Liefst vandaag nog.

T. Troy:
Mij niet gezien. Nee, veel te koud, die troep aan je poten. En bovendien te weinig vet op m'n ribbenkast. Trouwens, van binnenuit kan ik ook uitstekend het poezenloket bewaken. Niet dat er veel langskomen.
En wat er in de buurt rondloopt, stapt hier toch door het luik naar binnen. Ja, daarmee bedoel ik inderdaad Cera en die Oscar.



Die laatste is wel heel erg brutaal. Hoe vaak per dag hij hier binnenkomt? Dat is niet bij te houden. Bovendien lig ik regelmatig boven op bed te dutten en dat zie ik het dus niet. Dat hij binnenkomt dus, ja. Maar als ik het zie dan erger ik me rot. Vreet alle brokkies op, ja. Nee, op de bak gaat hij gelukkig niet, dat zou er nog bij moeten komen! Cera trouwens wel. Ja, die gaat wel hier op onze bak, meerdere keren per dag. Ik zal dus blij zijn als die troep buiten weg is en de grond niet meer bevroren. Ja, dan kan ze weer buiten haar behoefte doen. En dan kan ik weer een frisse neus halen. Nee, nu peins ik daar niet over. Mijn zoon gaat trouwens ook nauwelijks naar buiten. De Boez wel ja. In en uit. Ja, achter die Oscar aan. En dan laten ze dat kattenluik openstaan. Kouwe tocht dus, ja. Nee, niks gedaan met dit weer. Van mij mag het gauw over zijn. Liefst vandaag nog, inderdaad.

Jaaroverzicht 2009 - april/juni

APRIL
Boez klimt in een boom en kan er niet meer uit. Na een hoop geroep en gehuil van de Boez laten wij de brandweer komen. Dat hadden we beter niet kunnen doen, want Boez raakt steeds meer in paniek. Tenslotte sturen we de brandweerwagen en mannen weg, en weet mens Ivo (van Storm) in de stromende regen m.b.v. een ladder de Boez in zijn kraag te grijpen....



Boez is sowieso erg ondernemend. Hij verkent enkele keren de daken in het Hof en is soms urenlang weg.



Max duikt steeds vaker op. Wij kennen hem dan nog als "de Vreemde" en weten niet waar hij woont. Later komen we erachter dat Max in de parallelstraat woont.

Japekop heeft problemen met de ondernemende Boez. Hij is bang dat Boez het voor het zeggen gaat krijgen op de redactie en probeert dat te voorkomen door de kleine regelmatig tegen de grond te werken.

De Nepeta komt lekker de grond uit en groeit hard. Diverse katten doen daar hun voordeel mee en zijn regelmatig onder invloed. Kaija woont daar waar de Nepeta het weligst tiert en verkeert dus regelmatig in hogere sferen. Haar huisgenote Siep doet flink mee en af en toe zien ze samen muizen vliegen....

Gijs doet kunstjes op de pergola en bewijst dat hij de beste klimmer van de katbladbuurt is. De Boez wordt door een bij in zijn lip gebeten en wij moeten de angel eruit trekken.

Rooie Gijs en Iwan hebben mot, de traprenovatie zorgt voor een hoop onrust op de redactie, het weer is lekker er dus zijn er regelmatig redactievergaderingen aan de buitentafel.

Bel de Franskat valt de Boez aan. Oscar en Lima worden bedreigt door Storm. Zwarte Gijs wordt door een klein mens aan zijn staart getrokken en Ollie gaat aan de pijnstillers.

Iwan ontmoeten wij regelmatig in de Hoftuin, ook hij houdt van Nepeta, ontdekken wij...

Mevrouw Troy doet een Nepetatest en lust er wel pap van (zie onder).

De Boez maakt voor de eerste keer kennis met een blafbeest, Cera durft zomaar het huis van Bel binnen te dringen (samen met Japekoppie) en Boez doet hetzelfde bij het huis van Mio.

Bolle Wangen is verliefd op Jaya en Siep is jaloers op haar. Bohr is jaloers op Cera en we maken kennis met Flash en Schneider die aan het gevaarlijke water wonen.

Cera en Japekop gaan samen op verkenning en mevrouw Troy bewaakt het poezenloket, dat steeds vaker open kan omdat het zulk aangenaam weer is.


MEI

Ook Diablo komt vast te zitten in een hoge boom in de katbladstraat. Hij zal er de hele dag blijven zitten, ondanks het aanbod van allerlei poezentrappetjes en ladders. Tenslotte weet hij zelf weer uit de boom te komen.

Mio is uit logeren geweest en doet zijn beklag.

Storm bedelt om aaien. Vertelt ook dat hij best lief is, al toont hij dat niet zo.

Boez wordt onwel door het vangen en vreten van veel vliegen, wij berichtten u over weer een nestje bij Wilma's opvang, Cera redt de Boez uit Bel's klauwen en wij tonen u foto's van de geheime muizentuin.

Jaya komt op bezoek in de Hoftuin, Bobo zit Cera dwars tijdens een verkenningstocht, Cera en Japekop stelen de brokjes van de Boez en wij maken kennis met het wijkinitiatief "Kat uit de Gracht".

Cera en de Boez spelen regelmatig samen binnen en buiten.

Japekop krijgt op zijn donder omdat hij de gevaarlijke weg is overgestoken.

De Boez vangt een flinke muis en wij laten hem een kwartiertje zijn gang gaan voordat wij de muis afpakken....

Cera heeft een Libelle gevangen en deelt haar prooi met Charli en Japekoppie.

Wij gaan op studiereis naar Lesbos, Griekenland en doen daar verslag van.

JUNI

Op Lesbos ontmoeten wij bij ons hotel Moustaki. Wij worden verliefd op dit prachtige katertje, en "de Mouzsch" bezoekt ons regelmatig op ons balkon alwaar hij uiteraard lekkere brokjes van ons krijgt.

De Mouzsch achtervolgt ons voortdurend en houdt onze tas in de gaten. Dat is omdat daar brokjes inzitten! Aan het strand komt Mouzsch bij ons zitten, op het terras slaapt hij in een stoel naast ons.

Mouzsch heeft een zeer goede relatie met Pouzsch (rechts), en natuurlijk voorzien wij haar ook van brokjes.

Wij komen op Lesbos erg veel zielige poezen tegen en hebben altijd brokjes bij ons.

Het afscheid van de Mouzsch valt ons zeer zwaar....

Na 14 dagen Lesbos begroeten we onze redactiekatten weer. We zijn allemaal blij elkaar weer te zien...

De Boez komt per vergissing terecht op het bankje van Storm en schrikt zich een ongeluk.

Cera po(e)seert in de Blauwe Regen.
We starten een 2e blog om zo ingezonden foto's en verhalen een eigen plekje te kunnen geven, Jaya, Tummy en de drie jonge huisgenoten verhuizen naar Zoetermeer, Bel verpest menige verkenningstocht van Cera, Japekop en de Boez, Mio loopt een geheimzinnig virus op maar herstelt gelukkig weer snel, Japekop maakt ruzie met Simba, Ollie bezoekt geheel onverwacht de Hoftuin, Charli gaat mee op verkenning en we plaatsen een advertentie voor een tweede (mens-)redacteur. Katja gaat ons helpen met de redactie van de Bijlage van het LKB.

Bohr wordt door Panda van het dak in de klimop gejaagd.

En wederom zoeken Cera en de Boez elkaar vaak op en buitelen regelmatig over elkaar heen.

Oscar verliest zijn bandje en wij maken voor het eerst kennis met de kleine Mini!

Wordt vervolgd.

Voor alle katbladlezers en belangstellenden!

schets en foto: Marian Glimmerveen

UITNODIGING

voor het "Kattenatelier" (schildermiddag) en Nieuwjaarsborrel van Het Leidsch Katblad.

Op 16 januari a.s. organiseren wij een schildermiddag (met als thema natuurlijk "de haarfabriek") gevolgd door een Nieuwjaarsborrel.

Het schilderen vindt plaats van 14.00 uur tot 17.00 uur en u wordt begeleid door Marian (http://www.camerakwast.blogspot.com/). Deelnemers betalen alleen voor de materiaalkosten (7 euro p.p.), maar hoeven derhalve geen doek, kwasten of verf e.d. mee te nemen! Wij zorgen zelfs voor een aantal schildersezels! (Misschien is het wel verstandig om niet uw nieuwste outfit aan te trekken.....)

Wij verwachten niet van de deelnemers dat zij al eens eerder hebben getekend of geschilderd; het gaat vooral om het gezellig samen bezig zijn en het ontdekken van de mogelijkheden van verf en kwast. Wanneer u niet tevreden bent over het resultaat van die ontdekking, kunt u uw frustraties wegdrinken middels een drankje, want als de zooi is opgeruimd gaan wij over tot het heffen van het glas en het nuttigen van wat hapjes (ja, door mevrouw Katblad zelf klaargemaakt!) Deze hartversterkingen worden u aangeboden door het Leidsch Katblad, dus dat laat u toch niet lopen, heh? Daarom. Wellicht ontmoet u zelfs ook nog een paar katbladkatten (maar wij beloven wat dat betreft niks....).

Wij verzoeken u wel uw deelneming aan ons berichten; vervolgens zult u nog nadere info van ons ontvangen. Wilt u alleen onze Nieuwjaarsborrel bezoeken, meldt ons dat dan ook even!

U kunt daarvoor op de redactie langskomen, maar weet u nog niet waar dat is, stuur dan even een mail naar annemkemp@zonnet.nl (mevrouw Katblad dus). U krijgt dan natuurlijk ook het adres te horen.

Wij hopen op een grote opkomst!

Zolang er maar geen ruzie wordt gemaakt...

Als je je zo verveelt als de Boez, ben je zelfs bereid om een relatie te beginnen met de printer. Die maakt immers ook van die lieve, snorrende geluidjes! En als je erg je best doet met kopjes geven, komen er vast alleen maar foto's van jou uit die klep. Ja, want als je veel geeft krijg je daar ook weer flink wat voor terug, heh Boez?
Maar horen wij daar niet het kattenluikje klepperen? Ja, een hoop gestuntel daar in die gang, dus dat zal Oscar wel wezen. Moet je niet eens kijken?



Ja hoor. Het is de Oz. Wat komt je doen Ozzy? Spelen met de Boez of had je toevallig weer eens honger?
Wel, Oscar had dus vooral honger. En nadat hij zijn buikje had gevuld ging hij op de poef liggen met zijn achterste tegen de verwarming. Leuk bezoek hoor, die Oz! Nee, daar heb je dus helemaal niks aan.
Maar ach, klappert daar het kattenluikje niet weer?



Ach, dachten we het niet? Cera. Nou wordt het dus toch nog gezellig. Hoewel, Cera had ook honger. En bovendien moest ze nodig op de bak. De vorst zit zeker nog in de grond, heh Cera? Nee, dan kun je niet graven en moet je bij de overburen aankloppen. Geeft niks hoor! Iedereen is welkom zolang er maar geen ruzie wordt gemaakt.
Maar de Boez wilde vooral spelen. Gelukkig kreeg hij zijn zin. Het hele spul ging uiteindelijk naar buiten toe om te zooien en te klooien, en dat lijkt erg op spelen, al is het dat niet helemaal. Maar de echt trouwe lezers van ons Katblad weten dat natuurlijk allang!!!

Het is niet anders.

Voordat de sneeuw kwam, wilde Boez nog even naar buiten. En de fotograaf moest mee want er was niemand anders om mee "te spelen". Wel Boez, dan gaan we maar even naar de Hoftuin. En niet te lang want wij hebben nog meer te doen.
De Boez liep al snel naar de grassprieten onder de trap toe. Nee, die waren dus niet meer mooi groen, die sprieten. Dus zeker ook niet zo smakelijk, heh Boez?



Nou, dat maakte niet zoveel uit. Een beetje droog waren ze wel, maar de Boez ging toch maar aan het kauwen. De fotograaf stond er maar wat bij. Waarom moesten wij nu met je mee Boez? Wij eten toch geen gras? Wel, het was voor het gezelschap. Boez gaat niet graag alleen op sjouw. Hij mocht een minuut of tien zijn gang gaan onder die trap en de fotograaf liep even rond om te zien of er nog meer haarfabrieken buiten waren. Niet dus. Dan maar weer een foto (of twee) van de Boez, heh? Tja, het is niet anders.....

Nee toch, heh?

Gezeten achter onze laptop, voelden wij opeens een paar ogen in ons voorhoofd prikken. Dus keken we maar eens op. Jawel, daar zat Rooie Gijs naar ons te staren. Wij pakten uiteraard direct de camera, maar net op dat knipmoment draaide hij zijn kop om. De boef! Wij waren niet geïnteresseerd in een plaatje van zijn achterwerk. Wij zien trouwens Rooie Gijs steeds vaker in de Katbladstraat rondscharrelen, en hopen dat hij NIET de opvolger van Storm is geworden. We hebben Storm nog niet kunnen bereiken voor commentaar; waarschijnlijk is zijn internetverbinding nog niet gerealiseerd....

"Kat en Kunst" in Lisse

Vanaf vandaag is er een expositie te zien van schilderijen en foto's in de bibliotheek van Lisse. En zoals u kunt zien met "haarfabrieken" als onderwerp!

Op deze poster ziet u linksonder ook een foto van het Leidsch Katblad; het is de kleine Mini! Helaas is de foto een kwart slag gedraaid; zij zit daar namelijk onder het bankje in de Kruidentuin en kijkt met een scheef koppie omhoog.

Wij zullen u de foto in een volgend bericht over deze expositie in de juiste stand tonen.

Eerste rondje in het nieuwe jaar.

De Boez wilde wel weer een rondje lopen met de fotograaf, na al die dagen met geknal. Ja, want nu was het best wel lekker rustig.
We gingen naar de Kruidentuin waar niks te beleven viel. Hoewel? Plots keek de Boez op. En wie of wat had hij dan wel niet opgemerkt?



Ha, Vlinder! Helaas voelde Vlinder zich door ons gestoord bij haar gescharrel in de tuin en dus ging ze er snel vandoor. Wat jammer nu, want Vlinder is een mooie poes, heeft een bijzondere kleur rose-oranje en dus hadden wij haar graag weer eens van dichtbij op de foto gezet. Maar dat zat er dus niet in. Nou ja, volgende keer.
Er waren geen andere katten in de Kruidentuin, dus gingen we de parallelstraat in.



Ga je mee, Boez?

Vlak om de hoek, in de parallelstraat dus, schrok Boez van iets. Hij blies op vol vermogen en daar keek de fotograaf van op want Boez blaast niet zo vaak, en zeker niet zo hard! Maar goed. Wij wilden natuurlijk weten wie er onder die struik zat, al wisten we het eigenlijk al. Ja, want hier woonde Vlinder die net voor ons was weggevlucht. Natuurlijk moesten wij dat wel even controleren!

Ja hoor, Vlinder dus.

Helaas had ze geen zin om tevoorschijn te komen. En ze had de Boez heel erg laten schrikken, dus toen wij klaar waren met het nemen van deze foto, was hij al helemaal bij de Steeg van Storm, en zat daar op ons te wachten. Nou, dat werd dus weer een rondje van niks.
Misschien speelde het geknal van afgelopen dagen nog een rol en waren alle haarfabrieken nog enigszins "upset"? Het zou zomaar kunnen. Wij lieten Vlinder snel met rust.

De Boez had dus haast, maar vlak voor de deur van het huis waar Storm tot voor kort nog woonde, werd hij wel heel erg voorzichtig en liep hij langzaam met een grote boog om het kattenluik heen. Ja, want je weet maar nooit, heh?

Er wonen trouwens alweer nieuwe mensen in het huis, maar (nog) geen haarfabrieken. Wij gaan ons best doen, dat begrijpt u zeker wel!

In de Katbladstraat stond nog een vreemd apparaat wat door Boez even onderzocht moest worden, maar erg spannend nieuws was dat niet. Zo kwam er dan weer een einde aan een kort rondje, en echt veel nieuws hadden wij niet kunnen verzamelen. Nou, dan in hemelsnaam maar een kopje koffie voor de fotograaf en een snoepie voor de Boezie, heh? Daar werden we het snel over eens.

Iwan werd getroffen.....

Eerst de beste wensen voor het nieuwe jaar voor het LKB!

Iwan kwam een paar dagen geleden thuis met een grote bloedkorst en zwart spul op zijn kop.
Hij is sindsdien erg bang voor vuurwerk. Wij vermoeden dat hij een rotje naar zijn kop gekregen heeft. Ik heb de wond schoongemaakt en nu wachten we maar af of het goed geneest.
Ik zou die mensen wel wat aan willen doen! (Wij ook, wij ook! - red.)
De middag van oudejaarsdag konden we Iwan nergens vinden.
Ik heb de hele buurt afgespeurd. Toen ik hem nog een keer riep in onze tuin hoorde ik zacht mauwen. Iwan had zich verscholen tussen onze schuur en de muur van de buren. Hij zat daar te bibberen. Hij durfde er niet uit vanwege het geknal, en het gangetje is echt te smal voor een mens. Na lang aandringen kwam hij gelukkig toch naar mij toe. Hij is vanaf toen nauwelijks meer buiten geweest, en daarin geef ik hem groot gelijk. De anderen zijn dichtbij huis gebleven, maar juist Iwan heeft er een hekel aan als hij niet nu en dan even een frisse neus kan halen. Dus als je je al zorgen maakte omdat je Iwan niet meer buiten tegenkomt, dan weet je nu de reden.
Hij zal wel weer bijtrekken en dan zie je hem wel weer verschijnen.

Het mens van Iwan,
Ina.

Wat een verhaal! Wij hebben natuurlijk met Iwan te doen en wensen hem een zeer spoedig herstel, zowel fysiek als psychisch... En mochten wij hem een dezer dagen tegenkomen, krijgt hij een extra knuffel van ons!

Trusten dan maar.....

links mevrouw T. Troy, rechts Cera

T.Troy:
Kijk hem dan tekeer gaan, die jongste bediende van ons. Hij kwam net binnen met een vaart alsof de duvel hem op de hielen zat. Eerst stoer doen buiten, dan in paniek door het kattenluik duiken. En nu dus met zijn muisje spelen alsof er niks aan de hand is. Zijn vriendin Cera, die hier nu naast mij ligt omdat ze ook gevlucht is voor de knallen, begrijpt ook niets van die Boez. Zij kwam met ons (mij en mijn zoon Japekop) de redactie binnen toen er weer van die nare geluiden op straat werden gemaakt. Nee, dat went echt niet, die knallen. Ja, na die ene nacht waarin de wereld dreigde te vergaan, keken we niet meer op van die plofjes in de verte, maar na een poosje rust gehad te hebben is het opnieuw begonnen, soms erg dichtbij, en nu zijn we dus weer bang en ongerust. Daarom liggen we hier. Om in de gaten te houden dat het niet naar binnen komt, het gevaar. Want je weet maar nooit.



Boez:
Ja, net erg geschrokken van die knal. Was erg dichtbij en heel onverwacht. Maar daarom moet ik nu spelen. Om de schrik van net te vergeten. Ik wil niet denken aan daarnet. Ik wil dat alles weer gewoon wordt en daarom ga ik spelen met mijn muisje. Als je zelf normaal doet dan wordt de rest vanzelf ook wel weer normaal. Denk ik. En binnen gebeurt niks naars. En de anderen zijn er ook. Dus is het hier veilig en wordt het nog veiliger als ik met mijn muis ga spelen en net doe alsof er helemaal niks aan de hand is. Hierbinnen, ja.



T. Troy:
De onnozele hals. Kijk hem nou. Ja, ik zou best ook met die muis willen spelen en ben jaloers op het gemak waarmee hij de dingen van zich afzet. Maar ik wacht liever nog even af tot het echt helemaal veilig is. En daar kun je dus niet zomaar op rekenen. Ik blijf daarom voorzichtig en op mijn hoede.....



Boez:
Het is niet leuk dat ze daar allemaal zo liggen en niet met mij komen spelen. Zo gaat voor mij ook de lol eraf. Ik zie de angst in hun ogen. En wordt daar dan op mijn beurt ongerust van. Ik kijk veel naar ze. Zij zijn ouder en weten meer. Ik voel dat ze op hun hoede zijn, maar voel niet waarom dat is. Voor mij was het daarstraks wel schrikken maar dat is alweer over. Maar ik zie aan hen dat het misschien nog niet over is. Ik denk dat ik maar stop met spelen....




Japekoppie:
Hij, die kleine dus, moet zijn gang maar gaan. Maar wij zijn wijzer. Wij liggen hier veilig en zijn klaar om weg te duiken als het gevaar dichterbij of binnenkomt.
Meestal heb ik geen zin in gezelschap, maar in dit geval voelt het goed om dicht bijelkaar te blijven.
Kijk, die kleine geeft het op. Hij is moe. Dat wist hij daarnet zelf nog niet, maar nu zakt-ie in elkaar. We moesten allemaal maar gaan slapen. Tenminste tot etenstijd. Dan zien we wel weer.
Toch fijn om niet alleen te zijn in deze barre tijden.
Morgen is er weer een dag. Misschien wordt het leven dan weer normaal en kan ik weer een dakinspectie doen. Zonder knallen......



Boez:
Boezschje moe. Ook maar gaan slapen, net als de anderen. Boezschje niet blij. Zelfs een beetje zielig, heh? Ja. Ach. Trusten dan maar.....

Arme Har schrikt zich het schompes.

Lima:
De schrik zit er nog behoorlijk in, ja. Vreselijk, dat lawaai en geflits. En het knalt nog af en toe, al is dat wel in de verte. Maar ik hou me verstopt. Mij gaan ze niet vinden.
Kunt u nu weer gaan en dat ongeleid projectiel van u meenemen?



Boez:
Wil Lima niet spelen? Nog bang? Nee, ik niet. Gaan we stukje lopen? Niet te ver heh?

En we gingen een stukje lopen, en niet te ver. Eerst liepen mevrouw Troy, Japekop en Cera nog met ons mee. Maar na wat knalletjes in de parallelstraat, waren zij opeens allemaal verdwenen. Ja, door ons kattenluik dus, heh?



Hij was blij ons te zien en kwam naar de fotograaf toelopen. Met vele kopjes uitte hij zijn goede wensen voor ons. Dat stelden wij erg op prijs en dus gaven wij hem een stevige aaibeurt. Doch, deze aaibeurt werd wreed onderbroken doordat plots de Boez een sprong had genomen en bovenop Harremans landde. Har schrok zich het schompes, hij blies hard en ging er vandoor....

En dook weg achter een fiets. Tja, de schrik van de nieuwjaarsknallen zat nog in zijn lijf en nu dit weer! Zo'n idioot die opeens bovenop je duikt!

Arme Harremans.

Wij namen de Boez maar gauw mee terug naar de Katbladstraat. Daarna gingen we nog even naar de Kruidentuin, maar toen een langsfietsend mensenventje een rotje in onze richting gooide, was Boez zo verdwenen. Zo'n harde knal zo dichtbij, dat was hem teveel. Wij vonden hem op de redactie terug. Daar was hij met zijn muisje aan het spelen. De anderen lagen op de bank en keken toe. Maar daarover meer in het volgende bericht...

Goede wensen.

Help!!!

Gelukkig is het weer voorbij. We kunnen weer gewoon gaan doen! En onze haarfabrieken kunnen weer aan de slag! Vandaag nog even niet, maar morgen moeten ze weer vol aan de bak. Vanmorgen kwamen Cera en Oscar al vroeg hun goede wensen overbrengen. En natuurlijk een ontbijtje halen. Of kwam dat laatste nu eerst???