De consequenties van plantentransport.....

Panda:
Psst, mevrouw Katblad! Ha, u had mij niet gezien heh? U ziet mij nog niet? Perfect. Deze planten zijn fantastisch. Ja, zomaar een week geleden hier neergezet, al die potplanten. En ik ben er erg mee in mijn sas want u hebt er geen idee van hoe fijn het is om ertussen te zitten. Ja, en ik kan me dus heel goed verstoppen tussen deze planten! U had mij mooi niet opgemerkt, wel?


Wat zegt u nu? Behoren deze planten u toe? Eigendom van de redactie van het katblad? Wel, dat is dan bij deze verleden tijd. Nee, u heeft ze hierheen laten verplaatsen en nu staan ze dus op mijn grondgebied en dat betekent dat de eigendom is overgegaan. Naar mij inderdaad. Ja, nu deze planten eenmaal in mijn tuin staan, mag ik er ook over wikken en beschikken, zal ik maar zeggen. Had u ze hier maar niet moeten brengen. Nou, het kan best zijn dat uw Japekop het daar niet mee eens zal zijn, maar dat zal mij worst wezen. En als ik het nodig vind om hier en daar wat in te graven of het een en ander te snoeien, dan houdt u mij mooi niet tegen. Ja, waarschijnlijk denkt mijn broer Harremans daar net zo over en dan heb ik het nog niet eens over Rooie Gijs, Mio en Bohr. Wij zullen met zijn allen 1 front vormen en al deze planten dusdanig markeren dat uw lieve Japekop en zijn moeder deze planten niet eens terug willen hebben! Wat zegt u? Betalen voor vruchtgebruik? Nee, daar doen wij niet aan. Als u nu eerst had overlegd met mij voordat u al uw struikgewas hierheen had gebracht, had ik nog wel met u willen praten over een deal, maar u heeft mij voor een voldongen feit gesteld, de planten zijn zonder aankondiging in mijn tuin gedumpt, en dat betekent dat ik het nu voor het zeggen heb. Ja, eerlijk gezegd heb ik net al even een poepje gedeponeerd onder de oleander. Waarschijnlijk zal ik eenzelfde soort daad plegen onder de hortensia, maar dat wordt dan wel morgen. Tja, u kunt natuurlijk niet dag en nacht uw planten hier bewaken heh? Dus ik stel voor dat u er maar gewoon vrede mee moet hebben dat ik mij deze potten met inhoud heb toegeeigend.


Ja hoor, slaapt u daar maar een nachtje over als u wilt. Maar het lijkt me toch het allerbeste wanneer u inziet dat uw plantentransport naar hier consequenties heeft gehad, en dat u de gevolgen ervan moet accepteren. Ik raad u aan om gewoon in het voorjaar, als uw katbladstraat weer is opgehoogd en u een nieuwe pergola heeft gebouwd, naar het plantencentrum te gaan om nieuwe, frisse planten te kopen. Want tegen die tijd heb ik het allemaal geregeld en zijn deze planten officieel allemaal van mij. Tot ziens mevrouw katblad en welterusten voor straks! Vergeet u niet de groeten te doen aan uw Japekoppie?

Teveel veranderingen

Mevrouw Tokkie Troy:

Nee, ik hou helemaal niet van veranderingen. Ik word daar erg nerveus van ja. En de laatste tijd heb ik behoorlijk wat voor mijn kiezen gekregen, dat kan ik u wel vertellen. Wel, eerst natuurlijk de komst van die kleine. Boezelmans ja. Voor zijn intrede begon het al. Stond er zomaar opeens een meubel met balletjes midden in de kamer. Midden in het looppad inderdaad. Nee, daar was ik het natuurlijk helemaal niet mee eens, maar ik heb hier blijkbaar niks te vertellen. Toen kwamen de speeltjes; stokken met inktvissen aan elastiek, nieuwe muizen en allerlei soorten balletjes. En het lag allemaal in de weg dus. Als klap op de vuurpijl kwam er een tweede kattenbak bij. Ja, daarvoor moest eerst de klok worden opgeschoven en verdween er een tafeltje. Nee, ik weet niet waar dat tafeltje heen is, maar ik was dus wel erg gehecht aan dat stukje meubilair. Ik zat er graag onder ja. Maar goed, een tweede kattenbak dus. Dat was nergens voor nodig want mijn zoon en ik doen al jaren met 1 kattenbak en dat is altijd prima gegaan, ondanks alle verhalen die de ronde doen over gedeeld katbakgebruik.

Afijn, na een paar dagen werd duidelijk waarom die tweede er kwam, want toen bracht ons mens opeens die kleine mee. Nee, vooraf was er geen overleg geweest en naderhand ook niet. We, mijn zoon en ik, moesten het gewoon accepteren, of we het nu wilden of niet. Nou, ik kan u wel vertellen dat ik een hele poos uit mijn doen ben geweest. Die kleine ging dus niet op de nieuwe kattenbak maar moest zo nodig ook op de onze. U begrijpt natuurlijk dat het een stinkende bende werd. Moest 2 x per dag worden schoongemaakt ja, maar omdat die kleine zo'n enthousiaste graver is, maakte hij er al gauw een puinhoop van. Tja, ik kon toen niet anders dan die andere bak in gebruik gaan nemen. Dus we spraken af dat er voortaan een jongens- en damestoilet was. Ja, dat was een uitstekend idee van mij, alleen werkte het dus niet heh? Nee, die kleine is niet zo bijdehand wat dat betreft en vond al gauw dat hij ook op mijn toilet mocht. En als hij daar niet op ging om zijn behoefte te doen, dan kwam hij wel om graafwerkzaamheden te verrichten. Alsof ik niet heel goed in staat ben om mijn eigen afvalproducten te bedekken. Nee, dat ging helemaal verkeerd en was erg irritant dus. Ja, Japekoppie, mijn zoon dus, hield zich wel aan de afspraak en maakte alleen gebruik van het jongenstoilet. En buiten heeft hij ook zo zijn toiletplekjes ja. Wel, omdat die kleine zich dus niet aan de afspraak kon houden, heb ik geprobeerd een andere regel in te voeren. Dat was: plassen op de oude bak, poepjes op de nieuwe. Die regel voerde ik in omdat die kleine dat had verzonnen. Dat deed hij al uit zichzelf, inderdaad. Afijn, dat ging ook een poosje goed tot Japekoppie zich steeds meer ging vergissen. Ja, hij ging dus plassen op de poepjesbak en poepjes doen op de plasjesbak. Kunt u het nog volgen? Gelukkig, want ik ga het niet nog een keer uitleggen. Deze regel geldt dus nu nog, al houden de twee jongens zich er dus niet altijd aan. Nee, ik ben de enige die consequent daarin is, en ik hoop dat die jongens het ook eindelijk eens een keer gaan begrijpen. Nee, bijster slim zijn ze inderdaad niet. Jongens, heh?

En nu dus dat gerotzooi in de straat. Alle planten weggehaald, pergola weg, alles weg ja. Voordeel is dat je de straat beter kan overzien en Storm goed in de gaten kan houden. Ook een voordeel is dat je kunt zien waar die kleine uithangt als hij even buiten mag spelen. Nadeel is natuurlijk dat ik me nergens meer kan verbergen en dat telt heel zwaar. Nee, ik kom alleen nog maar een frisse neus halen als de voordeur openstaat, zodat ik snel het huis in kan rennen als er gevaar dreigt. Ja, als Storm eraan komt bijvoorbeeld, of een groot wielhuis van de gemeente. Ik noem maar wat.

Dan is er nog een klein puntje dat me zorgen baart, en dat is dat ik heb opgevangen dat mijn mens overweegt een nieuw bed aan te schaffen. Nee, ik moet daar niet aan denken. Waarom ze dat wil? Wel, ze zegt dat het te krap wordt. Ja, zogenaamd onze schuld, omdat we, nu het wat kouder wordt, met zijn drieen bij haar komen liggen 's nachts. Ze zegt dat ze haar benen niet meer kwijtkan en zich niet meer kan omdraaien. Ik vind dat grote onzin, want er is plek zat en dat draaien is helemaal nergens voor nodig. Maar goed, het bed schijnt ook nog maar 3 poten en een stapel boeken te hebben en dat vind ik een beter excuus. Maar als ze haar plan uit gaat voeren, komt er dus weer een verandering in dit huis. Wordt de opstelling weer gewijzigd en begint er een nieuwe periode van wennen. Kijk, ik gun ons best een nieuw bed, maar al die veranderingen wil ik liever niet meer op mijn leeftijd. Ik ben 14 en een half ja; vindt u niet dat ik er nog jong uitzie voor mijn leeftijd? Nee, ik vis heus niet naar complimentjes, ik wil gewoon de waarheid van u horen. Voorlopig ga ik ook niet met pensioen en blijf ik gewoon bij het katblad werken. Nee, aan een bejaardenhuis voor katten moet ik beslist niet denken. Ik heb u toch net uitgelegd hoe slecht ik tegen veranderingen kan? Nou dan. Laten we het nu maar weer over iets anders hebben. Wat dacht u van de grootte van de porties eten? Is het niet mogelijk om voortaan ieder een half blikje te geven in plaats van 1/3? Nee, tegen dat soort veranderingen heb ik dus geen bezwaar.

Een hoop zorgen

Japekoppie:
Noem me maar een controlefreak, maar ik moet en zal dagelijks een paar keer mijn rondje lopen. Ja, u kunt het ook inspectie noemen, van de buurt dus heh? Ik begin natuurlijk met de controle van mijn eigen straat, want dat staat bovenaan mijn lijstje. Maar ik ga ook regelmatig het dak op (achterkant huis - red.) om daar mijn beveiligingswerkzaamheden uit te voeren. Controle dus ja. Wel, dan is er natuurlijk ook nog de Hoftuin en de Kruidentuin, maar die pik ik er dus even bij, al behoren deze gebieden niet bij mijn territorium. Nee, daar zijn anderen de baas maar het kan geen kwaad om daar ook af en toe een inspectie uit te voeren voor het geval ze daar een steekje laten vallen, als u begrijpt wat ik bedoel. En natuurlijk moet ik ook voor het katblad nieuws vergaren dus dan is zo'n ommetje mooi meegenomen en nuttig bovendien.


Ja, alles wat ik doe is erg nuttig. Behalve als ik een zooidag heb ja. Nee, dat is gewoon ter eigen vermaak en niet bepaald nuttig te noemen. Hoewel ik tijdens een zooidag ook wel eens nieuws vergaar. Maar dat is dan puur toeval.
Op de foto hierboven ziet u hoe ik het huis van Pim controleer. Ik heb dus zo kunnen vaststellen dat Pim er inderdaad niet meer is. Er wonen nog wel honden ja, dat was duidelijk te ruiken, maar van honden moet ik helemaal niks hebben. Ik zal daar nog wel eens een boekje over opendoen, maar nu even niet. Nee, want nu heb ik even iets anders te vertellen. Heel belangrijk ja.


Ik ging dus naar de Hoftuin toe. Nee, helemaal niemand gezien, behalve dan wat vliegbeesten die me met hun gekwetter zaten uit te dagen, maar vliegbeesten vangen hoort niet tijdens een inspectieronde, dat spreekt vanzelf. Ja, ik heb wel even naar ze gekeken, maar daarmee hield mijn belangstelling op dat moment op.

Doch, tot mijn grote verrassing deed ik een belangwekkende ontdekking. U weet dat er allemaal potplanten voor ons huis en de redactie op straat stonden? En dat die allemaal opeens waren verdwenen? Wel, die heb ik gevonden dus.

Jazeker, kijkt u maar rustig, want hier staan ze allemaal. Ik rook het gelijk ja, want ik heb ze zelf regelmatig gemarkeerd en u denkt toch zeker niet dat ik mijn eigen luchtjes niet herken huh? Daarom.

Ja, weggestopt in een hoek. En ik ben erg blij dat ik ze heb ontdekt, want nu kan ik deze plek toevoegen aan mijn dagelijkse rondes, ter controle dus. Ja, ik maak me best een tikje ongerust over onze planten, want ze staan nu op het terrein van die tuinman Panda, en u weet hoe hij is met planten. Nee? Wel, hij rukt er maar stukken af, graaft ze uit en gaat ertussen liggen met zijn broer Harremans. Ja, ik hoop dat ze gauw klaar zijn met dat gedoe in onze straat, dan kunnen ze weer terug naar hun eigen plek. Ja, dan kan ik ze weer gaan bewaken. Samen met mijn moeder ja. En eventueel die Zoebel, maar daarvoor moet ik hem wel eerst opleiden heh? Nee, het leven gaat niet bepaald over rozen en ik ben me heel bewust van mijn verantwoordelijkheden. Ja, dat geeft een hoop zorgen, dat heeft u goed gezien.

Spelen onder streng toezicht

25 vierkante meter was voldoende voor een half uurtje pret voor de Boez. Oma T. Troy en Oom Japekoppie hielden hem in de gaten. De rest van de redactie natuurlijk ook.....

Jongens zijn lui....

T. Troy:
Ik snap er helemaal niks meer van. Wat een hoop kouwe drukte om niks. Zouden vandaag de machines komen in de straat. Nou, ik heb nog niks gezien. Die kleine zit ook maar voor het raam te wachten tot er wat gebeuren gaat, maar er gebeurt dus helemaal niks voorlopig.


Hebben ze die druif gesloopt. Gistermiddag inderdaad. Met pergola en al ja. Ik hoorde het gekraak en zag ons mens dat ding net niet op haar kop krijgen. Waren we toch bijna onze avondhap misgelopen gisteren. Of erger ja.


Veel lekkere andere hapjes ja. Maar dat is buiten. In de restanten van de druif. En ik zit achter glas dus kan er toch niet bij. Het is wel leuk om naar de kijken hoor, die af- en aanvliegende lekkere hapjes. Ja, er wordt nu heel wat afgemekt hier in de vensterbank. Voornamelijk door mij ja. Nee, mijn zoon mekt niet zo vaak. Alleen af en toe, als er grote duiven zitten of eksters. Die kleine meesies heeft-ie nog niet eens gezien. Ja, mijn zoon heeft het drukker met slapen dan met naar de lekkere hapjes kijken. Je zou niet zeggen dat het een kind van mij was heh? Die kleine? U bedoelt de Boez? Die heeft nog niet veel in de gaten. Is nog niet zo hapjesbewust nee. Nee, ik ben degene met het meeste jachtinstinct hier in huis. Misschien wel omdat ik moeder ben. Ja, volgens mij zijn die jongens een stuk luier dan wij, meisjes. Ze laten ons meiden altijd het vuile werk opknappen, ook in de natuur ja.

(Stad in de mist, maar met lekkere hapjes.....)

Grote blauwe ogen

Japekoppie:
Op mijn verkenningsronde in de katbladbuurt ben ik een vreemde kat tegengekomen. Eerst dacht ik dat het Pim was, al had ik natuurlijk wel al gehoord dat hij er niet meer zou zijn. Maar mensen vertellen wel meer dingen die je niet altijd zomaar moet geloven, dus ging ik erop af. Tja, je bent verkenner of niet heh?


Hij was bang voor me dus wist ik al gelijk dat het inderdaad Pim niet was. Hij verstopte zich tussen de struiken en keek me met grote, bange ogen aan. Nee, ik viel hem niet aan want ik ben geen vechter. Ja, ik heb wel eens mot met een ander, maar dan moeten ze het wel heel bont maken en me dwars zitten of agressief zijn. Of me uitschelden inderdaad. Nee, zonder goede reden val ik niet aan. En nu had ik dus ook geen reden om deze witte op zijn kop te geven. Dat neemt niet weg dat ik wel wilde weten wie hij was en wat hij hier deed.


Het was een jong beest, dat zag ik zo. En hij had vreemde ogen. Ja, Pim had gewoon groene ogen die altijd nogal droevig stonden, maar deze had grote blauwe ogen en hij keek best wel brutaal. Ook wel een beetje bang ja, maar dat kwam natuurlijk door mij.

Hij had ook een bandje om met een kokertje eraan. Ik wilde hem interviewen maar er kwam helemaal niks uit. Toen heb ik hem maar gezegd dat hij op verboden terrein was.

Dat leek hij niet helemaal te snappen. Nee, hij bleef daar maar gewoon zitten, met zijn grote blauwe kijkers. Hij liet zich ook heel makkelijk fotograferen ja. Maar toen de fotograaf een eindje verderop ging, nam hij de benen.

Hij draaide zich om en sprong over de fietsenrekken de straat op. Ik wou hem achterna, maar dat mocht niet van mijn mens. Waarom niet?

Wel, hij stak zomaar de gevaarlijke verkeersweg over. Waar de grote wielhuizen rijden ja, en de snelle brommobielen. We denken dat hij daar ergens woont.

Mijn mens hield haar hart vast, zei ze. Er schijnen al veel katten daar te zijn doodgereden ja. Daarom mag ik daar ook niet komen.

Ja, ik ben die weg ook een keer overgestoken. Toen was ik nog wel een stukje jonger. Dat was toen mijn mens thuiskwam met haar wielhuis en niet bij ons in de straat kon parkeren. Omdat het vol was ja. Ik hoorde ons wielhuis komen en zag haar daar uitstappen. Ik wilde haar begroeten en stak dus toen de weg over. Tussen de hardrijdende wielhuizen door ja. Gelukkig liep het goed af. Ja, ze was erg boos op me maar ook weer niet. Omdat ik het had overleefd dus. Boos en blij tegelijk of zoiets. Maar sindsdien ben ik niet meer die gevaarlijke weg overgegaan. Nee, ik heb daar ook niets te zoeken want het hoort niet meer bij ons gebied. Dus toen die vreemde witte de weg overstak, heb ik hem laten gaan. Nee, ik denk dat we hem hier niet meer zien. Het is maar beter dat hij hier niet meer komt vanwege die gevaarlijke verkeersweg heh?

De Boez ontsnapt

De Boez:
Peettante kwam. Met fiets ja. En fietstassen. Ik had al veel gehoord over fietstassen. Dat die spannend zijn en dat er veel aan te snuffelen is. Toen stond de deur open. Effetjes ja. En toen ben ik ontsnapt naar buiten. Ja, ben gelijk naar fiets gehold om aan fietstassen te snuffelen. En toen kwamen ze me achterna.


Maar ik mocht dus van mens even snuffelen. Omdat ik toch buiten was. Ze konden me niet pakken omdat ik dat niet wilde. En fietstassen snuffelen hoort ook bij opvoeding. Zegt oom Japekop. Ja, hij doet ook altijd fietstassen en noemt dat 'insplekzie". Inspectie ja.


Peettante heeft rare tassen. Met slingers eraan. En heel veel luchtjes ook ja.

Toen kwam oom Japekop naar mij toe. Of ik nog hulp nodig had bij snuffelen. Maar ik had geen hulp nodig nee. En toen ik klaar was met de fietstassen van peettante, ben ik nog naar andere fietstassen gaan zoeken.

Wel veel fietsen gevonden maar allemaal zonder tassen ja. Toen had ik genoeg van buiten en ben ik weer naar binnen gerend. Voor een snoepie want ik had wel zin in een snoepie en als ik van buiten naar binnen ga, krijg ik altijd een snoepie. Daarom ja. En toen gingen zij weer verder kletsen, peettante en mijn mens ja. Maar ondertussen ben ik effies lekker buiten geweest!

Lekker boezelen

Boezelmans:
Ik wil boezelen. Ja, dat is geaaid en geknuft worden. Geknuffeld ja. Maar mens zit weer aan dat ding. Te werken ja. Is dus heel erg saai. Nee, ik heb al geslapen. Oom Japekop en oma Troy liggen nog steeds te slapen. Boven ja. Op bed. Ik wil hier zijn! Ik wil boezelen. Ja, ga ik gewoon eerst heel lastig zijn. Dan zegt mens dat ik haar stoor. Ga ik gewoon door met storen en dan, op het laatst moet ze wel met mij boezelen! Nee, ik geef nooit op. Zij is een beetje dom want zij geeft wel op! En dan gaan we lekker boezelen.

Japekop knapt het vuile werk op

Japekoppie:
Ik ben op pad gestuurd door de hoofdredacteur. Voor een reportage inderdaad, over het ruimteschip. Ja, ik ben behalve journalist ook nog Verkenner A, dus ik ben bij uitstek de juiste kat om daar onderzoek naar te doen. Laten we maar eens gaan kijken wat de fotograaf en Bel de Franskat hebben gezien. Gaat u mee? Camera opgeladen?


Hier was het dus? Ja, ik ben voorzichtig. Nee, ik ruik helemaal niets buiten de gewone geuren. Die van de bladeren en de aarde ja. En hier en daar een leeg bierblikje, dat ook inderdaad. Tussen deze struiken moet dus een ruimteschip geland zijn? Nou, ik vind het een mooi verhaal maar geloof er niks van. Nee, laat mij maar even gaan kijken.

Zo zo! Ja, vreemd apparaat. Lijkt verdacht veel op een zuigmonster. Nee, geen ruimteschip hoor, maakt u zich maar niet ongerust. Nou, ik weet natuurlijk niks helemaal zeker, maar het ruikt hier in elk geval niet naar ruimtewezens. U wilt niet zelf even komen kijken? Nee dus.

Was dat alles? Mag ik nu weer naar huis? Ja, het is een beetje fris heh? Oh, de Franskat. Waar die gebleven is? Zit waarschijnlijk gewoon thuis met zijn billen tegen de verwarming aan. Zou ik ook moeten doen. U vindt dus dat ik nog even verder moet onderzoeken. Waar moet ik dat dan doen, volgens u?

Nee, ook hier niks vreemds. Gewoon varens en veel dooie bladeren. Hier en daar een schimmeltje ja, maar helemaal niets buitenaards, dat kan ik u wel verzekeren. Ook geen Bel nee.

Moet ik nog verder zoeken? Waar zoek ik eigenlijk naar? Oh ja, ruimtewezens of de Franskat. Het spijt me maar ik kan u geen nieuws bezorgen voor het katblad. Nee, met de beste wil van de wereld kan ik hier geen spannend verhaal van maken.

Ik stel voor dat we gewoon weer teruggaan naar de redactie. Dan kunt u uw krant lezen en ik wat brokkies eten. Nee, als hier wat bijzonders was geweest, had ik dat, als Verkenner A en journalist zijnde, vast en zeker ontdekt. U kunt nog even een poging doen om dat dooie zuigmonster onder die boom vandaan te halen, dan is het hier weer netjes. Hebt u geen zin in? U wilt geen vieze schoenen oplopen? Dat is fraai. Ik mag het vuile werk doen en vieze poten krijgen maar u geen vieze schoenen. Het wordt hoog tijd dat we eens gaan praten over een loonsverhoging. Heb ik nu de rest van de dag vrij?

Chocola: Niet voor de Poes!

Boezelmans:
Nee, mag niet op het tafelkleed komen. Is regel in huis ja. Soms vergeet ik dat en dan moet mijn mens het weer tegen me zeggen, dat dat niet mag. Ja, dan zegt ze heel hard NEE. Moeilijk hoor. Vooral als er spannende dingen op tafel staan. Ja, bordje met mensensnoep. Zokola. Oh, chocola ja, zo heet dat. Nee, zoko eh, chocola is niet goed voor katten. Als je hele reep eet, kan je doodgaan, zegt mens. Heb ze opgezocht op internet. Heeft ze, ja. Pure chocola helemaal slecht. Doet iets met zweluwstelsel. Zenuwstelsel ja. Nee, weet niet wat dat is maar is wel erg.


Ja, gaat je hart op hol. En nieren ook ja. Komt door theebomide. Theobromine ja, en cafeine. Maar ze zien er zo mooi uit, die mensensnoepies!


Maar mag er dus niet aankomen, aan chocola. Is gif voor mij en voor alle andere katten ook. Nee, ook gif voor blafbeesten. Die mogen ook geen chocola nee. Vet en suiker ook niet goed voor mij? Mag ik er ook niet mee spelen? Nee dus. Jammer. Dan maar met propje spelen heh? O nee, mag niet op tafelkleed komen. Moeilijk ja. Hoelang moet ik nog opgevoed? Ik vind opvoeden niet zo leuk, nee.

Niet geschoten is altijd mis

Cera:
Ja, ook nu het raam niet meer steeds openstaat en het poezenloket dus vaak gesloten is (vanwege de kou), kom ik toch regelmatig langs. Nee, ik weet niet meer of Japekoppie nog mijn verloofde is, want na het incident in de Hoftuin en onze ruzie daar heb ik hem niet meer ontmoet. Als ik naar het poezenloket kom, gaat hij altijd weg. Ja, naar boven toe of naar de keuken. Ik neem dus aan dat hij mij niet meer wil zien, maar zeker weten doe ik dat niet. Ja hoor, ik wil hem best nog wel zien maar ja, je kunt iemand niet dwingen heh? Ik kom dus nog wel naar het loket toe, maar dat is dan meer om mijn beloning op te eisen. Voor mijn baan als verslaggeefster ja. Nee, ik heb al een poosje niet meer verslaggegeven, maar ik sta nog steeds op de loonlijst en ik vind dat ze me ook in slappe tijden moeten uitbetalen. In de vorm van kattensnoepies inderdaad.



Nee, dat gaat allemaal niet zo soepeltjes. Ik moet er behoorlijk mijn best voor doen. Om die snoepies te krijgen ja. Wel, dat doe ik natuurlijk door flink de aandacht te trekken. Ik kan goed krijsen ja, als dat moet. Soms is dat mens zo bezig, dan moet je wel een keel opzetten om haar attent te maken op je aanwezigheid.


Ja, ik blijf net zolang krijsen tot ik mijn snoepies heb gehad. 's Ochtends en 's avonds ja, dat is indertijd afgesproken. Staat ook in mijn contract ja. Ach, soms vraag ik ook wel eens om een bonus. Dat is dat ergens tussendoor, midden op de dag. Nee, daar trapt ze nooit in, dat mens van de redactie. Want dan moet die kleine die in de vensterbank rondhangt ook snoepies hebben, en dan gaat het systeem op tilt, of zoiets. Dat zegt ze tenminste ja. Die kleine kan trouwens knap lastig zijn. Probeert mijn snoepies te af te pakken door met zijn poot onder het raam door te maaien. Hoe ik dat oplos? Wel, ik krijg mijn snoepies dus onder het raam door op de vensterbank, en dan gooi ik ze gelijk naar de grond toe om ze buiten het bereik van die kleine te brengen. Dan eet ik ze op de grond op ja. Ondertussen gooit het mens wat snoepies de kamer in om hem ook bezig te houden, maar hij vreet ze bliksemsnel op en komt dan weer proberen mij mijn snoepies af te pakken. Nee, dat lukt hem dus niet omdat ik mijn snoepies gelijk op de straat veeg. Van de vensterbank af ja. Nou, dan gaat het raam weer dicht en moet ik dus een hele tijd wachten op een nieuwe portie. Ja, natuurlijk blijf ik het ook op andere tijden proberen! Je weet tenslotte maar nooit, en niet geschoten is altijd mis, heh?

Het is erg gemeen...

De Boez:

Ik vind het gemeen. Oom Japekop mag steeds naar buiten als hij wil, maar ik niet. Ja, heel af en toe mag ik, maar dan wel "onder begeleiding". Omdat ik nog zo klein ben dus. En dat terwijl iedereen zegt dat ik al zo groot ben geworden. Dat snap ik niet nee. Tante Cera is ook niet zo groot maar die loopt wel de hele dag buiten hoor! Ja, dan komt ze 's ochtends vroeg al bij het poezenloket zitten. Krijgt ze een paar kattensnoepies. Uit zo'n paars bakkie en die vind ik ook lekker. Ja, dan krijg ik er ook een paar. Snoepies dus. En 's middags komt ze weer maar dan krijgt ze niks. Nee, ons mens zegt dat ze thuis moet eten. Want voor je het weet trekt ze hier in en dat willen we niet. Nee, ik zou het niet erg vinden maar oma Troy is absoluut tegen en oom Japekoppie ziet dat ook niet zo zitten. De mensen van Cera trouwens ook niet. Zij noemen Cera al een "overloopster" maar dat kan ook zijn omdat Cera steeds de straat oversteekt om hier naartoe te komen. Ja, soms krijgt Cera 's avonds ook nog een snoepie. Of twee. Omdat ze dan zo zit te schreeuwen bij het loket. Ja, zodra ze haar snoepies heeft gehad en ziet dat het bakkie weer in de kast gaat, gaat ze weg. Maar zij mag dus wel de hele dag buiten spelen. En oom Japekop loopt ook de hele dag in- en uit. En ik mag dat dus niet nee. Ja, dat vind ik gemeen. En daarom probeer ik soms te ontsnappen. Nee, is nog niet gelukt. Dan ga ik maar op de tafel liggen want dan kan ik naar buiten kijken. Ja, dan kan ik zien hoe andere katten lekker buiten mogen spelen. Ik dus niet nee, en dat vind ik gemeen. Oh, had ik dat al gezegd?

UFO in Kruidentuin

Bel (de Franskat):
Sttt, Madame Katblad.. Hoort u iets? Non, ik bedoel niet de wielhuizen of de vogels. Ik bedoel iets heel anders. Nee, ik hoor zelf ook niets, maar het moet er zijn. Nou, een vreemd geluid! U weet niet wat ik bedoel? Kijkt u dan maar even in de struiken achter u.


Heeft u het gezien? U weet ook niet wat het is? Bien, volgens mij is het een UFO! Geland midden in de Kruidentuin, oui. Met een harde klap neergekomen gezien al die rondslingerende stukken. Non, ik kan er echt niets anders van maken, het moet een ruimteschip zijn of zoiets.


Hoorde u dat? Dat typische geluid? Ze kunnen nog niet ver zijn. De bemanning van dat ding, bedoel ik. En ik moet ze vinden. Als u met mij meezoekt, hebben we samen de primeur. Ik zie de krantenkoppen al: Knappe Franse Kat Ontdekt Ruimtewezens. En dat ben ik dan dus, die knappe kat. Maar dan moet ik ze wel vinden, natuurlijk!

Nee, ik heb nog geen sporen gezien, u wel? En het is jammer dat we niet weten hoe ze er uitzien, hein? Dat zou het zoeken een stuk makkelijker maken. Ze kunnen niet groot zijn, gezien de afmetingen van het ruimteschip. Formaat tuinkabouter zou nog net kunnen, maar dan had ik ze al gevonden in dit struikgewas. Als ze zo klein zijn als mieren, dan wordt het zoeken toch wel een probleem ja.

En als ze stil zitten te wezen en zich niet bewegen, heb ik helemaal een probleem. Of ze moeten een vreemd luchtje bij zich hebben, maar dan had ik ze al gevonden. Oui, wij katten zijn beter in luchtjes en geluidjes dan in zien, maar dat wist u natuurlijk al. Wilt u nog even kijken bij het ruimteschip? Of u daar wat ziet bewegen ja? Dan zoek ik hier nog even verder.

Niks te zien zegt u? Dat is nou jammer. Nee, ik zie hier ook nog niets. Ik ruik ook niets nee.

Wacht. Hoorde ik daar nu weer iets? Oh, was dat een wielhuis? Wel, ik had durven zweren dat het een ander soort gebrom was. In elk geval was het dan geen frans wielhuis want dat geluid had ik uiteraard onmiddellijk herkend.

U gaat er weer vandoor zegt u? U helpt mij dus niet verder zoeken naar de ruimtewezens? Dan moet ik vaststellen dat u mij in de steek laat, net op het moment dat wij samen geschiedenis kunnen gaan schrijven. Nee, u moet het zelf weten. Ik geef in ieder geval niet op. Mais non. Franse katten geven nooit op.

Gaat u dan maar, als u zo nodig weg wilt. Ik ga nog even dit struikgewas onderzoeken want daar was ik nog niet geweest. Nee, mocht ik de ruimtewezens vinden, dan ga ik dat nieuws niet met u delen maar hou ik het mooi voor mezelf. Ja, dan zoek ik voor de publicatie wel een ander katblad. Maar wilt u voor de zekerheid nog wel een wat betere foto maken van het ruimteschip? Ja, voor het geval dat het straks weer is verdwenen en niemand mij gelooft.

(Op verzoek van Bel dus nog een, wat duidelijkere, foto van het ruimteschip. Bel is ons daarna helaas niet meer komen vertellen of hij nog ruimtewezens heeft getraceerd; eigenlijk hebben wij hem helemaal niet meer gezien. Wij hopen dat hij niet door de wezens is ontvoerd, maar zullen u direct berichten als er meer nieuws is over deze zaak.)

Waarschuwing

Aan alle zonnet-gebruikers:
Er is of wordt een valse E-mail verspreid aan alle zonnet-klanten met het verzoek om allerlei gegevens in te vullen; anders raakt u uw account kwijt. Open deze mail niet maar verwijder het direct. Zie ook de site van Tros Radar.