Reddingstouw en ruziezoeker.

In verband met de actie "Kat uit de Gracht" hadden wij contact gezocht met een medewerker van het bergingsbedrijf Smit, die tot voor kort ook in de Katbladbuurt woonde. En ja hoor, er werd touw voor ons gevonden en een deel daarvan is door de dochter van de hoofdredacteur opgehaald in de Haven van Rotterdam, en afgeleverd bij de redactie van het lkb. Op deze foto ziet u hoe Cera de kwaliteit van het touw controleert. Het touw is dermate dik dat wij een electrische zaag nodig zullen hebben om het op de juiste lengte te kunnen brengen! Of heeft iemand een beter idee? Het is maar een vraagje....



Natuurlijk moest Japekop ook een controle uitvoeren. Hij is tenslotte ervaringsdeskundige (heeft in zijn jeugd al een keer in de gracht gedobberd maar werd toen door mensenhanden gered en op de kade gehesen).
Beide katten (zowel Cera als Japekop dus) hebben het touw overigens goedgekeurd. En Cera vroeg of zij niet een stuk mocht hebben als klimtouw naar haar dak.....



Toen de touwinspectie achter de rug was en het al aardig donker begon te worden, ontstond er een relletje onder de tafel van de buurman. De twee nieuwe redactieleden riepen dat Oscar de oorzaak was van het pootgemeen, maar zij vergisten zich. Dit argressieve ventje kon volgens ons toch echt Oscar niet zijn, met dat gegrom en gegil bedoelen wij!
In eerste instantie was er ruzie ontstaan tussen de rood-gevlekte en de Boez. Japekop kwam zijn hulp aanbieden en leidde zo de aandacht van de vijand af. Boez, die er zoals gewoonlijk weer helemaal niets van begreep, ging er vervolgens maar bij liggen en keek hoe het verder ging. Wij dus ook (nee, niet dat gedeelte van erbij gaan liggen maar wel het ernaar kijken dus) met camera natuurlijk.
Kort daarop, na nog enkele gillen van de vreemdeling en het antwoord van Japekop daarop (eveneens vreemde kreten), kwamen Cera en mevrouw Troy ook op het lawaai af.



Dat is inderdaad niet op deze foto te zien; de foto van het hele stel bijelkaar is mislukt omdat de flits het niet deed. En kort daarop nam de rood-witte de poten en ging in draf richting Kruidentuin. Tja, als er vier lkb-ers om je heenzitten en er ook nog een mens zit te flitsen, is het zo onderdehand wel tijd om te gaan, heh?

Wij natuurlijk met camera achter de vreemdeling aan. Hoewel, vreemdeling? Wij menen hem al eens meer gezien te hebben. Had hij niet - een flinke tijd geleden - een geheime relatie met Kaija? Zagen wij hem ook niet al eens door de parallelstraat rennen?

Wij waren uit op een duidelijke foto van deze ruziemaker, maar doordat het alsmaar donkerder werd en hij voor ons uit bleef rennen, is dat niet helemaal gelukt. Na 4 rondjes om het centrum van de Kruidentuin gaven wij het op en hij trouwens ook. Hij verdween in de parallelstraat en wij keerden terug naar de redactie, waar de touwbrengster en nieuwe redactieleden op de koffie zaten te wachten. Natuurlijk moet er uitgevist worden wie toch deze stennisschopper is. En daar gaan wij uiteraard ons best voor doen.

Vergadering met fliebers

Mevr. T. Troy:
Ja, we hadden een redactievergadering. Er waren deze keer twee extra mensen bij vanwege de uitbreiding van het Katblad inderdaad. Ja, die zijn gekomen om te praten over onze nieuwe bijlage en daar gaan ze dan ook dingen voor doen. Nee, wat interesseert me niet want mij gaat het om de dagelijkse krant omdat die over ons en de Katbladbuurt gaat. Maar goed, die twee zij-mensen waren dus ook aangeschoven. En ze gingen salade eten. De zon was gelukkig al weg ja, want anders was het helemaal niks geworden, die vergadering.



Dat ene zij-mens ging al gelijk met Japekop slijmen. Ja, ze gaf hem fliebertjes ham die eigenlijk voor in de salade waren. Maar het was wel goed dat ze die fliebers apart hielden want dan komt er namelijk niet van die vieze saus op heh? Nee, die saus daar vinden wij dus niks aan.



Ik wou net gaan mekkeren dat ze mij vergat, toen ik ook een fliebertje boven mijn kop zag verschijnen. Dat hing daar te bengelen ja.

En het leek mij dus helemaal niet de bedoeling dat dat daar hing te bengelen, die ham, dus sloeg ik mijn poot uit. Ja, ze dacht toch niet dat ik als een (zee)hond omhoog zou springen heh? Nou dan. Ik had het al snel te pakken, dat fliebertje, en het smaakte naar meer.

Dus kreeg ik ook meer. Nee, ik weet niet of dat mens enig nut heeft voor het katblad, maar in elk geval werden wij goed door haar bedeeld. Mijn zoon Japekop en ik ja.

Ze moest zelfs afgeremd worden door de hoofdredacteur. Omdat we dus nog geen Gourmet hadden gehad en ons eetpatroon niet al te zeer verstoord mocht worden. Ja, allemaal onzin natuurlijk, maar ons mens heeft wel meer van die rare ideeën. Nu moet ik toegeven dat we ook al kaas hadden gekregen. Ja, ook van dat andere zij-mens dus. Nee, wat dat betreft was er niks mis met die mensen.

Nee, de Boez was er niet bij. Die liep wat te zooien met Cera, en zij taalden niet naar die ham, die twee dus, want blijkbaar hebben ze genoeg aan elkaar. Ja, erg schattig, wat u zegt, maar tevens ook nu niet aan de orde. Kunnen we even bij de les blijven?

Japekop kreeg dus ook nog wat fliebers voorgeschoteld en toen gingen ze verder praten. Die zij-mensen dus ja. Nee, ik weet niet of het nou echt wel wat gaat worden met die bijlage van onze krant. Ja, ze hebben wel wat onderwerpen besproken maar er moeten ook mensen foto's opsturen met een verhaaltje erbij en dat loopt dus nog niet zo snel. Zal de warmte wel wezen, ja.

Nu we het daar toch over hebben, kunt u de waterbakken even bijvullen en is het mogelijk de brokjes gekoeld te serveren? Ja, ijsblokjes mogen ook want ik heb gehoord dat die zo leuk over de vloer kunnen glijden. En voor vanavond graag een sorbet van kreeftenstaartjes en vanille-ijs, of een ijslolly van stukjes kippenlever in rosbief gerold. Nou zeg, het is maar een ideetje hoor! U heeft geen zin om in de keuken te gaan staan? Wat krijgen we nou?!!

Kambeurten

De Boez (binnenkort 1 jaar oud) heeft zich inmiddels ontwikkeld tot een goed producerende haarfabriek. En dan is het maar mooi meegenomen dat hij het kammen prettig vindt! Want zoals u ziet op de foto, kwam er een stevige bos uit zijn vacht.
Mevrouw Troy bedankte voor de eer maar Japekoppie kreeg ook een kambeurt. Ook bij hem was de opbrengst zeer ruim te noemen. Zal het weer wel wezen, heh?

Schneider in nood.

Ja, de domme Schneider ziet u hier op het puntje van het witte dak zitten. Hij was uitgebroken via een gat in het zolderraam. (Het gat was wel dichtgeplakt, maar daar wist Schneidy dus wel raad mee/op....)



Het raam waaruit Schneider was gekropen ligt een paar huizen verderop en nog effe een stukkie hoger dan waar hij op de foto zit. Hij wist dus niet terug te komen naar dat raam. Waarschijnlijk zat Schneider al een flink aantal uren op dit dak in de brandende zon, zonder water dus, heh?

Schneider had het alsmaar warmer gekregen en zat een partij flink te hijgen. Gelukkig kwam er een mens thuis van een huis iets verderop. Die zette een bakje water in de dakgoot voor hem neer en trok zich daarna discreet terug, want Schneidy moet dus helemaal niks van vreemden hebben, ook al betekenen zij zijn redding.

Ondertussen was ook een (mens-)vriendin van Schneider het huis binnengetreden. Zij riep hem vanuit het zolderraam en probeerde hem gerust te stellen.

En toen hij dichtbij genoeg was gekomen, kon zij Schneider bij zijn lurven pakken om hem daarna naar huis te brengen.

Wij maakten ons nog wel een tikkie ongerust vanwege de zeer snelle ademhaling van Schneidy en zijn constante gehijg. Aanvankelijk wou hij ook geen water drinken, maar later kwam dat gelukkig goed. Langzaam kwam hij wat bij op de koude keukentegels.....

Voor de zekerheid hebben wij nog even de dierenartspraktijk gebeld. Wij konden inderdaad niet meer doen dan voor afkoeling zorgen, maar hoorden wel een verhaal over zorgwekkende toestanden wanneer de lichaamstemperatuur van een kat oploopt tot boven de 42 graden!

Daaraan zullen wij vast en zeker nog een artikel wijden in onze bijlage!

Gelukkig ontvingen wij 's avonds het bericht dat Schneider weer normaal had gegeten en het helemaal goed maakte. En dat zijn broertje Flash hem goed in de gaten hield.

Wel Schneider, niet meer zo'n domme actie plegen, heh?

Arrogant op het randje.

Japekoppie:
Nee, van een gedegen dakinspectie kon vanochtend weer geen sprake zijn. Dat komt doordat die Zoebel dus al voor het ontbijt het slaapkamerraam uit ging. En het dak op inderdaad. Ja, dus toen was ik niet meer de eerste en dan heeft een inspectie weinig zin. Ja, dan zijn alle sporen uitgewist.
Ik heb nu maar een kleine dakronde gemaakt want je moet toch wat heh? Maar die Zoeb trekt dus weer alle aandacht. Door zijn rare capriolen ja, en zijn niet afnemende brutaliteit, onbezonnenheid en waaghalzenrijtjes. Het houdt me behoorlijk bezig ja, zegt u dat wel.


Kijk 'm daar nu zitten. In de dakgoot, ja. Hij wil naar beneden maar weet niet hoe. Wel, ik ga hem dat dus niet vertellen. Nee, hij moet het zelf maar allemaal uitzoeken. Wie flink genoeg is te gaan zooien op het dak, zoekt ook maar zelf de weg terug. Of bent u het daarmee oneens soms?

Hij schijnt zich helemaal niet druk te maken over het feit dat hij de weg terug niet weet. Is er zelfs bij gaan liggen in de goot! Zal straks wel stinkend smerig thuiskomen, dat geef ik u op een briefje. Zal ons mens blij mee wezen!

Weet u wat nog het ergste is? Dat hij zijn vriendinnetje - Cera inderdaad - laat barsten. Ja, die zit beneden voor onze voordeur op hem te wachten en dat weet hij best.

Nee, meneer wil zich zo graag vermaken op het dak, zit daarmee dus mij dwars, laat zijn vriendin aan haar lot over en komt straks ook nog vies thuis. Als hij thuiskomt inderdaad, want hij is echt niet zo snugger en de kans zit erin dat hij niet weet hoe hij terug moet komen bij het slaapkamerraam.

Nou is hij een stukkie verderop gaan zitten ja. Arrogant te wezen op het randje, u kunt het nou zelf zien. Nee, hij kan geen kant op daar maar daar komt hij wel achter. Of niet inderdaad, dat zou nog het mooiste zijn.

Ja, dat is onze zolder inderdaad. Ja, er zit ook nog ergens een raam dat open kan. U gaat me toch niet vertellen dat u dat raam voor hem gaat open maken heh? Want dan leert hij het namelijk helemaal never nooit niet. Bovendien is hij al verwend en verwaand genoeg.

Wel, ik ga dit allemaal niet langer aanzien. Nee, ik ga naar beneden om te kijken hoe het met mijn moeder is. Die zit ongetwijfeld weer bij het poezenloket, ja. Van haar weet ik tenminste wat ik aan haar heb. Nee, dat is ook niet veel maar dat is altijd zo geweest en zal altijd zo blijven. Die Zoebel moet zich nog verder ontwikkelen. Ja, ik hou mijn hart vast inderdaad. Voor wat ons nog te wachten staat, wat u zegt. Dus ik ga nu maar. En straks zie ik dan wel weer. Ja, of die Zoeb nog komt opdagen of niet. Maar ik raad u aan dat zolderraam dicht te houden. Anders leert hij het namelijk nooit en bent u de klos. Dan kunt u namelijk elke dag wel een paar keer dat raam gaan opendoen voor meneertje. Oh, heet dat Pavlov? Dat zal dan wel. Wat bedoelt u met: dat doe jij ook met je gestamp op de keukenkoepel en je gezeur om eten? We gaan nu toch zeker geen ruzie krijgen, heh?

Zoden aan de dijk.

Iwan:
Ja mevrouw Katblad, ik zie u heus wel. Maar de dame hier naast u gaat even voor, qua aaien dus. Ja, u mag straks ook maar zij moet eerst. Waarom? Wel, wij, zij en ik dus, ontmoeten elkaar weer meer hier in de Hoftuin. In de avonduren dus, ja. Zij aait mij graag en ik laat mij erg graag door haar aaien vanwege haar lange nagels. Ja, dat zet pas zoden aan de dijk, heh? Als een kammetje ja, zo werken haar nagels inderdaad. U snapt dus dat ik met haar wou beginnen?



Dan mag u nu. Ik hoop dat u zich niet beledigd voelt? Dan is het goed. Ja, even wat harder graag. In mijn nek dus, ja.



Mag ik u allebei bedanken? Ja, het was weer erg fijn. Dan rol ik nu even door de losse aarde. Nee, geen speciale reden, alleen dan dat ik dat lekker vind. Ja, als ik daarvan vies word, hebben we pech gehad. Stoort het u?

Ik heb heus wel gezien dat Mio achter die pot zit, maar hij denkt zelf dat hij onopgemerkt is gebleven. Nee, laat hem maar in die waan want voor mij doet het er niet toe. Ja, anders gebeurt er misschien iets met zijn gevoel van eigenwaarde en dat zouden wij niet willen heh? Dat het naar beneden zou kelderen dus.

Dan is het inderdaad nu tijd voor mijn snuffelronde. Takjes, sprietjes, ach u kent dat wel.

Was u eigenlijk al klaar met eten? Ja, ik rook daarnet Schnitzels en wilde graag van u weten of die al allemaal op zijn? Dat vreesde ik al. Ja, ik schijn er een talent voor te hebben om altijd net te laat te komen. Grote eetclub vandaag?

Ja, ik zag net al dat u met zijn allen in de tuin van dat keffertje zat. Heeft dat blafbeest meegegeten? O, gelukkig niet dus. Ja, dat zou ik u erg kwalijk hebben genomen. Moet u nog aan het toetje? Wat doet u dan hier? Ach, u kwam speciaal de tuin in om mij te ontmoeten! Erg aardig van u.

Ah, daar hoor ik wat. Ja, een bekende pas. Excuses dat ik mij zo onbeleefd van u afwend, maar ik moeten even weten of zij het is.

Ja! De dame van de nagels inderdaad. Ik hou haar graag in de gaten. Eet zij ook mee in de tuin van het blafbeest? Dat is jammer inderdaad, want dat betekent dat ik geen tweede aaibeurt van haar krijg.

Ja, dan moest ik er maar weer eens vandoor. U neemt het mij dus niet kwalijk van daarstraks? Dat u tweede keus was vanavond? Dan wens ik u een smakelijk toetje toe. Ja, ik zal mij straks goed wassen. Weer zwarte vlekken in mijn nek ja, ik weet het en zal ze proberen weg te poetsen. Als het wat minder heet is ja, dus misschien wordt dat wel vannacht. Of morgen ja, wie zal het zeggen heh?

Betrouwbare dames

Het was weer tijd voor een kleine reportersronde. Wel in de loop van de avond, want overdag is het te warm voor onze haarfabrieken om te werken. Het was al heel wat dat ze nu meegingen met de fotograaf.....
Mevrouw Troy bleef al gauw achter. Ze dacht wat gehoord te hebben bij het poezenloket en moest dus nodig terug. Wij begrepen dat best en lieten haar gaan.


In de Kruidentuin kwamen wij Oscar tegen. Er werden wat gegevens uitgewisseld totdat een groot wielhuis op de gevaarlijke weg voorbij reed die de aandacht afleidde. Toen gaven wij het sein dat er gewerkt moest worden en dus de reportagewandeling vervolgd.


Maar Oscar vroeg op dat moment een gesprekje aan. Hij wilde het hebben over de verslaggeving bij het Katblad en of hij niet kon worden opgeleid tot reporter. Wij vertelden Oscar dat wij daar even over moesten nadenken. Nee, wij hadden geen vacature, maar bij bewezen geschiktheid zat er misschien wel een hulpfunctie voor hem in. Wij zouden e.e.a. in overweging nemen en gaven hem een paar stevige aaien.



Maar Oscar was ondertussen alweer met iets anders bezig. Iets tussen het gras vermoeden wij, want hij boog helemaal over en tuurde naar beneden.


Wij hervatten onze wandeling en tot onze grote verbazing liep Oscar met ons mee. Zou hij dan toch naar ons geluisterd hebben en alvast bezig zijn zijn geschiktheid te tonen?
Japekop, die eigenlijk liever helemaal alleen op reportage gaat, vond het drie keer niks dat Oscar ons vergezelde. We verdachten hem zelfs ervan dat hij Oscar probeerde te lozen door zijn nukkig gedrag en zacht gegrom. Doch Oscar liet zich niet verjagen. De Boez nam alle tijd om een bromwiel te onderzoeken, iets wat wij niet aanmoedigen omdat dat niet in het belang is van het Katblad. De Boez is dan ook nog geen echte verslaggever en verliest zich derhalve vaak in onbelangrijke details. Liever zouden wij zien dat hij in de buurt van Japekop bleef om van hem de kunst af te kijken. Maar Boez kent nog geen discipline en doet gewoon waar hij zin in heeft. Ja, soms denken we wel eens dat hij een soort van miskoop is geweest. Maar goed, hij brengt wel leven in de brouwerij dus geven wij hem alsmaar weer een kans.....


Kijk, daar heb je weer zoiets. Dat bedoelen wij nou. Terwijl Japekop en Oscar nog de parallelstraat afzoeken naar nieuws, staat die kleine opdonder alweer in de Steeg van Storm. En heeft dan ook nog de moed om te vragen waar de anderen blijven! Nee, echt slim is hij niet, vrezen wij......


Wij doen nog even de Hoftuin aan maar komen daar niemand tegen. Wel zien wij Iwan op het dak zitten. Wij roepen hem maar hij heeft het te druk met het bestuderen van een keffend blafbeest. Of zou Iwan het opgewonden standje aan het pesten zijn?


En ja hoor, als wij ingezoomd hebben, zien wij in elk geval minachting op de snuit van Iwan. Wij riepen hem nogmaals, maar Iwan kwam deze keer echt niet naar ons toe. Wij besloten onverrichter zaken naar de redactie terug te keren.


En we zagen nog net dat Iwan terugkeerde naar zijn dakterras. Lotje en Caja, zijn concubines, namen wij niet waar. Erg teleurstellend maar het was niet anders.


Gelukkig is er nog een lichtpuntje: Cera zat op ons te wachten en wilde ons graag naar de redactie begeleiden. Zij komt altijd op het juiste moment troost brengen, ons modelletje!


En daar was natuurlijk mevrouw Troy die ons verwelkomde. Als u nog even terugkijkt naar de vorige foto, ziet u haar al aan de andere kant van de Poort zitten wachten op de bank. Toch fijn dat wij ook enkele betrouwbare dames in dienst hebben. Zij doen tenminste niet steeds zo vreselijk moeilijk!
Kom op dames, we gaan nog even gezellig buiten zitten. Kopje thee erbij?

Vluchtplan ligt klaar.

(Zwarte) Gijs:
Joehoe! Mevrouw Katblad!


Nee, ik ben het nooit met Storm eens, maar deze keer wel. Over dat monster inderdaad. En natuurlijk dat u mij moet aaien.
En oma Ciska vindt dus ook dat u mij moet aaien. Ja, ze heeft gezegd dat ik een schatje ben.
Dat klopt ook wel, jazeker! Alleen op dit moment heb ik eerlijk gezegd niet zo'n zin in gekroel. Dat komt door de warmte inderdaad. Maar er is meer.


Wat het allerbelangrijkst is, is dat ik Storm in de gaten moet houden. Omdat je maar nooit weet met hem. Het ene moment doet hij alsof hij niet in je is geïnteresseerd, het volgende moment grijpt hij je bij je strot. Ja, zo staan de zaken. En dat begrijpt u gelukkig, heh?
Nee, ik kan me nu niet laten afleiden. Dat zou ten koste gaan van mijn veiligheid. Want houdt u hem tegen als hij mij aanvalt? Nee heh? Dacht ik al. Nee, Storm laat zich door niets of niemand weerhouden van een flinke knokpartij, en ik ben dus liever niet zijn slachtoffer. Een volgende keer wil ik graag geaaid worden maar nu even niet. Vanwege het Stormgevaar inderdaad. Ja, mijn vluchtplan ligt altijd klaar. De blauwe-regen-route ja. Met als einddoel mijn balkonnetje.
Maar dat wist u al, toch?