FEEST op 19 juli a.s.!

De Boez (links)

Mevrouw T. Troy (onder)

Op zondag 19 juli a.s. vieren wij de 15e verjaardag van mevrouw T. Troy en de eerste van de Boezelmans met een inzameling voor het Leids Dierenasiel en een kleine tentoonstelling van de mooiste foto's van het lkb in/bij "eet- en drinklokaal DOK2" aan het Havenplein te Leiden.

U bent welkom vanaf 17.00 uur (tot 18.30 uur) voor een drankje (aangeboden door het Leidsch Katblad) en een borrelhapje (aangeboden door DOK2!). E.e.a. gaat als volgt te werk.

U geeft zich (natuurlijk!) zo spoedig mogelijk op voor het feest d.m.v. e-mail, reactie op dit bericht, of per telefoon c.q. mondeling. Naar het feest neemt u per persoon een envelopje mee met behalve een verjaarswens voor de Boez en Tokkie (mevr.) Troy ook uw gift voor het asiel. Wij denken aan tenminste 5 euro, maar het mag uiteraard - en zeer graag- ook meer zijn!

Bij inlevering van uw envelopje krijgt u vervolgens uw drankje en hapje. Elk volgend drankje dient u zelf af te rekenen....

U bent ook welkom om na dit gezellig samenzijn met ons het avondmaal bij DOK2 te nuttigen; wij bevelen u de keuken aldaar van harte aan!

Zegt het voort!

De hoofdredacteur.

Bohr in nood....

Van een Hofbewoner kregen wij een tip dat er een kat in nood was, dus wij natuurlijk direct met camera er op af. Je hebt een kattenkrant of je hebt 'm niet niet heh? Vandaar dus.
Wel, wij hoorden een hoop gegrom en met dat "in nood" viel het wel mee, volgens ons. Maar daar dacht slachtoffer Bohr heel anders over. Zij zat een beetje klem in de stronken van een klimplant terwijl ze werd gepest door een lid van de partij "Hof is Vol".



Panda dus. Hij zat boven Bohr op het dak en zat een beetje door de bladeren en takken heen te jennen met stembanden en voorpoten. Echt treiterij, wat wel meer plaatsvindt in het Hof. Als Cera niet het slachtoffer is, is Bohr het wel. Ja, allebei dames inderdaad, en de daders zijn allen lid van "Hof is Vol" en van het andere geslacht (al zijn ze dan geholpen, maar dat wordt algemeen geaccepteerd en is op zich dus niets bijzonders).
Wij vellen trouwens verder geen oordeel over genoemde partij, al zijn wij het niet eens met haar doelstellingen en methodes, maar blijven het doen en laten van de partijleden uiteraard wel kritisch volgen.
En nu dus dit weer.



Deze foto is niet helemaal scherp, maar toch kunt u zien hoe het koppie van Panda (bovenin) door de takken gluurt en hoe (onderin) Bohr pogingen doet meer afstand te scheppen tussen haar en haar belager.




Bohr was erg nerveus en had lang nodig om de route naar beneden in kaart te brengen. Toen er na een minuut of tien nog geen verandering in de situatie was, hebben wij de plek des onheils moeten verlaten daar onze potplanten schreeuwden om water en de tuinslang al klaar lag.
Maar wij kunnen u wel berichten dat niet veel later Bohr gewoon weer rondliep alsof er niets was gebeurd. Panda zagen wij niet meer, maar eerlijk gezegd hebben wij ook niet naar hem uitgekeken. Tot zover dit belangrijke nieuwsbericht.

Loslopend wild.

We hadden al een tijdje geen foto's meer kunnen maken van Bolle-wangen omdat hij de laatste tijd minder vaak lijkt langs te komen. Het kan ook zijn dat hij minder luidruchtig is geworden, hij wel langskwam, maar dat wij hem doodgewoon niet waarnamen. In elk geval waren wij blij dat wij, toen wij op de koffie waren bij Rooie Gijs, onze camera bij ons hadden, want opeens hoorden wij zijn sirene dichterbij komen en even later zelfs de Poort door. Wij lieten ons heerlijke bakje espresso met chocoladesoesje even in de steek toen wij inderdaad nog net zijn markante verschijning achter de klaprozen en digitalis zagen verdwijnen. Want om B-w op de kiek te krijgen moet je snel zijn.



Panda (links dus heh?) had hem (B-w, rechts inderdaad) ook gehoord en keek toe hoe B-w met stevige en besliste pas de paden in de Hoftuin volgde.



Wij liepen snel om om B-w tegemoet te kunnen komen en hem zo bij verrassing te kunnen fotograferen, met zijn kop voor de lens dus. Wij dachten snel een paar foto's "en face" te kunnen nemen, maar B-w was wederom weer eens te snel voor ons.

Hij zette een sprintje in, stoof ons voorbij en liep vervolgens - wat kalmer weer - de Poort uit naar de straat van Iwan.

Er bestaat een plan om B-w te vangen, naar een dierenarts te brengen en hem te laten castreren, injecteren en wat dies meer zij, en hem dan weer "terug te zetten". Dat plan is niet van ons maar van enkele dames in een andere buurt waar B-w ook regelmatig zijn sirene laat horen. Zo te zien echter, hebben zij B-w nog niet kunnen grijpen. B-w blijft ook nooit ergens langere tijd rondhangen, alsof hij weet dat er dan mogelijk "iets" met hem zou kunnen gebeuren. Zijn instincten zijn dus uitstekend in orde.

Mocht u nu heel toevallig wat meer informatie hebben over mogelijke verblijfplaatsen van Bolle-wangen, bericht ons het aub. Misschien verlinken wij hem dan wel. Voor zijn eigen bestwil, heh?

Pergolatest!

Wel, daar staat hij dan, de nieuwe pergola. Door het hij-mens van Storm vakkundig in elkaar getimmerd dus. De mooiste en de grootste van de straat, en - naar wij hopen - de stevigste, want er moeten wel 4 haarfabrieken tegelijk op kunnen zitten. Ja, onze 3 redactiemedewerkers en ons topmodel heh? Of dat ooit zal gebeuren kunnen wij niet voorspellen, maar het moet dus wel kunnen.....
Wij vragen onze medewerkers een eerste test uit te voeren.



De Boez vindt de pergola een beetje aan de hoge kant. Hij laat liever iemand anders voorgaan. Japekop misschien? Nou, dat komt slecht uit want Japekop is op verkenning of alweer terug daarvan, en in dat geval ligt hij uit te rusten op het dekbed. En dan mag je hem niet storen natuurlijk, want dan loop je de kans dat hij de rest van de dag chagrijnig is en ziekteverlof op moet nemen. En dat schiet niet op.



Mevrouw Troy is ook niet in de gelegenheid om een test uit te voeren; zij heeft het erg druk met het water drinken. Dat schiet ook niet zo op want dat doet zij met haar linker poot. Over de betekenis van het gebruik van vooral de linkerpoot is heel wat te vertellen, maar dat bewaren wij voor een volgende keer. Nu gaat het tenslotte om de pergolatest. En we hebben nog 1 kandidaat over.

Ja hoor! Cera helpt ons weer eens uit de brand. Ons model is haar gewicht waard in goud, dat moge wel duidelijk zijn. Hoe vind je onze nieuwe pergola, Cera?

Cera:

Ja, de balken zijn mooi breed dus ik kan hier goed overheen stappen. Geen uitstekende spijkers nee, dus dat is ook een positief iets. Nee, hij wiebelt niet. Dat is maar goed ook want ik hou niet van gewiebel. Nee, je moet je wel veilig voelen als je zo hoog zit heh?

Het uitzicht is erg fraai. Ja, ik zie de gevaarlijke weg duidelijk liggen vanaf deze positie. Ik kijk gewoon over de buurpergola heen en dat is alleen maar gunstig te noemen. Maakt u wel ondertussen foto's van mij? Ja, dan kan ik namelijk dubbel uitbetaald worden, voor de test dus en daarnaast voor het model zitten. Noteert u dat even?

Nee, ik vind het niet eng om naar beneden te kijken. De Boez is opeens een stuk kleiner geworden als je hier zo hoog zit. Ja, het voelt nog steeds stevig aan. Geen gewiebel inderdaad. Ik geef deze pergola een dikke 8 voor de stevigheid en de vorm. Voor de hoogte geef ik een vette 9, maar ik heb nog wel een paar opmerkingen.

Er moet nog wel een schuurpapiertje overheen dus. Oh, dat moet u zelf doen? En dat gaat dan toch wel binnenkort gebeuren, niet? Ja, u weet: van uitstel komt afstel heh? Nee, wat mij betreft hoeft er geen kwast overheen, maar als u dat nu perse wilt..... En verder stel ik voor dat u wat stevige planten naast de palen zet. Ja, met dikke stammen zodat ook de Boez makkelijk naar boven kan klimmen. En dan graag bovenop een flinke mand met zachte kussentjes. Voor als we uit willen rusten ja. Een soort bedstede mag ook, ziet u maar. De kleur van de kussentjes interesseert me niet zo nee, maar het liefst zo onopvallend mogelijk, dat wel. Ja, want er moet geen vreemd volk op afkomen dus.

Wel, als deze pergola helemaal af is, wil ik wel weer komen testen. Ja, Gourmet is goed. Maar dan wel de lekkerste uit de serie heh? En dan een flinke portie graag. Want was ik mijn gewicht niet in goud waard? Ja, opdat u dat maar niet vergeet dus....

Redacteur gevraagd!

Het Leidsch Katblad zoekt voor de Bijlage een (mens-)redacteur voor enkele uren per week.

Wij vragen iemand die behendig met een laptop kan omgaan, artikelen wil uitzoeken en plaatsen en vooral zeer katvriendelijk is.

Wij bieden u een uitstekende sfeer, lekkere koffie/thee met iets erbij of andere consumpties (naar keuze).

Uw "sollicitatie" ontvangen wij graag per e-mail:

annemkemp@zonnet.nl

Deze bijzondere baan kan per direct ingaan..... Met vakantieplanning kan eventueel, zo nodig dan, rekening gehouden worden.

Mevrouw T. Troy,

receptioniste en hoofd personeel.

Beter dan niks...

De Boez:
Voor een buurmeisje is ze een kleurplaat aan het maken. Een katmandala-kleurplaat ja. En dat terwijl ze haar tijd veel beter kan besteden aan bijvoorbeeld het knuffelen met mij, heh? Want anders kom ik een hoop te kort, inderdaad. Vooral als mijn vriendinnetje Cera niet in de buurt is en er geen vliegen of hommels zijn om te vangen, of als ik mij gewoon verveel, dan is het voor iedereen het beste als ik op zo'n moment een aaibeurt krijg. Het liefst een uitgebreide aaibeurt, dat klopt. En niet van zomaar een willekeurig mens maar van haar. De hoofdredacteur dus ja. Maar altijd druk heh? Ja, vaak met veel dingen bezig en dan heeft ze zogenaamd geen tijd voor mij.



Wel, dan moet ik optreden. Door middel van het nadrukkelijk dwarszitten en vragen om die broodnodige aandacht dus. Over het algemeen slaag ik ook wel in mijn opzet, maar die aaibeurten zijn altijd en eeuwig veel te kort. Maar goed, ik doe het er maar mee want het is beter dan niks heh? Nee, ik zeg niet dat ik zielig ben hoor, maar ik kan wel stellen dat ik af en toe een klein beetje tekort kom. U hoort mij daar verder niet over klagen, maar het is wel een feit.
Daarom hoop ik ook dat ze dit leest. De hoofdredacteur ja. Misschien kan ze de boel dan een beetje bijsturen. Opdat ik aan mijn trekken kom heh? Ja, want voor je het weet ben je depressief aan het worden en dan zijn de rapen pas echt gaar. Maar mij hoor je verder niet klagen hoor! Nee, ik neem de dingen zoals ze zijn. Meestal dan dus, heh? Ja....

Effe geen zin.

Storm:
Nee mevrouw Katblad, ik heb nu effe geen zin in wat dan ook. Nou, niet in hinderlagen zitten, niet in zooien, niet in pesten, niks. Ik wil gewoon hier op deze blaadjeshoop liggen en verder met rust gelaten worden.



Ja, ik weet dat mijn hij-mens voor uw deur bezig is met zijn favoriete bezigheid. Zagen en timmeren ja, dat klopt. Dus aan hem heb ik op dit moment helemaal niks.
En mijn kleine mens scharrelt daar ook rond. Bij u voor de deur dus, ja. U heeft zogezegd mijn familie ingepikt en nu lig ik hier eenzaam en alleen.



Een pergola zegt u? Voor uw vergadertafel? Dus een afdak boven de waterbak en dat zou dan ook in mijn belang zijn? Wel, dat moet ik dan eerst nog zien. Nee, ik vertrouw mijn mens wel en dus komt het met die pergola vast dik in orde. Maar of u in staat bent om er een fatsoenlijk dakje op te timmeren, daar twijfel ik nog aan. U schenkt toch pas drank als hij klaar is heh? Met die pergola dus ja? Nee, want dat gedoe met zaag en hamer, dat moet nuchter gebeuren. Nee, het is maar dat u mij goed begrijpt en dat er geen ongelukken gebeuren. En wilt u nu uw verslaggever Japekop wegsturen? Ja, hij stak net zijn kop om de hoek van mijn steeg en dat wil ik niet hebben. Maar u begrijpt ook dat vast wel, heh?

Van de ratten besnuffeld!

De jongens van de redactie (Japekop en de Boez) hadden er zin in vanochtend, dus waren zij reeds ver voor zevenen de deur uit om nieuws te verzamelen. Of, omdat het zondag is, om te zooien - dat kan natuurlijk ook. In elk geval hadden wij onze verslaggevers al een tijdje niet meer gezien en daarom gingen wij maar eens een straatcontrole houden. We zeiden mevrouw Troy (zoals altijd rond het loket bezig) gedag en gingen op pad. In onze straat zagen wij geen poezenactiviteiten dus gingen wij maar eens op de Kruidentuin aan.
In eerste instantie zagen wij alleen Bel de Franskat, die zoals gewoonlijk zeer brutaal uit zijn ogen zat te kijken en waarschijnlijk op zoek was naar slachtoffers om te pesten. Charli zagen wij in het centrum van de tuin wat rondzooien (dus achter Bel op de foto). Maar geen Boez of Japekop heh?


Ah, toch de Boez. Hij had zich verstopt gehouden voor Bel, maar nu de fotograaf gearriveerd was durfde hij weer tevoorschijn te komen. Charli liep een rondje om het centrum van de tuin heen, net zoals zijn broer Japekop altijd pleegt te doen.



Toen Charli zijn rondje had voltooid, beende hij (of is het pootte hij?) richting parallelstraat. Op de hoek op het bankje lag Luna, die haar toiletbezigheden onderbrak om Charli boze blikken te kunnen toewerpen.



Nee, die blikken van Luna liegen er niet om. Maar Charli, een koele kikker (heeft hij van zijn vader Japie), trok zich niets aan van haar non-verbale verwensingen en sloeg doodkalm de hoek om. Luna ging vervolgens door met haar waspartij. In onze ogen zag zij er trouwens helemaal niet vies uit maar zijzelf dacht daar blijkbaar anders over. Of ze had gewoon even niets anders te doen, dat kan natuurlijk ook.

De Boez had wel zin om mee te lopen met Charli en de fotograaf. Wij moedigden natuurlijk dat initiatief aan want altijd maar dat rondhangen in die Kruidentuin zet geen zoden aan de dijk. En alleen achterblijven bij die Franskat vonden wij trouwens ook geen goed idee. En misschien lag er nog iets van nieuws in de parallelstraat op ons te wachten, heh?

Ach, daar was onze andere verslaggever. Hij kon melden dat er dus geen nieuws lag te wachten want dat had hijzelf al gecontroleerd. Wij waren wel verheugd over het feit dat Japekop eindelijk weer eens in zijn eentje op reportage was gegaan, want na de terugkomst (van de studiereis) van de hoofdredacteur, had hij nog niet veel werk voor het katblad verzet. Het werd dus hoog tijd! Ja, de brokjes en Gourmet moeten wel verdiend worden en dat bereik je niet door maar wat rond te hangen en te luieren....

Japekop had even een onderonsje met Charli, en wij hopen dat het geen geroddel over de Boez betrof. In elk geval duurde het niet lang, vervolgde Charli zijn wandeling met de fotograaf en de Boez, en Japekop liep in tegengestelde richting, dus richting Kruidentuin. Wat hij daar nu weer perse wilde gaan doen hebben wij hem niet gevraagd; hij zal wel zo zijn speciale bedoelingen gehad hebben en je hoeft niet steeds alles te willen weten, toch?

De Boez sprong vrolijk op en neer. Van verkennen was geen sprake dit keer, maar dat kwam misschien ook doordat wij in dit (verderop gelegen) stuk van de parallelstraat nog niet eerder met de Boez waren geweest. We waren namelijk al een heel stuk voorbij de Steeg van Storm en liepen richting het gevaarlijke water (zie kaart helemaal onderaan pagina, heh?).

En ja hoor, opeens dook daar die Franskat (Bel dus) weer op, vastbesloten om onze wandeling te verstoren. Maar de fotograaf was vastbesloten om dat deze keer niet te laten gebeuren, dus na een flinke blaaspartij (door mens dus heh?) vluchtte Bel weg.

Echter, net toen wij onze wandeling wilden vervolgen om de Boez kennis te laten maken met de route langs het gevaarlijke water, kwam er (voor zevenen op zondagochtend dus!) een wielhuis met brullende motor door de smalle straat. Wij konden nog net de Boez beetpakken om hem te beschermen voor dit rijdende moordwapen, maar Charli rende voor zijn leven richting het water en sloeg daar de hoek om. Het wielhuis vlak achter hem aan.... En de Boez was dermate van streek geraakt, dat hij zich uit onze armen loswurmde en een sprintje inzette de andere richting uit, terug naar de redactie dus.

In de Katbladstraat kwamen wij elkaar allemaal weer tegen. Allemaal behalve Bel dan, want ook hij was geschrokken en zat nu vast in de buurt van zijn eigen huis.

Wel, dit was dan ons nieuws van de zondagochtend. Niet spectaculair, maar dat van dat brullende wielhuis wilden we toch even kwijt. Zijn ze (die mensen) nu helemaal van de ratten besnuffeld! (Ook dit wilden we even kwijt.....)

Tussen de bloemen.

Vanochtend vroeg maakte mevrouw Troy er ons op attent dat buurkat Ollie zowaar buiten was! En dat hij op het punt stond de Poort door te gaan. Deze bijzondere gebeurtenis wilden wij natuurlijk vastleggen en daarom namen wij de camera mee en gingen de Ol achterna.



Ollie echter had zich juist erg verheugd op een rustig wandelingetje in zijn eentje en stelde onze aanwezigheid in de Hoftuin niet op prijs. Hij verbood ons dichterbij te komen en dook tussen de planten.



Wij deden nog een poging om Ollie duidelijk in beeld te krijgen, maar telkens als wij wilden afdrukken, stopte Ol zijn kop achter een struik of flinke plant. Zodoende ziet u op deze foto alleen Ollie's lijf, dat er overigens mag wezen, heh?
Daar er dus geen beginnen aan was (Ol wilde echt niet voor ons po(e)seren), begonnen wij maar weer aan de terugtocht naar de redactie. Misschien vonden wij daar wel een gewillig model...



Toen wij ons nog eenmaal omdraaiden, konden wij het niet laten. Ollie stond daar prachtig te wezen tussen al die eveneens prachtige bloemen; wij drukten derhalve nog een keer af. En toen lieten wij Ollie alleen met zichzelf. Want dat heeft hij nou eenmaal het liefst, heh?

De eerste les voor de Boez.

Wij vonden het tijd worden voor de eerste verkennersles voor onze Boezelmans, en dhr. Japekop, zelf verkenner A en dus gediplomeerd, wilde wel meegaan om hem te begeleiden. Wel, van dat aanbod van Japekop werden wij erg blij want ook hij mag best weer eens de puntjes op de i gaan zetten! Het is namelijk alweer veel te lang geleden dat hij een verkenningsronde deed.....
We namen deze keer de omgekeerde route omdat het vaak in het verleden in de Kruidentuin al mis ging door het plotseling opduiken van pestkoppen en anderen die de boel probeerden te verstieren. Vandaar dus. De Boez had er zin in. De Steeg van Storm was voor hem geen enkel probleem, maar dat kwam ook doordat Storm afwezig was.


Japekop liet zien dat je in gevaarlijk gebied (zoals Storm's steeg) altijd behoedzaam moet zijn en dicht langs de muur moet lopen. Uit voorzichtigheid dus heh? Want je weet maar nooit of de vijand zomaar kan opduiken. Bravo Japekop, zo zien we het graag!


En aan het eind van een steeg gekomen, moet je altijd voorzichtig eerst om de hoek kijken of daar, in de straat die je in wilt slaan, wel alles veilig is. Nogmaals bravo!
Maar de Boez lette niet goed op en zat inmiddels al midden in de parallelstraat. Was het nog te vroeg voor deze les en is de Boez eigenlijk nog te jong?


Japekop liet vervolgens zien hoe je altijd onder stoelen en bankjes moet kijken om te zien of daar niet iets opmerkelijks onder schuilt. Boez lette weer niet op. De moed zakte ons inmiddels in de schoenen.


Gelukkig merkte Boez wel Bel de Franskat op die plotseling achter hen was opgedoken. Hij ging netjes aan de kant en verschool zich een beetje achter Japekop, die gelukkig erg kalm bleef, zoals het een echte verkenner betaamt dus. Gevolg was dat Bel op afstand bleef en zo konden wij onze ronde zonder gedonder vervolgen.


Maar even later maakte Japekop toch een fout. Hij had Luna, die in een vensterbank zat, niet opgemerkt. En dat terwijl hij in het verleden toch wel geregeld door haar van het dak is gemept. Maar ja, toen was zij nog jonger en Japekoppie trouwens ook. En misschien gelden op straat wel andere regels, heh?


De Boez liep erg snel door de parallelstraat heen. Wij vermoedden dat hij niet in de gaten had dat wij het rondje nu andersom liepen, want hij was erg nerveus en kon nauwelijks wachten tot wij weer op gelijke hoogte waren.


Verbaasd stond hij even later in de Kruidentuin om zich heen te kijken. Ja Boez, je moet nog een hoop leren! Doch toen Boez het gebied herkende en nu wist hoe hij weer thuis moest komen, werd hij wat rustiger. Dat gaf ons toch wel een sprankje hoop.


Japekop liet zien hoe je ook in de Kruidentuin allerlei dingen kunt inspecteren maar de Boez toonde meer belangstelling voor de planten en de geuren aldaar. Japekop maakte zijn inspectie rustig en kalm af, precies zoals het hoort. Hij kwam trouwens geen bijzonderheden tegen in deze zogenaamde plantenbak.


De Boez sprong gelukkig niet gelijk tussen de planten maar besnuffelde een en ander vanaf het pad. Zo zien we het graag Boez! Geen gezooi tijdens een verkenningstocht maar serieus aan het werk om zodoende alles in kaart te kunnen brengen. Schuilt er dan toch een klein verkennertje in onze jongste verslaggever? Laten we niet te vroeg juichen.....


Oeps, we zijn gevolgd door de Franskat. En de Boez is nu te ver van Japekop vandaan om zich achter hem te kunnen verschuilen. Wij vrezen dat er nu echt gedonder in de glazen komt en dat hier onze verkenningstocht gaat stranden. Maar vooralsnog kijkt Bel slechts van een afstandje toe en neemt geen aanvalshouding aan. Doch hem kennende, zal het niet lang meer duren voor hij de boel komt verstieren. Of vergissen wij ons weer eens een keer?


De Boez is voor de veiligheid tussen de struiken gedoken en houdt Bel goed in de gaten. Voorlopig zit hij daar goed maar van verkennen is nu even geen sprake meer. Dat kan ook niet als de Franskat in de buurt is natuurlijk. Wij nemen het de Boez dan ook niet kwalijk.


Japekop gaat onverstoord door. Hij heeft niets te vrezen van Bel en weet dat ook. Hij maakt netjes een snuffelronde over het pad waarbij hij geen (dood) graspolletje overslaat. Flink zo, Japekop! We kunnen wel zien dat je je diploma nog steeds waard bent hoor!


Daar Japekop nog steeds de rust zelve is, durft de Boez onder de struik vandaan te komen maar hij blijft op zijn hoede. Erg verstandig van hem want hij weet dat wij hem niet kunnen helpen mocht de Franskat besluiten hem aan te vallen. Zover komt het echter niet.


Japekop maakt zijn rondje af en daarmee is ook de verkenning van de Kruidentuin tot een einde gekomen.


Terwijl hij nog een laatste grasspriet inspecteert, snuffelt de Boez nog even in het centrum van de Kruidentuin. Niet dat dat wat betekent want er staan geen planten daar, dus kan er ook niks tussenschuilen, maar het staat goed, dat gesnuffel. Eigenlijk zijn we best tevreden over deze eerste les.


Dan geeft Japekop aan dat het tijd is om naar de redactie terug te keren. Het zit erop voor vandaag. Wij lopen met hem mee. Bel hebben we niet meer gezien trouwens.


Thuis worden we verwelkomt door mevrouw Troy. Zij meent dat het etenstijd is dus dat zal dan wel zo wezen. Haar innerlijke klok is namelijk beter dan de onze.
Japekop is helaas niet zo tevreden over de verkenningstocht en krabt zich achter de oren, kijkt daarbij ook bedenkelijk. Maar hij is nu eenmaal een oude mopperaar en wij besluiten daarom hem niet te vragen wat eraan schort. We verheugen ons op de tweede les van de Boez en verwachten dat hij elke volgende les voldoende bij zal leren om tenslotte ook zijn (junior-) diploma te kunnen halen. Misschien wel samen met zijn vriendin Cera? Wie zal het zeggen!