Gemiste kans.

Japekop was binnen gekomen met een prooi. Wij mochten die niet zien, maar konden desondanks wat gefladder waarnemen voordat er werd gekauwd en doorgeslikt.



Toen wij onze afkeer lieten blijken voor deze actie, kwam J. naar ons toe en begon ons uit te schelden. Nou, dat konden we allemaal dus weer in onze zak steken....



Even later kwam J. weer met een fladderbeestje aanzetten. Wederom een distelvlinder. Nu zijn daar op het moment zat van, maar toch.....

Na wat gespeeld te hebben met zijn arme prooi, at J. de droge hap natuurlijk weer op. Alsof hij hier dus niet genoeg te eten krijgt. Een uur daarvoor had hij nog gekookte kip mogen eten, en niet zo'n misselijk beetje ook.

Nog nahikkend van zijn tweede vlinder, lag Japekop even later weer in de starthouding om een derde exemplaar neer te halen. Hij deed erg zijn best, vooral omdat wij klaar zaten met de camera. Helaas, hij miste en de vlinder vloog weg. Toen zijn wij maar weggegaan.

Kijk toch hoe mager! (3)

Storm:
Hee, hoehai! Mevrouw Katblad! Het is etenstijd voor mij! Oh, u wilt niet dat ik in het loket hang? Wordt mevrouw Troy daar zenuwachtig van?



Wel, dan kom ik toch via uw hoofdingang? Ach, wordt ze daar nog nerveuzer van?



Dan vraag ik me toch werkelijk af waarom u uw deur open heeft. Ja, als er toch niemand naar binnen mag, kunt u 'm net zo goed dichtdoen.

Maar goed. Ik kwam dus langs omdat u een tikje laat bent. Ja, het tijdstip voor het diner is al lang verstreken en dus loop ik wederom de kans door mijn poten te zakken van zwakheid. Omdat u dus niet op tijd bent voor mijn hapje, inderdaad. Dus als u nu even van uw luie stoel afkomt en met mij meeloopt, dan kunnen wij samen iets verzinnen waardoor ik niet ineen zak. Middels het vullen van mijn voerbakje bijvoorbeeld ja. Ik ben er in elk geval helemaal klaar voor. Schiet u een beetje op?

Strijd is begonnen.

De strijd om de opvolging van Storm is in alle hevigheid bezig. De Vreemde heeft het zich aangetrokken dat hij (volgens Storm) geen geschikte kandidaat zou zijn, niet regelmatig genoeg een ronde maakt door de katbladstraat, en derhalve zien wij hem nu vaker dan ooit langskomen. Hij heeft zelfs al de brutaliteit gehad mevrouw Troy te bedreigen bij het Poezenloket en zijn kop naar binnen gestoken door dat loket. Dit tot grote schrik van trouwens al onze redactiemedewerkers. Wij zijn nu allen op onze hoede, dat spreekt vanzelf.

Kijk toch hoe mager! (2)

Storm:
Mevrouw Katblad! Bent u daar? Ja, het is weer tijd! Mijn hapje is helemaal en totaal verteerd en uitgeworpen, en dat is een teken dat ik onmiddellijk een nieuw hapje nodig heb! Ja, ik voel dat ik anders een beetje ziek ga worden en misschien wel zou kunnen gaan afvallen. Nee, dat zou u niet op uw geweten willen hebben, heh? Hoezo het is nog geen etenstijd? U laat mij dus omkomen van de honger? Foei mevrouw Katblad!

Mini is weer thuis!

Op onze ronde zagen wij iets gestreept boven op een put in de Kruidentuin liggen. Wij hadden al zo'n vermoeden over wie dit kon zijn, maar moesten eerst wat dichterbij komen met de camera om zekerheid te krijgen.



Het kleine ding sprong snel op toen het ons ontwaarde, en liep van ons weg. Zo konden wij het nog niet goed zien! Wij volgden het streepje en het duurde best even voor wij het goed in beeld kregen.



Ja hoor, eindelijk! Het was natuurlijk Mini. Tijdens de vakantie van haar mensen is ze uit logeren geweest en heeft goed te eten gehad, dat zagen we gelijk. Wat is die kleine gegroeid in die paar weken!



Ja, Mini wordt al een hele Mien! Haar benaderen is nog een beetje moeilijk; ze hoeft niet zo nodig geaaid te worden want ze heeft het veel te druk met andere dingen. Zoals gras kauwen inderdaad....

Ze wilde wel even po(e)seren voor ons, en daar waren wij natuurlijk heel blij om. Wat zij allemaal voor interessants zag of waar haar aandacht naar uitging, konden wij niet ontdekken. Dat is ook moeilijk als je aan het fotograferen bent en geen ogen in je rug hebt, heh?

In elk geval was er iets in de parallelstraat (waar zij woont) gaande dat haar onmiddellijke bemoeienis eiste. Mini sprong plots op en rende naar de plek waar iets aan de hand scheen te wezen. Hopelijk komen wij haar binnenkort nog eens tegen en heeft zij op dat moment wat meer tijd voor ons om bijvoorbeeld wat vragen te beantwoorden. Tot dan moeten we maar even wachten, dus.....

Kijk toch hoe mager!

Wij mochten Storm onlangs eten geven, dat wil zeggen: zijn bakje vullen met brokjes. Wij werden allerhartelijks door hem ontvangen en Storm rolde van blijdschap heen en weer over het kleed, bedelde om wat aaien die wij hem natuurlijk van harte gunden.



Tevens toonde Storm ons dat hij toch wel een tikje aan de magere kant is en dat hij dus heel nodig wat lekkere hapjes nodig heeft om aan te sterken...



Toen wij hem zeiden dat daar geen sprake van kon zijn, voelde Storm zich zeer verdrietig en ongeliefd. Vervolgens, toen wij hem zijn normale brokjes gaven, weigerde hij deze te eten.

Wij gingen uiteindelijk toch overstag omdat Storm achter ons aan bleef lopen en zelfs ging krijsen om ons erop te wijzen dat hij wellicht van de honger om zou komen. En dat door onze schuld.... En dus haalden wij thuis wat lekkers voor hem en serveerden dat op zijn buitentafel.

Storm gedroeg zich inderdaad alsof hij al in geen dagen iets te eten had gehad. Hij slokte de boel in rap tempo en met veel bijgeluiden naar binnen.

Even nog nam hij een korte pauze om ons te verzekeren dat het prakje hem goed smaakte en ons daarvoor te bedanken. Later kwamen wij terug om het lege bakje weer weg te halen. Wij hadden het eigenlijk kunnen weten, maar deze domme actie (lekker hapje aan Storm geven) zou nog zo zijn gevolgen hebben..... Maar daarover later meer.

Wordt de Boez een pestkop?

Wij beginnen ons af te vragen of onze Boez wellicht een pestkop wordt. Bij het betreden van de Kruidentuin kwamen wij namelijk Siep tegen, zij gaf duidelijk te kennen dat de tuin voor ons gesloten was maar de Boez trok zich daar dus niets van aan.



In plaats van met een bocht om Siep heen te lopen, maakte Boez een aantal rare sprongen om haar in de war te brengen en Siep schrok daar zo van dat zij haar huis in vluchtte. Vervolgens gebeurde het volgende.



Boez klom bovenop het zitsetje dat voor Siep's huis staat en begon daar een show op te voeren.
Hij daagde haar brutaal uit en Siep raakte geheel buiten zinnen; het gegrom en geblaas vulde de stilte van de avond en wij waren zelfs bang voor burengerucht.
Wij hebben tenslotte Boez tot de orde geroepen en na lang aarzelen ging hij uiteindelijk toch maar met ons mee de tuin weer uit. Ernstig toespreken toen wij eenmaal weer in de Katbladstraat waren, hielp niet, de Boez negeerde ons totaal. Wij vrezen nu dat de Boez zich ontwikkelt tot een pestkop, maar het kan ook zijn dat zijn puberteit wat langer duurt dan bij andere katten. Wij zijn er echter zeker van dat hij vandaag of morgen de kous op zijn kop krijgt en afgestraft zal worden door een soortgenoot die zijn gepest niet zal pikken. Afijn, we zullen het moeten afwachten.

De koelte van de nacht.

Als het de hele dag zo warm is geweest, gaan wij natuurlijk wat later op de avond nog even een rondje lopen om van de koelte te genieten. Mevrouw Troy bleef uiteraard achter om het Poezenloket te bewaken, dat nog steeds openstond om de frissere, koele lucht op de redactie binnen te laten. Wij waren benieuwd wie er allemaal nog meer op waren en in het duister rondscharrelden.



Japekop wilde er een nachtverkenning van maken en deed daar erg serieus over. Soms roepen wij wel eens naar hem dat hij zich lekker moet laten gaan en wat ronddollen, maar Japekop blijft altijd maar weer die stoere verkenner die geen enkel risico neemt en op zijn hoede blijft.



In de parallelstraat bleven we nog even op de Boez wachten, maar die kwam niet. Hij verkoos wel "rond te dollen" en vermaakte zich tussen het kattenkruid en de struiken. Wij hadden eigenlijk ook niet anders verwacht.



In de donkere straat zagen wij alleen Luna in een vensterbank zitten. Meer was er dus niet te zien. We gingen terug naar de Katbladstraat, lieten Japekop (die aan een hapje toe was) binnen en gingen eerst maar eens op zoek naar mevrouw Troy, die opeens nergens meer te vinden was. Zij had haar post verlaten om een of andere duistere reden.

Mevrouw Troy vonden wij niet, maar de Boez kwam wel terug uit de Kruidentuin. Blijkbaar had hij geen anderen kunnen vinden om mee te spelen en nu wilde hij dan toch ook maar een hapje voor het slapengaan.

Tja, een hor in het poezenloket! Dat was voor het eerst en de Boez wist er dan ook geen raad mee. Wij hielden lange tijd de deur voor hem open, maar natuurlijk wilde hij kost wat kost door het raam naar binnen. Het hor werd echter niet verwijderd; wij wensen niet te worden opgevroten door de muggen.

Tenslotte - het was niet anders heh? - gaf de Boez het op en konden wij hem gewoon via de deur naar binnen loodsen.

Ondertussen had mevrouw Troy zich nog steeds niet gemeld. Wij gingen maar eens op onderzoek uit.

Oscar lag voor zijn huis af te koelen. Hij zag er een beetje moe uit....

Zijn huisgenoot Lima had nog meer energie over; hij stapte nog vrolijk in het rond.

Lima wil nooit zo graag op de foto. Zeker bang dat wij weer een "vermist"poster voor hem maken?

Harremans liep in de buurt van de Poort te schooieren. Hij klaagde dat hij honger had, maar daar konden wij helaas niets aan doen. Harremans heeft trouwens altijd honger en dus moet je daar niet teveel aandacht aan schenken.

Zou daar dan eindelijk mevrouw Troy zijn? Het zou eens tijd worden!

Maar nee, we hadden het kunnen weten. Waar Harremans is, is zijn broer Panda nooit ver vandaan.

We zijn tenslotte maar weer teruggekeerd naar de redactie en hebben eerst de Boez en Japekop hun avondhapje gegeven. Toen zijn we nog een half uurtje gaan zoeken naar mevrouw Troy, maar zij bleef onvindbaar.

Omdat mevrouw Troy al sinds jaren niet meer ver van huis is gegaan en wij vertrouwen op haar beoordelingsvermogen en andere kwaliteiten, hebben wij verder niet meer gezocht. Waarschijnlijk heeft zij zich verstopt gehouden op een koel plekje, daar gaan wij dus maar van uit. In elk geval kwam zij vlak na tweeën voor het hor zitten met het verzoek om binnengelaten te worden. Wij ontvingen haar allerhartelijkst, hebben ook haar voorzien van een avondhapje en konden toen eindelijk met een gerust hart gaan slapen. De redactie was weer compleet en daar gaat het tenslotte om.

Bezoek en kaas.

Japekoppie:
Ja, als er in de namiddag bezoek komt, komt er tevens kaas. Op tafel inderdaad, en bij mooi weer dus buiten. Daar ben ik dan graag bij, ja. Natuurlijk vanwege de leuke gasten want ik hou van gezelschap. En dan vooral als er kaas op tafel komt natuurlijk, maar dat spreekt vanzelf.
Maar als er leuk wordt gepraat, vergeten ze wel eens aandacht aan mij te besteden. Daar kan ik inderdaad behoorlijk de pest over in hebben.



Ja, leuk als er foto's gemaakt worden van mij. Omdat ik zo grappig ernaast kom zitten ja. Maar nog leuker zou zijn als die camera opzij zou worden gelegd en er eindelijk eens een fliebertje kaas voor mij zou worden afgesneden. Soms duurt dat wel erg lang dus. Ja, dan zit ik maar te wachten en dan komt er geen fliebertje mijn kant op.



Ik zie best dat ze zelf behoorlijk wat fliebertjes kaas wegwerken. Meestal op een stukje brood of een stukje toast dus ja, maar dat blief ik niet. Nee, doe mij gewoon maar een fliebertje zonder brood of toast, en dan ben ik dik tevreden.

Kijk, dat hij-mens pakt zijn zoveelste flieber. Terwijl ik hier dus gewoon zit te verhongeren, heh?

Nee, ik word niet vervelend en blijf altijd heel geduldig wachten. Maar soms valt het me best moeilijk, dat wachten ja. Als ik het echt niet meer hou, bijt ik effetjes in haar elleboog. Van mijn mens ja. Om haar erop te wijzen dat ze niet alleen op de wereld is dus. Ja, het is dat ik het verdien. Anders zou ik natuurlijk nooit in haar elleboog bijten, nee. En het werkt altijd, dat bijten. Ja, ik kreeg dus tenslotte toch nog aardig wat fliebertjes kaas. Ja, het was weer erg gezellig, zo aan tafel met die kaas.....

Ik was het niet....

Net nadat wij van een correspondent een verontrustend verhaal hadden gehoord, kwamen we het onderwerp van gesprek tegen in de Hoftuin. Ja, het was Mio en hij probeerde ongezien weg te glippen. Wij wisten waarom en achtervolgden hem.



Mio:
Van de week, zegt u? Midden in de nacht? Nee, dat was ik niet. Ik weet zeker dat ik toen gewoon lag te slapen dus u moet mij verwarren met iemand anders.....



Nee, ik zou het nooit in mijn kop halen om zomaar 's nachts door Iwan's kattenluik te kruipen en daarna ook nog eens in zijn huis de bakjes leeg te eten. Er wonen daar namelijk naast Iwan ook nog 3 dametjes en ik ben als de dood voor hen. Dus u begrijpt, ik zou nooit daar binnendringen.
Ja, ik ben inderdaad op dieet. Ach ja, het komt wel eens voor dat ik ergens naar binnen ga om te zien of er nog iets belangrijks te ontdekken valt. Ja, het komt ook wel eens voor dat ik dan een verdwaald brokje vind, en het is natuurlijk zonde om dat zomaar te laten liggen. Stel je voor dat het bederft, heh? Nee, je weet maar nooit, inderdaad.
Wat zegt u? Iemand heeft mij gezien die nacht? In Iwan's huis? Dat zij-mens was op zegt u? Ach........
Maar ik was het niet. Nee, zij moet mij verward hebben met iemand anders. Ik weet namelijk geeneens waar Iwan woont, en zou trouwens nooit dat balkon op durven gaan.
U heeft niet over een balkon gesproken? Hoe ik dat dan weet van dat balkon?
Wel........
Dan moet ik aan het slaapwandelen zijn geweest. Nee, iets anders kan het niet zijn want ik zou het echt nooit in mijn kop halen om midden in de nacht bij Iwan brokjes te gaan stelen, dat kan ik u echt verzekeren. Nee, vertelt u dat maar niet aan mijn mens. Dan zou hij zich alleen maar voor niets ongerust maken. Ja............ Ziet u die vlinder daar vliegen? Leuk heh?

Niet gezien.

Luna:
Ik zie u niet. Of liever gezegd, ik verkies u niet te zien. Dus doe ik net alsof ik diep in slaap ben. Ja, dan verwacht ik natuurlijk wel dat u mij geen kwaad doet. Nee, er valt vandaag niks van me af te pakken - geen botjes of iets dergelijks, nee - behalve dan natuurlijk mijn rust. Met deze warmte heb ik namelijk heel veel rust nodig en ik begrijp echt niet wat u zo midden op de dag op straat doet.



Geen kat te zien heh? Ja, behalve ik, ja. Ik kan er namelijk niet in. Nee, mijn huis is gesloten en ik heb geen zin om om te lopen en dan het dak op te klimmen. De weg naar het slaapkamerraam, ja. Ja, daar is het veel te warm voor, inderdaad. Bovendien is hier lekker schaduw in mijn straat en af en toe voel ik wat wind door mijn vacht strijken. Aangenaam gevoel dus, ja.
Maar goed, ik zie u dus niet en dit gesprek heeft derhalve ook niet plaatsgevonden. Ja, het is maar dat u het weet.



Misschien kom ik later op de dag nog wel even bij u langs om uit uw waterbak te drinken. U heeft 'm toch wel bijgevuld, heh? Dan is het goed. Wel, als ik u niet ontrief ga ik nu weer verder slapen, al ben ik eigenlijk niet wakker geweest en heb ik u dus niet gesproken of gezien. Ja, als we dat kunnen afspreken, zou dat erg plezierig zijn. En als u weggaat, wilt u dan die Japekoppie van u met u meenemen? Nee, hem heb ik dus ook niet gezien, dat spreekt natuurlijk vanzelf.....

De Vreemde intimideert.

Het is nu niet bepaald zo dat de Vreemde (midden) andere haarfabrieken aanvliegt en zijn klauwen en tanden in ze zet, maar intimideren doet hij dus wel. Zo ook gisteren in de Kruidentuin. De Boez is voor de veiligheid maar naast het pad en bankje gaan zitten (u ziet hem boven), Japekop (onder) is ontzettend op zijn hoede en zal pas weer een ontspannen houding aannemen als de Vreemde minstens 15 meter verderop zal zijn.

Wij hebben de Vreemde reeds ruim een jaar geleden opgemerkt in de parallelstraat, toen hij op weg was naar de Kruidentuin. Wij dachten toen dat hij bijzondere belangstelling voor Kaija had omdat hij om haar heen "fladderde". Doch deze zomer zien wij hem voor het eerst zeer geregeld door de Katbladstraat struinen, waar hij heel nodig moet laten merken aan zijn soortgenoten dat hij niet voor de poes is en bereid om zich met poot en tand te laten gelden zo dat nodig blijkt. Het kan zijn dat hij in feite bang is voor de anderen omdat hij in hun gebied komt en (nog) geen rechten heeft. Het kan ook zijn dat hij heeft vernomen dat Storm gaat verhuizen, en daarom bezig is zich voor te bereiden op zijn toekomstige rol in de Katbladbuurt. In elk geval hebben wij ons voorgenomen deze Vreemde goed in de gaten te houden. Uiteraard houden wij u op de hoogte in geval er daaromtrent belangrijke ontwikkelingen plaatsvinden.