Thassos weer terecht!

Wij zijn verheugd u te kunnen mededelen dat Thassos de Terraskat weer terecht is. Hij werd gisteravond gevonden in Leiderdorp, vele kilometers van huis dus. Hij is bijna 3 weken op sjouw geweest....

Zijn mens is hem op de fiets gaan ophalen. Het schijnt dat Thassos heeft geprobeerd bij verschillende mensen het huis binnen te dringen en zelfs, toen hij ergens liefdevol werd opgenomen, een hele kamer heeft ondergezeken... Meer details volgen later (hopen wij). In elk geval slaken wij een zucht van opluchting!

Gedichten....

Omdat Japekoppie reeds een keer een door ons geschreven sinterklaasgedichtje van de laptop had geveegd door over het toetsenbord te wandelen, besloten wij maar lekker papier en pen te gebruiken; dat dicht sowieso beter - wij kunnen u dat aanbevelen.
Echter, Japekop bleek trek te hebben in alles behalve zijn brokjes, en gaf dus niet op.



En wegens bijzondere omstandigheden hebben wij deze keer toegegeven aan zijn dwingend gezeur.....
Nu die gedichten nog....

Verboden of niet....

Erg belangrijk vinden wij het om u te berichten dat Rooie Gijs weer eens de Hoftuin heeft verlaten om bij onze redactie Nepeta te komen kauwen. En dat terwijl het toch behoorlijk nat was daarbuiten. Maar Gijs heeft last van artrose en daar schijnt dit kattenkruid een uitstekend medicijn tegen te zijn.
Hij koos deze keer voor de variëteit "Senior". Het kan zijn dat Gijs die het lekkerst vindt, maar het is ook mogelijk dat hij er gewoon tegenaan liep en besloot het er maar mee te doen.
Wij hebben in onze geveltuin overigens 6 soorten Nepeta staan en zijn erg benieuwd welke daarvan de winter gaan overleven. Er gaat trouwens het gerucht dat Nepeta wellicht verboden gaat worden omdat het een zogenaamde "softdrug" zou zijn, maar wij willen erop wijzen dat Nepeta ook als perkopvulling wordt gebruikt door de Gemeenteplantsoenendienst, dus als al die planten vervangen moeten worden, gaat dat natuurlijk weer bakken vol geld kosten en zullen onze belastingen alweer omhoog moeten. En in Leiden kunnen ze er toch al wat van.... Maar dat terzijde.



Wij genieten in elk geval van al het kattenbezoek in verband met onze Nepeta, en overwegen zelfs nog meer soorten aan te schaffen, verbod of niet.
Rooie Gijs ging midden in de regen op straat zitten; wij vermoeden dat hij een uitstekende "trip" doormaakte en hopen dat hij even geen last heeft gehad van zijn oude gewrichten.

NB: Nepeta is ook verkrijgbaar in gedroogde vorm in bijvoorbeeld speelgoedmuizen of leuk gekleurde zakjes (dus helemaal legaal), maar natuurlijk gaat er niets boven het verse spul!

Ontdekkingsreizigster.

Mini scharrelt rond bij het Poezenloket. Gelukkig voor haar is mevrouw Troy, onze receptioniste, op dat moment niet op haar post.

Ondanks de regen zien wij de jonge Mini regelmatig rondstruinen op straat. Wij vragen ons af waarom zij dat doet.
Het kan zijn dat ze door haar mens op straat wordt gezet, regen of niet, maar dat is eigenlijk zeer onwaarschijnlijk.



Nee, wij vermoeden dat Mini van plan is ontdekkingsreizigster te worden en heeft besloten zoveel mogelijk daarvoor te oefenen in onze buurt. Immers, reeds op zeer jonge leeftijd (nog geen 4 maanden oud) zagen wij haar al in de Kruidentuin, aan de kant van het gevaarlijke water, langs de drukke verkeersweg en in de Katbladstraat (zijzelf woont in de parallelstraat). Ze was toen nauwelijks weg bij haar moeder.
Bovendien laat zij zich ook door geen enkele weersgesteldheid weerhouden nieuwe avonturen te beleven. Ja, die Mien wordt er eentje om rekening mee te houden! Als ze maar niet ook hier komt mee-eten, want in dat geval gaat ons kattenluik er definitief uit. (Met het verstrekken van voedselpakketten zijn wij in het voorjaar reeds gestopt wegens te grote belangstelling, vooral van weldoorvoede haarfabrieken dus...)

Kopjes nog heel.

Teruggekeerd van een boodschapje, vonden wij de Boez in de keuken. U ziet het al: hij had een bakje kattensnoepjes te pakken gekregen.

Het bakje stond op een (hoog) plankje tussen de koffiekopjes, het zoetjespotje en theebuiltjes-opvangschaaltjes. Dat alles was niet verschoven, waardoor wij kunnen aannemen dat Boez doelgericht te werk is gegaan.

Zo te zien is het dekseltje bij de klap spontaan van het doosje gesprongen zodat de Boef direct kon starten met zijn schranspartij. Wij weten niet hoeveel snoepjes hij naar binnen heeft gewerkt maar vermoeden dat het meer dan genoeg was. De restanten hebben wij in de (afgesloten) kast gezet. Er waren geen andere katten bij deze diefstal betrokken. (Sukkels!)

Vreemd besluit.

Het lijkt erop dat Charli, de buurkat, zijn dagelijkse rondes heeft ingekort. Waarom weten wij niet.
Wij zagen hem, toen het raam van zijn huis even opengezet was, de straat oversteken en de Poort naar de Hoftuin doorgaan. Vervolgens heeft hij in eerder genoemde tuin wat rondgesnuffeld, waarschijnlijk ook een kleine pipi gedaan, en deze activiteiten namen nauwelijks een kwartiertje in beslag. Daarna kwam Charli weer terug de Poort door.



Zonder op of om te kijken liep Charli regelrecht op het raam af.



En zonder aarzelen sprong hij het raam door zijn huis in.
Het is echter zeer belangrijk om hierbij vast te stellen dat het op dat moment niet regende. Ook weten wij vrijwel zeker dat het geen etenstijd was.
Mochten wij meer details vernemen omtrent Charli's besluit zijn rondes in te korten, zullen wij die in deze krant publiceren.

Schuldig!

Nadat Harremans hoofdverdachte was in de zaak van "de Duivenmoord" (het onderzoek naar de dader moest worden afgesloten wegens gebrek aan bewijs - zie eerdere berichten), is hij opnieuw in de problemen geraakt. Deze keer gaat het om beschadiging van het huis van Rooie Gijs....


Het betreft de houten wand van het portiek, aan de buitenzijde (tuinzijde dus). Er is geen twijfel mogelijk over de schuld van Harremans, want hij is reeds diverse keren betrapt bij het omhoog klimmen en dus beschadigen van de geïmpregneerde planken. Harremans geeft zijn schuld ook ruiterlijk toe, maar merkt daarbij wel op dat er geen andere manier of route is om het slaapkamerraam van Rooie Gijs te bereiken om zodoende vervolgens de inhoud van het etensbakje van Gijs te controleren. En dat er gecontroleerd moet worden staat voor hem als een paal boven water.
Rooie Gijs zal het verder worst wezen - die paar krassen in het hout - doch zijn mens maakt zich ernstig ongerust over de vernielingen en de mogelijk ernstige gevolgen daarvan, en heeft derhalve Harremans aangeklaagd.
Harremans heeft zich teruggetrokken in zijn huis en is onbereikbaar voor commentaar. Of en wanneer de zaak voor de rechter komt weten wij niet, maar bij blijven deze kwestie natuurlijk voor u op de voet volgen.

Rijk aan sardines.

Storm was een paar daagjes alleen omdat zijn mensen er even niet waren. En wij mochten voor Storm zorgen.
Wel, de eerste keer dat wij bij hem langskwamen zat Storm te gillen in de huiskamer. Hij dacht dat zijn mensen voorgoed vertrokken waren naar het nieuwe huis en dat ze hem dus hadden achtergelaten. Ook met een uitgebreide aaisessie en een bijgevuld voerbakje konden wij hem niet op andere gedachten brengen. Dus toen wij terugkeerden naar de redactie, liep Storm mauwend met ons mee. Ach, arme Storm. Maar wij nodigden hem niet binnen en daarvoor hebben wij heel goede redenen.
Een paar uur later stond hij opeens bij ons in de huiskamer. Dat heb je met een kattenluik. Of we nog iets lekkers voor hem hadden, als troost uiteraard. Want niets werkt beter, als je je verlaten voelt, dan een hapje delicaat voer van een merk van niveau. Wij gingen voor de bijl en kozen voor "rijk aan sardines". Maar, dan moest hij het wel voor zijn eigen deur opeten, anders zouden wij zeer zeker last krijgen met onze eigen haarfabrieken. Zij waren toch al van streek door het plotseling opduiken van hun grootste vijand in onze vertrekken, en erger moest worden voorkomen.

Omdat er geen vuilniszakken op straat stonden, had Oscar ook erge trek. En dat dus terwijl wij hem toch al twee keer uit het voerbakje van de Boez in onze keuken hadden zien snoepen. Maar Oscar is nooit helemaal voldaan, dus deed hij zijn uiterste best Storm te intimideren en zijn portie op te eisen.


Wij stonden dat natuurlijk niet toe en duwden vriendelijk doch beslist Oscar van de eettafel.



Deze actie moesten wij nog enkele keren herhalen. Een zware klus; dat kunnen wij u wel vertellen....

Tenslotte was het bakje leeg en kon Storm aan zijn grote wasbeurt beginnen. Op de achtergrond ziet u de huisgenoot van Oscar: Lima. Die had erge haast en dus vast iets erg belangrijks te doen.

Natuurlijk wachtten wij rustig af tot Storm klaar was met zijn wasbeurt; het is immers erg onbeleefd het voerbakje onder een snuit weg te trekken als het toilet nog niet afgemaakt is.

Inmiddels zijn de mensen van Storm wedergekeerd en derhalve hebben wij Storm niet meer voor onze deur waargenomen. De "rijk aan sardines" is nu overigens op, maar dat terzijde.

Laatste sporenonderzoek.

Daar Oscar onze Japanse esdoorn aan het snoeien was (en het niet het juiste jaargetijde daarvoor is), nodigden wij hem uit mee te gaan naar de plaats van de duivenmoord (zie berichtgeving eerder deze week) voor nader onderzoek. Ja, Oscar is medeverdachte en dus was het wellicht niet zo verstandig hem mee te nemen naar de plek van de misdaad (hij zou immers belangrijke bewijsstukken kunnen wegmoffelen), maar onze esdoorn is ons een hoop waard, vandaar. Bovendien hebben er zich geen getuigen van de moord gemeld, dus zat ons onderzoek sowieso vast.


Oscar hield zich bezig met het grondonderzoek, maar voelde er niet voor om de duif zelf (die er nog steeds lag) te besnuffelen. Wij namen hem dat niet kwalijk.
Cera was trouwens ook met ons meegegaan omdat zij weer andere onderzoekmethodes hanteert die erg belangrijk kunnen zijn, en dus mogelijk wat zouden kunnen opleveren.


Zoals een gedegen boominspectie, waarbij elk stammetje en takje zorgvuldig gecontroleerd wordt op mogelijke sporen van de dader.



Toen Oscar niets bijzonders had kunnen vinden rond de vermoorde duif en het verentapijt, besloot hij tot het uitkammen van de rest van de tuin. Hier ziet u hem sporenonderzoek doen onder de varens....

Cera bekijkt van boven de activiteiten van Oscar... Zien wij haar smalend lachen of lijkt dat maar zo?

Oscar bezig met lavendelcontrole....

Wel, uiteindelijk moesten wij concluderen dat de moordenaar toch echt geen sporen heeft achtergelaten, en dat het onderzoek dus nu echt muurvast zit.

Vervolgens betekent dat weer dat wij waarschijnlijk nooit de moordenaar van de duif zullen vinden en dat de verdachten voor altijd verdacht zullen blijven. Wij hopen alleen dat e.e.a. geen roddel en achterklap tot gevolg zal hebben en dat het leven in de Katbladstraat niet in ongunstige zin zal veranderen door deze onverkwikkelijke zaak.

Wij geven de Gemeentereiniging nu trouwens toestemming het duivenlijk te verwijderen....

Onze Boez is blij dat het onderzoek is afgesloten en kan niet wachten om weer met Cera en Oscar te kunnen zooien en klooien. Of binnen spelen, dat mag ook. Hij heeft tenslotte niet voor niets al die mooie veren verzameld en naar binnen gebracht (het zijn er nu een stuk of vijftien).

Duidelijke boodschap

Gisteravond werden wij weer eens opgeschrikt door luid gekrijs. En ondanks dat we aan de aperitief zaten, gingen we toch maar even kijken.
Het was onze eigen Japekoppie die mot had met achterbuurman Simba.
Simba, die normaal gesproken recht van overpad heeft, werd door Japekop tegengehouden toen hij de redactie wilde passeren. En hij meende het serieus, onze verslaggever en Verkenner A.
Wij kunnen zijn agressie best verklaren, want ons pand wordt de laatste tijd toch wel erg vaak bezocht door Oscar, en de kattenbrokjes verdwijnen als sneeuw voor de zon. En zeg nu zelf: u zou het toch ook niet op prijs stellen wanneer de buren alsmaar bij u binnen kwamen om uw koelkast te plunderen? Vandaar dus. Japekop is al dat in- en uitgeloop meer dan zat en staat dus niemand meer toe in de buurt van zijn voordeur te komen.

Simba begreep de boodschap en droop af; hij heeft zijn rondje Katbladstraat dus niet kunnen afmaken. Japekop keerde daarop naar huis terug maar wenste geen gebruik te maken van het kattenluik; wij moesten de deur voor hem openen. Ook een erg duidelijke boodschap aan ons adres dus....

De 25000ste!

Wij hebben twee lezers die na nr. 24999 tegelijkertijd het Katblad bezochten.
Het zijn Annemieke en Inge. Dames: gefeliciteerd! En u hoefde niet eens uw bed er voor uit om de 25000ste te zijn! U krijgt uw attentie opgestuurd!
Ons bezoekersaantal ligt op dit moment tussen de 65 en 70 per dag. Wij weten weliswaar dat er lezers zijn die twee keer per dag het Leidsch Katblad bezoeken, maar dan nog. Een respectabel aantal, vinden wij zelf!
Wij gaan dus vol goede moed door!

Niet in Leiden. Of wel?

De Poezenkrant is weer uit! Deze keer nr. 54 met de brief die onze mevrouw T. Troy schreef op pagina 23. Mensen met een abonnement hebben 'm al in huis, en een dezer dagen komt-ie in de winkel te liggen. Behalve in Leiden. Want er is geen boekwinkel hier die De Poezenkrant (van Piet Schreuders, van het Het Grote Boek van de Poezenkrant, met die staart, weet u wel?) wil verkopen. Waarom niet? Wij snappen er niets van en vinden het een grof schandaal.

Daarom hebben wij voor onze lezers een aantal besteld, zodat u, als Leidenaar, niet helemaal naar Den Haag, Utrecht of Amsterdam hoeft te reizen om zo'n prachtige krant te scoren. U kunt gewoon bij de redactie van het Leidsch Katblad terecht. En: Op is niet Op. Wij bestellen gewoon bij als dat nodig is.

Wilt u De Poezenkrant nr. 54 voor de Sinterklaas nog in huis hebben, misschien wel cadeau geven? Stuur ons een mailtje en wij zorgen ervoor dat dat helemaal gaat lukken!

De redactie.

Erg verdacht...

Keert een misdadiger niet altijd terug naar de plek van het delict?
Wel, dan hebben wij nieuws.
Het is namelijk zo dat wij Harremans al diverse keren uit de Hoftuin naar de Kruidentuin hebben zien gaan, terwijl hij dat normaal gesproken niet doet. Er moet dus sprake zijn van een abnormale situatie, en dat kon er wel eens op wijzen dat hij dan toch de moordenaar van de duif zou kunnen wezen.
In elk geval is het erg verdacht.
En misschien is mevrouw Annemieke dan toch een Miss Marple (zie haar reactie op het moordbericht).

Kattenluik en deurmat.

Vanochtend vroeg hoorden wij vanuit ons bed het bekende geluid van gekrab aan het kattenluik, dat om niet nader aan te geven redenen nog gesloten was. Daar wij ervan uitgingen dat de Boez weer bezig was uit te breken en wij graag nog 10 minuten wilden besteden aan het wakker worden, scholden wij van boven naar beneden de Boez uit en dreigden met inhouding van salaris.

Toen wij echter tenslotte beneden kwamen, werd het duidelijk wie het tumult hadden veroorzaakt, en dat dat dus niet binnen maar buiten was geweest. Uiteraard hebben wij de Boez onze excuses aangeboden. De twee gasten moesten helaas nog even wachten op de opening tot onze haarfabrieken hun ontbijt hadden genuttigd. En wij betrapten, voor het kattenluik uiteindelijk kon worden ontsloten, Japekoppie op het doen van een plasje op de deurmat. Wij hebben hem niet bestraft want zeg nou zelf......

Cadeau.

De gisteren gevonden veren van de duif (op de stoep voor de deur van de redactie) zijn inmiddels allemaal door de Boez binnengebracht. Niet allemaal tegelijk natuurlijk, maar netjes 1 voor 1, en niet nadat hij ze eerst uitvoerig en grondig had gecontroleerd op stevigheid, vorm, geur en gewicht. Bij elkaar had hij (Boez) daar ongeveer twee uur voor nodig. De veren zijn allen netjes naast onze stoel (werkplek) neergelegd, dus wij nemen aan dat de Boez zijn cadeau met ons wil delen. Uiteraard stellen wij dat zeer op prijs en voelen ons zelfs vereerd.