U bent in staat?

Hee mevrouw Katblad! Ik dacht al dat u nooit meer zou komen! Nee, want u bent al een paar dagen niet meer geweest en ik dacht al dat u was verhuisd of iets dergelijks. Maar gelukkig bent u daar weer! Zat het tegen soms? Ach, een uit de hand gelopen verkoudheid? Ja, u heeft nog een gemeen hoestje, maar gelukkig heeft u de winterjas aan en hoog dichtgeknoopt. U bent in staat om mij even te knuffelen? Fijn zo. Heeft u gezien hoe onze tuin weer aan het groeien is? Ja, nog even en ik kan weer mooie ligplekken gaan maken. Nee, de varens zijn zo'n beetje uitgeroeid. Ja, mensenwerk inderdaad. Nee, mijn broer en ik waren het daar niet mee eens, maar naar ons wordt dus niet geluisterd. Ja, die varens waren ideaal. Prima om tussen te schuilen en prachtige opvulling inderdaad. Gaven ook heel wat schaduw en dat vond ik erg prettig. Maar goed, ze doen op hun manier hun best, de mensen. Nee, erg veel inzicht hebben ze niet, dat klopt. Maar goed, wat nu telt is dat u weer eens langs komt en mij van aaien voorziet. Ook erg belangrijk, ja. Ja, lekker die oude spijkerbroek van u. Geef ik graag kopjes tegen, ja. U heeft niemand bij u? Des te beter. Ja, dan is al uw aandacht alleen voor mij. Heerlijk heh? Nou, wij met zijn tweetjes hier? Ja, het is een mooie dag, wat u zegt....

Zeer verdacht....

Vanmiddag zagen wij hoe Zwarte Gijs zich erg verdacht ophield in de Kruidentuin. Wij hebben hem nergens op kunnen betrappen, maar toen Gijs de fotograaf zag naderen, kroop hij eerst weg tussen de struiken en vervolgens ging hij er vandoor. Er was niemand anders aanwezig in de tuin. Wij hebben ook geen uitgegraven planten kunnen ontdekken. Maar zijn gedrag was dus wel zeer verdacht. Het is maar dat u het weet....

Naar buiten!

Japekoppie:
Kijk mijn moeder (T. Troy - red.) daar weer zitten. Ja, ze moet nodig naar buiten maar gaat niet zonder jou. Daarom moet je nu maar eens van die bank afkomen en met ons de deur uitgaan. Ja, het heeft nu lang genoeg geduurd, dat ziek zijn van jou. Nee, geen smoezen meer nu.



Je moet je gewoon goed aankleden en dan kan het best. Al is het maar even bij de tafel, ja, dat zou voor iedereen goed zijn. Ook voor Cera inderdaad, want die ligt ook te veel op bed nu jij hier maar rondhangt.
Wel, we moeten in elk geval snel weer terug naar de normale situatie, en je hoest al een stuk minder dus je kunt het best proberen. Even naar buiten ja. Zal ik de anderen alvast maar gaan roepen? Dan trek jij ondertussen je jas aan, heh? Goed zo.
..........
Mevrouw Katblad had een beetje longontsteking gekregen, maar knapt alweer aardig op. De poezen zijn haar "gehang op de bank" helemaal zat en ook niet gemotiveerd om de straat op te gaan voor nieuws. Het worden luie donders. Japekop ziet dat heel scherp. Wij moeten meer en beter naar hem luisteren....

Kruimels.

Het volgende is gebeurd.
De Boez heeft het doosje van het plankje boven het aanrecht gemaaid.
Het doosje viel op het aanrecht en barstte open.
Boez riep toen zijn vriendje Oscar erbij, en samen gingen ze aan het vreten.
Door het gulzige schrokken zijn sommige kattensnoepjes niet in zijn geheel opgevroten maar slechts (tussen de kiezen) vermaald tot kruimels.
De vloer lag ook vol met dergelijke kleine kruimels. Die hebben we opgeveegd.
De restanten op het aanrecht hebben wij terug in het doosje gedaan, en het daarna weer op het plankje gezet. Dat hadden wij beter niet kunnen doen.
Vanochtend vonden wij het doosje leeg op de vloer.

Vloeibaar wasmiddel.

Gisteren was er een kleine crisis in het huis van Iwan. Dat was omdat de oude dame Bonya een ongelukje had gehad.
Zij was namelijk met haar buik en achterpoten in de vloeibare wasmiddel terecht gekomen (zo'n leeggelopen bolletje), en Bonya had verwoede pogingen gedaan al die troep uit haar haren weg te wassen. Zo had zij natuurlijk van dat smerig goedje binnengekregen en door de waspogingen eveneens kale plekken gekregen in haar grijze vachtje. Daarna was zij ietwat onwel geworden....
Wel, de dierenarts heeft Bonya vervolgens een prikje gegeven tegen de irritatie van het wasmiddel, en natuurlijk moest zij ook in bad om alle resten narigheid van haar buik en poten te laten spoelen. Als wij de berichten mogen geloven, werd dat laatste een klein slagveld....
In elk geval ruikt Bonya voorlopig nog wel even naar de viooltjes, iets waar Bonya zelf helemaal niet gelukkig mee is....
Wij wensen Bonya een snel herstel toe en hopen voor haar dat ze spoedig weer helemaal normaal zal geuren.

Weinig verstopplekken.

Op onze ronde door de Parallelstraat zagen wij Simba oversteken. Eerst keek hij ons verschrikt aan, daarna verstopte hij zich achter een struikje. Wij waren echter zo gemeen om achter hem langs te lopen, naar hem toe te gaan en een foto te nemen. U kunt duidelijk zien dat Simba daar niet blij mee was.



Omdat er ook nog een wielhuis aan kwam rijden, kon Simba helemaal geen kant meer op. Er zijn eerlijk gezegd ook niet zoveel verstopplekken in de Parallelstraat; erg vervelend voor de daar wonende haarfabrieken dus. En daarom liepen wij maar weer snel door.
Soms zien wij Simba snel door onze straat rennen voor zijn rondje lichaamsbeweging, maar vaker zien wij hem achter ons huis op de daken. Hij probeert dan Japekop (indien aanwezig) of de Boez (idem) naar beneden te meppen. Doch de laatste tijd is er nogal veel verbouwingslawaai daarboven, dus vandaar waarschijnlijk dat Simba zich nu liever in zijn straat ophield. Maar ach, daar is het dus ook niet ideaal!

Beetje lui.

Rooie Gijs:
Ja, vrije dag vandaag. Ik dacht, de anderen moeten maar eens het vuile werk opknappen hier. Maar ik heb ze nog niet gezien, nee, terwijl er toch genoeg werk aan de winkel is. Ja, ik heb recht op een vrije dag zo nu en dan. Ik ben de oudste van de partij (Hof is Vol - red.) en ben het meest fanatiek. Ja, ik vind dat als je ergens voor staat, daar ook voor de volle honderd procent voor moet gaan. Dat doe ik dus elke dag maar vandaag mag ik uitrusten van mijzelf. Ja, anders werk ik mezelf over de kop.



Maar goed, de zaken gaan best redelijk. Ja, er zijn inderdaad nog wat vreemdelingen die af en toe door de mazen van het net glippen, maar over het algemeen komt hier niet veel meer de tuin binnen. Nee, ik kan niet spreken over de tijden dat ik afwezig ben, heh? Dan zijn anderen verantwoordelijk en als het dan misgaat, kan ik dat ook niet helpen. In elk geval heb ik wel bereikt dat als ik hier lig of zit, er geen vreemdeling meer de tuin in komt. Gezag ja, dat straal ik uit en het werkt, en als u mij niet gelooft, kijk dan maar achter u. Ze staat daar dus al een tijdje en durft niet binnen te komen, ondanks dat u hier bent. Cera heet ze, niet? Ja, neem haar maar gauw mee naar huis, voordat ik op mijn vrije dag toch nog moet gaan optreden. Waarom? Wel, die Poort is namelijk ook van mij, dus eigenlijk is ze al in overtreding dus! Ze boft inderdaad dat ik mijn grenzen ken. En een beetje lui ben ik ook vandaag, dat klopt.



...................

Zwarte dame.

In de Hoftuin was het zeer rustig. Waarschijnlijk was het dutjestijd? In eerste instantie namen wij dus geen haarfabrieken waar, totdat wij opeens een schaduw zagen op het balkon. Het was zowaar Caja, een van de dames van Iwan. Nee, zij wilde niet naar beneden komen voor een praatje, en wij mochten uiteraard ook niet boven komen. Als we dat zouden doen, zou ze er vandoor gaan, dat stond vast.


Wij stapten, eigenwijs genoeg, toch een paar tredes omhoog en jawel, Caja was alweer bijna op weg naar huis. Toen wij echter weer naar beneden gingen en in de tuin stonden, kwam ze weer tevoorschijn. Nog 1 klein fotootje, Caja? Mag dat? Nou, vooruit dan. Wel snel wezen heh? Dat waren we. En toen dook Caja achter het balkonmeubilair. Even later zagen wij haar over het dak gaan. Een mooie, zwarte dame tegen een achtergrond van oranje pannen. Helaas te ver weg voor nog een foto....

Derde wiel.

Oscar had zich in de Kruidentuin verstopt voor Mini. Tenminste, dat was zijn plan. Maar Mini laat zich natuurlijk niet bedotten. Nee, daar is zij het meisje niet naar.



Nee, deze felle tante had hem allang in de gaten en wachtte alleen nog maar op het juiste moment. Want Mini is namelijk niet voor de poes!



Toch liet zij zich in eerste instantie even verrassen door de Os. Maar het kan ook zomaar zijn dat dat bij haar strategie hoorde. Os kwam namelijk niet eens in de buurt van Mini met zijn klauwtjes! En zagen wij Mini daar niet een beetje smalend lachen?

Vervolgens vloog Mini de Os aan. Eerst bleef zij nog op afstand, maar lang duurde dat niet.

De Boez keek toe op de achtergrond. Hij had geen zin in een confrontatie met Mini en liet de twee anderen rustig hun gang gaan.

Hoewel, rustig? Er werd van slagveld gewisseld; het stel dook de struiken in. Aan de fotograaf hadden ze geen boodschap. Dit gevecht was iets tussen hen twee en daar hadden wij niks mee te maken. Dan maar geen reportage in het Katblad!

Maar de fotograaf gaf niet op. Een echte schoonheidprijs zullen deze foto's niet winnen, maar er is tenminste duidelijk op te zien hoe wild het eraan toe ging, daar tussen die struiken en achter de bomen.

Het ging nog een hele tijd door, dat spel van de Os en Mini. Soms hoorden wij alleen het geruis in de struiken, andere keren kwamen ze beiden opeens tevoorschijn en werden er petsen uitgedeeld. Wel, we hebben in elk geval kunnen vaststellen dat beide haarfabrieken in uitstekende conditie verkeren en niet voor elkaar onder doen. Het spel bleef ook "netjes". Er werd niet gegrauwd of gesnauwd en er vielen geen gewonden.

De Boez bleef veilig langs de zijlijn; hij wilde niet het derde wiel aan de racefiets zijn. Of hij was gewoon lui, dat kan natuurlijk ook. En zo kunnen we eigenlijk nog wel een paar redenen bedenken waarom hij erbij was gaan liggen op het pad.

Wij gingen even later met Boez maar weer terug naar de redactie, Oscar kwam een half uur later, plofte neer op een stoel en lag vervolgens drie uur lang te slapen. Dit tot grote ergernis van de Boez....

Stomverbaasd...

Gisterochtend, bij het krieken van de dag, maakte de fotograaf een rondje door de Katbladbuurt. Om te zien wie er allemaal al vroeg uit de veren waren! De Boez wilde graag mee. Nee, hij hoefde niet, had de keuze, maar ging dus wel mee. Helemaal tot aan het gevaarlijke water!!! Daar verdween hij onder een wielhuis.
Dit was niet de bedoeling geweest. Nee, hij had gewoon langs de huizen moeten blijven lopen, achter de fotograaf aan, maar zijn nieuwsgierigheid won het van zijn angst. Eigenlijk waren we daar ook niet zo blij mee...


Het duurde even voordat de Boez weer naar de fotograaf toe kwam. Toen moesten we nog een stukje langs de huizen om weer in de Katbladstraat te komen. Dit stukje vond de Boez het allerengste. Maar hij zette door!
In de Katbladstraat gekomen, dachten wij dat Boez de omgeving wel weer zou herkennen. Een kwestie van de lucht opsnuiven en de tafels zien staan, al was dat van een afstand. Maar kleine Boezelmans was totaal gedesoriënteerd. Hij wilde terug naar het gevaarlijke water en dan weer de parallelstraat in, want daar kwamen we toch vandaan? Hij deed dan ook verschillende pogingen daartoe. Maar wij vonden dat geen goed plan en bleven hem roepen, bleven hem motiveren om met ons mee te lopen. Pas bij het Zooiplein zag hij weer waar we waren, dat het bekend gebied voor hem was en dat we bijna thuis waren. Hij was stomverbaasd en begreep er geen snars van.
Vinden alle katten altijd hun eigen huis weer terug?
Wij betwijfelen dat na deze ervaring met de Boez!

Slap ventje.

Terwijl wij even de Kruidentuin aan het inspecteren waren, zagen wij Thassos (de terraskat) van de overkant van de gevaarlijke verkeersweg aankomen. Gelukkig was er op dat moment geen verkeer, maar je houdt toch altijd je hart vast.
Thassos had de Boez eerder in de gaten dan Boez hem. Zo kwam het dat onze jongste verslaggever pas in laatste instantie de terraskat voor zich op zag doemen. En Boez kromp in elkaar.



Ja, want Thas had hem al eens eerder te grazen genomen, heh! En daarom ging Boez er ook direct maar bij liggen.
Thassos, die zich verheugd had op een meppartijtje, vond er gelijk helemaal niks meer aan. Nee, zo'n slap ventje dat onmiddellijk voor je in het stof kruipt, daar wil je niks mee te maken hebben, toch?
Dan is namelijk geen uitdaging meer.
En daar Thassos nog meer te doen had, ging hij er gelijk weer vandoor. Via de parallelstraat liep hij in rap tempo richting restaurant. Zeker weer dienst straks, Thas? Wel, we hopen voor je dat de gasten lekker op het terras gaan zitten en veel morsen, dan heb jij het weer lekker druk met opruimen!

Kale plant.

Zo! Wie neemt daar opeens zoveel licht weg bij ons raam?
Wij herkenden hem niet gelijk, want hij is ontzettend hard gegroeid! Ja, het was Monster(tje) dus! En hij zat heel brutaal bij ons naar binnen te kijken. Wij gingen maar eens naar buiten om een praatje met hem te maken. (Het Poezenloket was namelijk - het was al avond - weer gesloten wegens snel optrekkende koude...)



Zo jochie? En wat kom je doen? Spelen met de Boez en Oscar? Nee?



Oh, de laatste sprietjes Nepeta uitgraven en opvreten! Wel, dat vonden wij geen goed idee, maar Monster was vastbesloten. Helaas, de plant werd helemaal kaal.....

Japekop kwam verhaal halen, maar Monster liet zich door hem niet van de wijs brengen. En daar Japekop een sul is, liet hij het erbij en begon doodleuk aan zijn verkenningsronde. Monster ging weer door met graven en knabbelen tot wij hem dringend adviseerden op te hoepelen en de Nepeta in de Kruidentuin maar aan te gaan vallen. Die planten zijn namelijk al een stukje verder qua ontwikkeling en kunnen wel een takje missen.

Om nu de rest van onze waardevolle plant te beschermen (zodat er misschien nog nieuwe takjes uit gaan groeien), zullen wij een kapje van gaas moeten vervaardigen. Wij denken nog even na over hoe wij dit gaan doen....

Het zit er weer op!

Charli en Ollie zijn weer voor hun APK geweest. Ze hadden er duidelijk helemaal geen zin in.
Maar ja, wat moet dat moet heh? Arme Charl. Nee, hij kijkt niet echt blij!



Gelukkig werd Charl weer goedgekeurd nadat er wat tandsteen bij hem was verwijderd. Nou, snel de mand dan maar weer in heh?



Ook Ollie had liever wat anders gedaan vandaag. Slapen of eten bijvoorbeeld. En ja, natuurlijk kreeg hij weer te horen dat hij veel te zwaar is! Maar er is hoop! Ollie krijgt momenteel namelijk dieetvoer (blaasgruis) en dat is nogal koolhydraatrijk. Niet zo handig als je moet afvallen dus. Maar nu is er een nieuw soort voer van Royal Canin. Geschikter voor de dikkere blaasgruiskat! Helaas had de dierenarts dat niet op voorraad maar het is besteld voor Ollie.



Verder werd er bij Ol wat bloed afgenomen. Niet omdat hij nou ziek is, maar voor de zekerheid dus. De uitslag van het onderzoek komt pas in de loop van de volgende week.
Nou, dat zit er dus weer op. Hopelijk pas weer tot over een jaar?

Domme Igor!

Igor kwam gisteren met een noodgang naar huis gerend, hij stortte zich van de schutting op het terras en meteen door het kattenluik. Hij haalde hijgend en piepend adem en wilde achter een kast kruipen. We denken dat hij zijn eerste kennismaking met een stekend vliegbeestje heeft gehad. Bij nadere inspectie zagen we geen angel of dikke lippen, dus een foto maken had geen zin. Omdat hij bleef piepen hebben we hem een half tabletje dexamethason gegeven. Gelukkig ging het toen snel over, vooral toen hij koud water had gedronken. Hij is wel erg geschrokken, hij ging zich uitgebreid wassen, helaas sloeg hij hierbij zijn rug weer over, en daarna heeft hij de hele avond geslapen.Vanochtend lijkt hij alles weer vergeten. We hopen dat hij hiervan geleerd heeft en dat hij niet net als de Boez bijna elke dag zo thuis komt. Ze hebben tenslotte dezelfde pleegmama gehad, dus je weet maar nooit!
Mens Ina.

Kort nieuws.

Vanmiddag kwam Mini de Poort van de Hoftuin uitwandelen. Met triomfantelijke blik. In de verte hoorden wij het uitzinnig geblaf van een borderliner.
x
Vanavond hoorden wij de sirene van BW weer. En inderdaad, hij kwam in rap tempo door de Katbladstraat.
x
Trouwens, in het dierenasiel Leiden logeren twee moederpoezen met hun kittens (van 4 en 5 weken oud ongeveer). De moeders werden zwanger op straat gevonden en bevielen in het dierenasiel. Moeders en kittens maken het goed.
x
De kleine rooie zit nog steeds in het asiel; vanwege zijn bekken heeft hij zgn. "hokrust". Nadere berichten over hem volgen nog.