Bang voor bootjes.

Ja ja, Boez liep zomaar naar het Gevaarlijke Water toe, en helemaal uit zichzelf. Wij gingen hem achterna om een oogje in het zeil te houden. En Cera ook trouwens.



Het was nog vroeg (voor Vroege Vogels) en het was stil in de straten en op het water. En dus durfde de Boez erg dicht bij het water te komen. Net te ver voorover Boez! De kade is hier erg hoog, en al hangt hier een reddingstouw van "Kat uit de Gracht", we zien je toch liever niet in de gracht vallen! Gelukkig was de Boez erg voorzichtig en dus was mevrouw Katblad niet echt bang voor een plons van onze jongste verslaggever....



Hee! Daar gebeurde wat! De fotograaf zag het niet, maar de Boez wel want hij zat opeens rechtop in een schrikhouding. Ja, goed dat hij op zijn hoede was want je weet maar nooit. En kom nu maar bij dat water vandaan Boez! Gaan we fijn verder wandelen. Nee?




Nee, want Cera liep over het randje van de kade dus wilde de Boez dat ook doen. Nou, dan maar de twee haarfabrieken achterna gaan met de camera. Mevrouw Katblad was nog even bang dat Boez in een bootje zou springen, dat nog leuk zou vinden ook, en vervolgens een verzoek zou indienen om een opleiding voor scheepskat te mogen volgen! Maar zover kwam het gelukkig niet. Zo zie je maar, nooit te ver vooruit denken, mevrouw Katblad! En geen zorgen voor morgen.

Cera wilde de gracht nog even vanaf een hoger niveau bekijken en sprong op een wielhuis. Ja, zo kon zij een heel eind over het water kijken, al was het tegen de zon in. Maar hoorden wij niet een bootje aan komen? Tuftuftuf?

Jawel, en het bootje kwam best snel naderbij en het tuffen klonk steeds luider!

Dat beviel de Boez niet.

Dus was het wegwezen en rennen voor je leven. Wel, dacht mevrouw Katblad, laat de Boez maar lekker bang blijven voor bootjes, dan zal hij ook niet zo gauw zelfstandig over de kade gaan wandelen. Want het blijft toch een beetje eng, zo dichtbij dat Gevaarlijke Water, en de Boez, hoewel erg lief, is nu eenmaal niet het grootste licht onder de haarfabrieken. Nou vooruit, heel erg lief dan...., erg bijzonder lief dus. Enzovoorts. Maar geen licht dus.

Geen reactie.

Ha die Bobo!
.............
Lang niet gezien! Gaat alles goed met je?
...................
Geen zin om te praten?
...................



Ah, je hebt het druk met Cera in de gaten houden, heh?
.................
Heb je snode plannen, Bobo?
.................
Nee, Bobo reageerde dus niet en we konden geen contact met haar maken. Jammer, maar zo gaan die dingen soms. Als ze geen zin hebben, krijg je er geen woord uit! Bovendien moest Bobo de Boez en Cera in de gaten houden en misschien was Bobo nog niet helemaal wakker? Het was namelijk nog heel vroeg in de morgen..... Wel, volgende keer beter, heh?

Betere positie.

Ach, wat zat mevrouw Troy weer lief naar de vogeltjes in de boom te kijken. Tenminste, dat dachten wij. En we keken met haar mee omhoog, nieuwsgierig naar de soort en het aantal. Doch, geen vogeltjes in de boom! Misschien hadden die er wel gezeten, maar nu toch echt niet meer! Want wat was het geval?



Een bijzonder soort boomklevertje in de vorm van een haarfabriek. En zonder vleugeltjes dus. Nou Os, dat heb je knap gedaan. Had je er al over nagedacht hoe je weer naar beneden komt? En wat heeft je er toe bewogen om in die boom te klimmen? Bestudering van de luizen zeker? (U ziet duidelijk de witte coconnetjes van de gigantisch veel dopluizen bij ons in de Lindebomen. We zijn niet blij met deze luis want het regent de hele dag "plak" op de straat, op onze fietsen, wielhuizen, buitentafel etc. En nog erger: de luizen dalen ook neer op onze planten! Daar ben je dus mooi klaar mee...... Maar dat terzijde.)




Wel Os, weet je al hoe je weer naar beneden komt? Nee, wij gaan niet de brandweer bellen en ook niet op een wiebelende ladder staan. Niet nodig, zeg je?




Nee, niet nodig. Oscar weet uitstekend dat hij zich gewoon uit de boom moet laten zakken, met zijn staart naar beneden dus. Daar kan de Boez nog wat van leren heh? Ja Os, je bent een knappe jongen. Goed dat je mensen je nageltjes niet knippen ondanks dat je de bank vernielt, anders was je nu al naar beneden gedonderd. Ja, je hebt nog een aardig eindje te gaan, maar je gaat het redden, dat zien wij zo!

En jawel, Oscar kwam veilig beneden, helemaal zonder problemen. Ach, de Os heeft vele talenten, daar zijn we zo langzamerhand wel achter. Misschien moeten wij hem promoveren. Nu is hij nog leerling-verslaggever bij het Katblad, maar eigenlijk verdient hij een betere positie. Maar welke? Denkt u met ons mee?

Serieuze zaak.

Japekoppie:

Verkennen is een serieuze zaak. Ja, daarom heb ik er liever geen pottenkijkers bij heh? Wel, een paar foto's kan wel, maar als u maar niet in de weg gaat lopen, en zeker niet voor mijn poten. U wilt uitleg over wat ik hier doe? Wel, ik besnuffel deze bos varens om te kunnen bepalen wie hier allemaal zijn langsgekomen. Ja, en dan bepaal ik tegelijkertijd of het bewoners van hier zijn geweest of passanten. Waarom ik dat wil weten? Nou, dat lijkt me nogal simpel: zo weet ik dus wie ik tegen kan komen, of er nieuwe bijgekomen zijn en of er zijn verdwenen. Haarfabrieken inderdaad. En daar het hier niet mijn territorium is, kan ik tegelijkertijd vaststellen of ik misschien gevaar loop. U snapt het een beetje? Fijn. Dan gaan ik nu verder met mijn verkenningsrondje.






Ik loop meestal dicht langs de muren, ja. Dat is omdat je dan altijd tenminste van 1 kant geen gevaar hoeft te verwachten. Een soort pleinvrees zegt u? Nee, ik weet niet wat u daar mee bedoeld. Maar in elk geval moet een verkenner op vreemd gebied altijd langs de muur lopen, anders is hij te kwetsbaar. En nu ben ik uw bemoeienis helemaal zat.




Nee, ik ben niet chagrijnig, alleen maar bezig met serieuze zaken waarbij ik geen pottenkijkers kan gebruiken. Leuk dat u even een stukje met mij meeliep, maar nu ga ik liever alleen verder. Fijn dat u mij begrijpt. Ja, u ziet mij straks wel weer op de redactie verschijnen, met of zonder nieuws. Mijn meeste rondes zijn erg saai, en als ik iets belangrijks vind, zal ik u daarover inlichten. Nee, reken maar nergens op. Ja, het is een gewone, rustige dag. Jammer voor u, fijn voor mij inderdaad. Wel mevrouw Katblad, hier scheiden dus onze wegen. En ja, ik ben op tijd voor het eten thuis. Was ik ooit eens te laat? Nou dan!

Dat ging maar net goed.

Oscar:
Nee, ik lig inderdaad niet zo gemakkelijk. Mijn buik ja, die zakt een beetje door. Ja, daardoor hang ik min of meer aan mijn voorpoten, dat klopt.



Waarom ik hier lig? Wel, ik heb niks anders te doen. Nee, de Boez is niet in de buurt, want die moest zo nodig het dak op. Hij ging onder het poortje door, ja. Nee, ik kon hem niet volgen en u weet best wel waarom dat niet ging. Buik ja. Erg kinderachtig dat hij persé het dak op wilde, terwijl hij weet dat ik niet mee kan met hem. En nou zit ik hier helemaal alleen eenzaam te wezen en blijf hier tot hij terugkomt. Wacht effe, ik geloof dat ik nu doorzak....



Zo, dat ging maar net goed heh? Misschien maar beter dat ik naar beneden kom. Oef, nee het valt niet mee om een beetje veilig beneden te komen. Ziet u hoe deze pergola staat te zwaaien?
Mogen ze wel gauw wat aan doen inderdaad, voor de boel instort.



Ik ben bijna beneden en dan praten we wel verder, goed? Ja, even concentreren nu, en goed kijken waar ik mijn poten zet. De klimop is stevig genoeg, dus daar zal het niet aan liggen, nee.
Gaat u even opzij met die camera? Ja, zo gaat het goed.

Superslank!

Igor:
Goeiemorgen mevrouw Katblad, bent u daar weer? Ja, ik ken u best nog. Het is zeker weer etenstijd? Ja, ik heb best wel trek.



Maar u mag mij ook best aaien hoor! Ja, doet u maar even. Voelt u het? Dat ik ben afgevallen? Ja, ik zit nu lekker ruim in mijn vel heh? Dat komt doordat ik zoveel aan gymnastiek doe. Dag en nacht ja. Wel, ik heb natuurlijk een schitterende boom tot mijn beschikking, en daar klim ik dus regelmatig in en uit. Ja, zo vliegen de onsjes er wel af. Verder eet ik natuurlijk ook erg gezond en matig. Ja, een matige haarfabriek is zijn portie gourmet wel waard, toch? Zullen we dan maar gaan? Wel, naar de keuken natuurlijk!



Njammie. Heerlijk ja. Komt Iwan niet eten? Mag ik zijn portie dan? Nee?
Ja, ik vond het ook fijn u weer eens te zien. Sta ik goed op de foto? Dat iedereen kan zien hoe slank ik ben geworden? Dan is het goed. Ja, dat mag u allemaal in uw Katblad zetten. Graag vandaag nog ja.

Ik hoef niks...

Iwan:

Erg fijn dat u ons eten komt geven, maar ik hoef niks. Nee, geen trek dus. Ja, gisteravond was ik op pad, dat klopt. U stond voor niks met mijn voerbakje klaar? Wel, dat was dan uw probleem. Ja, ik zag dat u mijn bakje tenslotte toch maar heeft neergezet, met gourmet inderdaad, maar toen ik later thuiskwam was het natuurlijk leeg heh? U had geen zin om nog wat langer op mij te wachten? Nou, dat is fraai. En nu hoef ik dus niet, nee. Misschien als u straks weer bent opgehoepeld ja, dat zou zomaar kunnen. Zet u mijn bakje dus maar neer, dan zie ik wel. Komt u nog terug vandaag? Oh, mijn mensen komen weer thuis dus. Misschien wacht ik dan wel met eten tot zij er weer zijn. Nee, dat is niet persoonlijk tegen u bedoeld. Al is het natuurlijk wel zo dat ik u liever op straat tegenkom dan hier binnen. Nee, dat kan ik niet uitleggen. Ja, een aai wil ik wel. Twee of drie aaien mag ook ja. Dank u wel. Tot ziens maar weer, mevrouw Katblad. Doet u de deur goed achter u dicht?

Bel pest iedereen.

Jazeker, Bel was al bij de redactie langsgeweest om mevrouw Troy nerveus te maken en Japekop uit te schelden, en toe hij daarmee klaar was ging hij een eindje verderop om Lima het leven zuur te maken. Bel maakte daarbij jodelende klanken, kent u dat? Zo van achter uit de keel en dan met de tong heen en weer. Tenminste, op die manier zouden wij mensen dat na kunnen doen. Probeer het maar eens! Nee, alleen als u helemaal alleen bent en de ramen dicht zijn, want u staat natuurlijk wel voor gek als u dat doet.

Wel, Lima liet zich door het geluid van Bel wegjagen en kroop onder zijn bankje tussen de plantenpotten. Bel ging naar huis. Blijkbaar zat zijn pestuurtje er weer op, of misschien had hij ondertussen wel honger gekregen. En zo werd het dan weer rustig in de katbladstraat....

Nog een paar weekjes.....

Terwijl mevrouw Katblad even op de sofa wat zat te mediteren, kwam er opeens een haarfabriek binnen om met een muisje te komen spelen. Alleen, mevrouw K. herkende deze kattenpootjes niet direct...



Toen zij beter keek, zag zij dat het Charli was. Charl was weer eens gevlucht voor het bouwlawaai in zijn huis, had al een paar uur bij ons boven liggen slapen en was niet van plan om naar huis terug te keren.
Wij geven hem daarin natuurlijk groot gelijk, maar feit is dat Japekoppie het niet goed kan hebben dat zijn oudste broer naar zijn ouderlijk huis is teruggekeerd. Terwijl Charl dus rond de voerbakjes van onze eigen haarfabrieken sproeit, vindt Japekop het nodig om middels plasjes op de deurmat aan te geven dat hij liever niet heeft dat Charl bij ons binnenkomt. Immers, pas anderhalf jaar geleden woonde Japekop nog rustig alleen met zijn moeder, toen kwam de Boez opeens zijn harmonie verstoren, vervolgens trok zijn ex-verloofde een paar maanden geleden bij ons in en nu dan dus die bezoeken van zijn broer.
Maar goed, mevrouw Katblad heeft medelijden met Charli en snapt dat hij zijn huis ontvlucht. Nog even doorbijten Japekop en Charli, over een paar weekjes is het buurhuis helemaal af en gaan de bouwvakkers weg. Tenminste, laten we het hopen!

Slechte munt.

Gisteren zagen wij Oscar bezig in de Kruidentuin; hij was aan het klooien en zooien. Tenminste, zo leek het. Want wat hij nu precies tussen de planten op bovenstaande foto deed, werd ons niet duidelijk. Er waren geen vlinders of bijen en hommels te bespeuren, wij namen geen andere haarfabrieken waar, en verder zagen wij ook niets bijzonders. Vandaar dus dat we het op klooien en zooien houden.
Toen hij daarmee klaar was, ging hij naar het centrum van de tuin waar alle nieuwe, kleine kruidenplantjes staan.



Daar ging hij er gewoon bij liggen. Op zich natuurlijk helemaal niets bijzonders, maar hij plette dus wel een paar muntplantjes! Niet dat wij dat nou zo ontzettend erg vonden, want deze plantjes zijn niet van de beste soort. Deze munt heeft namelijk donkere steeltjes en smaakt erg scherp. Wij probeerden met deze variëteit eens een kopje thee te zetten, maar het resultaat viel dus bitter tegen. Dat neemt echter niet weg dat Os zomaar met zijn dikke lijf bovenop de kruidenplantjes mag gaan liggen, want het is eigenlijk wel de bedoeling dat de kruidenplantjes (hoe slecht van smaak ook) gaan groeien, zodat de tuin weer op een echte tuin gaat lijken! Maar dat is de persoonlijke mening van de fotograaf (en mevrouw Katblad niet te vergeten). Gelukkig begreep de Os onze vermaning en zocht zijn vertier elders.



Het kan zijn dat Os zich diep beledigd voelde, want hij verdween tussen de sprieten en kwam niet meer tevoorschijn, hoe wij hem ook toeriepen en smeekten zijn snuit te laten zien. Maar nee dus. Teleurgesteld keerden wij huiswaarts.

Thas pest iedereen....

Thassos kwam de Kruidentuin binnen en viel direct Mini (die ruzie zocht met Cera) aan. Mini vluchtte eerst tussen de varens, maar Thas achtervolgde haar en dus rende de kleine Ka voor haar leven totdat ze onder een dichte lavendelstruik kon kruipen. Ja, die bood voldoende beschutting. Nee, daar kon Thas niet meer bij haar komen. We dachten eerst dat Thas de fotograaf wilde begroeten maar dat was niet zo. Mini was hem ontglipt dus moest hij op zoek naar een volgend slachtoffer.



Oscar zat in het midden van de Kruidentuin een beetje debiel om zich heen te kijken, zich van geen gevaar bewust en dus een goed slachtoffer voor Thassos. Ja hoor, Thas sprong op de paaltjes en stormde op de arme Os af.



Gelukkig had Os op het laatste moment door dat Thas weinig goeds in de zin had, en zette het op een lopen. Hij sprong uit het midden van de Kruidentuin en dook tussen de stekelige bladeren van Kaija's boom. Os was daar veilig, en Thas keek op zijn neus. Dan maar op zoek naar een volgend doelwit?



Ja hoor, al snel had hij Cera gevonden. En Cera had geen kans. Ze had dat zelf heel goed in de gaten, deed een stap naar voren en begon flink tegen Thas te blazen. Niet dat Thas zich daar wat van aantrok natuurlijk! Grommend kwam hij naderbij terwijl Cera in elkaar kroop. En net op het moment dat Thas wilde toeslaan, greep mevrouw Katblad in. Ja, we weten dat dat eigenlijk niet mag, ingrijpen. Maar om de een of andere reden voelt mevrouw K. zich extra verantwoordelijk voor Cera, en voor ze het wist stond ze keihard naar Thassos te blazen. Thas wist natuurlijk niet wat hem overkwam en schrok zich het apezuur. Ja, deze gemene kat was te groot voor hem. Hij stoof de Kruidentuin uit en verdween in de Parallelstraat. Zo, opgeruimd staat netjes, zei mevrouw K. tegen de andere haarfabrieken. Maar deze waren ook een tikje van streek door de onverwachte actie van mevrouw K. Het duurde daarom nog een paar minuten voor er weer onbezorgd verder gesnuffeld werd tussen het groen. En toen kwam de Boez ook tevoorschijn. Ja, want hij had zich al die tijd verscholen gehouden in de struiken! Zo komt het dat hij verder ook niet voorkomt in dit nieuwsbericht. Wel, mevrouw Katblad had genoeg emoties te verwerken gekregen en besloot terug te keren naar de redactie. De haarfabrieken volgden haar, maar dat is niet zo abnormaal.
nb: Mini bleek verdwenen; zij had de tuin blijkbaar al op een eerder tijdstip verlaten....

Mini pest Cera.

Mini links, Cera rechts.

Cera zat lekker tussen de plantjes te snuffelen en vermaakte zich uitstekend. Nee, er was geen vuiltje aan de lucht. Totdat Mini arriveerde. Ja, de kleine Ka had er helemaal zin in: ze zou Cera wel eens even lekker dwars gaan zitten, ongeacht of Cera dat nu leuk zou vinden of niet. En Cera vond dat toevallig niet leuk.



Dus Cera nam de poten en verdween tussen de Nepeta, iets verderop. Natuurlijk was het daarmee voor Mini niet afgelopen. Nee, Mini volgde Cera eerst alleen met haar ogen, en later met haar hele (dunne) tijgerlijfje.



Toen Mini dichtbij genoeg was, uitte ze een aantal bedreigingen. Cera kroop in elkaar en snoof de geur van de Nepeta op. Dat vonden wij erg verstandig van haar want je moet natuurlijk in alle omstandigheden zo rustig mogelijk blijven. Wat er verder gebeurde? Wel, Mini ging nog een poosje door met om Cera heen te springen en op te jagen. Er werd daarbij niet gemept, dus dat viel dan nog mee. Maar dat was nog niet het einde van het verhaal. Net toen Mini bovenop Cera wilde duiken, trok iemand anders de aandacht. Maar daar leest u later meer over.

Lekker harken.

Os was mee naar de Kruidentuin. Het centrum van de tuin wordt door de plantsoenendienst langzaam opgevuld met allerlei nieuwe kruiden. Kleine plantjes, dat wel, want het mag natuurlijk niet teveel kosten allemaal. Dus de haarfabrieken lopen er (helaas) lekker overheen en doorheen. Op bovenstaande foto ziet u hoe Oscar probeert de aarde tussen de plantjes in te harken. Nee, dat deed hij niet zo goed.



Os was hard aan het werk en sloeg bijna geen plekje over. En omdat door al die noeste arbeid zijn darmpjes gingen opspelen, groef hij een gat en deed daar een hoopje in. Nee, gelukkig niet tussen de kruiden maar vlakbij de boom in het midden. Ach, sommige dingen hou je toch niet tegen, heh? Tja....

Mini pest Vlinder.

Toen wij de Kruidentuin naderden, hoorden we al luid gekibbel en gegrauw. We zagen Mini voor de neus van Vlinder zitten, en de kleine Ka deed heel veel moeite om Vlinder te raken. Doch toen we de Kruidentuin betraden en Mini ons zag, sprong ze van de paaltjes af en verdween in het struikgewas. Zeker een slecht geweten, heh?



Nou, in elk geval was Vlinder van haar belaagster af. We hadden verwacht dat Vlinder nu zou opspringen en verdwijnen (want zij houdt niet zo van vreemde mensen in haar nabijheid), maar ze bleef rustig zitten. Misschien besloot ze wel dat de aanwezigheid van de fotograaf minder gevaarlijk was dan het passeren van de plek waar Mini verscholen lag? Wij wilden haar niet van streek brengen en liepen met een zo groot mogelijke boog om Vlinder heen.



Maar natuurlijk maakten wij wel snel even wat foto's van deze prachtig gekleurde poezenmeid! Het komt namelijk niet zo vaak voor dat wij haar zo vlak voor onze lens hebben.



Vlinder wachtte inderdaad tot wij een flink eindje verderop waren, en vertrok toen met een noodgang naar de Parallelstraat.



En Mini liet Vlinder gaan. Ja, want zij werd opeens in beslag genomen door haar nieuwsgierigheid; wij hadden namelijk een stel reporters bij ons! En natuurlijk wilde ze die heel graag bespieden, dat spreekt voor zich. Want: nieuwe mogelijkheden en nieuwe kansen! En Mini laat zich die niet afnemen. Oh nee.

De enige, echte grastester.

Harremans:
Het wordt tijd dat iedereen het eens in zijn oren knoopt dat dit mijn gras is. En als er zo nodig sprieten getest moeten worden, doe ik dat toevallig zelf wel. Ja, ook omdat ik de beste tester ben die er rondloopt. U herinnert zich mijn stoelentest vast nog wel! Nee, de uitslag van die test heb ik nog niet gereed, maar dat komt heus nog wel een keer. En weet u ook nog dat ik wielhuisbanden heb getest? Wel, dat was een knappe prestatie van mij, niet? Daarom dus. Nee, ik kan het niet langer toestaan dat die reporters van u de boel hier komen verzieken. Aan mijn gras zitten te trekken en bijten dus. Ja, ik blijf hier net zolang zitten tot ze beseffen dat ze van mijn gras moeten afblijven. Het moet nu voor eens en voor altijd maar eens duidelijk worden.


Daar heb je de eerste grasvreter al. Oscar inderdaad. Opdonderen jij! Ga maar gras kauwen in je eigen straat. Wegwezen!



Zo; dat was nummer 1. Hij is duidelijk bang voor me en zo moet het ook. Nee, die komt vast niet meer terug.

Kijk, daar heb je nummer 2. Ja, dat is de brutaalste van allemaal. Boez inderdaad. Voor hem moet ik een extra boze blik opzetten, anders blijft het mormel gewoon zijn gang gaan. Zeg, stuk ellende! Ga terug naar je eiland! Je moeder pesten of weet ik veel! Moeven ja! Anders bijt ik in je staart!

Nou. Die heeft me ook begrepen. Nee, hij kijkt niet blij maar dat is zijn zaak. Geef ik niks om, nee. En nou maar weer wachten op de volgende.

Ah, daar komt wijffie Cera. Die heb ik in een mum weggekeken, let maar op. Ja, want ze siddert voor me. Terecht natuurlijk.

Ja hoor, ze weet niet hoe snel ze moet wegwezen.

Nou, komen er nog meer of heeft u geen meer bij u? Haarfabrieken dus ja? Nee? Wel, dan kunt u dus ook beter gaan. Uw reporters achterna inderdaad. Want waarschijnlijk zitten ze nu met zijn allen bij u op de stoep te janken. U denkt van niet?