Troosteter

Pim:
Ik snap er niks van. Ik wil zo graag vriendjes worden met alle buurjongens en meisjes, maar ze moeten me gewoon niet. Ja, ik weet dat ik vroeger niet zo'n lieverdje was. Ik heb ze inderdaad wel allemaal stuk voor stuk gemept en geslagen. Maar dat was vroeger en ik ben nu een andere kat geworden. Nee, ik heb geen therapie gehad maar ben vanuit mezelf gewoon veranderd. Een omslag zou je het kunnen noemen. In mijn leven dus. Maar niemand gelooft dat ik vandaag de dag niet meer zo agressief ben. Dat ik vriendschappen wil aangaan en uit ben op een goed gesprek en contacten met een beetje meer diepte. Maar ik loop dus gewoon tegen een muur aan.
Neem nou die Charli. U ziet hem op de foto. Nee, niet die witte want dat ben ik, maar die andere die het luik doorgaat. Ik kwam dus met de beste bedoelingen en een allervriendelijkste bek naar hem toe. Zo van: hee makker! Zullen wij samen iets leuks gaan doen? Ik kom in vrede hoor! Maar Charli vertrouwde het dus niet. Stond even een beetje te twijfelen en ging toen toch maar zijn huis binnen. En dan zit ik daar weer in mijn eentje op straat. Helemaal verlaten en alleen. Nee, ik klaag niet maar stel alleen wat vast. Blijkbaar moet ik nog een hoop werk verzetten om mijn image te veranderen. Nou, zo eerst maar weer eens bij het poezenloket langs. Zo'n snoepie geeft vast wel wat meer zelfvertrouwen. En als dat niet het geval is, smaakt het gewoon toch lekker. Misschien ben ik wel een "troost-eter". Wie zal het zeggen......

Lekkere dingetjes.

Cera:
Ah, mevrouw katblad geloof ik? Camera weer bij u? Ja, ik wilde net even op de uitkijk gaan zitten. Ik kom inderdaad graag op het dak want je kan hier alles heel mooi overzien. De hele straat ja.


En weet u, ik kan hiervandaan ook boven bij u binnenkijken. Hoewel, u mag uw ramen wel eens wassen want die zijn erg vies, wist u dat? O, dat weet u dus. Geen zin of te druk? Allebei, zo, zo. Wel, ik vind die vieze ruiten erg irritant want zo kan ik niet zien of Japekop boven is, dus ik zou graag zien dat u er een keer de spons overhaalt.
Maar eigenlijk heb ik nog iets anders met u te bespreken. Als u even wacht, kom ik naar u toe.


Niet weggaan hoor! Ja, even over het platte dak; ik ben er zo.

Fijn dat u niet bent weggegaan. Ja ik ben snel niet? Nog even een sprong naar beneden.

Zo, nu nog een laatste sprong en dan ben ik er. Erg fijn dat u op mij heeft gewacht.

Ik wilde namelijk iets heel belangrijks met u bespreken. Gisteren had u van die lekkere eh... dingetjes. Ja, het kwam uit een bakje met een doorzichtig dekseltje. Vorm van een kattenkopje inderdaad. En die eh.. dingetjes dus waren licht van kleur en er zaten karteltjes aan. Kattensnoepjes zegt u? Ik zou het niet weten. Maar als ik nu even met u mee ga naar uw huis dan kunnen we samen even kijken of wat ik bedoel ook is wat u bedoelt, en dan kunt u mij eventueel nog zo'n eh.. dingetje geven (of twee, dat zou nog beter zijn) om te bepalen of dat nu definitief echt is wat ik bedoel en daarmee hetzelfde wat u voor ogen heeft. Dus als u me maar even wilt volgen? En als ze op zijn, die dingetjes, dan koopt u toch wel weer nieuwe heh? Staan ze al op uw boodschappenlijstje?

Boezelmans en zijn familie

De kleine Boezelmans slaapt......

Boezelmans' broertje is actief!

Zou slapen de favoriete bezigheid van Boezelmans zijn? Wij hopen van niet.....

Ma Leila vindt dat er, kost wat kost, gewassen moet worden. De kleine is het daar niet mee eens.

Deze foto's (door Wilma gemaakt) zijn van afgelopen zondag. Vrijdag werden alle kleintjes gewogen; zij waren toen 6 weken oud. De lichtste woog 766 gram, de zwaarste (Boezelmans) woog 905 gram. Dat wordt dus een flink ventje! Als ze een kilo wegen, mogen ze van de dierenarts naar hun nieuwe huis. Maar dat hebben ze nog niet allemaal en dat betekent dat er een paar dan terug zullen moeten gaan naar het asiel.......... Zegt het voort: Kleine schatjes in de aanbieding! Over een week of drie willen ze graag naar hun volgende "warm nest"!

Liever een fris, jong ding.

Tokkie Troy:
Wat ik van haar vind, dat nieuwe vriendinnetje van mijn zoon Japekop? Nou, ik vind het maar niks. Kijk, het is een aardige meid, pittige tante en helemaal niet dom. Maar ze heeft wel al een relatie achter de rug en tenminste 1 kind gehad van een ander. Ja, best mogelijk dat er meerdere kinderen zijn geweest. Ook nog van meerdere vaders ja. Daar kan je alleen maar naar gissen. In elk geval had ik liever gezien dat Japekop een fris, jong ding was tegengekomen in plaats van deze eh.... dit dametje. Hoezo: geeneen schoondochter is goed genoeg? Ik vertel toch net? Jonge, frisse meid? Maar hij moet natuurlijk zelf uitmaken wie hij kiest en ik zal me er verder niet mee bemoeien. Hoewel, dat mee-eten (ja dat doet ze nu al!) en dat hangen bij het poezenloket staat me allemaal erg tegen. Nee, van mij zal hij daar niets over horen, ik hou mijn bek dicht. Maar ondertussen hoop ik dat deze liefde snel weer over is. Je zet dit toch niet in de krant heh?

Slimme meid

Cera:
's Ochtends vroeg was ik al bij het poezenloket, maar Pim zei dat 't nog niet open was en dat ik moest wegwezen.


De tweede keer dat ik bij het loket kwam, was het wel open dus. En er stonden zelfs brokjes in de vensterbank. Zeker overgebleven van een voedselpakket ofzo. Zij van de redactie zei dat het seniorenbrokjes waren, maar dat ik er best wat van mocht eten. Nou, ik moet zeggen dat die seniorendingen niet vies zijn. Dus ik heb ze maar effe allemaal soldaat gemaakt.

Maar waar ik eigenlijk voor kwam, was Japekoppie. Dus toen ik alle brokjes naar binnen had gewerkt, vroeg ik of hij aanwezig was. Ja, hij was er wel maar hij lag te pitten en zij van de redactie wou hem niet wakker maken. Hij had een drukke ochtend gehad, zei ze. Dus toen ben ik maar weer weggegaan.

De derde keer die dag dat ik langs het poezenloket kwam, was het eigenlijk weer gesloten. De voerbakjes waren weg en dat was toch wel een teleurstelling. Maar toen ik eens goed onder het raam doorkeek, zag ik tot mijn verrassing Japekop op de vergadertafel zitten.

Mijn hart klopte in mijn keel. En heel verlegen vroeg ik of hij buiten kwam om samen met mij te gaan verkennen.

Toen kwam Japekoppie zomaar naar het loket toe. We zaten snuit tegen snuit. En hij zei tegen me dat hij te moe was om te gaan verkennen omdat hij 's ochtends heel hard had gewerkt op de daken. Dakinspectie ja. Maar hij wou wel even met me zooien buiten. Nou, dat is een beetje heen en weer lopen en hier en daar snuffelen. Hij kon alleen niet naar buiten komen want het loket was dus dicht! Maar gelukkig heeft toen zij van de redactie het raam verder opengedaan. Japekoppie kwam naar buiten en toen hebben we fijn samen lopen zooien. Nee, we hebben geen nieuwe afspraak gemaakt maar besloten om het gewoon aan het toeval over te laten. Dus een verloving zit er inderdaad voorlopig nog even niet in. Misschien dat ik toevalling toch maar die verkennerscursus ga doen. Want het toeval moet je soms een handje helpen. Een slimme meid is immers op haar toekomst voorbereid!

Meloeneters

Dit zijn Bommel en Luna. Zij eten graag meloen!

Foto: camerakwast.blogspot.com

hoog bejaardengehalte

Harremans:

Rare knakker, die Pim. Ja, hij is het topmodel van het katblad, zegt-ie. Nou het zal wel. Ik had over hem gehoord en dacht: ik ga maar eens even kennismaken met die witte. Dus ik het Hof uit, de Poort door en naar de katbladstraat gehobbeld. Ik zag hem al direct. Hij liep achter de fotograaf van het katblad aan, dat schijnt-ie wel meer te doen. Hij was best wel vriendelijk, in tegenstelling tot de verhalen die de ronde doen. Dus we stonden effe neus aan neus en dat was niet echt vervelend. Maar hij had weinig te vertellen verder, en toen vond ik het wel best en ben weer verder gaan verkennen. In de katbladstraat ja, want daar kom ik tegenwoordig wel meer.

Nee, ik hoor niet bij de groep "vol is vol" van het Hof (zie vorig bericht - red.). Van mij mogen er best meer bij ons komen wonen. Hoe meer zielen hoe meer vreugd, zeg ik maar altijd. Nee, van mijn broer Panda weet ik het niet. Zou zomaar kunnen dat ook hij van die rare ideeen heeft. Hij kan er tenslotte ook niet tegen als anderen zich met zijn tuinwerk bemoeien, dus wie weet. Ach, die beweging is destijds opgezet door Rooie Gijs en nog een paar, maar ik vind het flauwe kul. Nee, ik zou best wat meer vriendjes willen hebben in het Hof. Niet van die ouwe mopperaars maar jong volk om mee te dollen. En omdat het bejaardengehalte best hoog is in het Hof, kom ik af en toe naar de katbladstraat om te kijken of daar nog iets te doen is voor me. Maar vandaag is het er ook een beetje een dooie boel. Zal wel komen door de regen ja.

Vol is vol

Mio:
Ja, ik kan wel stellen dat ik hier ondertussen helemaal ben gewend. Hoftuin ja. En geaccepteerd geloof ik ook wel. Nee, mij jagen ze niet meer weg. Wel een moeilijke tijd gehad in het begin. Ze moesten me niet heh? Ik was nieuw en ze zeiden dat ik er niet meer bij kon. Hoftuin is vol, zeiden ze. Ze waren zelfs nog van plan om een partij op te richten. Om mij eruit te werken ja. Nee, dat is niet van de grond gekomen want ze konden het niet eens worden. Alsmaar ruzie nog voor de partij was opgericht dus het ging allemaal niet door. Nu ben ik gewoon een van hen geworden. Ja hoor, ik ben helemaal geintegreerd. Hoezo: dat dacht u al? Oh, omdat ik Cera uit de tuin heb gejaagd? Wel, dat deed ik omdat ik nu zelf ook vind dat het hier vol is. En dus kunnen er geen nieuwe meer bij heh? Nee, haar (Cera's) deur zit aan de katbladstraat dus heeft zij (Cera) hier niks te zoeken. En als ze ons lastig blijft vallen met haar bezoekjes, zie ik me gedwongen een bewonersvergadering bijeen te roepen. Om ervoor te zorgen dat er geen vreemdelingen meer bijkomen, inderdaad. Vol is vol. Wat bedoelt u met: Het asiel is nog veel voller?

Stijgende lijn

Rooie Gijs:

Ik voelde me een paar daagjes wat ziekjes. Ja, dat krijg je als je ouder wordt. Ik bedoel daarmee dat het niet allemaal meer "nieuw" is heh? Het binnenwerk zal ik maar zeggen. Maag soms een beetje van streek, af en toe wat last van het gebit, afijn, u kent dat wel. Ik heb ook nog steeds een paar klitjes in mijn vacht inderdaad. Ja, achterop zal ik maar zeggen. Maar ze worden regelmatig weggeknipt en dat lucht wel op. Al is de behandeling op zich nou niet bepaald aangenaam. Dat gewriemel aan je achterste en dan dat gedoe met een grote schaar. Je kunt dan niet zien wat er gebeurt heh? Wat ze aan het doen zijn met die schaar dus. Maar ik voel me weer wat beter dan een paar dagen geleden. Ja, ik eet ook weer wat beter. Dat komt omdat ik wat meer zacht voer heb gekregen terwijl ik normaliter harde brokken geserveerd krijg. Maar aardig van u dat u even komt informeren. Ja, u kunt uw lezers berichten dat er in mijn situatie weer een stijgende lijn zit. Met u ook alles goed verder?

dierenasiel 1

Weet u nog: Tokkie Troy's verjaardagsfeestje en de "collecte" voor het leids dierenasiel? (Zie oudere berichten.)
Wij haalden 120 euro op en hebben daarvoor 2 sponsorbordjes kunnen krijgen en hielden nog geld over voor vele blikjes extra lekker kattenvoer voor de problematische eters in het asiel. Door de vakantiedrukte in het asiel duurde het even voor alles geregeld was. Hierboven ziet u de sponsorbordjes die vanaf nu in de hal van het asiel te zien zijn, en de blikjes voer zijn ook afgeleverd. Natuurlijk wilden wij ook graag zien hoe de asielpoezen erbij zaten en namen foto's van de arme drommels. Want: de gevonden/gebrachte kittens vinden vaak snel een nieuw thuis, maar de wat oudere katten zitten langer achter de tralies. Hieronder het begin van een kleine impressie.

Ja, stuk voor stuk lieve schatten die zich graag door ons lieten aaien! Wij zijn blij dat wij namens veel van onze katbladbuurt-katten een bijdrage konden doen voor de verzorging van deze katten, en bedanken hen en hun mensen nogmaals hartelijk!

Toelatingsexamen

Cera:
Ik had al een paar dagen geprobeerd me te melden bij het katblad voor een toelatingsexamen voor de opleiding van Verkenner A, maar kon steeds niet bij het poezenloket komen omdat Pim daar zat. Ja, ik ben een beetje bang voor Pim. Maar goed, op een gegeven moment was hij weg dus toen heb ik me gemeld. En ik mocht toelatingsexamen doen. Waarom ik deze cursus wil volgen? Nou, dan kan ik gezellig met Japekop op stap, als hij dat tenminste ziet zitten.
We begonnen met een proefverkenningstocht. Er ging iemand van het katblad mee. Met fototoestel ja, want dan kunnen ze later aan de hand van de beelden nog even overleggen. We gingen eerst naar de Kruidentuin. Daar heb ik een tafel verkend. Dat was niet zo moeilijk nee.


Daarna liepen we een rondje door de tuin. Ik kreeg jeuk en moest daar nodig iets aan doen, maar dat schijnt dus tijdens een verkenningstocht niet te mogen. Daar moet ik dan in het vervolg rekening mee houden heh?

Toen gingen we de parallelstraat in. Daar heb ik een plantenbak onderzocht en een zooi fietsen die daar stonden. Een slordige hoop ja, dat zag ik al gelijk. Maar het schrok me niet af en dat was goed, zeiden ze later.

In diezelfde straat lag een stapel vuilniszakken, en die heb ik ook verkend. Nee, dat was niet moeilijk. Gelukkig waren ze goed dichtgebonden dus had ik er niet veel werk aan.

Om in de katbladstraat terug te komen, moesten we door de steeg. Ja, die ene waar Storm woont. Dat vond ik hartstikke eng. Dus ik heb een tijdje gewacht tot ik genoeg moed had verzameld om erdoor te lopen. Nee, dat was niet zo goed. Maar ze zeiden dat Japekop ook altijd moeite heeft met dit onderdeel, en dat stelde me weer een beetje gerust.

Ik heb die steeg toen maar in rap tempo genomen. Nee, ik ben niet blijven snuffelen, dat durfde ik niet. Mijn enige zorg was om ongeschonden weer in de katbladstraat te arriveren. En dat lukte me gelukkig want Storm was niet thuis en Pim trouwens ook niet.

Ik dacht dat we al klaar waren maar toen moesten we nog de Hoftuin in. Ik heb even getwijfeld of ik dit toelatingsexamen wel af zou maken, maar heb het toch maar gedaan. Ja, anders kan ik een verkenningstocht met Japekoppie wel vergeten heh? Dus ik ben toch de Poort doorgegaan.

Eerst dacht ik dat er niemand thuis was, maar dat viel tegen. Toen ik wat hopen uitgetrokken onkruid had verkend, zag ik opeens dat Rooie Gijs op zijn bankje zat. Gelukkig kwam hij daar niet vanaf om mij weg te jagen. Nee, ik denk dat-ie wat ziekjes is want anders had hij me wel aangevallen.

Dus Rooie Gijs was geen probleem voor me. We liepen naar de andere Poort en gingen toen langs de andere kant van de Hoftuin weer terug. Ik heb toen uitgebreid het pad verkend en de randjes van de tuin. Nee, ook dat was niet echt moeilijk.

Ik merkte alleen Bohr een beetje laat op, zo druk had ik het met het controleren van het pad. Dus ik schrok behoorlijk toen ik haar opeens zag zitten. Ja, Bohr en ik lijken wel wat op elkaar. Alleen heeft Bohr witte voetjes en ik niet. Ze is sprekend mijn dochter Snoesje. Nee, die is nog steeds vermist. Sinds april ja. Dat is ook een van de redenen waarom ik Verkenner A wil worden; bezig blijven is altijd goed in dit soort gevallen. Nee, ik denk dat ik Snoesje nooit meer terug ga zien. Erg verdrietig ja....

Toen ik wat zat te mijmeren, kwam opeens uit het niets Mio opduiken. Mio is gevaarlijk ja. Nee, tijdens een verkenningstocht mag je dus niet gaan zitten mijmeren. En wegvluchten mag ook niet maar ik deed het toch.

Ik zette het op een rennen en zag uit een ooghoek nog Sylvester op de grond dweilen. Ze stak haar tong naar mij uit want dat heb ik later op de foto gezien. Dat is inderdaad niet aardig van haar maar een echte verkenner trekt zich daar niets van aan nee. Ja, ik ben naar de katbladstraat teruggerend. Dus ik dacht: ik ben hartstikke gezakt voor mijn toelatingsexamen. Maar toen ik de volgende dag toch maar even ging informeren, zeiden ze dat ik ben toegelaten. Ik weet eigenlijk niet zo zeker meer of ik nog wel die opleiding wil doen. Ik ben wel leergierig enzo, maar ik heb niet zoveel zelfvertrouwen en ben erg bang voor al die andere katten. Bij het katblad zeggen ze dat dat komt omdat ik hier nog niet zolang woon, en dat het best beter zal gaan als ik veel oefen. Ik moet er nog maar eens goed over nadenken, zeiden ze. Dus dat zal ik maar doen.