Laten we maar naar huis gaan...

De Boez:

Oom Gijs is boos heh? Ja, hij deed net heel naar tegen me. Hij zei dat ik op verboden gebied was en dat ik terug moest naar mijn eigen land. Maar dat snap ik niet want ik woon toch hier vlakbij en kwam alleen maar om te spelen! Nee, ik wou helemaal niet slechte dingen doen, alleen maar een rondje lopen en kijken of Harremans en Panda er waren want die vind ik aardig. Ja, ik vind iedereen eigenlijk wel aardig en wil met allemaal spelen maar die Rooie Gijs wil niet met mij spelen en wil ook niet dat ik hier kom en gaat dan tegen me grommen en naar mij slaan en bijten! Nee, ik snap daar helemaal niks van want ik ben toch niet vervelend of gemeen? Waarom is oom Gijs nou boos op mij? Nee, ik vind dit helemaal niet leuk! Ik wil iedereen lief vinden en dat iedereen mij lief vindt! Zit de wereld niet zo in elkaar? Moet ik nog veel leren? Moet dat echt? Ja, laten we dan maar weer naar huis gaan. Misschien is Cera daar wel of de Ozzy (Oscar - red.) want dat zijn mijn vriendjes en die zijn wel lief. Nee, oom Gijs is een nare, ouwe mopperkont en hij maakt me bang en ik wil niet bang zijn. Gaan we naar huis? Ja, dan ga ik mee. Komt Rooie Gijs niet mee? Blijft hij hier? Dan is het goed. Ja, ik ben bang voor hem dus laten we maar gauw gaan. Nee, voorlopig kom ik hier niet meer terug. Morgen misschien weer ja, als oom Gijs er niet is tenminste. Gaan we nou?

Ik vertrek.

Japekoppie:
Oh, guttegut. Zit Rooie Gijs daar weer moeilijk te doen? Ik snap daar helemaal niks van. Leven en laten leven, zeg ik maar altijd, en ik loop gewoon mijn rondjes, markeer hier en daar wat en gun verder iedereen zijn eigen stukkie grond. Nee, ik jaag nooit iemand weg, tenzij ie mijn huis dreigt binnen te komen of een van mijn huisgenoten te na komt, zeg maar. Ja, zelfs die Zoebel (de Boez - red.) verdedig ik af en toe, omdat hij nou eenmaal bij ons woont en dus, zeg maar, bij de familie hoort. Maar ik zoek de confrontatie nooit op, tenzij ze mijn leefruimte binnendringen. Ja, dan grijp ik natuurlijk in, maar dan nog doe ik dat met niet al teveel agressie maar door mijn blikken of met vervaarlijk gegrom. Meer is niet nodig inderdaad, ze begrijpen altijd wat ik bedoel en maken zich dan uit de voeten.



Ja, ik snap dat Rooie Gijs mij niet in zijn tuin wil hebben. Ikzelf vind dat ik best een rondje mag lopen in die tuin, maar als die Gijs daar problemen mee heeft, loop ik net zo goed een eindje om en verken een ander stukkie van de buurt. Nee, ik wacht wel op betere tijden en zal terugkomen op een moment dat die Rooie binnen zit of elders, en dan maak ik alsnog mijn rondje in de Hoftuin. Ach, weet u, ik maak mij liever niet druk, en heb er helemaal geen behoefte aan om die ouwe chagrijn te ontmoeten als hij weer in zo'n bui is. Nee, die partij van hem, daar heb ik helemaal niks mee; ik ben meer van "vrede op aarde" en "geef elkaar de ruimte". En alleen als het niet anders kan sta ik mijn mannetje, maar voorlopig ga ik hier maar even weg. Ja, blijft u gerust nog maar even hier, ik vertrek en zie u later wel weer. Niet te lang blijven hangen heh? Nee, want als u die ouwe teveel aandacht geeft, wordt de situatie er niet beter op. Tot zo dan maar?

Tegenstrijdige belangen.

Harremans:
Heeft u hem zien zitten in de zijtuin? Rooie Gijs ja, en hij zit me daar een flinke partij chagrijnig te wezen! Ja, mijn broer Panda en ik zijn Gijs' partijgenoten, dat klopt, maar af en toe is hij niet te pruimen. We zijn er inderdaad helemaal confuus van, en zijn maar met ons tuinwerk gestopt om te voorkomen dat we Rooie Gijs daarmee zouden storen. Zo erg is het dus ja.


Als Gijs in zo'n bui is, kun je je het beste maar laag houden en dat doen we dus maar. Nee, leuk is het niet maar er zit niets anders op. Voor je het weet heb je gedonder in de glazen en een flinke hap of kras in je achterste of op je neus, en daar zitten mijn broer en ik dus niet op te wachten. Mijn broer? Die heeft zich verstopt onder een tuinbankje; heeft u hem niet gezien?



Daar zit hij inderdaad, en nog helemaal na te trillen van Gijs' gescheld van daarnet. Nee, dat was niet speciaal tegen ons gericht maar meer tegen de wereld in zijn geheel. Omdat de wereld dus niet zou deugen, ja. Wel, in mijn opinie maakt hij zich gewoon te druk over het feit dat er af en toe eens even iemand hier langskomt, maar waarschijnlijk heeft hij ook weer last van zijn artrose en dan kan hij helemaal niets meer hebben. Ja, ergens wel sneu voor hem, maar ook vervelend voor ons want op die manier bederft hij wel de sfeer in deze tuin, heh?

Sttt. Even niks zeggen, daar gaat hij.... Met een beetje geluk gaat hij naar huis, en dan kunnen wij weer opgelucht ademhalen.

Zo, die is opgerot. Ja, ik weet dat hij onze partijleider is, maar eerlijk gezegd overweeg ik al een tijdje om uit de "Hof is Vol" te stappen. Wegens tegenstrijdige ideeën en belangen, ja. Maar goed, ik weet dus niet hoe Gijs daarop zou reageren - op mijn vertrek dus, ja - en ben eerlijk gezegd een beetje bang dat we dan helemaal geen leven meer hebben, hier in onze tuin.

Wel, ik ga maar weer eens aan de slag, nu de rust is wedergekeerd. Grassprieten verwijderen en wat onkruid uitgraven, hoe raadt u het zo.

Wat? Duiven? Vermoord? Nee, daar weet ik niets van. Ik was het in elk geval niet, daar kunt u zeker van zijn. Nog nooit een duif gezien inderdaad; ik zou niet weten watvoor vliegbeesten dat zijn. Bovendien ben ik in geen weken deze tuin uitgeweest. Ja, poot op mijn hart......

Men maakt grappen over mij.

Rooie Gijs:
Nee, ik heb mij niet verstopt maar zit hier in alle rust wat te mijmeren. Wel, over mijn toekomst als partijleider van "Hof is Vol". Ja, het schijnt dat ik niet zo populair meer ben
en daarmee mijn partij ook niet. Ja, ik heb wel degelijk duidelijke standpunten over van alles en nog wat, maar u heeft gelijk als u zegt dat mijn hoofddoel is "het weren van vreemde katten uit de Hoftuin". Dat kan inderdaad maar niet genoeg benadrukt worden, die overbevolking in dit Hof, en ik ben niet alleen van mening dat er niet meer nieuwe haarfabrieken mogen komen wonen, maar wil ook een verbod op elk verblijf - tijdelijk of niet - van vreemde katten en bovendien een passeerverbod. Ja, alsdat ze dus niet meer recht van overpad mogen hebben ook, inderdaad.


Wel, mijn partijgenoten zijn een andere mening toegedaan en laten iedereen hier maar gewoon in- en uitlopen. Ja, zelfs een Blauwe Rus. Ach, ik weet dat het een oude dame betreft en dan ook nog met frommeloortje en een scheve loop, maar dan nog: regels zijn regels. En dan is er nog dat mormel van u - die Boez ja - is dat er niet eentje uit het Gooi? Wel, daar heb je het al. Weet u hoe ver dat weg is, het Gooi? Heel andere cultuur dus. Ik bedoel maar. Nee, die Boez hoort hier ook niet maar wordt dus ook gedoogd door mijn partijgenoten. Door mij niet nee; ik ben zelfs vanochtend even bij u langsgeweest om hem dwars door uw kattenluik heen een flinke lel te verkopen. Ja, omdat hij dat verdiende. Hij komt hier namelijk veel te vaak in deze tuin en dat moet bestraft worden. Nee, ik heb geen enkele moeite met het bestraffen van vreemdelingen en heb daarom ook "Hof is Vol" opgericht, en ik heb ook geen moeite om naar de vreemdeling toe te gaan - in zijn eigen gebied ja - om op voorhand mijn mening uit te dragen, te waarschuwen voor de gevolgen, en zo te voorkomen dat betreffende vreemdeling in mijn tuin komt. Helaas ja, het helpt allemaal niet en men maakt regelmatig grappen over mij of beschimpt mij zelfs in het openbaar. Niet dat ik me daar wat van aantrek.
Maar vandaar dat ik dus even in deze zijtuin zit en probeer de boel op een rijtje te zetten. Ja, over hoe nu verder inderdaad.
Nee, ik ben er nog niet helemaal uit. Het kan in elk geval niet zo zijn dat de belangrijke taak die ik op me heb genomen, niet meer uitgevoerd zou worden. Want waar moet het dan naar toe heh? Met al die vreemdelingen dus, ja.
Wel, ik stel voor dat u nu weer gaat en mij verder laat mijmeren. In alle rust inderdaad. En neemt u alstublieft die lastpak van een Boez van u weer mee, en die Verkenner A (Japekop - red.) ook, want die heeft het te hoog in zijn bol naar mijn mening. Mijn meningen zijn erg uitgesproken, dat klopt, maar je kan in dit leven maar niet duidelijk genoeg zijn. Ik vond dit trouwens een heel vervelend gesprek, het is maar dat u het weet.

Afscheid nemen.

Storm:
Zijn ze boven met zijn allen? Ja, ik heb zelf gezien dat ze hier naar binnen zijn gegaan. En als zij allemaal binnen mogen komen, mag ik dat ook. Zijn ze nou boven of niet?



Hoezo mag ik niet binnen bij u? Vanwege mijn contactuele eigenschappen zegt u? Oh, het gebrek daaraan. Maar u weet toch dat ik erg eenzaam ben? Niemand mag mij namelijk. In de zomer is dat niet zo erg want dan zijn ze toch wel buiten en kan ik ze bespringen. Ja, daar heb ik nu eenmaal veel plezier in, dat bespringen van mijn soortgenoten en ze bang maken. Vandaar ook dat ik bekend sta als "Schrik van de Straat" of zelfs "van de Buurt" (SvdB - red.) Ja, dat is een prachtige positie en het geeft me nog een soort van beroemdheid ook. BHK (bekende haarfabriek katbladbuurt - red.) inderdaad. En daar ben ik trots op dus. Maar dat is in de zomer. In de winter stuit ik toch wel dagelijks op enige problemen. Wel, ten eerste komen ze nauwelijks buiten en valt er niks te bespringen dus. Dan verveel ik me en ga ik meer eten dan goed voor mij is.
Maar goed, normaal gesproken kom ik die winter wel door, alleen liggen de zaken nu wat anders. U weet toch dat ik ga verhuizen binnenkort? Wel, dan weet u ook dat ik niet op de volgende zomer kan wachten met afscheid nemen van mijn buurtgenoten. Ja, ik dacht zelf aan het uitdelen van mijn laatste lellen en hier en daar een pluk uit de vachtjes verwijderen. Maar dat gaat dus een beetje moeilijk als iedereen binnen zit, vandaar dat ik heb besloten om mijn slachtoffers met een bezoekje te vereren. Zitten ze nou boven of hoe zit het?
Ah, u vindt het geen goed idee en hebt liever dat ik uw huis weer verlaat?
Ja, ik weet ondertussen wie mijn opvolger (SvdB - red.) gaat worden maar ga dat heus niet aan uw neus hangen; u merkt dat vanzelf wel. Ik heb inderdaad hier en daar wat gesprekjes gevoerd en overeenstemming bereikt met de nieuwe Schrik, dus dat is allemaal in kannen en kruiken en daar hoef ik mij niet meer druk over te maken. Nee, ik ga echt niet zeggen wie het uiteindelijk is geworden. Bel de Franskat? Wat denkt u zelf? Zwarte Gijs? Hoe verzint u het! Thassos? Wie is dat? Simba? Welke rooie bedoelt u daarmee?
Nee, ik zeg toch niks, het wordt u vanzelf wel duidelijk.
Om even terug te komen op de reden waarvoor ik hier kwam, u staat mij niet toe afscheid te nemen? U stuurt mij dus zomaar terug de regen in?
Nou, dan moest ik maar weer eens gaan heh? Ja, ik probeer het vast later nog wel een keer. Moest u niet straks even een boodschapje gaan doen?

Gezellige boel.

Het is hondenweer als wij onze ronde lopen, en daarom komen we dan ook maar weinig haarfabrieken tegen op straat. Oscar loopt voor zijn huis te klagen en draait een aantal keren met zijn drijfnatte vacht om onze benen heen. Zijn huisgenoot Lima zien wij nergens, maar als wij stiekem even door de ramen kijken, wordt onze blik naar beneden getrokken. We hadden het kunnen weten....



Lima zit natuurlijk weer eens verstopt achter het tuinbankje. Nee Lima, wij zullen je heus niks doen. Sterker nog: wij laten je lekker met rust en gaan weer verderop; we zijn al nat genoeg geworden en onze camera ook.



De Boez, onze jongste verslaggever, is ons komen ophalen. Hij maakt nog wat rare sprongen om zijn vriendje Oscar uit te dagen en sprint daarna weer in volle draf naar het kattenluik. Ook de Boez wordt liever niet al te nat!
Oscar heeft de rare sprongen van de Boez opgevat als een uitnodiging om binnen te komen spelen, denken wij. In elk geval zien wij hem achter de Boez aan door het kattenluik verdwijnen.



Cera was al op de redactie. De Boez helemaal blij: zijn maatjes zijn weer allebei binnen! Wij pakken wat veertjes uit de kattenspeelgoedmand en strooien die in de kamer rond. Zo, nu lekker spelen jongens, en geen ruzie maken heh? Waar is Oscar gebleven?

Stomme vraag.

Wel, het werd weer een gezellig boel op de redactie. Hoe zat dat ook alweer met onze sluitingstijden?

Nieuwe maatregel.

Zwarte Gijs kwam bij de redactie langs en geloofde zijn ogen niet. Was hij al een tijdje op zoek naar zijn favoriete pest-slachtoffers, lagen ze daar gewoon binnen bij het Katblad te pitten! Het was daar toch geen daklozenopvang, wel? En toch ook geen asielzoekerscentrum?



Cera in diepe rust op de speciale poezenstoel



Oscar op de sofa nadat hij natuurlijk eerst zijn buik propvol heeft gevroten...

Nee, en wij zijn ook geen hotel of herberg, maar wel een schuilplek voor heel tijdelijke opvang tijdens zware buien, onweer, vuilniswagen of andere bijzondere omstandigheden. Alleen moeten wij dat "tijdelijke" aspect steeds weer aan het verstand van onze gasten zien te peuteren; eenmaal droog en veilig hebben ze te neiging in een diepe slaap te zakken die uren en uren duurt, en soms dus wel eens tot aan etenstijd.

Om nu duidelijk te maken dat het hier niet altijd de zoete inval is en zeker geen katherberg, hebben we besloten (mede natuurlijk op herhaaldelijk aandringen van onze Japekoppie) om gedurende de middag, als onze eigen haarfabrieken hun dutje doen, enige uren het luik af te sluiten. Dat is dan voor ons een zeer onrustige periode, omdat Oscar het niet eens is met dit afsluit-besluit en voortdurend tracht het luik in zijn geheel uit de deur te werken. Tegelijkertijd zit Cera voor het raam de verzopen prinses uit te hangen, zet daarbij haar allerzieligste blik op en mauwt alsof zij elk moment het bewustzijn kan verliezen door de nattigheid, honger en/of koude. Probeer dat alles maar eens te negeren, als gevoelig mens zijnde....
Maar wij zullen volhouden en rekenen natuurlijk daarbij op Pavlov en de inwendige klok van de haarfabrieken. Dat betekent wel dat wijzelf zeer punctueel moeten zijn en op vaste tijden het luik moeten sluiten en weer openen.

Uiteraard is de Boez het met deze nieuwe maatregel niet eens; hij moet naar buiten kunnen wanneer hij naar buiten wil, en dat is natuurlijk altijd op het moment dat het luik is gesloten. En dan hebben we weer heibel binnen....

Lekker rustig.

Japekoppie:

Zo. We zijn weer onderons ja. Nee, het was geen kwaad mens, die gast, maar de hele boel stond op zijn kop. Het ritme was uit de dag, ik kreeg niet elke dag op tijd mijn eten en verder kon ik ook niet altijd gaan liggen waar ik wilde. Geen structuur dus meer, inderdaad. En omdat ik daar niet goed tegen kan, ging ik maar vaak naar buiten. Regen of geen regen. Bovendien stond de hele dag dat luik open en kwamen die Cera en Oscar om de haverklap binnen. Mee-eten inderdaad of op de nog enige vrije stoel gaan liggen. Ja, het was behoorlijk afzien voor mij. Mijn moeder Troy? Wel, die heeft gewoon hele dagen boven liggen slapen. Bovenop het logeerbed ja, en flink grommen tegen de gast, vooral als dat mens in het logeerbed wilde stappen en mevrouw Troy er niet af wilde. Grommen en uithalen inderdaad, maar tenslotte koos mijn moeder dan toch maar voor het grote bed. Nee, omdat ik daar dan ook al lag, kon die Zoebel (de Boez - red.) er niet meer bij. Vette pech voor hem ja, maar dat was zijn probleem.

Vooral die eerste paar nachten waren erg zwaar. Ja, meer geluiden in huis natuurlijk, later naar bed, meer geloop op de trap, u kent dat wel. Maar ze deed niet moeilijk met het eten. Nee, ik kreeg zelfs af en toe wat stukjes van haar bord, om te proeven dus. Gisteravond nog kreeg ik een paar stukjes eend. Zonder saus natuurlijk, want die was te zoet naar mijn zin.

Maar goed, het is weer rustig hier in huis en dus ben ik ook weer dik tevreden. Ja, de sofa is weer helemaal van mij, dat heeft u goed gezien. En als dat nou maar een hele poos zo blijft, kan ik wel weer een tijdje vooruit. Zeker tot oudjaar ja. Heeft u al wat Bachdruppels voor me in huis gehaald? Voor de ergste knallen? Want anders wordt het helemaal niks met mij, die dagen....

Fijne klimbomen.

Boez:
We hebben een gast. Ze ruikt naar blafbeesten en naar olijven. Ze slaapt in het logeerbed en daar mag ik dan lekker bijliggen. Ja, dat is weer eens iets anders dan onder het dekbed bij mijn mens.
Er is trouwens ook geen plek op het grote bed, want dat is nu van mevrouw Troy en Japekoppie en dan kan ik er niet meer bij, vinden ze. Nee, de Boez is daar niet welkom op dit moment. Maar ik heb dat gast-mens helemaal voor mij alleen. En ze kan goed aaien, dus dat zit ook mee. Ik ben helemaal niet ontevreden, nee.


Maar het schijnt dat ze er nu weer vandoor gaat want ze is haar koffer aan het pakken. En straks moet ze dan eerst met de trein en dan met het vliegtuig. Terug naar die blafbeesten, schijnt het. En dan gaat ze daar twee nieuwe haarfabrieken halen. Die zitten al ergens klaar en op haar te wachten. En als ze zijn gewend aan hun nieuwe huis, mogen ze in de olijf- en sinaasappelbomen klimmen. Dat zou ik ook wel willen, en daarom ben ik op de koffer gaan zitten. Misschien neemt ze me dan wel mee naar die klimbomen.
Het is daar alleen wel erg heet in de zomer en ik heb een dikke vacht. Dus ik twijfel nog een beetje. En verder heb ik hier natuurlijk Cera en Oscar, en die wil ik eigenlijk niet missen. En al is Japekop soms heel lastig en chagrijnig, ook hem ga ik misschien wel missen. En mevrouw Troy, en de Hoftuin, en het Poezenloket..... Ach, misschien blijf ik wel gewoon hier. En als ze over een half jaar weer komt, kan ik altijd nog mee naar de olijfbomen. Of niet.

Storm keurt opvolger

links Thassos, rechts Storm

Gisteravond kwam Thassos weer eens een kijkje nemen in de Katbladstraat, voor hem niet zo vreselijk ver van zijn huis (zie vorige berichten over Thassos' actieradius). Blijkbaar had hij zijn muizeninspectie bij het restaurant al voltooid en de rest van de avond vrij gekregen.
En Thassos was dus weer eens op zoek naar een slachtoffer, dat bleek al gauw duidelijk. Wel, Storm was helemaal bereid tot een confrontatie, en al rap werd er flink over en weer gegromd en gesnauwd.
Wij verwachtten dat Storm deze krachtmeting zou gaan winnen (hij was immers op eigen terrein), maar dat pakte anders uit!


Het kwam niet tot een gevecht of pootgemeen. Nee, na wat gescheld over en weer draaide Storm zich om en liet Thassos dus gaan. Wij wisten niet wat wij zagen! Is Storm misschien al bezig met het plannen van activiteiten rond zijn nieuwe huis in Groningen en heeft hij in gedachten dit territorium al verlaten? En/of heeft hij wellicht slechts Thassos getest en hem geschikt bevonden als zijn opvolger (="Schrik van de Katbladbuurt")?



In elk geval richtte Thassos al snel zijn aandacht op een voorbij komend blafbeest. Hij zette zelfs de achtervolging in en bracht het beestje helemaal tot wanhoop en waanzin. Jammer genoeg zat het blafbeest vast een een lijn en werd hij meegesleurd, de straat uit.

Vervolgens keerde Thas weer terug om nu van bovenaf opnieuw Storm uit te dagen, doch Storm liet zich niet overhalen tot een stoeipartij.

Wij besloten tenslotte de twee in hun sop gaar te laten koken; er zou toch niks spannends meer gaan gebeuren en bovendien was het koud en koffietijd.

Wel moesten wij vaststellen dat Thassos, als eerste haarfabriek uit de buurt die niet voor Storm op de loop gaat, nu wel degenlijk en serieus kandidaat is voor de opvolging van Storm.

Wij aaiden Storm nog even ten afscheid, en toen we hetzelfde bij Thassos wilden doen, kregen wij een ferme haal over onze duim. Misschien moeten wij de baas van het restaurant wel gaan vragen Thassos een fulltime job aan te bieden, anders gaan wij wel heel zware tijden tegemoet.

Straks maar even naar de apotheek voor wat extra pleisters....

Verkeerd geadresseerd.

Written by Mariana de Veer on Dec. 8, 2009
Mw T. Troy N.a.v. uw opmerking in de Poezenkrant (pag.23),
Eigen roem stinkt! Er bestaan talloze kattensites die net zo leuk of leuker zijn dan die van u. De Poezenkrant is geen site, maar een KRANT!

Deze opmerking ( n.a.v. een kort berichtje van mevrouw Troy in de nieuwe "De Poezenkrant" die pas verschenen is) vonden wij in het gastenboek van onze fotosite. De inhoud spreekt voor zich! "De Poezenkrant" is trouwens ook bij ons te koop.
De redactie.

Tweede duivenmoord, vervolg.

Oscar scherpt zijn nagels alvast. Waarvoor weten wij niet.

Na het opruimen van de gehavende (en zeer dode) duif, zijn wij op onderzoek uitgegaan. Wellicht konden wij zo de plek waar de duif werd vermoord nog terugvinden, en daardoor misschien ook wel een indicatie krijgen omtrent de dader. Natuurlijk bekeken wij eerst het stuk straat voor de redactie. Echter, geen veer te vinden.



Toen togen wij naar de Kruidentuin, waar we Mini tegenkwamen. Wat deed zij op de plek waar de eerste duif werd vermoord?
Die duif overigens is ondertussen opgeruimd en het perkje is enigszins aangeharkt. Nieuwe duivenveren konden wij niet vinden, dus kunnen wij concluderen dat de tweede duif niet ook op deze plek werd omgebracht. Ondertussen was Cera ons onderzoeksteam komen versterken. Zij controleerde nog even, samen met Mini, de boom.



links ziet u Cera, altijd even serieus - rechts Mini, nog erg onervaren in boomonderzoek...

Cera sloeg geen takje over

Ondertussen begon het al aardig licht te worden, maar dat had u natuurlijk zelf ook al gezien.

Oscar gaf het op. We moesten maar weer eens verder.

De Boez, erg verdacht....

En zodoende kwamen wij op het Zooiplein terecht waar onze Boez wat rondscharrelde. Maar ook hier geen tekenen die wezen op een gevecht op leven en dood, en daarmee de plek van de misdaad dus. Waar werd nu de duif omgebracht? Wij blijven het antwoord op deze vraag schuldig....

Wij hebben de mogelijkheden nog even nagelopen.

Nu wij de plek waar de duif om zeep geholpen zou kunnen zijn, niet gevonden hebben, kan het ook zijn dat het vliegbeest tenslotte helemaal niet werd vermoord, maar reeds dood werd gevonden door 1 van de haarfabrieken.

De duif kan bijvoorbeeld uit de boom zijn gevallen na een hartstilstand, of tegen een boom of motorvoertuig zijn aangevlogen en daarna spontaan zijn overleden, of....... Zegt u het maar.

Duif nummer twee is in elk geval ondertussen door de vuilnisman opgehaald en dat is voor ons een hele opluchting.

Wij overwegen dan ook deze episode af te sluiten. Eventueel, wanneer een derde duif slachtoffer zou worden, kunnen wij ons onderzoek weer heropenen. Maar eigenlijk is daar, zo vlak voor de Kerst, geen beginnen aan. Denken wij.....

Tweede duivenmoord in Katbladbuurt!

Hedenmorgen is er opnieuw een duif vermoord in de Katbladbuurt. De dader is wederom onbekend. Een getuige (en vinder van het duivenlijk) berichtte het volgende:



Mevrouw K.:
Ik was vrij vroeg opgestaan; het was nog voor zevenen en donker. Ik kwam de trap af en heb toen eerst mijn haarfabrieken eten gegeven en daarna het raam opengezet. Voor de nodige frisse lucht dus. De katten zijn vervolgens naar buiten gegaan, ik heb de krant (eindelijk eens voor zeven uur bezorgd) van de deurmat gepakt en ben gaan zitten lezen. Toen opeens hoorde ik gescharrel achter mij. Ik keek om en zag hoe mijn kat "de Boez" met een dooie duif aan de gang was. Hij heeft het beest, zonder dat ik het in de gaten heb gehad, van buiten naar binnen gesleept. Door het open raam heen dus ja. Er zaten vieze , zwarte strepen op mijn vensterbank.



Maar de Boez was niet alleen. Oscar, zijn vriendje, liep ook rond te scharrelen. Die heb ik niet bij de duif bezig gezien; hij had meer belangstelling voor de voerbakjes die overigens allang leeg waren.



En Cera was ook binnen. Zij zat naar haar twee vriendjes te kijken vanaf het muurtje.
Nee, alleen het raam aan de straatkant heeft opengestaan. Het kattenluik was nog dicht en de keukenkoepel stond op een kier. Nee, daar kon echt geen kat door.
Ja, ik ben wel even naar het toilet geweest. Hooguit 5 minuten of zoiets. Verder ben ik de kamer niet uitgeweest. Nee, ik snap er niets van!



Japekop was niet thuis. Hij kwam later binnen en ging in de keuken zitten omdat hij nog een ontbijtje wilde. Dat heeft hij niet gekregen want de verwarring was voor mij veel te groot.

Mevrouw Troy kwam van boven. Ik dacht eerst dat zij buiten was maar blijkbaar was dat dus niet het geval. Nee, zij had geen belangstelling voor de duif en keek verbaasd naar al het volk in de huiskamer. Ja, zij was zeer ontstemd inderdaad.

Wel, ik heb het duivenlijk opgeruimd. Het was koud en stijf. Had ik dat niet mogen doen? Sorry. Ja, in kranten gewikkeld en toen in een zak gedaan. De zak staat nu inderdaad buiten naast de vuilnisbak. Toen was ik wel aan een douchebeurt toe, ja.
Ondertussen waren de haarfabrieken weer naar buiten gegaan. Uit zichzelf ja, waarschijnlijk omdat ik liep te vloeken.
Ja, ik ben ook nog even buiten gaan kijken. Ja, natuurlijk had ik me aangekleed! Nee, ik heb hier voor de deur helemaal geen veren zien liggen. Die op het tapijt ga ik zo verwijderen met de stofzuiger. Dat mag toch zeker wel?
Nee, ik zal de stad niet verlaten. Hoezo eigenlijk? U verdenkt mij toch niet? Nee, dan is het goed.

Tot zover deze getuigenverklaring. Niet dat we er wat aan hebben maar goed. In elk geval zal er uiteraard een onderzoek gestart worden naar deze tweede duivenmoord. Het kan zijn dat er een seriemoordenaar bezig is maar het is ook mogelijk dat er helemaal geen verband is dus 1e en 2e duivenmoord. Voorlopig tasten wij nog in het duister.

Weer aan de slag!

Thassos bezig met de planteninspectie voor de deur van Dok2.

Thassos is na afwezigheid van bijna 3 weken weer aan de slag gegaan bij het restaurant aan de Haven. Wij vonden dat hij er goed uit zag. Thassos was erg klantvriendelijk en scheutig met kopjes, maar hij wilde het vanavond beslist niet hebben over zijn "uitstapje". Daar had hij zo zijn redenen voor. Wij drongen niet te lang aan en zijn voornemens later deze week Thassos nogmaals op te zoeken om te vragen of hij dan alsnog zijn verhaal wil doen. Wij kunnen u echter niets beloven, maar hebben ondertussen wel lekker gegeten. Dus.

De Sinterklaasballenbak 2009.

Boez zit te wachten in zijn bak op de "ballen 2009"


Boez krijgt de ballen.....



Boez zijn ballenbak is weer gevuld....

Na een poosje spelen in zijn ballenbak, ligt de Boez moe maar tevreden naar het lichtgevende engeltje te kijken, totdat zijn oogjes langzaam dichtvallen.....