De Boez leert snel

Ja, de Boez heeft al snel door dat er af en toe gewerkt moet worden op de redactie. Dus leert hij zich te gedragen. Netjes wachten tot het artikel is geschreven en de foto's zijn geplaatst. Als de Boez er maar met zijn neus bovenop kan zitten, is het goed. Natuurlijk moet het artikel wel over hem gaan, dat zult u begrijpen.


Maar erg lang stilzitten houdt hij nog niet vol. Dus zoekt hij zijn eigen kleine werkzaamheden, zoals het testen van de drankjes van de redactieleden. Een flinke nies in het glas betekent dat het water "veilig" opgedronken kan worden. Wat een geruststelling.

Ook de pennen worden getest. Niet op hun schrijfgenot, maar meer op stevigheid en stuiterkwaliteiten. Daartoe dienen ze uiteraard van tafel op de grond te worden geworpen. Op deze manier worden ook brillen getest trouwens.

Van al dat testen word je natuurlijk erg moe. En welk plekje is beter om uit te rusten dan de schoot van de hoofdredacteur. Dat daardoor al het werk weer stil komt te liggen, daar heeft Boez maling aan.

Tussendoor moet uiteraard ook gespeeld worden. De kleuterklimpaal is daar uitermate geschikt voor. De speelgoedmuizen die voor de Boez klaarlagen bij zijn komst, zijn ondertussen verdwenen onder de bank en de diverse kasten. Enkele pingpongballetjes zijn ook op mysterieuze wijze verdwenen. De kamer ziet er opeens weer een stuk netter uit.

Zo zie je pas hoe klein de Boezelmans eigenlijk nog is.....

Tijdens de maaltijden geeft Boezelmans graag advies over de kwaliteit van de bereide gerechten. Helaas kunnen wij niet toestaan dat hij van de borden eet, maar af en toe mag hij even ruiken. Dit om van het gezeur af te zijn.

Erg inspannend zo'n dag.

Erg lekker om op schoot in slaap te vallen terwijl je lekker geaaid wordt. Maakt trouwens helemaal niet uit welke schoot, als er maar met gevoel wordt gekroeld.

Cera komt ook maar weer eens langs. Met afschuw bekijkt zij hoe onze nieuwe jongste bediende zich door het redactiekantoor beweegt. Cera is ervan overtuigt dat de Boez alle snoepjes die voor haar bestemd zijn, opeet.

Daarom komt zij 10 keer per dag langs en ziet haar kans schoon wanneer het loket even geopend is. Geen snoepjes? Dan plunderen wij toch gewoon alle voerbakjes? Pim staat versteld van zoveel brutaliteit. De Boez heeft het net even druk met het zoek maken van een speelgoedje.

Pim denkt: Wat Cera kan, kan ik ook. En hij probeert het deksel van de snoepdoos los te wrikken. Gelukkig waren wij er net op tijd bij. Nee, wij waren niet boos en Pim kreeg zijn snoepjes. Cera trouwens ook, maar wel buiten op straat. Het loket hebben wij maar weer snel gesloten.

Hier nog even Cera, die de Boez net heeft weggejaagd uit de keuken en voedsel steelt uit de bakjes van mevr. Troy en Japekop. Deze laatste twee zijn nog in shock vanwege de komst van de Boez en weigeren hun dagelijks hapje Gourmet te nuttigen. Op het moment van deze chaotische scene, liggen zij beiden een verdieping hoger op 1 stoel, dus naast elkaar(!) te mokken. Dat we dit nog mogen meemaken!

Alsof de Boez nog niet genoeg had gedaan, was hij ook nog bereid om de vaatwassen te inspecteren. Ja ja, Boez blijkt een harde werker te zijn. Het was een lange, drukke dag.....

Verwarring op de redactie

De Boez begint aardig te wennen. Hij is in elk geval erg brutaal en trekt zich niets aan van de andere medewerkers van het lkb. Omdat hij echter zijn brokjes moet verdienen, testen wij hem de komende dagen reeds voor diverse functies bij de krant.
De eerste test was: geschiktheid receptionist. Wel, voorlopig zit het er niet in dat Boez bij het poezenloket de wacht kan houden. Hij kan nog niet zelfstandig op de vensterbank klimmen en bovendien roept hij weerstand op bij onze bezoekers van het loket. Zo hebben wij Pim moeten verwijderen omdat deze moord en brand riep toen Boezelmans aan het loket verscheen, en Cera had eveneens behoefte om de Boez uit te schelden, gaf hem daarenboven ook nog een lel voor zijn kleine snoetje. Geen loketdiensten dus voor de Boez. Althans voorlopig niet.


Als bureaumedewerker lijkt de Boez ook niet geschikt. Hij drukt de verkeerde toetsen in en stoort de andere medewerkers tijdens hun bezigheden. Bovendien dreigt hij steeds in slaap te vallen bovenop het toetsenbord.

Bij de technische dienst dan misschien? Nou, nee dus. De Boez zal eerst een gedegen opleiding moeten krijgen voordat hij ook maar iets begrijpt van onze apparatuur.... Hij is wel goed in het in de war maken van kabels en doet pogingen deze door te bijten, maar van dergelijke activiteiten zijn wij natuurlijk niet gediend.



Wij kunnen dus alleen maar werken aan de krant als de Boez slaapt. Van het katbladwezen snapt hij nog helemaal niks, en als hij zich verveelt gooit hij onze materialen op de grond of vreet stiekem onze lunch op. Onze medewerkers reageren daarop nogal kinderachtig: zij eten op hun beurt de lunch van de Boez op te of doen daar pogingen toe. Het hoofd van de redactie is dus meer bezig met het spelen van politie-agent dan met de kattenkrant.

Uiteraard is verslaggever Japekoppie weer in staking gegaan. Hij zegt de spanning niet aan te kunnen en zit de ganse dag op het dak of ligt op bed. Bij het in- en uitspringen van het raam, zorgt Japekop ervoor dat dit met extra veel lawaai gepaard gaat. Wij vrezen bij elke sprong weer dat hij door de keukenkoepel zakt, maar vertrouwen maar op de stevigheid ervan. Het is elk geval meer dan duidelijk dat Japekop erg opstandig is..... (wordt vervolgd)

Effe wennen, dat geldt voor allemaal...

Japekop:
Ik ben het er niet mee eens. We zouden een ventje in opleiding krijgen, maar niemand heeft mij ooit verteld dat-ie intern zou komen, dus. En nou zit-ie daar opeens te mieuwen. Volgens mij is hij nog veel te klein voor wat voor opleiding dan ook, en ik kan daar echt niks mee. Wat mij betreft gaat hij linea recta weer met de auto terug naar Hilversum. Ik heb dus behoorlijk de pest in. En dat op mijn verjaardag! Wat een rotstreek!

Boezelmans doet zijn eerst hapje in zijn nieuwe huis. Het is niet veel wat hij eet. De spanning is voelbaar. De Boez wordt niet zomaar zonder meer geaccepteerd door de redactieleden. Dat is duidelijk...


Mevrouw Troy is ook niet blij. Zij gromt weliswaar niet (zoals haar zoon), maar straalt niet bepaald vriendschap uit. Wat moet dat worden!


De Boez is flink. Hij probeert zich niets aan te trekken van het geblaas en gegrom van Japekop en mevr. Troy.


Hij verkent de kattenbak. Zijn eerste plasje doet hij op de bak van TT en J'kop. Misschien is de zijne nog te schoon?


Dan ontdekt hij een muis met veertje, en plots is hij alle narigheid vergeten. Het is nu speeltijd!



Ook de krabpaal met speeltjes vindt de Boez heel spannend. Het is een wonder dat hij na zo'n enerverende dag nog energie heeft om zijn nieuwe omgeving te verkennen en de nieuwe speeltjes uit te proberen!



Dan, opeens, is alle energie op. De Boez is doodmoe. Hij vindt een plekje op de bank en doezelt langzaam weg.....



Doch, als zijn nieuwe mens naar boven gaat en hij alleen achterblijft, zet de Boez een keel op. Hij mist zijn moe, broers en zusjes. Tenslotte haalt zijn nieuwe mens hem op. Hij mag op het grote bed slapen, naast het hoofdkussen. De Boez valt daar opnieuw in slaap. Hij is total loss.

De Grote Dag

Gisteren was het dan zover: de Grote Uittocht. Moeder (zwerfpoes) en haar 7 kittens, ruim 8 weken lang met liefde verzorgd door Wilma, begonnen aan het grote avontuur. De mandjes staan klaar.....


Boezelmans voor het laatst op de vensterbank in het huis waar hij zijn eerste pasjes heeft leren zetten en "gesocialiseerd" werd. Op de achtergrond (in de tuin) ziet u een heuse kattencamping!



De eerste bestemming was: de dierenarts. Daar werd moeder geheel gekeurd en ingeent. Vervolgens waren de kittens aan de beurt.

Ogen, oren en gebitjes werden grondig geinspecteerd. Hartjes en longen werden beluisterd. En allemaal werden ze ingeent natuurlijk.

Broertje Max vond het allemaal maar niks. De anderen trouwens ook niet. Het leven was tot nu toe een feest geweest en wie had kunnen denken dat er een einde zou komen aan het paradijs?

Ja, want het meest onaangename was wel die vreselijke chip die met een groot pistool het kleine lijffie werd ingeschoten....

De fotograaf werd even niet goed bij de aanblik van deze handeling. Een softy dus.

Ja, helemaal gezond. Mooie lange pootjes. Allemaal mooie peuters.

De kleinste mag er ook wezen!

Een felle tante! Nee, ik doe mijn bek niet open voor u!

Als laatste was Boezelmans aan de beurt. Aanvankelijk onderging hij vrij timide zijn "keuring", maar daarna liet hij zijn emoties goed blijken!

Vooral bij het inbrengen van de chip liet de Boez horen hoe hard hij kan schreeuwen.

De tweede bestemming: het dierenasiel in Hilversum. Daar werden moeder Leila en haar jongen netjes administratief verwerkt. Leila ging in qarantaine. Haar melkproduktie moet nu gaan stoppen... De drie kleintjes die nog niet een nieuw huis hebben, blijven ook in het asiel achter. Wij hopen dat ook zij gauw een warm mandje in een goed huis zullen krijgen. De vier anderen zullen snel opgehaald worden door hun nieuwe mensen. Boezelmans werd na afhandeling van zekere financiele zaken in zijn nieuwe mand gestopt. Een moeilijk afscheid volgde....

Toen de zware rit naar Leiden. Zwaar omdat het warm was in de auto, zwaar omdat de Boez voor het eerst moederziel alleen was, zwaar omdat de rit zolang duurde. De chauffeur had het ook zwaar, want Boezelmans bleef de hele rit lang roepen om zijn familie en schelden op de wreedaard die hem ontvoerde. Vijf kwartier lang.....

Dan, eindelijk, waren we in het nieuwe huis van de Boez. Boezelmans wist niet hoe snel hij uit zijn mandje moest klimmen en bleef vervolgens vol verbazing om zich heen kijken. Maar dat duurde niet lang. (Wordt vervolgd.)

Excuses

Gisteren zijn wij de hele dag op stap geweest om in Hilversum te kunnen volgen hoe moeder Leila en haar 7 kinderen bij de dierenarts werden gekeurd en daarna overgebracht naar het asiel. Daarna mochten wij Boezelmans per auto naar Leiden brengen, iets wat hij niet zo waardeerde blijkens zijn constante protesten vanuit het reismandje. Door de drukte op de weg zijn wij dan ook wel - in de warmte - bijna 5 kwartier onderweg geweest.
Omdat wij allemaal van deze toestanden bij moeten komen, is de redactie vanochtend nog even gesloten en komen wij pas later op de dag met ons nieuws. Onze excuses voor het geval u voor niets bent langsgeweest bij de krant.

De Boez moet huis uit

Uit zeer betrouwbare bron hebben wij vernomen dat Boezelmans vandaag voor het laatst bij zijn moeder, broers en zusjes is. Morgen gaat het gezinnetje uit elkaar..... Bij het idee alleen al krijgen wij tranen in onze ogen maar gelukkig weten zij het zelf nog niet.

De Boez woog vanmorgen 1340 gram. Het zal dus een flinke jongen worden. Een zusje van de Boez weegt zelfs nog iets meer. Zij wordt later vast en zeker "theemuts".

De Boez blijkt een toverbal te zijn. Zijn aanvankelijk pikzwarte vacht verkleurt langzaam richting grijs en er tekenen zich strepen af van het cyperse soort. Gelukkig blijft het wit gewoon wit. Dat geeft dan nog wat houvast.

Boezelmans houdt erg van slapen. Maar dat schijnen ze allemaal te doen, die kleintjes.

En Boez houdt ook van lekkere hapjes. Hij is gaarne bereid om daar moeite voor te doen, zoals het in de papierbak springen om een verpakking af te lebberen. Wij vermoeden dat het hier slagroom betreft.....

Ja ja, er mogen geen spoortjes achterblijven!

Eten en slapen dus, dat zijn Boez' voornaamste bezigheden. En spelen natuurlijk. Maar zoals gezegd: morgen is de babytijd voorgoed voorbij. Eerst gaan de poesjes naar de dierenarts voor een uitgebreide keuring, daarna worden zij overgebracht naar het dierenasiel in Hilversum waar zij zullen verblijven tot zij worden opgehaald door hun nieuwe mensen. Vier zijn er al "onder de pannen", maar moeder en drie kleintjes hebben nog geen nieuw adres. U kunt zich nog melden! (Zie eerdere berichten over dit nest...)
Van Boezemans weten wij dat hij overgebracht gaat worden naar een opleidingsinstituut, en daar al gelijk aan het werk moet als jongste bediende. Zijn opleiders schijnen mevr. T.T. en heer J. (zoon van mevr. TT) te heten, maar over meer gegevens beschikken wij nog niet. Uiteraard zullen wij u op de hoogte houden van Boezelmans' belevenissen.
Wij danken onze correspondente mens Wilma wederom voor de foto's en alle inlichtingen die zij ons heeft verstrekt!

Knooppunt Poezenloket

Vanochtend vroeg was er een opstootje bij het poezenloket. De receptioniste, mevr. T. Troy, was niet aanwezig. Pim kwam voor zijn ochtendhapje in de vensterbank, meer voor de gezelligheid dan voor de honger. Dat laatste bleek ook doordat hij, toen Cera langskwam, de restanten van het toch al kleine hapje grootmoedig aan Cera afstond. Over Cera's motieven heerst nog steeds onduidelijkheid. Komt zij voor de Japekop? Voor de gezelligheid? Of heeft zij een eeuwigdurende honger? Zijzelf laat zich daar niet over uit.
In elk geval ontstond er een soort van opstopping in de vensterbank (het poezenloket dus) toen Pim daar gezellig zat te doen, Cera uit het bakje de restanten opschrokte en Japekop naar buiten wilde gaan. Japekop nam toch de sprong, Pim bleef gewoon zitten, Cera schrok en sprong opzij en haar verloofde - die daar niet op gerekend had - sprong bovenop haar. Er gingen wat scheldwoorden over en weer maar tenslotte loste de file zich toch op en werden er geen meppen uitgedeeld. Het voerbakje sneuvelde, maar dat is verder een onbelangrijk detail.

Ingezonden brief van Pluis

Pluis heeft gereageerd op zijn artikel. Zie onder "reacties" van het bericht "Poekie (2) en Pluis" van 1 september (ja, dat is flink terugbladeren maar wel de moeite waard!).