrik" van de straat?

Storm:
Ha, mevrouw Katblad! Geen verslaggevers bij u? Oh, ze zagen mij en zijn toen weer omgekeerd dus. Wel, daar heb ik wat over te zeggen. Als u wat dichterbij komt, kunnen we even praten. Nee, ik kom niet naar u toe want ik sta hier dus wel mijn kattenluik te bewaken, heh? Daarom, ja. Komt u nog of hoe zit het?



Ik dacht dat ik daar wat zag maar zal me wel vergissen. Als er iets was geweest, hadden we ons gesprekje moeten uitstellen, maar dat hoeft nu dus niet. Omdat er niets is, nee.
Wel, ik wilde u het volgende vertellen.



Ik ga dus verhuizen. Ah, daar schrikt u van? Nee, niet vandaag of morgen, maar ons huis staat te koop dus ik denk ergens in de nabije toekomst. Maar ik dacht, laat ik het maar op tijd aan mevrouw Katblad melden, dan kan ze daar rekening mee houden. Nee, als ik zelf zou mogen kiezen dan zou ik hier natuurlijk blijven. Ik heb hier een riante positie, iedereen siddert voor mij en ik ben duidelijk de baas van de Katbladbuurt. Ja, dat wist u natuurlijk al. Maar daarom maak ik me dus ook zorgen. Nee, niet om mijzelf. Ik zal vast en zeker weer de baas worden, maar dan in een nieuw territorium. Het gaat erom wat ik achter laat. Een flink gat dus ja, dat heeft u goed opgemerkt. En er zal verwarring zijn en misschien breekt er zelfs een kattenoorlog uit. Ja, omdat er uiteraard iemand mijn positie zal moeten gaan overnemen. Nee, ik heb nog geen idee wie mij moet gaan opvolgen. Daarom wilde ik graag met u overleggen, ja.
Nee, Oscar zal het niet worden. Die is veel te aardig ja. Soms heeft hij brutale trekjes maar over het algemeen is het gewoon een doetje. Kan nog veranderen inderdaad; hij is nog jong heh? Maar hij kan niet met dames omgaan. Nee, hij ontziet de dames en als je baas wilt worden kun je je dat niet permitteren, nee. Dat geldt trouwens ook voor uw Boez. Ook nog te jong en te onderdanig, ja. Wel brutaal maar te soft dus. Van Zwarte Gijs ben ik ook niet zeker, nee. Pest voornamelijk de jonkies en de dames, maar voor een beetje vent vlucht hij zijn klimop in. Geen geschikte kandidaat dus, nee. Rooie Gijs? Die is te oud. Wel lekker fel ja, maar te vaak last van artrose. Wel, dan hebben we nog uw Japekoppie, maar die kunnen we direct wegstrepen. Een verkenner kan inderdaad nooit baas worden. Gebrek aan felheid ja. De enige die de juiste kwaliteiten heeft, zou eventueel die Vreemde kunnen zijn, ja. Maar ik mag hem niet zo. Hij komt wel geregeld de Katbladstraat door en staat dan zijn mannetje, dat klopt. Maar er zit geen regelmaat in, en als je de baas wilt worden dan moet je met grote regelmaat je rondes lopen en daar mankeert het dus bij hem aan. Niet betrouwbaar inderdaad, wat u zegt.
Verder zou ik niemand weten. Ja, we hebben dus een groot probleem, vandaar nu ons gesprekje. Omdat ik me grote zorgen maak, ja.
Wel, er zit maar 1 ding op. Wat ik daarmee bedoel?
Wel, ik stel voor dat ik gewoon niet ga verhuizen. Om de boel hier op orde te houden, ja. Ik blijf hier wonen totdat mijn opvolging tot tevredenheid van alle partijen is bepaald, heh? Maar daar heb ik dan uw hulp bij nodig. Ja, ik stel voor dat, wanneer er bezoekers komen om ons huis te bekijken, u zich gaat misdragen. Hoe? Dat moet u zelf maar uitzoeken. U kunt met modder gaan gooien of harde muziek aanzetten. Of u huurt iemand in om hier te gaan lopen klieren. Ja, dat laat ik helemaal aan u over. U voelt daar niet voor? Dan zijn de gevolgen voor u. Kattenoorlog ja, zodra ik dus mijn hielen heb gelicht. Maar goed, het is nog niet zover, dus u heeft nog even tijd om een en ander te overwegen. Als u maar goed bedenkt dat ik u heb gewaarschuwd. Ja, we laten het hierbij. Voor dit moment dus, heh? Ik geloof namelijk dat ik verderop uw Boez zie lopen en die heeft nog een lesje van me tegoed. Dus als u mij toestaat?

Afblijven!

Luna:
U komt zeer ongelegen. Ik ben namelijk druk bezig met dit kippenbotje, zoals u ziet. En daar kan ik dus geen pottenkijkers bij gebruiken. Bovendien zou het best zo kunnen zijn dat u honger heeft en van zins bent mijn botje van mij af te pakken. En dat terwijl ik er nog lang niet mee klaar ben. Ja, ik heb dus liever dat u gaat, en wel onverwijld, inderdaad.



Ook dat nog, u heeft dus twee verslaggevers bij u. Jazeker, ik zie ze wel en ik voel dat zij eveneens belangstelling hebben voor mijn kippenbotje. Daarom ga ik nu link worden. U hoort mij goed inderdaad, en ik snap niet waarom u nu toch hier blijft staan. Is mijn gegrom niet duidelijk genoeg voor u? U schijnt geen van drieën mijn boodschap te ontvangen of te vatten, heh?



Ah, mijn botje ligt er gelukkig nog. Ja, want je weet maar nooit inderdaad. Maar ik kan dus met zekerheid concluderen dat u het nog niet van mij heeft weggenomen. Ja, je kunt dan wel op je hoede zijn maar met mensen weet je het maar nooit. Zo heb je een lekker kippenbotje voor je neus liggen en zo wordt het van je afgepakt. Daarom vertrouw ik u niet, nee.

En die Boez van u vertrouw ik dus ook voor geen cent. Geeft u hem geen eten soms? Wel, hij zit namelijk erg verlangend naar mijn botje te kijken. Maar wees er maar zeker van dat ik hem geen stap dichterbij laat komen. Nee, mijn nagels zijn in goede conditie en ik heb ook al mijn tanden nog. Ondanks mijn leeftijd, ja. Ja, het is maar dat u weet dat hij, mocht hij het in zijn kop halen mijn botje af te pakken, niet bepaald ongeschonden uit de strijd zal komen. Ik zeg het u maar ronduit, dan kunt u daar rekening mee houden.

Ja, ik zie dat vriendinnetje van uw Boez heus ook wel loeren naar mijn botje. Zij is minder brutaal dan hij, maar toch dient ook zij rekening te houden met mijn humeur van dit moment. Nee, ik ben helemaal niet blij met die belangstelling van u en die haarfabrieken van u, dat heeft u goed opgemerkt.

Ik stel voor dat u er nu weer vandoor gaat. Ja, u heeft mij nu lang genoeg geïntimideerd en ik durf te wedden dat u best nog wel andere dingen te doen heeft, is het niet? En als u dan toch gaat, lijkt het mij erg handig als u uw begeleiders met u meeneemt.

Nee, van mijn kippenbotje blijft u af. Afblijven zei ik! AF-BLIJ-VEN!

(Helaas voor Luna, maar wij kunnen niet toestaan dat welke kat dan ook aan kippenbotjes zit te kluiven, laat staan de botjes tussen zijn kiezen kapot kraakt. Het gevaar is namelijk erg groot dat zo'n stukje bot ergens in de keel of elders in het inwendige lijf blijft steken en de gevolgen kunnen vreselijk zijn. Wij raden daarom ook altijd de mensen aan hun kippenresten goed verpakt in de vuilniszak te stoppen; dat is tenslotte een kleine moeite, toch?)

Net even anders....

"Net even anders" betekent dat wij met licht en kleur hebben zitten spelen, en zo "nieuwe" foto's hebben gemaakt. Wij waren verrast over de mogelijkheden die de computer ons biedt.....

Weer een probleem opgelost.

Opeens hoorden wij een hoop kabaal achter ons, terwijl wij aan onze tafel achter de computer zaten. Toen wij omkeken zagen wij een wit-rooie zomaar door onze kamer stappen. Mevrouw Troy, die in de keuken wat brokjes aan het kauwen was, had hem in de gaten gekregen en werkte hem met vervaarlijk gegrom en geblaas ons huis uit. En vervolgens zette zij de achtervolging in.



De wit-rooie zocht de beschutting van een picknicktafel. Nog konden wij niet zien wie het was. Hadden wij hier te maken met de Vreemde, of was het misschien Oscar?
Nee, Oscar zou het wel niet zijn. Die is toch niet zo brutaal?



Maar het was hem dus wel. Wij herkenden hem aan zijn kleine rooie snorretje. De Vreemde heeft een grote vlek aan 1 kant van zijn neus, Oscar heeft dus een klein snorretje. Net als onze Mouzsch in Griekenland........

Maar goed, Oscar was dus erg stout geweest. Wie durft er nu zomaar de redactie binnen te dringen en in de kamer rond te stappen!

Mevrouw Troy was voor de voordeur gaan zitten om er zeker van te zijn dat Oscar het niet in zijn kop zou halen nogmaals de redactie binnen te dringen.

Cera en de Boez waren ook op de herrie (het gekrijs) van mevrouw Troy af gekomen. Cera stond moedig op het bankje en hield Oscar goed in de gaten. De Boez bleef liever onder de tafel en keek toe hoe mevrouw Troy nog steeds stond te grommen.

Voor Oscar was het in ieder geval duidelijk: hij was hier niet welkom... Hij draaide nog een paar keer om de lantaarnpaal heen en verdween toen richting Kruidentuin. De rust keerde weer en mevrouw Troy zat 5 minuten later weer tevreden aan haar brokjes. Weer een probleem opgelost, heh? Ja, mevrouw Troy is een uitstekende werkneemster. Maar dat wist u natuurlijk al.

Een bijzondere relatie.

Natuurlijk hadden wij dit moeten filmen. Maar alles ging zo snel dat wij niet de gelegenheid hadden het knopje van de camera om te zetten. Vandaar dus wat vage foto's....., snelle bewegingen heh?
In elk geval ziet u hier hoe Cera en de Boez samen spelen.
De Boez is net vorige maand 1 jaar geworden, Cera is bijna 4, menen wij. Boez woont dus bij ons, Cera aan de overkant van de straat. Vanaf het begin (toen de Boez bij ons in huis kwam), zijn zij vriendjes. Als Cera 's ochtends door haar mensen wordt buiten gelaten, steekt zij direct de straat over en meldt zich bij ons raam. Als de Boez op dat moment nog aan zijn ontbijt bezig is, weet hij niet wat hij moet kiezen: of eerst zijn eten opeten, of zijn vriendinnetje begroeten die ongeduldig voor het raam zit te mauwen. Wij hebben liever dat hij eerst zijn ontbijt nuttigt, want als er nog eten staat en wij openen het raam, zal Cera eerst de Boez verder helpen zijn bakje leeg te maken. De Boez vindt dat trouwens best; hij staat graag zijn Gourmet aan Cera af.
Dan gaan ze samen naar buiten en wordt er gespeeld.
Zij zijn niet de hele dag samen want ieder heeft uiteraard zijn eigen huis en eigen slaapplekjes. Maar komen zij elkaar in de loop van de dag weer tegen dan wordt er weer gedold. Zoals hier, in de Kruidentuin. Wij hebben in ons leven nog niet eerder meegemaakt dat twee buurkatten op deze manier met elkaar omgingen. We hopen dan ook dat, als de Boez echt volwassen is geworden en zich misschien meer bewust wordt van zijn territorium, hij nog steeds met Cera speelt. Maar dat moeten we dus afwachten.

Kent u ook zo'n bijzondere kat-kat relatie? Bericht het ons!

Katten rond de Pomp.... Expositie

Rond de Pomp in de Dorpsstraat van Warmond zal van 9 september tot en met 7 oktober a.s. een kattenkunst-expositie plaatsvinden in drie tentoonstellingsruimten, w.o. Galerie de Pomp.
Mevrouw Katblad zal met een verhaal uit het Katblad deze tentoonstelling mogen openen op zaterdag 12 september om 16.00 uur. Bij mooi weer zal die opening geschieden op het plekje dat op bovenstaande foto is te zien, gelegen naast het terras van het Kunstcafé.



Dit is de kast in de Galerie waar wij onze mooiste foto's mogen tentoonstellen....



In deze prachtige tuin zullen beelden (van katten uiteraard) te zien zijn.

Cera met Libelle.

Een van onze foto's die op de expositie te zien zullen zijn.....

Wij zullen ook nog een diapresentatie over het Leidsch Katblad verzorgen; deze zal in het Kunstcafé te zien zijn.

Natuurlijk zullen wij u later nog nadere informatie verstrekken!

Gekrakeel op de vroege morgen.

Een van de oorzaken waardoor de redactie 's ochtends al vroeg uit de veren is....
Het gekrijs begint reeds voor vijven, als het dus nog donker is (ja, de dagen korten alweer rap!).



Wij gingen (niet om 5 uur maar ietsje later) maar eens kijken waarom al die drukte was. Wel, wij hadden natuurlijk al verwacht dat we meeuwen en rotzooi zouden aantreffen, maar dat het zo'n zooi was!



Het gevecht ging om hele broden en vele andere etensresten. Allemaal opengescheurde vuilniszakken van slechte kwaliteit, en voedselresten zonder extra verpakking, dus los in die slechte vuilniszak. En dan maar blijven klagen over de meeuwenoverlast......
De Boez en Cera waren een stukje met ons meegelopen, maar bleven op zeer grote afstand van dit gekrakeel toekijken. En niet alleen vanwege de gevaarlijke weg!

Zwaar overdreven...

Wij liepen wat in de Hoftuin rond en hoorden opeens een dikke plons. Wij zagen vervolgens de Boez hard voorbij rennen. Hij kwam uit de richting van de "Hofvijver". Iets verderop ging hij zitten en moest zich erg nodig wassen. Toen wij naderbij kwamen, zagen wij dat zijn snuit, voorpoten en borst nat waren en dat er kroos aan kleefde. Wij wilden van dichtbij foto's maken, maar de Boez stond dat niet toe. Schaamde hij zich? In elk geval rende hij een zijtuintje in en ging daar op een tafeltje zitten. Omdat wij niet zomaar iemands privétuin willen binnentreden, hebben wij de volgende foto's met onze armen door een rozenstruik en ander prikgoed heen gemaakt. Het duurde even voordat wij deze positie hadden bereikt en vandaar dat de groene spikkels al groot en deels door de Boez uit zijn vacht waren verwijderd.



Boez:
Er was water onder dat groene spul. Nee, wist ik niet. Ik dacht dus dat ik gewoon op dat groen kon staan. Ging dus niet, nee.



Ja, ik ben dus nat geworden! Nou, en? Moet dat nu perse op de foto? Was maar een inschattingsfoutje hoor! Nee, er was geen sprake van verzuipen. Ja, u overdrijft weer verschrikkelijk!

Poten zijn flink nat ja. Buik ook inderdaad. Helemaal niet belangrijk. Nee, ook niet belangrijk genoeg voor op de foto of voor in de krant. Ik heb dan ook liever dat u weggaat met uw camera. Nee, niet iedereen hoeft te weten dat ik een foutje heb gemaakt. Maar als u dit nu zo graag wil rondbazuinen, ga dan vooral uw gang, heh? Ja, maak me maar weer zwart, of groen zo u wilt. Maar zet er dan wel bij dat ik nog jong ben en dus niet achterlijk. Ja, ik moet de wereld nog ontdekken en zal best nog wel eens meer een foutje maken. Maar dat hoeft u niet altijd zo breed uit te meten, nee. Mag ik nu even mijn vacht verder op orde brengen? Graag zonder u erbij, ja.

Heeft u dan helemaal niks beters te doen?

Ze bekijken het maar.

Boez boven, Panda onder.

Boez(elmans): Ik ben dus gewoon over die Panda heengesprongen. Ah, u heeft dat dus gezien. Nee, hij wist niet wat hem overkwam. Ja, hij lag een beetje moeilijk te doen en gaf te kennen dat ik niet de Hoftuin in mocht, maar niemand gaat mij vertellen dat ik hier niet mag komen. Nee, ik trek me dus niks aan van die bedreigingen en dat gegrom. En toen ben ik dus gewoon over hem heengesprongen, ja.

Ik vind het veel te leuk om in deze tuin te zooien. Ja, spelen ook. En natuurlijk achter de hommels en de vlinders aan, want die hebben we bij ons voor de deur niet zoveel als hier.
En die vliegbeesten zijn niet het eigendom van Panda en zijn broer, toch? Ja, die Harremans bedoel ik. Nee, voor geen van beiden ben ik bang.


Ook niet voor Rooie Gijs, nee. Ja, soms ren ik wel van Gijs weg. Ook van die Zwarte Gijs, ja. Maar echt op de vlucht ga ik niet. Bel de Franskat? Die is wel heel erg vervelend naar mij toe inderdaad. Ja, dat is een moeilijker geval. Maar ik laat me in elk geval door niemand inmaken, als u begrijpt wat ik daarmee bedoel. Nee, ik ben niet bepaald voor 1 gat te vangen. Ze bekijken het maar met zijn allen, maar als ik mijn zinnen heb gezet op "vlinders jagen", ga ik dat doen ook.
Ja, dat is alles wat ik wou zeggen op dit moment.

Kat in het bootje.

Wandelend langs het gevaarlijke water, zagen wij aan de overkant een kat in een bootje. De kat hing gevaarlijk over de rand van het kleine vaartuigje, want zag iets belangrijks op het water drijven.....


Wij zagen zo gauw geen reddingslijnen langs de kade hangen en waren al bezig in te schatten hoe ver het zwemmen zou zijn voor ons, en welke kledingstukken wij dan aan onze walkant zouden kunnen achterlaten, samen met de camera uiteraard. Tegelijkertijd probeerden wij de tijd te berekenen die het zou kosten hardlopend (haha) via de brug verderop het bootje c.q. de eventueel spartelende kat te bereiken. Het zweet brak ons reeds uit bij de gedachte.



Wij verkeerden in chaotische staat toen, de-hemel-zij-dank, de kat uit het bootje gewoon de kant op sprong. Blijkbaar had deze haarfabriek wel vaker dit soort geintjes uitgehaald en hadden wij ons geheel voor niets zorgen gemaakt omtrent zijn veiligheid. Wij nemen ons voor om in het vervolg niet meer op de zaken vooruit te lopen en vooral rustig te blijven. Of dat lukt is natuurlijk altijd nog de vraag.