Indringer

Aan het eind van de middag stond opeens het Monster weer in onze gang. En keek ons dus brutaal aan. Maar toen het Monster klaar was met kijken en zijn kop omdraaide, keek hij recht in de ogen van Japekoppie, die ondertussen de trap was afgedaald. Japekop gromde en Monster wist niet hoe gauw hij weer door het kattenluik naar buiten moest komen. Tot zover dit korte bericht.

Voelt Bw zich schuldig?

Bollewangen kwam vandaag weer langs. Hij sloop zonder geluid te maken onder het Poezenloket langs. Wellicht heeft hij gehoord van onze verontwaardiging omtrent het feit dat hij een poosje terug Beer de gracht in heeft gejaagd? Misschien heeft hij ons zelfs horen spreken over een manier om hem te vangen en te laten castreren?
Wij hebben namelijk vernomen dat Bw regelmatig slaapt in een soort tuinhuisje, en gesproken over hoe daar een vangkooi te plaatsen, hem dus in de val te lokken. Misschien zat Bw net tijdens dat gesprek onder ons raam? Of achter een plantenpot voor de ingang van de redactie?
In elk geval probeert Bw ongezien door de Katbladstraat te komen. Wij zagen hem dus wel. Want wij zijn van het Katblad en letten goed op. Maar Bw is niet voor de poes, want niemand heeft nog kans gezien hem te vangen....

Vermist!!!

Kijk a.u.b. uit naar Sylvester!!
Als u hem benadert, zal hij in eerste instantie wat afwijzend reageren, maar als u even volhoudt en hij eenmaal heeft gemerkt hoe lekker u over zijn koppetje kan aaien, wil hij alsmaar meer!



Sylvester is vermist sinds 18 januari.
Hij is een zwart witte kater, groot maar slank van postuur. Hij is 3 jaar oud en heeft een chip.
Hij vindt het leuk om aan de wandel te gaan dus het is mogelijk dat hij een aardig eindje van huis vandaan is (Middelstegracht 70).
Heeft iemand hem gezien?! Neem dan contact met ons op: 0657931770/0628296092
Lisette.

Ontmoeting met Monster, deel 1.

We gingen met de Boez, Oscar en Cera onze ochtendronde lopen. Eigenlijk wilde de cursusleidster er een verkenningstocht van maken, maar al snel werd duidelijk dat de 3 haarfabrieken daar geen zin in hadden. Nee, het werd klooien en zooien, dat hadden we direct in de gaten toen we in de Kruidentuin aankwamen. Oscar (boven) was zo druk bezig met het klooien op de paaltjes dat hij in eerste instantie niet eens waarnam dat Mini (ook op de foto) in het centrum zat. En als je aan het verkennen bent, mag en kan je zoiets toch niet missen!



Mini, die al klaar zat om uit te halen (zie opgeheven linkerpoot) was verbluft door het feit dat Oscar haar geen blik waardig keurde. En je ziet de teleurstelling van haar bekkie druipen. Maar, zij zou haar kans nog wel krijgen, vermoedden wij zo!



Maar toen Os zich had omgedraaid, trok iets anders zijn aandacht. Ook Mini draaide haar koppie om. Wat was daar dan? De fotograaf liep om Oscar heen om het ook te kunnen zien.




Ach, het was de Nieuwe Kleine! Die trouwens vanaf vandaag "Monster" heet! Ja, echt waar! Wij hebben uitgevonden waar dit Monstertje woont en kregen te horen dat het een ventje is (gecastreerd) van 8 maanden. En ja, hij is best klein maar dat was zijn moeder ook. Vandaar dus misschien? Maar je weet maar nooit, want haarfabrieken blijven groeien tot ze ongeveer 18 maanden zijn! Afijn, het Monster hield de Boez in de gaten, want die zat namelijk een eindje verderop.

Monster sprong van de paaltjes af en Mini sprong erop. Ja hoor, Oscar kreeg een paar flinke meppen van de felle tante, maar deed zijn best om terug te meppen. Gedurende enkele seconden zag de fotograaf twee poten door de lucht maaien. Er viel trouwens geen onvertogen woord of klank bij.

De Boez vond het allemaal maar niks, dat gemaai. Maar hij keek wel toe. Monster was ondertussen onder de struiken gekropen. Os sprong opeens op en klom zo snel als hij kon de boom in. Zou hij nu verlost zijn van zijn belaagster?

Nee, natuurlijk niet! Want Mini ging hem uiteraard achterna. En in de boom begon het meppen opnieuw en hield een flinke tijd aan.

Een paar keer zagen wij hoe Mini bijna uit de boom donderde maar toch nog aan een paar nagels bleef hangen. Nee, zij gaf niet op. En Os bleef maar proberen haar naar beneden te slaan. Wel, die zouden elkaar wel een tijdje bezig houden!

Het kleine Monster was ondertussen weer tevoorschijn gekomen en liep nu over de strook tuin naast de gevaarlijke weg. Wat was hij van plan?

Cera had de pest in. Zij was meegegaan in de verwachting dat we een echte wandeling zouden gaan maken. En nu bleven we maar wat rondhangen in de Kruidentuin! Een beetje verveeld ging ze op het pad zitten. Maar hield wel alles in de gaten heh? Ja, dat wel....

Monster had plaatsgenomen op een pol kattenkruid. Nepeta inderdaad. En sommige plukken van deze plant hadden de vorst goed doorstaan en daar zaten dus zowaar nog groene blaadjes aan. Monster ging er een paar keer flink met zijn koppie doorheen. En terwijl hij daarmee bezig was, werd hij beslopen door Oscar en Mini. Die hadden dus blijkbaar genoeg gekregen van hun boomgevecht.

Monster maakte een grote fout. Hij vergat Mini in de gaten te houden, zo ging hij op in de geuren van het kattenkruid. En Mini greep haar kans.

Zou Mini het Monster aanvallen? Kreeg Monster nu een pak op zijn falie van haar? Of zou hij nog kunnen ontkomen aan de klauwtjes van de felle tante?

We lezen het in het volgende deel!

Reddingslijnen!

Onder toeziend oog van Oscar, hebben leden van het team "Kat-uit-de-gracht" vandaag touwen bevestigd aan de kades van het gevaarlijke water dat grenst aan de Katbladbuurt. Op bovenstaande (helaas wat vage foto) ziet u hoe de kar met touwen richting water wordt getrokken. Even daarvoor waren de touwen op de buitentafel van de redactie in stukken gezaagd en met tape aan de uiteinden omwonden.



U ziet hier hoe een van de touwen te water werd gelaten. De uiteinden dus verstevigd met tape. Door het touw werd een kleiner touw gestoken en dit werd vervolgens bevestigd aan de kade.



Zo dus! Het touw raakte net het water en het andere uiteinde werd iets verderop weer aan de kade bevestigd. Zo kunnen te water geraakte katten op het touw kruipen, even uitrusten en dan langs een van de uiteinden naar boven klimmen, de hoge kade op. Geniaal, niet? Diverse haarfabrieken werden elders in Leiden op deze manier al gered van de verdrinkingsdood.




Mevrouw Aaf en mevrouw Inge, bezig met het gereedmaken van touw nummer 2.

En zo hangt het touw dus! Elk stuk is zo'n vier meter lang.

Af en toe best even lastig om de boel stevig te bevestigen. Vooral als je om een fiets heen moet manoeuvreren.

Iets verderop zijn Peter en Lisette bezig met touw nummer 3.

In het totaal werden vier reddingslijnen aangebracht; 1 aan het eind van de Parallelstraat, 1 aan het eind van de Katbladstraat, 1 aan het eind van Iwan's straat en nog 1 voor de deur van Gizmo en Poek. (Zie de kaart van de buurt, helemaal onderaan de nieuwsberichten!)

Goed gedaan Peter en Lisette!

Maar toch maar hopen dat jullie poezenbeesten niet meer te water raken! Ja, want hun Beer werd enige tijd geleden op deze plek door Bollewangen het water in gejaagd. Gelukkig kon hij worden gered door een toevallige passant.
En nu is hun Sylvester (zwart-wit) al enige tijd (sinds 18 januari!) zoek. Katbladbuurbewoners: kijk aub naar Sylvester uit!

Mevrouw Aaf neemt nog even een foto van de overzijde.

En er wordt een sticker geplakt op een verkeerspaal, zodat men weet waarvoor deze touwen dienen.

Wij spraken nog even met mevrouw Aaf toen wij op de redactie gezamenlijk een glaasje dronken. Want kunnen wij niet iets doneren aan Kat uit de Gracht? Immers, mevrouw Aaf reist het land af om touwen te verzamelen, koopt materialen om de reddingstouwen te bevestigen (tape, ringen etc.) en kan dus toch best een bijdrage gebruiken? Van bijvoorbeeld de katteneigenaren uit de buurt waar de touwen worden bevestigd?

Mevrouw Aaf zal binnenkort een rekening openen voor KudG. En het Leidsch Katblad zal als eerste een donatie van 50 Euro doen, als dank voor het goede werk dat zij met haar team heeft gedaan en nog gaat doen. En wij weten zeker dat er nog meer mensen uit de Katbladbuurt zijn die mevrouw Aaf willen steunen! Wij rekenen op u!

Zonder rancune.

Iwan:
Mevrouw Katblad! Joehoe! Wacht eens even op mij! Het is best alweer een tijd geleden dat wij elkaar zagen, niet? Daarom! Ja, ik was wat aan het klooien en zooien in mijn straat. Niks bijzonders nee, en vandaar dat uw komst hier een aangename afwisseling is. Hebt u even tijd?



U ging net de Poort door? Wel, ik wil eigenlijk wel even met u mee.
Maar is het veilig in het Hof? Ik bedoel, kan ik zonder gevaar ook die Poort door?



Want ziet u, de leden van de partij "Hof is Vol" zijn weer erg actief. Ja, dat betekent dat ik geen toegang krijg van hen tot de Hoftuin, al ben ik echt geen gevaar en zou ik eigenlijk gewoon recht van overpad moeten hebben. Nee, ze zijn onverbiddelijk en maken het mij erg moeilijk.
Nou, wat zei ik u? Daar zit weer zo'n ventje van die partij!



Panda dus, ja. Hoort u hem grommen? Nee, dat is niet tegen u maar tegen mij. Omdat ik er niet langs mag, dus.

U vindt dus dat ik me daar niet aan moet storen? Dat ik rustig met u kan meekomen?

Nou, hier ben ik dan. Ja, ik vond het wel eng om die Panda te passeren, maar als u zegt dat ik hier langs mag, durf ik het wel te wagen. Maar alleen als u mij beschermt dus.

Ja, fijn dat u mij aait, maar wilt u dan wel al die losse haren van mijn vacht verwijderen? Ik verhaar inderdaad een beetje. Nee, daar kan ik niks aan doen. Misschien is dat wel het naderende voorjaar, heh? Gaan we nu door de tuin? En dan naar uw Katbladstraat? Goed, ik zal u volgen. Omdat u zo aardig tegen mij doet, ja.... En ook wel een beetje omdat ik het gezellig vind om met u mee te lopen, inderdaad.

Zo, is dit nu uw nieuwe wielhuis? Een raar kleurtje, niet? Nee, verder zeg ik er niks over. En nu maar oversteken dan?

Wel mevrouw Katblad, normaal gesproken zou ik graag even met u meegaan naar de redactie. Tot uw voordeur ja. Misschien zou ik dan nog een glimp kunnen opvatten van uw kleine Boezelmans. Ja, die kleine die eens mijn vriendje was maar die vergat wie ik was. Maar helaas, er is teveel lawaai daar. Ik hoor machines en dat bevalt mij niet. Verbouwingen zegt u? Nee, dat zegt mij niets. Behalve dan dat ik die herrie erg onaangenaam vind. Ik moet dus helaas besluiten niet verder met u mee te gaan. Misschien een volgende keer weer, ja. Als er geen gedoe meer is in uw straat. Ja, dan ben ik beslist weer van de partij. Maar nu besluit ik om weer terug te keren naar mijn eigen straat. Tenminste, als u dat niet erg vindt. U begrijpt mij? Dan is het goed. Dan nemen wij hier afscheid zonder rancune. Wel mevrouw Katblad, ik vond het fijn u weer eens te ontmoeten. Ja, graag tot een volgende keer. U bent echt niet boos dat ik weer ga? Ja, uw wielhuis is prachtig. Tot ziens, mevrouw Katblad!

Effe buiten kijken....

Onze redactiekatten komen momenteel niet veel buiten. Dat komt voornamelijk door het regenachtige weer en bovendien door het lawaai van de diverse verbouwprojecten in onze straat. Toch heeft Japekop het kunnen opbrengen om een korte verkenningsronde te maken. En de Boez heeft zo af en toe ook wel behoefte aan een frisse neus. Zo kwam het dat die twee even tegelijkertijd buiten waren. Japekop kwam net terug van zijn ronde, de Boez kwam dus voor een hapje frisse lucht. Mevrouw Troy doet niets anders dan het bewaken van de straat vanaf haar dekentje op de bovenverdieping. Cera slaapt vooral veel. Hoewel het kattenluik de hele dag geopend is, vinden wij Cera meestal op ons bed of op haar favoriete stoel. Zij heeft namelijk een paar keer voor haar oude huis gestaan, en heeft op dat moment ervaren dat een vreemd mens de deur opende, er vreemde geuren naar buiten kwamen, en daardoor raakte Cera vervolgens erg in de war. Ze maakte dan direct en snel rechtsomkeer, stak de straat over en vluchtte door ons kattenluik rechtstreeks in ons huis naar boven, waar het volgens haar dus veilig is. Toen wij vanavond even op bezoek gingen in haar oude huis, heeft zij zeker anderhalf uur buiten zitten wachten tot wij het huis weer verlieten, en dat terwijl het miezerde en het geen pretje was om daar buiten te moeten wachten. Toen wij de deur van haar oude huis weer uitkwamen, keek zij ons verbijsterd aan, en toen wij de weg overstaken richting redactie, drentelde Cera beduusd achter ons aan, bijna wanhopig, maar liep direct door naar de keuken omdat het tijd was voor het diner. Wat gaat er in dat kleine koppie om?



Wel, de Boez neemt de dingen zoals ze komen. Hij is heel blij dat zijn vriendinnetje nu constant om hem heen is, en leert al goed om haar regelmatig met rust te laten zodat zij haar dutjes kan doen. Boez is niet zo van het dutterige. Ach ja, hij is nog jong heh? En vanmiddag heeft hij een bos tulpen gesloopt. Die liggen nu in de vuilnisbak.

Nou, doei!

Lima:

Ha mevrouw Katblad. Nee, Oscar is niet binnen. Nee, ik weet ook niet waar hij dan wel is. U heeft hem de hele dag nog niet gezien? Wel, ik kan u niet helpen. Erg fijn voor u dat Os nog niet bij u is langsgekomen. Ja, want dat scheelt u dan weer een hoop brokjes, heh? Goed voor de knip inderdaad. Oh, u had hem ondanks dat toch wel gemist? En mijn mens heeft u extra brokjes bezorgd vanwege al dat mee-eten? Nou, brengt u die dan maar terug. Voor mij, ja. Maar waar Os is weet ik dus niet. Voor hetzelfde geld ligt hij ergens hier in huis te pitten. Doet u de groeten? Wel, aan al die redactiekatten van u! Tot ziens dan maar weer heh, mevrouw Katblad? Doei, ja! u bederft namelijk een beetje mijn uitzicht, vandaar. Nou, doei!

(Geen) tuinwerk.

In de Hoftuin moest weer nodig gewerkt worden, maar Harremans zat op zijn luie achterste. Nee, hij had er helemaal geen zin in, in dat wroeten tussen de planten. Ten eerste veel te nat allemaal en ten tweede kon je er toch geen wijs uit. Welke plant moest er nu uit en welke moest blijven staan? Nee, volgens Harremans was er geen beginnen aan. Dus zat hij liever lui te wezen.



Zijn broer Panda (hoofdtuinman) was het daarmee niet eens. Hij was van mening dat er wel degelijk veel in de tuin gedaan kon worden en dat dat bovendien wel zin had. Dus was hij boos op Harremans; die moest maar gauw eens komen helpen. Aan de slag dus, luie donder! Ja, Panda staat er vaak alleen voor en soms is hij dat helemaal zat! Nu dus ook.



Hij joeg Harremans van het bankje af en probeerde hem in zijn luie donder te bijten, maar Har was hem te snel af. Doch, de luie tuinmanshulp had de boodschap wel begrepen.....




en deed alsof hij aan het werk ging. Nu zagen wij toevallig dat Har alleen maar wat stond te snuffelen aan de dooie stengels, terwijl die eigenlijk gewoon moesten worden afgebroken en afgevoerd. Maar die taak leek Harremans te zwaar, dus ging hij zogenaamd aan het inspecteren. Terwijl er dus helemaal niks te inspecteren viel, heh? Nee, veel werk zou Harremans niet verzetten. Maar dat hadden we ook niet van hem verwacht.

Panda zelf trouwens was ook niet echt hard aan de slag. Ook hij stond slechts wat te snuffelen en wij zagen ook hem niks uit de grond trekken. Dus die tuin zal er ook later op de dag niet beter uitzien. Wij lieten de twee maar verder in hun sop gaarkoken. En hopen dat er binnenkort wat mensenhanden zullen wapperen. Of zouden de mensen ook liever op hun luie gat blijven zitten?

De tijd zal het leren.

Interview kat-uit-de-gracht

http://www.unityfm.nl/nieuws.php?id=10208

Deze (bovenstaande) link werd ons toegestuurd door Aaf Verkade; het betreft haar radiointerview over biodiversiteit en kat-uit-de-gracht in Leiden!

Je weet maar nooit!

In onze bijlage schreef Jacq al dat ze een aanloopkat had. Dat is dus deze, en hij liep rond in de Tuinstadwijk in Leiden. Onder het mom van "je weet maar nooit" hebben wij haar oproep geplaatst. En nu maar hopen dat het mens van deze kanjer snel opdaagt!

Nieuws van "Kat uit de gracht"

http://www.verkademeisje.nl/kat-uit-de-gracht-nieuws/nieuwsflits3kudg.html

Wanneer u de bovenstaande link aanklikt, kunt u lezen over de katten die van de verdrinkingsdood werden gered door de touwen die vorig jaar langs/in diverse grachten werden opgehangen!
Het geweldige buurtinitiatief (waarover u al eerder in dit katblad kon lezen) werkt dus uitstekend; het werd zelfs al overgenomen in andere steden!
En, wanneer u nog touwen heeft of weet waar kat-uit-de-gracht deze kan krijgen, bericht het ons! Er zijn nog veel plekken in Leiden waar grote behoefte is aan de zgn. reddingslijnen!

Vrije jongen.

Thassos:

Waar bent u geweest, mevrouw Katblad? Ja, ik zag u net uit een wielhuis stappen, dus u bent weggeweest. Wel, waar zat u? Twee sterrenrestaurant? Omdat mijn eettent twee weken dicht is? En? Was het lekker? Ja, ik weet dat wij niet aan een sterrenrestaurant kunnen tippen, maar in elk geval is ons eethuis wel muizenvrij, heh? Daar zorg ik namelijk persoonlijk voor. Nee, nu dus even niet omdat ik vakantie heb. Daarom zwerf ik een beetje rond inderdaad. Ach, verveling kun je het niet noemen nee. Ik ben gewoon een vrije jongen heh? Ja, en daarom trek ik er graag op uit. En ik ga ook graag bij allerlei mensen op bezoek. Zoals nu bij u, ja. Zal ik even bij u binnenkomen? Nee? Oh, u heeft al een gast? En die is bang voor mij?

Wel, dan ga ik maar weer. Misschien kom ik morgen wel weer even langs maar misschien ook niet. Nee, het kan ook zijn dat u mij pas over een paar weken weer ziet. Omdat ik een vrije jongen ben inderdaad, dat heeft u goed gezien en begrepen. Welterusten mevrouw Katblad!

Rustdag.

Cera zit regelmatig voor het raam om te zien of haar mensen misschien nog thuiskomen. Ze snapt het nog niet helemaal en dat vinden wij dan weer helemaal niet gek.... En ze moet zich natuurlijk aan onze huisregels houden. Dat betekent dat het kattenluik 's avonds dicht gaat en er niet meer buitengespeeld kan worden. Nee, want wij gaan bijtijds naar onze koffer en vinden het niet prettig wanneer de haarfabrieken in de nacht nog over straat zwieren.
Cera heeft daar wat moeite mee, want ze was gewend om nog heel laat op straat te klooien....



Vanwege het bouwlawaai aan alle kanten, wordt er sowieso niet zoveel buitengespeeld of gezooid. Mevrouw Troy ligt natuurlijk de hele dag op haar deken, Boez ligt doorgaans overal, maar op de foto dus gezellig op de stoel onder mevrouw Troy.



Overdag is het grote bed van Japekoppie. Dat is nu eenmaal zo afgesproken, want niemand waagt het om hem daar weg te jagen. En bovendien haalt ook niemand het in zijn kop om naast hem te gaan liggen, terwijl er toch ruimte zat is.



Cera heeft een eigen stoel gevonden, met daarop behalve een kussen ook nog enkele kleedjes. Ja, opdat ze maar zo zacht en lekker mogelijk ligt. Want voor logeetjes moet je altijd goed zorgen, heh? Deze stoel past prima bij Cera; het is dan ook de mooiste die we hebben, al zijn de poten enigszins aangetast door nageltjes.
Afijn, gisteren was dus een echte rustdag en er is veel en lang geslapen. Dat kwam natuurlijk ook omdat het hondenweer was, en dan ga je als kat al helemaal niet naar buiten.
Oscar troffen wij trouwens ook niet aan; hij zal wel thuis op de bank hebben gelegen. En mevrouw Katblad zat ook op de bank. Met een boek. En zo probeerden we het bouwlawaai maar te negeren.

Belangrijke wijzigingen.

Uitleg van een nieuwe situatie in en rond de redactie.

1. Zoals u al eerder kon lezen logeert Cera een poosje op de redactie omdat haar nieuwe huis nog niet klaar is. Haar mensen zijn al wel verhuisd. Zondag was hun oude huisje leeg en is Cera bij ons gekomen.
2. Gisteren zijn Charli en Ollie (onze buurkatten) met hun mens en spullen in het oude huis van Cera getrokken. Dit is tijdelijk, want hun eigen huis wordt grondig verbouwd. Ze zullen minstens drie maanden in dat andere huis moeten bivakkeren.
3. Ons buurhuis wordt dus verbouwd (het slopen is al begonnen) en dat geeft een hoop lawaai.
4. Naast ons buurhuis zijn nieuwe mensen gekomen die eveneens aan het verbouwen zijn geslagen. Wij weten niet of deze mensen een haarfabriek hebben.
5. Aan onze andere kant heeft eveneens een wisseling plaatsgevonden en daar, u raadt het al, is het ook een herrie wegens verbouwing.

Kortom: de situatie in en rond de redactie is nogal verwarrend en lawaaierig. Japekop heeft al diverse keren overgegeven van de stress, en vannacht heeft 1 van onze haarfabrieken een plasje gedaan naast de bak. Waarschijnlijk is dat Cera geweest, die al enkele keren naar haar huis is teruggelopen en daar niets meer herkent. Gelukkig vindt ze vervolgens snel daarna de weg terug naar de redactie, waar ze haar ongenoegen kenbaar maakt. Ze eet er trouwens niet minder om, maar vraagt wel regelmatig of we de situatie nog een keer willen uitleggen. Dat doen wij dan natuurlijk.
Onze receptioniste mevrouw Troy lijkt kalm te blijven. Ze ligt op haar dekentje op de bovenverdieping voor het raam en houdt de boel daarbuiten goed in de gaten. Dat is een hele geruststelling voor ons (dat de boel in de gaten gehouden wordt dus).
De Boez is minder kalm. Hij heeft al twee nachten niet meer onder het dekbed geslapen en gaat maar voor erg korte periodes naar buiten.
Er wordt momenteel niet door de katten gewerkt voor het Katblad, dus hebben wij ze maar calamiteitenverlof gegeven. Ja, ze worden gewoon doorbetaald.
Het weer werkt trouwens ook niet mee. Wij weten niet hoe het bij u is, maar hier in Leiden is het nat, vies en donker. Wij zien nauwelijks haarfabrieken op straat; alleen Rooie Gijs namen wij gisteren waar, en dat dan ook nog in de verte.
Meer nieuws hebben wij momenteel niet. Maar natuurlijk blijven wij ons best doen, dat spreekt voor zich.

De redactie,
mevrouw Katblad.