Rust in de tent!

Omdat wij beneden op de redactie opeens erg veel last hadden van lawaai boven ons, gingen wij maar eens boven kijken wat er aan de hand was. Natuurlijk wisten wij al dat de herrie veroorzaakt werd door onze twee kater-redactiemedewerkers, want zij leveren bijna dagelijks strijd om het bed, en nu er weer een dikker en zacht najaarsdekbed op het bed ligt, laait de strijd af en toe op tot hevig. Dat geeft dan een hoop onrust. Wij schrikken beneden op door gegrauw en gesnauw, harde ploffen en gebonk. Tijd om de jongens tot de orde te roepen, heh? Maar als wij boven komen en hen toespreken, zijn zij zich opeens van geen kwaad bewust, of geven elkaar de schuld.



De Boez lag alleen maar wat op het bed. Nee, hij is er niet af geweest. Hij lag zogenaamd te slapen. En dat terwijl hij nooit overdag op dat bed slaapt. Nee, zijn plek is een comfortabele stoel aan de voorkant van de kamer. En niet hier. We zijn niet gek hoor, Boez!



Japekop steekt zijn irritatie niet onder stoelen of banken. Nerveus geeft hij zijn staart een wasbeurt. Uiteraard geeft hij de Boez de schuld van de herrie en het gegrauw. Ook daar trappen wij niet in. Hier hebben twee schuld!

Ja, nu kun je wel van die grote, onschuldige ogen opzetten Boez, maar wij zien de ondeugendheid er ook best wel in! En die harde ploffen waren vast en zeker van jou, met je lompe bewegingen en sprongen!
Wij uiten wat loze dreigementen, zoals "geen avondeten", "niet meer buitenspelen" etc., maar weten nu al dat dat niet zal helpen. Waarschijnlijk is het gewoon verstandiger om ze allebei naar buiten te gooien, dan kunnen ze daar hun meningsverschillen uitvechten. En, zo gezegd zo gedaan. Even rust in de tent.....

Iwan jarig!

Iwan is 7 geworden! En daarom hebben wij voor hem een extra kleurige foto geplaatst.

Wij wensen Iwan (en natuurlijk ook Elrond en Pieper en hun mensen) van harte geluk en nog vele, mooie, spinvolle jaren erbij!

En een dikke knuffel (ook voor Bonya, Lotje en Caja) van de redactie!

PS: Weet Iwan al dat hij voor zijn verjaardag een "Igortje" krijgt? Dat zal een verrassing zijn?!

Tegen- en donderslagen.

Hoewel de dag goed begon, kregen wij later toch wel door dat we niet meer met de gieter langs de planten hoefden. Het kwam allemaal gratis en voor niets uit de lucht. En daar onze internetverbinding niet werkte, gingen we maar eens lekker aan het werk met het maken van een diapresentatie die wij over een paar weken klaar dienen te hebben. Het was erg rustig op de redactie en onze medewerkers namen maar eens een dagje vrij om lekker te kunnen bijslapen...



Eerder op de dag was Cera komen schuilen bij ons en ze had natuurlijk weer het fijnste plekje ingenomen!
Hoewel.....



De Boez lag - ook niet verkeerd - languit op de bank en had het daar ook erg naar zijn zin.

Mevrouw Troy werd als eerste een beetje onrustig. Ook wij hadden al wat gedonder gehoord. Spoedig daarna begon het hard te hagelen.

En de temperatuur daalde snel....

Met geweld sloeg de nattigheid tegen onze gevel aan. En kwam dus naar binnen. Dit was foute boel!

Het werd tijd om handdoeken uit de kast te halen en de vensterbanken te bedekken. Ondertussen was de donder erg dichtbij gekomen. Geen kat meer te bekennen op de benedenverdieping! We gingen maar eens boven kijken.

Japekop zat weggekropen achter een kledingrek onder de zoldertrap. Onze grote Verkenner A deed het dus een beetje in zijn broek!

En de Boez was ook maar onder de trap gedoken, naast de kattenmand. Wij dachten dat de Boez lawaai-bestendig was (hij zat immers met oud-en-nieuw voor het raam naar het vuurwerk te kijken!), maar wellicht had hij de angst van Japekop opgemerkt en was hij ook ongerust geworden, of het kan natuurlijk ook zijn dat Boez zijn medeleven kwam betuigen aan Japekop.

Kom op Boez! Niks aan de hand! Alleen een beetje onweer en we zitten toch veilig binnen?

Mevrouw Troy was weliswaar niet helemaal op haar gemak, maar van zich verstoppen voor het onheil wilde zij niet weten. Nee, zij ging gewoon op haar kleedje op het bed liggen.

Maar het zou kunnen dat, gezien haar leeftijd, haar gehoor wat minder is geworden. Hoewel, als wij haar roepen voor de maaltijd, komt zij nog altijd de trap af hobbelen dus dat zal wel meevallen.

Daar wij het ongezellig vinden om alleen beneden te zitten, probeerden wij onze haarfabrieken mee naar beneden te lokken. Maar wij kregen te verstaan dat wij de boom in konden.

Er zat dus niets anders op dan de kaarsjes tevoorschijn te halen om zo wat gezelligheid te scheppen.

Het onweerde nog lang door. En wij zagen ons genoodzaakt een dikker dekbed uit de kast te trekken; de warmte is voorgoed uit de slaapkamer weggetrokken.

Onze haarfabrieken waren het eens met de vervanging van het dekbed; zij hebben de hele nacht het bed ingenomen en lieten nauwelijks ruimte over voor de hoofdredacteur. Er is ook altijd wel wat, hier op de redactie van het lkb.....

verbindingsproblemen

Door verbindingsproblemen kunnen wij u vandaag geen nieuws brengen. Wij bieden onze excuses aan en proberen het morgen opnieuw..... (Snik...)

Stom kletspraatje!

Oscar:
Wat moet dat? Wie durft mij zomaar te storen tijdens mijn dutje? En wie is u die stiekem foto's van mij staat te maken?



Ah, mevrouw Katblad! Nee, ik had u zo gauw niet herkend. Nee, het is niet erg dat u mij wakker heeft gemaakt, want eigenlijk had ik al veel te lang liggen slapen en was het hoog tijd om eens op te staan. Hebt u even tijd voor mij?



Eerst mijn rekoefeningen doen, ja. Ik ben namelijk wat stijf geworden door die dut in de plantenbak. Maar wat leuk dat u even langs komt. Had u daar een speciale reden voor? Oh, u kwam dus toevallig langs.



Ik ruik een vreemd luchtje aan u. Niet erg aangenaam nee. U bent zeker in een asiel geweest? Ja, dacht ik al. Wat deed u daar? Toch niemand weggebracht, wel?

Ach, een kleintje opgehaald? En die woont hier nu vlakbij? Om de hoek bij het gevaarlijke water? Nou, ik ben benieuwd. Erg klein nog, zegt u? En gevonden op de heide? Ja, schandalig dat mensen van die kleine, onschuldige pluizenbolletjes zomaar ergens droppen. Maar goed, dat zijn mensenzaken. Is het nog wat, dat kleintje? Wanneer mag ik het ontmoeten?

Oh, de eerste tijd dus nog niet. Nee, nog te klein, ik snap het. 10 weken zegt u? Wel, dan stellen ze nog niet veel voor heh? De kleur is zwart? Nou, dat is dan jammer voor u. Ja, moeilijk te fotograferen heh? Ach, een meisje? Ja, dat zijn over het algemeen kittige dingen. Nou, het zal mij benieuwen. Ja, misschien ga ik binnenkort wel even langs om door het raam naar binnen te kijken. En hoe reageerde Poekie? Ja, ik snap dat hij erg chagrijnig is. Ik zou er ook niet aan moeten denken om zo'n vreemd wijffie in huis te krijgen zonder dat je mening is gevraagd. Dat zet je hele leven op zijn kop, ja.

Nee, mij hoeven ze dat niet te flikken. Ik heb mijn poten al vol aan Lima en dat is genoeg. En hier buiten heb ik het ook druk zat. Ja, ik lig nog wel eens in de clinch met diverse lui. Nee, ligt niet aan mij maar aan hen. Grote ego's inderdaad en moeilijke karaktertjes.

Nee, dan ben ik een stuk makkelijker. Eigenlijk wil ik vooral klooien en zooien enzo, en een beetje pesten vind ik ook wel leuk, maar erg heftig gaat het niet toe. Nee, het is meer uitdagen wat ik doe, maar sommigen vatten dat nog wel eens verkeerd op. Zoals uw mevrouw Troy inderdaad. Nee, die is niet makkelijk. Je mag haar wel voorbij lopen, maar als je even blijft staan en haar aankijkt, komt ze achter je aan om je weg te blazen. U heeft inderdaad wel gelijk als u zegt dat mijn blikken behoorlijk brutaal kunnen wezen, ja. Maar dan nog vind ik haar reactie soms wel een beetje over de top. Maar goed, ik kan me wel voorstellen waarom ze haar huis zo verdedigt. Ze is toch moeder? Ja, daar komt het door. Die moeders zijn over het algemeen nogal fel, heh?

Maar nu genoeg daarover. Ik ben klaar met mijn rek- en strekoefeningen dus het moment is daar.

Wat ik daarmee bedoel? Wel, dat u mij nu mag aaien natuurlijk! Waarom denkt u anders dat ik u vroeg of u even tijd voor mij had? Toch niet voor zo'n stom kletspraatje? Komt er nou nog wat van of hoe zit het?

Vakantievrede is voorbij.

Het begon allemaal zo leuk. Ze hadden er echt zin in, de Boez en Cera. We gingen ons avondwandelingetje maken en in de Kruidentuin werd er eerst even druk gesnuffeld.



Boez ging natuurlijk voorop en Cera liep achter hem aan. Gelukkig weten wij dat Cera niet altijd zo volgzaam is en ook vaak haar eigen route volgt. Anders zou Boez nog arroganter worden dan hij al is, en dat willen wij dus niet.



Vrolijk en vol goede moed liepen wij de Parallelstraat in. Wij waren van plan de lange route te nemen, d.w.z. helemaal de Parallelstraat uitlopen en aan het eind, via de straat langs het gevaarlijke water, weer terug de Katbladstraat in. Maar er kwam een kink in de kabel.

Ja, want Bel de Franskat is weer terug! Hij is een tijd uit logeren geweest terwijl zijn mensen op vakantie waren.
Zo te zien is Bel sterk vermagerd, maar wij hoorden van zijn zij-mens dat hij het erg naar zijn zin heeft gehad, een groot gebied tot zijn beschikking had en daar lekker te keer kon gaan, qua buitenactiviteiten dus. Misschien dat hij daardoor is afgevallen? In elk geval moet Bel zijn gebied hier weer terugwinnen en hij heeft daar ook grote haast mee. Want zodra hij Cera in het oog kreeg, gingen hij volledig uit zijn dak.

Arme Cera. Na weken verlost te zijn geweest van haar ergste vijand, was zij wederom de klos en het kwam nog vrij onverwacht ook. Ze uitte een kreet van onaangename verrassing en sloeg op hol; ze moest rennen voor haar leven. Eerst ging het een stukje richting gevaarlijk water, maar halverwege keerde zij om en rende ze, met Bel de Franskat op haar hielen, terug naar de Kruidentuin. En wij? Wij konden helemaal niets doen om haar te helpen....

De Boez was ondertussen de Steeg van Storm in gevlucht en lag daar te wachten op Cera. Wij vertelden hem dat dat wachten geen zin had en dat hij maar mee naar huis terug moest komen, want daar zou Cera uiteindelijk vanzelf wel weer terugkeren. Nee, wanneer wisten wij ook niet. De Boez volgde ons daarop, nogal bedremmeld, terug naar de redactie.

10 minuten later zagen wij Cera opduiken. Ze sprong op de tafel van onze buren en wilde niet met ons praten. In plaats daarvan moest zij nodig haar vacht fatsoeneren. Nee, dat deed zij het liefst alleen en in alle rust, dus lieten wij haar maar. Ook van de Boez wilde zij op dit moment even niets weten, en deze ging toen maar in zijn eentje naar de Hoftuin. Misschien was daar wel iemand die met hem wilde spelen?

Bel de Franskat is dus weer flink aanwezig. De vakantievrede is zeker voor Cera voorgoed voorbij en wij zijn benieuwd naar de verdere ontwikkelingen in de Katbladbuurt.
Het kan zijn dat Bel zich nu eveneens gaat bemoeien met de opvolging van Storm en wij houden daarom ons hart vast. Hij zou een goede kandidaat wezen, dat wel. Immers, hij is zich zo te zien en te merken behoorlijk aan het ontwikkelen als een ware schrik van de buurt! Wij hadden al eerder vernomen uit betrouwbare bron dat Bel geregeld gesignaleerd wordt langs het gevaarlijke water in het gebied van Flash en Schneider, en ook daar de bewoners bedreigt, dus hij doet reeds langer alle moeite om zich een flink territorium toe te eigenen en alle bewoners angst aan te jagen.

Wel, wij zullen het moeten afwachten. Misschien kalmeert de Franskat wat als hij weer gewend is aan zijn eigen huis en buurt. Of zou dit ijdele hoop zijn?

Beetje opschieten alstublieft.

Ollie:
Hoe komt u hier binnen? U weet toch dat ik niet van bezoek hou? Ik verzoek u onmiddellijk te vertrekken en niet weder te keren. Dat komt zomaar binnen terwijl ons mens niet thuis is! Waar haalt u de brutaliteit vandaan!



Ach, u bent vandaag van de voedselvoorziening? Omdat ons mens niet op tijd thuis kan zijn? Wel dan trek ik al mijn woorden terug. Nee, het was allemaal niet zo bedoeld en een grove vergissing mijnerzijds. Mag ik u mijn excuses aanbieden? U weet waar het eten staat? Goed, dan roept u mij maar als u de bakjes gevuld heeft. En niet te karig met het voer heh? Ja, u weet best wat ik daarmee bedoel. Over het algemeen bent u best wel krenterig en daar hou ik dus niet van. Omdat ik een Bourgondiër ben, ja.



Charli:
Mag ik mijn hap hier hebben? Nou, omdat ik dit dus een leuke plek vind om te eten. Nee?



Wel, dan spring ik toch naar mijn normale eetplek toe?

Hier dus ja. Ja, ik kan inderdaad springen als de beste. Snel was ik ook, niet?

Nu vraag ik mij 1 ding af. Wat dat is? Waarom bent u nog niet door de knieën gegaan? Ja, de brokken staan inderdaad onderin de kast. Dat weet u best en u hoeft niet net te doen alsof u dat niet weet. Nee, want het is niet de eerste keer dat u hier komt. Doet u dat met mijn moeder en broer Japekop ook? Wel, eerst uitgebreid foto's nemen en dan pas het eten serveren? Nee, ik vind het geen stijl en het komt ook niet te pas, zal ik maar zeggen.

U verveelt mij enorm met uw camera. U bent gevraagd om hier het eten te serveren en nu maakt u gruwelijk misbruik van de situatie door plaatjes te schieten.
Heeft u eigenlijk wel toestemming gevraagd van te voren? Wel, aan ons mens natuurlijk! Nee?

Dan bent u strafbaar. Voor deze misdadige act van u, zult u moeten boeten. Ja, dubbele portie brokken alstublieft. Nee, wat mij betreft kunt u die Gourmet uit dat blikkie laten zitten want daar word ik niet blij van.

U tart mij nu met uw getreuzel. Mijn bakje is nog steeds leeg en het aantal foto's loopt aardig op. Nee, ik werk verder niet mee. Uw misbruik overschrijdt alle grenzen. U bent hier al een kwartier bezig en ik heb nog geen brokkie gezien. Ja, morgen kom ik bij mijn moeder bij het Poezenloket een klacht indienen. En als ik kans zie, zal ik ook eens even goed tegen uw cv-radiator in de gang komen sproeien. Misschien begrijpt u dan hoe het werkt en het dus moet.

Nog steeds die bakjes niet gevuld? Nee, ik heb namelijk het kastdeurtje nog niet gehoord. Ons mens doet lang niet zo moeilijk als u. Ja, ik zal de hemel danken als ze weer thuis komt en alles hier weer normaal toegaat. Het is erg behelpen met u, inderdaad. En als u nu eindelijk ons eten hebt opgediend, wilt u dan, als u dit pand verlaat, goed controleren of het kattenluik op slot zit? Ja, want ik heb namelijk geen zin in indringers. Ook de gordijnen dicht ja. En nu een beetje opschieten alstublieft.....

De sprong.

Cera:
Mevrouw Katblad! Ja, ik ben hier boven maar ik kom even naar u toe want ik wil u wat vragen! Wacht u even op mij?



De vraag die Cera wilde stellen, zijn wij alweer vergeten. Maar wij maakten een foto toen zij van het platte dak naar beneden kwam en wilden die graag aan u laten zien. Cera komt vaker langs deze weg naar ons toe. De afstand tot de blauwe container is natuurlijk eigenlijk te groot voor haar delicate pootjes en daarom laat zij zich eerst een stukje "zakken" langs de muur. Op de foto hierboven ziet u hoe zij zich afzet voor de sprong.

Hier nog even het totaalbeeld. De klap die wij horen als zij op de container neer komt is oorverdovend en wij vrezen elke keer weer voor haar poezenbeentjes. Maar Cera laat zich nooit weerhouden door angst voor de sprong. Als zij ons ziet, wil zij kost wat kost naar ons toekomen.....

20.000ste???

Krijgen wij vandaag onze 20.000ste bezoeker?
Natuurlijk krijgt deze gelukkige een leuke verrassing thuisgezonden, als hij/zij zich tenminste meldt! (Dat kan per e-mail.)
Nog even ter herinnering:
De teller telt u pas als u het lkb verlaat, dus wanneer u 19.999 op de teller ziet staan bent u in feite de 20.000ste! Maar wanneer u niet snel genoeg bent met het wegklikken van het lkb, kan iemand anders u nog voor zijn geweest!
Ja, het is en blijft ingewikkeld, en wij wensen u daarom ook veel succes!
De redactie.

Wie is groter?

Er zit een motje boven het raam. Op zich niks bijzonders, maar wel bijzonder is dat Japekop en de Boez samen naar dat motje zitten te kijken. Zonder ruzie te maken of te blazen inderdaad. En daarom pakten wij de camera om dit vredige tafereel vast te leggen. Maar toen wij het kiekje op de computer wat beter bekeken, zagen wij tevens dat het erop lijkt dat de Boez al groter is dan Japekop. En Boez is nog niet uitgegroeid.

Japekop is nog steeds de baas op de redactie (na mevrouw Troy dus dan, heh?), maar we zien ook dat de Boez alsmaar brutaler tegen hem gaat doen. En we denken dan ook dat er in de toekomst een dag zal komen waarop de Boez de macht gaat over nemen. Voor Japekop hopen wij dat dat nog even duurt. En wij blijven Japekop eerst eten geven, en dan pas de Boez. Om zo te laten zien wie de oudste rechten heeft, ja. Meer kunnen wij niet doen. En verder wachten we het maar af.........

Met ziekteverlof.

Thassos:
Ha mevrouw Katblad! Komt u een hapje eten? Oh, u kwam langs voor mij! Wat aardig. Nee, ik heb geen terrasdienst vandaag. Eerlijk gezegd werk ik al een tijdje even niet. Nee, ik ben met ziekteverlof. Gewonde poot inderdaad, hoe weet u dat nu weer?



Ja, het gaat al stukken beter met die poot. Flinke hap eruit, heh? Het was nog veel erger ja, toen het pas was gebeurd. Mijn poot zwol helemaal op en toen moest ik pillen. Maar u ziet nu zelf dat het best goed gaat, met die poot.



Nee, werken kan nog niet. Ik moet vooral veel slapen, hebben ze gezegd. Ja, dat is een opdracht die ik wel aankan. Daarom lig ik hier ook. Om wat te slapen in de zon op een zacht kussentje. Nee, ik heb er geen bezwaar tegen als u mij een beetje aait. Fijn ja, dank u wel.



Ja, het is erg druk op het terras, maar ik heb gelukkig mijn eigen tafeltje hier. Ja, ik heb een erg aardige werkgever die altijd zorgt voor een zacht kussentje voor mij, ook al kan ik nu niet voor hem werken.
Maar ons gesprek heeft me erg vermoeid, dus als u het niet erg vindt ga ik nu weer wat verder dutten.




Fijn dat u even naar me kwam kijken, ja. Nee, ik red me verder wel, dank u wel. Komt u binnenkort nog een keer langs? Ja, misschien kunnen we dan wat uitgebreider van gedachten wisselen. Nu, tot ziens dan maar en u ook het beste heh? Dag mevrouw Katblad....