Voor deze ene keer.

Kaija:
Nee, ik word hier niet vrolijk van. Ja, ik inspecteer de boel dus nu, maar als u het mij vraagt zit er geen fatsoenlijk bloemetje meer in. Allemaal uitgebloeid inderdaad, dus het aanzien niet meer waard.



Ja, ik zie ook wel dat er nog andere bloemetjes zijn die het nog wel doen. Erg leuk ja, maar het bezwaar is dat er juist op dit plekje waar ik graag zit, niks vrolijks meer is.



Nee, daar word ik dus een beetje treurig van. Ach, u hoeft heus geen medelijden met mij te hebben hoor, want ik snap ook wel dat er genoeg dingen zijn om blij mee te zijn, maar op dit moment zit ik gewoon even wat minder lekker in mijn vel. Ja, en als ik dan zo'n bak met bloemen inspecteer en zie dat het 1 hoop ellende is, tja, dat helpt dus niet bepaald.




Wel, voor deze ene keer wil ik u wel toestaan mij even te aaien. Niet te opdringerig graag en wel genoeg afstand bewaren. Ja, u weet wat anders de gevolgen kunnen zijn. Zo is het wel weer genoeg. Ik ken u wel maar dikke vrienden zijn we niet, dus laten we het hier maar bij laten.

Ah, daar heb je hem ook weer. Was hij niet van u?

Zo te zien is hij erg geconcentreerd bezig. Hij ziet u niet eens staan, nee. Zeker belangrijke zaken te regelen? Oh, u weet het niet. Wel, dan weet ik het ook niet. In elk geval heb ik wel weer genoeg van dit gesprekje en het lijkt me dus beter dat u verderop gaat. Ja, linksom of rechtsom, dat maakt me niet uit. Als u mij maar weer met rust laat. Ja, dan kan ik misschien nog even wat andere planten controleren. Misschien vind ik dan nog wel iets waar ik vrolijk van word, heh?

Zonnige zaterdag, deel 2

Wij hadden de Boez achtergelaten in de Katbladstraat, maar toen wij na een wandelrondje de Hoftuin inliepen, zagen wij daar tot onze grote verbazing de Boez staan. Hij was dus op eigen initiatief de Poort doorgegaan. En dat terwijl de laatste ervaring (zie "Ingesloten") toch niet zo positief voor hem was geweest! Was hij dan zo kort van memorie of gewoon dom???
Nee, de Boez blijkt een ondernemende jongen die niet bang is. Laten we het daar maar op houden, al moeten wij er misschien nog eens op terugkomen....



Ja, leuk om je te zien Boez! Maar waarom ben je niet dichter bij huis gebleven? Of word je gewoon groot en hoort zo'n individuele ontdekkingstocht erbij?
Wij zijn helaas vergeten hoe dat indertijd (11 en een half jaar geleden) met Japekoppie ging. Liep hij met nauwelijks 8 maanden ook al zo ver van huis?
Wij geloven van wel, maar hij was toen nog niet gecastreerd en bovendien had hij zijn drie broers in de buurt wonen, en was hij nog bij zijn moeder. We herinneren ons opeens dat, af en toe, de hele familie uit wandelen ging. Moeder T. Troy voorop en de vier broertjes in haar kielzog mee.
Maar goed, dat is verleden tijd, wij hadden toen nog geen krant en hebben maar weinig opgeschreven over die tijd.....




Met de Boez beleven wij dus alles weer opnieuw. Ja, over hoe een jonge kat de wereld verkent dus. Zie hem huppelen en springen. Het is een genot om naar te kijken. Voor de Boez is de Hoftuin blijkbaar erg aantrekkelijk. Veel planten en bomen, bankjes en struikjes, en helemaal geen verkeer. Van ons mag hij "onbewaakt" de Hoftuin bezoeken. Maar dan moet hij wel leren rekening te houden met de partij "Hof is Vol"!




Cera is er natuurlijk ook. Waar de Boez is, is zijn vriendinnetje. Of was Cera nu zijn oppas? De grenzen vervagen een beetje. Boez is ouder geworden en heeft geen oppas meer nodig. Cera is nog maar slechts 3 jaar jong, heeft weinig speelmakkertjes en dus zien wij die twee steeds vaker samen optrekken. Cera is zelfs al grootmoeder (ja, haar dochter Snoepje had al een nestje) maar in de poezenwereld is dat van geen belang. En de poezenwereld is mooi en goed.

Nee, de Boez doet hier geen plas ofzo! Hij volgt iets in de lucht. Een of ander insect heeft zijn aandacht getrokken. Hij maakt zich hier klaar voor een sprong.

Wij hebben de Boez al een paar keer geroepen want wij willen naar huis. En we vinden dat de Boez maar met ons mee moet want wij vinden het nog steeds enigszins eng om hem hier alleen achter te laten. Maar de Boez is oost-indisch doof. Vooral als hij het druk heeft dus.

Ja, daar vliegt weer wat! Boez heeft geen oog voor de crocusjes en de kievitsbloemen. Hij rampetampt overal tussendoor. Elke beweging trekt zijn aandacht.

Boez! Kom je nu eindelijk een keer mee naar huis? Wij gaan alvast de Poort door. En als Cera met ons meeloopt, komt de Boez misschien ook wel....

Eindelijk. Boez zit weer voor zijn eigen huis. Wij kunnen met gerust hart enige huishoudelijke dingetjes gaan doen.

Maar als we even later het raam willen sluiten, is de Boez nergens te bekennen. We kijken de Poort door en zien iets in de Hoftuin langsflitsen. Het zou toch niet? Ja, het is. Boez is in zijn eentje weer naar de Hoftuin teruggegaan en is daar weer aan het klooien. "Loslaten" en "Vertrouwen hebben in", gaat er door ons hoofd. Kleine katjes worden groot. Ze gaan er op een gegeven moment alleen op uit. En tenslotte hebben we het hier over slechts een dertigtal metertjes weg van huis. Of misschien ietsje meer. De Boez is los. Leve de Boez. Snik.......

Zonnige zaterdag, deel 1

Het tafeltje bij het poezenloket is erg populair. Natuurlijk behoort het tafeltje mevrouw Troy toe, want zij is tenslotte de receptioniste (als ze niet ligt de dutten tenminste). Maar ja, als zij afwezig is, wordt haar plekje alras ingenomen door de andere personeelsleden en soms ook door de bezoekers van het poezenloket. Vandaag zit de Boez er. Hij is blijkbaar uitgedold en was toe aan een rustpauze. Wij nodigen hem uit voor een korte wandeling, maar daar is de Boez nog niet aan toe. Er is blijkbaar nog genoeg te ontdekken en te besnuffelen in de buurt van de redactie, en bovendien is het er veel veiliger dan elders, vooral als het raam openstaat.



En er moet natuurlijk iemand de bezoekers van het loket opvangen! Daar komt al wat aan, dat kan je aan Boez' snuit zien. Wie is het?



Ah, Cera natuurlijk. Ook zij wil aanspraak maken op het tafeltje, dus zet zij haar nagels erin. Dat is natuurlijk vragen om moeilijkheden heh? Ja, want Boez zit vlak boven haar en kan dit bezitterig gedrag van Cera niet accepteren.




Cera stoort zich echter niet aan de Boez. Het tafeltje is uitermate geschikt om je nagels in te slaan want er zit geen meubelwas aan en ruikt ondertussen lekker naar nat hout en dus de natuur. En dat beetje beits mag er wel af, vindt Cera. Zij peinst er dus niet over haar krabactiviteit te onderbreken, alleen omdat de Boez daar bezwaar tegen maakt.

Dus begint Boez naar Cera te hengelen. Wij merken nog op dat Cera haar oortjes naar achteren beweegt, maar verder gebeurt er weinig schokkends. Tijd voor ons om erop uit te gaan en te jagen op echt nieuws.... Wij lopen naar de Kruidentuin om te zien of daar nog wat te beleven valt.

Daar vinden wij Kaija. Nee, zij is niet in de tuin maar kijkt vanaf de bank door het open raam naar buiten. Wij horen luide muziek en het geluid van een zuigmonster. Kaija lijkt zich daar niet aan te storen maar echt erg vrolijk kijkt zij niet. Maar goed, dat is niets bijzonders want Kaija is niet zo'n lachebekje....

Haar huisgenoot Siep kijkt ook niet al te vrolijk. Geen wonder als je huis zo vol geluid en activiteit is. Ze is net de tuin binnengelopen vanuit de Katbladstraat en heeft in het voorbijgaan Cera (die weer achter ons aangelopen was) terug naar de redactie gemept. Wij hoorden Cera's kreten en zagen nog net hoe zij moest vluchten. Arme Cera. Wordt zij nu ook al door dames geslagen?

Siep heeft zich dus afgereageerd en staat nu wat besluiteloos het pad af te staren. Nee, zij zal onder deze omstandigheden vast niet haar huis betreden maar ze lijkt ook niet zo'n zin te hebben in een kleine verkenningsronde door de tuin. Wij besluiten haar met rust te laten en te kijken of Cera het goed maakt.

Maar als wij de Katbladstraat weer inlopen, zien wij Cera niet. Wie wij wel zien is de Boez. Voor zijn doen is hij best een eindje van huis gelopen! Het aantal vierkante speelmeters wordt dus uitgebreid door hem. Blijkbaar heeft hij behoefte om meer van de wereld te zien. Wij hopen dat Boez dat met kleine stapjes in een gematigd tempo zal doen, maar ontdekken al gauw dat hijzelf daar anders over denkt. (Maar dat leest u in deel 2!)

Als ik het zat ben, ga ik weer weg.

Cera:
Ik kom graag op de redactie ja, want er wordt niet alleen gewerkt maar ook gespeeld. Ja, ze hebben daar leuke beestjes aan stokjes en die piepen nog ook. Die beestjes moet je dus vangen en dan net doen of je ze eet. Of dood maakt ja, net zoals een echte prooi. Wel, ik had dus een prooi te pakken en mijn ex Japekop en de Boez keken toe. Ja, ik liet ze zien hoe goed ik ben in het vangen van prooien.



En ik liet ook zien hoe goed ik kan bijten inderdaad. Ik geloof wel dat ze me bewonderden ja, want ze werden een beetje jaloers op mij. Nee, dat was nou weer niet de bedoeling maar dat gebeurde gewoon.



Vooral de Boez was jaloers. Maar hij bleef wel kijken. Japekop vond het weer eens te druk. Ja, hij bleef een poosje zitten kijken naar me, maar toen ging hij opeens weg. Naar boven ja, naar zijn moeder. Die deed haar dutje op een bed omdat het daar rustiger is, ja.
En toen durfde de Boez opeens mijn prooi af te pakken. Ja, terwijl ik net zo lekker bezig was dus. Hij wou laten zien dat hij ook goed is in een prooi vangen en stelde zich heel erg aan.



Ja, het klopt wel dat het zijn speelbeestje is, maar ik vind dat ik daar ook best mee mag spelen. Bovendien was hij het alweer gauw zat en toen liet hij het speeltje in de steek. En toen werd het weer het oude liedje.

Wel, hij ging mij weer achterna zitten. En dan springt hij altijd ergens bovenop en slaat hij met zijn poten naar mijn kop. Dat is voor eventjes wel leuk, maar hij overdrijft het altijd zo!

Eerst doe ik wel mee ja, want ik hou wel van spelen. Maar als hij gaat lopen klieren, is voor mij de lol eraf.

Ja, hij blijft maar doorgaan, ook als ik laat weten dat ik er geen zin meer in heb. Nee, daar trekt hij zich dus niks van aan. En hij roept ook van alles naar me. Ja, dingen als "sliep uit" en zo, u weet wel wat ik bedoel. Dreinen dus ja, inderdaad. Heel kinderachtig.

Wel, als ik het op een gegeven moment echt zat ben, ga ik weer naar buiten. Ja, naar mijn eigen huis toe of gewoon iets anders doen op straat. En als het raam van de redactie dicht is en de deur ook, ga ik ervoor zitten en hard mauwen, en dan laten ze me naar buiten. Nee, ik vind het erg gezellig om op de redactie langs te komen, maar ik vind het altijd ook weer leuk om naar huis terug te gaan. Ik moet er niet aan denken om in een huis te wonen waar twee van die macho's zijn die altijd maar moeten laten zien hoe groot en flink ze zijn. Ja, mevrouw Troy zal het wel niet makkelijk hebben met die twee. Ik snap nu ook beter waarom ze vaak boven haar dutjes doet. Nee, ik zou het niet uithouden. Maar ja, zij moet wel heh? Ja, als je zo oud bent als zij, ga je niet zo makkelijk meer een ander huis zoeken. Of een andere baan inderdaad.

Voor de foto mag het wel....

Boezelmans:
Lekker zonnetje ja. Fijn om buiten te zijn. Maar mens doet zo druk opeens. Ja, haalt allemaal planten op uit Hoftuin met dit gekke ding. Nee, ik ga niet mee want dat vind ik te eng. Oom Japekop loopt wel mee., maar hij vindt dat ding met wieltjes niet leuk. Maakt lawaai ja.



Ze is ook aan het scheppen, mijn mens. Ik wil meehelpen maar dat mag niet. Nee, toen ik net aarde uit pot schepte met mijn poten, deed ze boos. En ik wou alleen maar helpen. Nu moet ik het nog een keer doen voor de foto. Ja, voor de foto mag het wel. Helpen ja. Maar nou hoeft het niet meer voor mij......



Nee, ik kijk wel toe. Ja, ik wacht wel tot ze klaar is. Ik ga gewoon blaadjes zoeken om mee te spelen. Als dat tenminste wel mag....

Het is weer zover.

Het is weer zover. Zwarte Gijs zit weer in zijn Blauwe Regen. Of hij hangt erin, liever gezegd. Wij gaan hem vragen waarom en lopen naar hem toe.



Zwarte Gijs:
Ja, waarom denkt u dat ik hier zit, heh? Drie keer raden. Ja, HIJ zit hier vlak onder. Dat kleine zwarte loeder inderdaad. Heeft u hem niet gezien? Onder dat karretje ja. Ja, omdat u eraan kwam is hij daar ondergekropen. Onderkruipsel ja, inderdaad! Maar ik weet dat hij daar zit en ik kom pas weer naar beneden als ik zeker weet dat hij opgedonderd is. Hij is namelijk totaal niet te vertrouwen, die Storm. Vandaar dus.



Nee, echt comfortabel is het niet maar het moet maar. Ik mopper verder niet hoor, want ik doe het zelf ook. Anderen pesten ja. Meestal is Cera mijn pestobject, want zij is een makkelijk slachtoffer. Die Boez van u trouwens ook. Ja, nog jong en onervaren heh?
Maar het is wat anders als je zelf gepest wordt ja. Nee, niet leuk. Daar komt bij dat dat pesten van Storm af en toe wel heel gevaarlijke vormen aanneemt. Ja, als hij de kans krijgt zet hij zijn tanden in je achterpoten en zijn nagels in je nek. Nee, dat is geen pesten meer, dat ben ik met u eens. Daar vallen mijn pesterijtjes bij in het niet, heh?
Maar u snapt dat ik voorlopig niet naar beneden kom. Pas als ik zeker weet dat Storm weg is ja. Als ik het tenminste volhou om hier zo te blijven hangen. En anders kan ik nog altijd naar het balkonnetje klimmen heh? Zo is het maar net.

Nog geen expert in klimmen....

De Boez:

Ja, mooi zicht hier op de straat heh? Nee, niet van achteren maar wel vooruit. Ik ben aan het oefenen voor klimmen. Ja, ik wil net zo goed worden als Zwarte Gijs. Ja, dat is echt een expert! Maar ik begin voorzichtig. Op de fietsen dus ja. Nee, het is niet zo hoog, dat weet ik best. En als er gevaar is, ben ik zo weer binnen. In drie seconden ja. Want ik kan nog niet goed klimmen maar hard lopen kan ik wel goed. En dat is ook nodig ja, want het is niet altijd veilig op straat. Ja, dat heb ik ondertussen wel al geleerd....

Zal ik nou links of zal ik rechts?

Bolle-wangen:
Ik weet het even niet meer. Zal ik nou links af of rechts af? Groot dilemma ja. Dat kan zo af en toe es gebeuren heh? Dat je het effe niet meer weet dus....



Weet u wat? Ik ga gewoon terug. Ja, terug naar de Katbladstraat. Nee, ik weet niet waarom maar het heeft wel te maken met het feit dat u in de weg staat. Ja, want eigenlijk wilde ik oversteken. De gevaarlijke weg over ja. Maar er is nogal wat verkeer en bovendien staat u dus in de weg zodat ik er niet door kan. Nee, geen twijfel meer mogelijk, ik ga terug de Katbladstraat in.



Ah, daar heb je dat kleine wijffie weer. Cera heet ze niet? Nee, voor haar heb ik geen belangstelling meer. Ze wil niet en dan houdt het op heh? Wat doet ze hier eigenlijk? Oh, leerling verslaggeefster? Ze loopt dus gewoon achter u aan, bedoelt u zeker.




Ja, de Hoftuin is altijd interessant. Meestal veel loslopende doetjes maar vandaag dus niet. Zeker omdat het een beetje miezerd, heh? Nou, van die paar drupjes raak ik niet onder de indruk.

Die Cera loopt echt achter u aan heh? Het is niet te geloven. Net een blafbeestje ja. En ze is niet eens van u? O ja, leerling verslaggeefster. Dat was ik even vergeten. Nee, nu ga ik weer verder. Ik sta niet graag stil bij wijffies die niks willen.

Nou weet ik het weer even niet. Ik kan natuurlijk weer terug en dan alsnog de gevaarlijke weg oversteken. Ik kan ook verder. Nee, met deze Hoftuin ben ik klaar. Niks te vinden dus niks te doen.

Ja, ik ga maar naar de volgende straat. Iwan's straat zegt u? Zal me worst wezen. Ik zie wel wat of wie ik tegenkom. En bovendien kan ik vanuit deze straat ook nog de gevaarlijke weg oversteken. Fijn dat u mij niet verder volgt. Nee, ik ben niet meer boos om gisteren maar moet gewoon weer verder. Ja, innerlijke drang inderdaad.

Cera:

Ik ben maar even gaan schuilen! Maar ik heb wel op u gewacht. Gaan we nu eindelijk eens naar de Boez toe? Ja, ik ben dat verslaggeven eigenlijk wel zat en ik vind die Bolle-wangen sowieso een beetje een griezeltje. Ja, Boez is leuker. Gaan we?

Natte vacht.

Iwan:
Goeie avond, mevrouw Katblad! Wat een verrassing u hier te zien. Nee, ik zat niet in de vuilnisbak al ziet het er wel zo uit. Ja, ik was wat aan het snuffelen. In de regen ja, dat geeft niks. Dat het regent dus, ja. Wilt u mij even aaien? Nou, graag hoor!



Ja, nu heeft u natte handen maar daar kan ik ook niets aan doen. Wat doet u hier eigenlijk? Ah, eetclub dus. En wat schaft de pot? Stoofschotel? Ja, er komen lekkere luchten uit dit huis. Maar deze deurpost is ook erg interessant qua geur dus. Mag ik even? Oh. U wilt weer naar binnen. Anders kan de boel aanbranden, denkt u. Nee, ik ga niet mee. Er zitten mij teveel mensen binnen en ik ken dit huis niet. Dan ga ik maar weer.



Nee, ik weet nog niet wat ik vanavond nog allemaal ga doen. Het weer is inderdaad niet best maar ik moest er toch even uit. Ja, even weg van de dames. Ze zijn af en toe toch wel erg aanwezig en dan ga ik maar even een blokje om. Nee, dat vinden ze niet erg, ze vermaken zich ook wel zonder mij.
Dan wens ik u smakelijk eten en een gezellige avond. Ja, gaat u maar gauw, voordat de club ongeduldig wordt. Oh, ze zijn er wel aan gewend dat u af en toe naar buiten rent met uw camera.
Juist, omdat u dus fotograaf bent van het lkb. En kom ik morgen weer in uw krant? Ja? Heel fijn ja, dank u wel.

Scherpe botjes.

Wij hoorden hem alweer van verre aankomen. Bolle-wangen inderdaad. Zelfs met het raam dicht kwam zijn geloei met het grootste gemak de redactie binnen. Afijn, camera maar weer opgepakt en naar buiten gegaan, heh?



Wat zat die boef daar toch te eten? Zeker weer een vuilniszak opengegaan of opgeritst door de een of andere schooier. En de rommel blijft dan liggen heh?
Wij moesten maar eens op deze boef aflopen en vragen waarop hij zit te knauwen.




Bolle-wangen:
Ha mevrouw Katblad. (Smak, smak, kraak.) Altijd even gezellig in uw straat. Ja, ook altijd wel iets te vinden aan lekkers inderdaad. Ook een klein hapje? Nee? Des te beter.




Ja, ik heb inderdaad weer flinke krassen op mijn neus. Ach, dat is het leven heh? Brengt mijn werk met zich mee ja. Wijvenjagen inderdaad. Nee, nog steeds niet geslaagd met mijn missie. Wel wat losse lellebellen tegengekomen maar nog niet een leuke dame om een toekomst mee op te bouwen. Maar dat is misschien maar goed ook, want in dat geval zou ik een andere baan moeten gaan zoeken ja.




Hoezo mag ik geen kippenbotjes eten? Te scherp zegt u? Wel, dat ben ik niet met u eens want ik proef nauwelijks kruiderij. Oh, u bedoelt scherp zoals bij nagels? Daar heb ik nooit eerder wat van gemerkt dus u zult het wel bij het verkeerde eind hebben. U gaat mij toch de botjes afpakken? Dan zijn wij dus vanaf nu geen vrienden meer. Nee, u kunt vervolginterviews of foto's van mij voortaan wel op uw buik schrijven.
(Hierna liep Bw boos weg. Of liever gezegd: wij stuurden hem weg. We raapten de botjes op en hopen alleen maar dat de mensen voortaan hun afval beter verpakken, en dan vooral die scherpe kippenbotjes! Wij hopen ook dat Bw ons mettertijd vergiffenis zal schenken en nog eens langs komt....)