mededeling

Mens Dennis deelde ons zojuist mede dat zijn Mio (hofkat) bezoek heeft gehad van Caja. Hij (Dennis) heeft haar herkend aan de hand van foto's die wij eerder plaatsten. Wel, wij zijn zeer verheugd te horen dat zich wellicht een romance aan het ontwikkelen is tussen Mio en Caja. Of kwam zij op haar beurt een keer zijn bakje plunderen en lopen wij te hard van stapel? Wij blijven graag op de hoogte, dus als u meer weet?

Er zijn grenzen.

Terwijl de Boez (rechts) al een poosje lekker had liggen dutten op de sofa, meende Japekop dat hij - wegens zijn hogere positie of zoiets - daar best bij kon en zelfs het recht had om de Boez enigszins in te klemmen.



Vervolgens maakte Japekop ook nog even goed duidelijk - door zich uitgebreid te gaan zitten wassen - dat hij in het totaal niet van plan was met de Boez rekening te gaan houden. De B. liet J. zijn gang gaan; hij had de boodschap dus begrepen. Maar er zijn natuurlijk grenzen.



Dus toen J. te ver naar achteren kwam en dreigde op de staart van de B. te gaan liggen, kwam de B. in opstand en probeerde J. een eindje van zich af te duwen.



Doch J. vond dat gekriebel op zijn rug wel lekker, staakte zijn wasbeurt en ging er maar eens goed voor liggen.
Echter, er gebeurde dus verder helemaal niets. Zo bleef het stel een tijdje liggen. Tot O.(scar) zich bij het kattenluik meldde en de B. wel iets beters te doen had.

Perfect plekje.

Cera:
Weer zo'n natte boel buiten heh? En nog gedonder ook, ja. Daarom ben ik maar even bij u binnen gekomen. Nee, erg nat ben ik niet want ik heb een poosje onder een wielhuis kunnen schuilen. Maar toen dat gedonder begon, vond ik het een beter idee om bij u onder te duiken. En natuurlijk vindt u dat niet erg, wel?



Ja, dit is een prima plekje. Ik kan hier vandaan goed de straat in de gaten houden omdat het lekker hoog is. En uw huiskamer dus ook, ja. Bovendien staat het voerbakje van de Boez hier ook, en dat is wel zo handig. Ja, want als het geplens en het gedonder wat langer aanhoudt en mijn verblijf hier dus ook, zou ik, wanneer ik trek mocht krijgen, een brokje kunnen nemen. Vandaar dat dit dus zo'n perfect plekje is, inderdaad. En als u nu even dit bakje bijvult, mag het van mij nog wel even blijven donderen.

Gegorgel.

Toen wij een klein rondje liepen en zodoende in de Hoftuin terecht kwamen, stond daar zomaar een blafbeest. En dan ook nog eentje van het soort dat graag op haarfabrieken jaagt. Toen het blafbeest Cera en de Boez in de gaten kreeg, begon het te trillen van opwinding. De aansteller.



De Boez zag het met zijn bekende grote ogen aan. Belachelijk vond hij het. Wist dit blafbeest dan niet dat deze Hoftuin verboden is voor blaffers?
Gelukkig zat het trillende beestje vast aan de lijn. Dat had de Boez natuurlijk allang gezien, anders zou hij daar niet zo rustig zijn blijven zitten.



Het blafbeest werd mee het huis ingetrokken maar verzette zich hevig. Daardoor stikte het bijna vanwege de knellende halsband. Gggghahgggg.

Cera keek vol afschuw toe. Wat haar betreft moest ons bezoek aan de Hoftuin onmiddellijk beëindigd worden. Immers, de vieze geluiden van het blafbeest en haar nerveuze gedrag was iets dat je liever niet meemaakt, heh? Jakkie bah! Nee, Cera had het helemaal gehad en wilde direct terug naar de Katbladstraat.

Ja, en omdat zijn vriendinnetje het meestal voor het zeggen heeft, moest Boez natuurlijk mee. Maar haast had hij niet. Dat kwam doordat hij stiekem toch wel genoot van het gegorgel van het blafbeest en het aanstellerig gedrag. Wijzelf snappen daar dus helemaal niets van en zagen de lol er dan ook niet van in....

Uit zijn voegen.

Afgelopen weekend kregen wij weer eens bezoek van Oscar. We hadden echter niet gemerkt dat hij zich toegang had verschaft tot ons huis en de Boez was blijkbaar ook niet bereid hem te verlinken, in elk geval waarschuwde hij ons niet.



Nee, de Boez zwaaide hem zelfs - op zijn manier dan - nog uit ook. Wel, in elk geval was er geen ruzie gekomen van Oscar's bezoek; de oudjes lagen boven op bed te slapen en hadden ook niks door gehad. Dat was dus een meevaller.



Dit was dus geen meevaller. Oscar had kans gezien om twee voerbakjes leeg te vreten, had daarbij eveneens kans gezien het blad te verschuiven en de paar brokjes die hij liever niet at (verkeerde smaak?), naast de bakjes te dumpen. De viespeuk.
Nog even en Oscar kan niet meer door ons kattenluik. Omdat hij dan uit zijn voegen is gegroeid, inderdaad....

Ook geen kandidaat!?

Zwarte Gijs:
Zo mevrouw Katblad, weer een rondje aan het maken? Camera bij u? Nee, ik ga geen kunstjes voor u doen. En ook niet voor u po(e)seren, nee. Omdat ik hier net zo lekker lig en genoeg aan mijn kop heb. Nee, geen zorgen, enkel overpeinzingen. Wel, bijvoorbeeld over de opvolging van Storm.



Nee, geen haar in mijn vacht die eraan denkt de rol van Storm over te nemen. Ik heb zo mijn eigen rol hier in de straat en zou die graag houden. Omdat ik daar best tevreden mee ben, ja.
Hebt u Storm trouwens de laatste dagen nog gezien? Ik ook niet, nee. Het schijnt dat hij niet meer zo uithuizig is en dat hij zich binnen vol zit te vreten. Ja, hij is zo langzamerhand aardig wat aangekomen en daarmee moet hij uitkijken. Met te dik worden, inderdaad. Wel, omdat hij van die dunne pootjes heeft heh? Ja, daar zou hij zomaar doorheen kunnen zakken. En ik neem aan dat hij straks in Groningen druk aan de slag moet, niet? Ja, eerst zo'n nieuw huis helemaal naar je eigen smaak inrichten, dan de omgeving flink markeren en verder uiteraard hinderlaagplekken gaan maken en opnieuw je reputatie vestigen. Ja, een hoop werk in het verschiet en Storm is ook niet meer een van de jongsten, heh? Daarom dus. Maar ik vermoed dat hij zich geestelijk aan het voorbereiden is op de verhuizing. Er zal wel druk gerommeld worden door zijn mensen in zijn huis en dan moet je ervoor zorgen dat je erbij blijft. Voordat ze zomaar zijn vertrokken met de verhuiswagen en jij daar in een leeg huis zit, inderdaad. De boel in de gaten houden dus, ja. Vandaar dat hij meer binnen zit dan buiten loopt. Dat maakt dat het hier op straat relatief vredig is. Geen vechtpartijen meer geweest de laatste tijd, nee. Wel wat pesterijtjes hier en daar, maar dat is niks bijzonders. Bel de Franskat ja. Heeft u nog iets over hem gehoord? Hij wil toch de nieuwe Schrik van de Buurt worden? Oh, hij zegt dat hij geen kandidaat is? Wel, ik heb andere dingen gehoord. Geruchten ja, dat klopt, maar waar rook is, is vuur. Hij schijnt namelijk wel voorgedragen te zijn, alleen is het niet bekend door wie. En ik vermoed ook dat hij zich stiekem toch in het geheim aan het voorbereiden is. Nee, zeker weten doe ik het niet, nee. Wel, we moeten het maar afwachten. De tijd zal het leren, ja. Weet u toevallig of er nog andere kandidaten zijn? Nee, zelf kan ik niemand bedenken. En ik ben dus, zeker weten, ook geen kandidaat. Heeft u dat goed genoteerd?

We lossen het wel op.

Cera:
Nee, het weer is niet al te best, maar met een beetje geluk kan ik u toch iets leuks laten zien, mevrouw Katblad. Dus als u even met mij meeloopt naar het Zooiplein? Wel uw camera meenemen, anders heeft het geen zin. Volgt u mij? Dan is het goed.



Wel, dit bedoelde ik dus. Ziet u het? Twee Cera's, heh? Ja, die zwarte op de muur is natuurlijk niet zo knap en lief als ik, maar ze doet wel net als ik. Alleen als de zon schijnt, dat klopt. Dat is
inderdaad wel een minpuntje. Maar misschien is het een idee: als ik straks ben verhuisd, kunt u, als de zon tenminste schijnt, wellicht deze Cera even gaan aaien?
Ach, natuurlijk. U kunt er niet bij vanwege het hek. Wat is dat nu dom van mij. Nee, dan gaat het inderdaad over....



Ja, veel te hoog dat hek. Wat jammer nu toch. Dan moeten we wat anders gaan verzinnen. Ja, we komen er wel uit en we lossen het wel op. Zie ik u morgenochtend weer? Ja, dan kom ik graag langs om de voerbakjes te controleren op restjes. Ja, doodzonde inderdaad als dat kostelijke voer staat op te drogen. Is zeven uur een goede tijd voor u?

Weet je wel wat dat kost?

Tokkie Troy:
Ik zag toch net duidelijk een ander wijf met haar kop in de waterbak. Ja, ze keek me met haar brutale bek aan, recht in mijn snufferd. Kon zomaar mijn zuster zijn, want ze leek dus erg op mij. En net toen ik mijn tong uitstak om wat water te lebberen, deed zij dat ook. En nou ben ik haar dus effe kwijt, dus ze zal er wel vandoor zijn, dat wijf.



Maar waar het nu om gaat, is dat ik het water hier zit te testen. Ja, op frissigheid, versheid, smaak en wat dies meer zij. En ik kan u meedelen dat dit water dus wel door mij goedgekeurd gaat worden. In elk geval is het beter dan het water dat ons wordt aangeboden binnen, in het redactiekantoor. Betere temperatuur, betere smaak, enzovoort dus. Rechtstreeks uit de hemel, zal ik maar zeggen, een vleugje maneschijn erin, een vleugje zon, de wind er overheen en ook het aroma van de herfst. Erg lekker inderdaad. Het bevalt me dus wel, inderdaad.



Maar die planten hier, nee. Dat deugt dus echt niet. Wist ik al toen mijn mens ze hier neerzette. Ik dacht toen al: dat wordt niks. Te nat, te koud, een kwestie van tijd. Ja, ik zie reeds vele afstervende bloemen. Die zou ze moeten weghalen maar dat doet ze niet. Geen gezicht nee, en je kan er donder op zeggen dat het dan snel gebeurd is met zo'n plantje. Het rot gewoon weg waar je bij staat, en dat kun je ruiken ook. Ze zei nog, toen ze die dingen pas had gekocht en ik mijn neus erin stak: "Weet je wel wat dat kost, zo'n prachtige cyclaam?" Omdat ze bang was dat ik de bloemen eruit zou slopen dus, ja. Terwijl ik dat helemaal niet van plan was. En nu laat ze ze gewoon verrotten. Zogenaamd geen tijd om ze te verzorgen.
Mensen snappen dus helemaal niks van de natuur. En geven er ook niks om, dus. Nee, dan ik. Ik hou de boel hier in de gaten en lik de bladeren af als er teveel water op zit. Vindt ze gek en zegt ze wat van. Nee, ik zal haar nooit helemaal snappen, mijn mens. Maar misschien is dat maar goed ook. Ze denkt teveel. Zit teveel in haar hoofd. En daar heb ik gelukkig geen last van. Daarom denk ik dat ik beter af ben. Al snap ik toch niet wat die kat net in mijn waterbak deed. Maar ach, aan de andere kant ben ik dat zo meteen weer vergeten. Dat is het voordeel van katzijn. Het is maar dat u dat weet.....

Nieuwe katbladfoto's!

Jaha, weer nieuwe foto's in de puzzels op onze website: simplesite! Klik op de link in de rechterkolom!

Ontslagbrief.

Geachte mevrouw Katblad,

Hierbij moet ik u helaas meedelen dat ik mijn ontslag moet nemen als uw topmodel. Het is niet zo dat ik dat wil, maar ik zal wel moeten. Ja, ik ga namelijk in januari verhuizen naar een andere buurt in Leiden. En dat is te ver lopen om nog langer uw model te kunnen blijven.
Ik schrijf u dit nu alvast omdat u dan de tijd heeft om op zoek te gaan naar een nieuw model. En om dat model op te leiden dus. En ook omdat wij dan nog genoeg tijd hebben om afscheid te nemen van elkaar. Ja, ik hoop dat u in de ons resterende 2 maandjes nog heel veel foto's van mij gaat maken. En dat ik nog maar veel brokjes bij u mag eten en vooral vaak met de Boez kan spelen. Want dat vind ik het ergste van alles, dat ik afscheid moet gaan nemen van de Boez dus. Want die zal ik, denk ik, nooit meer terugzien als ik verhuisd ben. En hij mij dus ook niet. Ja, dat is erg verdrietig voor ons allebei. Wel fijn dat hij Oscar nog heeft. En misschien krijg ik zelf ook wel een nieuw vriendje in mijn nieuwe huis; daar hebben mijn mensen al over gepraat.
Wel mevrouw Katblad, ik kom later op de dag vast nog wel even bij u langs. En dan gaan we gewoon even lekker knuffelen. Ja, laten we dat maar afspreken. Tot straks dus.

Uw Model,
Cera.

Ik heb het zelf gehoord!

Boez:
Er zit iets op de keukenkoepel. Ja, want ik heb het zelf gehoord. Hoorde u het niet dan? Een plof ja. Een duidelijke plof nog wel.
Nee, ik zie niets maar dat betekent niet dat er niets is. Want ik heb het wel degelijk gehoord, en u toch ook?



Nou dan! Er moet dus iemand zitten. Of tenminste voorbij zijn gekomen. Nee, Japekop was het niet want dan zou je hem moeten zien. Die gaat altijd op de koepel zitten en dan zie je van hieruit een vlek. Zijn achterste ja. Maar nu zie ik geen vlek. Nee, ik zie helemaal niks dus. En toch moet er wat zijn. Of geweest. Omdat ik het zelf gehoord heb, inderdaad. Ja, je weet maar nooit of het niet terugkomt, en daarom blijf ik kijken. Want in dat geval heb ik het straks dan toch nog gezien. Of niet nee, dat kan ook....

Uit logeren.

Toen wij door de parallelstraat liepen, zagen wij een deur opengaan en er werd een poezenmandje op straat gezet. Wij concludeerden al direct dat dit Mini moest wezen. Waar ging Mini naar toe? Toch geen verhuizing, wel?



Nee hoor, Mini gaat gewoon een paar daagjes uit logeren. En nog wel op de Utrechtse Heuvelrug ook! Gelukkig kent ze daar de weg, dus wij hoeven ons niet ongerust te maken.
Mini zag er niet echt gelukkig uit in het reismandje, maar wij konden haar vertellen dat de reis niet zo lang zou duren; dat weten wij namelijk uit ervaring. En verder wensten wij haar heel veel plezier! Nadat wij uitgekiekt waren, werd de mand met Mini van de straat getild. Want zij ging natuurlijk wel onder begeleiding van haar mens, maar dat spreekt vanzelf...

Geen kandidaat...!?

Bel de Franskat:
U stoort mij. Ja, want ik zat mijn vacht net te verzorgen en ik kan daar beslist niet mee verder gaan als u zo vlak voor mijn neus staat. Omdat u mij erg nerveus maakt inderdaad.



Wat zegt u? Dat ik aan het trainen zou zijn voor de opvolging van Storm? Nee, dan vergist u zich. Ik heb mij namelijk niet kandidaat gesteld voor die positie en bovendien heb ik helemaal geen trek in die functie. Waarom ik dan midden in de nacht trainingrondjes loop? Wel, dat heeft niets met die vacature te maken, dat kan ik u verzekeren. Ja, ik erger me behoorlijk aan al die vragen en speculaties van u.



Maar het streelt mijn ego wel dat u mij geschikt vindt als "schrik van de buurt". Ja, natuurlijk beschik ik over alle kwaliteiten die voor zo'n functie nodig zijn. Ik ben inderdaad een grote pestkop, voor bijna niemand bang en mep er graag op los. Ja, jong of oud, dat maakt me niets uit. Bovendien ben ik meertalig en dat is ook een groot voordeel. Nee, reizen is voor mij ook geen probleem al zie ik niet in wat dat voor voordelen heeft. U zegt dat ik nog wel wat moet doen aan mijn schuwheid? En waarom dan wel? Volgens mij is er niks mis mee om mensen uit de weg te gaan. Misschien wat lastig voor u, als journalist van het Katblad, maar voor de opvolging van Storm is dat wellicht zelfs een voordeel. Het lijkt er inderdaad op dat ik zo ongeveer alles in huis heb voor die positie ja.
Maar nogmaals, ik heb mij niet kandidaat gesteld. En daar wilde ik het graag bij laten.

Niet zo slim....

Oscar:
Heeeeee, mevrouw Katblad!
Ja, ik zit hier weer. Nee, ik weet weer niet hoe ik hier vanaf moet komen. Weet u nog hoe het ging, de vorige keer? Wat ik toen precies gedaan heb om beneden te komen? Wat bedoelt u met "achterom"?



Nee, ik kan me daar helemaal niets van herinneren! U zult het me nog een keer moeten uitleggen, vrees ik.
Wat bedoelt u met: "Je bent toch niet zo slim als ik dacht?" Is dat goed of is dat niet goed?
Wel, het doet er ook niet toe. Ik begrijp in elk geval wel dat u niet van plan bent mij hier weg te halen en dat valt me alweer van u tegen.
Ik ben toch het beste vriendje van uw Boez? Zit hij niet op mij te wachten dan? Ja, we zouden namelijk samen gaan spelen, maar dat gaat niet als ik hier vast zit heh?



U lacht mij uit? Ik sta er weer gekleurd op, zegt u?

En ik ben zo net een schilderijtje?

Ik merk al dat u niet van plan bent om iets te ondernemen. En laat mij dus helemaal aan mijn lot over. Wel, u heeft een hoop goed te maken als ik eenmaal weer beneden ben. Ik denk aan iets lekkers inderdaad, en niet aan die vieze seniorenbrokken van u. Dus als u toch zo naar de winkel gaat, denk dan vooral aan mij als u langs het kattenvoer komt, en dat u mij heeft laten stikken op dit dak. Tot later dan maar?

Dikke vacht!

Wij gingen op bezoek bij Igor. Het was namelijk zo dat zijn pleegmoe Wilma in de stad was en zij wilde graag de twee heidepoesjes zien die in Leiden hun mandje vonden. En wij mochten met haar mee naar de kleine Igor. Hoewel, klein? Nou, zo klein is hij dus niet meer! En hij gaat steeds meer op een knuffelbeer lijken! Wilma was helemaal gelukkig toen ze Igor weer even mocht vasthouden en aaien. En Igor had daar totaal geen bezwaar tegen en liet haar lekker haar gang gaan.



Ja, dat mens met die flits gaat zo weer weg, Igor! We wilden alleen je mooie blauwe ogen even vastleggen!

Zwijmel, zwijmel! Wij weten niet zeker of Igor zijn pleegma nog herkende, maar in elk geval had hij het op haar schoot helemaal naar zijn zin. Maar dat kunt u met eigen ogen waarnemen (zie de foto bedoelen wij).

Het mens van Gizmo was er ook. En toen Igor aan haar sjaal rook, werd hij helemaal nerveus. Rook hij zijn kleine zusje daar? In elk geval zat er een zeer boeiend luchtje aan die sjaal! Igor kon er geen genoeg van krijgen!

Bonya keek bezorgd toe. Die mensen daar zouden toch niet haar nieuwe huisgenootje weg komen halen? Net nu ze een beetje gewend aan hem raakte!

Lotje kwam ook nog even stiekem kijken. Zoveel vreemde mensen opeens over de vloer; dat kan nooit goed wezen. Daarom bleef ze ook op de gang. Nee, ze hoefde niet op de foto maar wij konden door het glas heen toch een plaatje schieten. Lotje was snel daarna weer verdwenen.

Natuurlijk moest Igor demonstreren aan pleegma dat hij erg leuk kan spelen. En dat hij prima kan rollen ondanks zijn gevulde buikje. Nu moeten wij, voordat u gaat denken dat Igor wel heel erg dik is, wel vermelden dat hij een hele dikke vacht heeft. En dat kan de boel vertekenen, zoals u vast wel weet...

Ach, daar was Caja ook. Nee, ook zij zocht de vreemde mensen niet op maar bleef liever van een afstand en goed verstopt kijken naar wat er allemaal in die kamer aan de hand was. Al die aandacht voor Igor, daar was iets niet pluis. En zag zij goed dat hij allemaal cadeautjes had gekregen? Het moest toch niet gekker worden!

Ondertussen vermaakte Igor zich bijzonder goed. Van de ene schoot naar de andere, geknuffel en gespeel. Zo mocht elke dag wel ingevuld worden, heh Igor?

Tot slot nog een snufje van de sjaal van Gizmo. En toen ging het bezoek weer weg.

Wel Igor, tot de volgende keer maar weer. En dan zal je wel weer zijn gegroeid! Zal je je gedragen en niet weer de varen slopen of van alles onder stoelen of banken verstoppen? En doe vooral de groeten aan Iwan (want die was boven gebleven dus).