Door de ratten besnuffeld.

Wij waren weer erg vroeg buiten en het was nog heerlijk stil. Een goed moment voor een gezellig wandelingetje, dachten wij. En we hadden er allemaal zin in. We gingen met 4 katten op stap. Eerst natuurlijk naar de Kruidentuin!



Mevrouw Troy ging onder een bankje zitten om in het zonnetje op wat gras te kluiven, Japekop verdween tussen de struiken en de Boez rommelde wat tussen de lavendel. Cera zat midden op het pad te wachten tot iedereen klaar was met zijn gezooi. Zij wil altijd direct de parallelstraat in, want als je gaat wandelen moet de pas erin!


Mevrouw Troy gaf als gewoonlijk aan dat zij in de Kruidentuin op ons zou wachten. Cera en de Boez gingen de hoek om de parallelstraat in. Japekoppie zagen we op dat moment niet meer, maar we verwachtten dat hij zich spoedig weer zou aansluiten bij het wandelclubje.

Charli kwam ons in de parallelstraat tegemoet. We wisten niet dat ook hij al zo vroeg was opgestaan! Natuurlijk moest de fotograaf hem even aaien. Vervolgens keken we om ons heen. Waar bleef Japekop nu?

Opeens zagen we hem en ons hart sloeg over van de schrik. Daar stond hij, in de verte, aan de overkant van de gevaarlijke verkeersweg!

Wij vergaten helemaal een foto daarvan te maken. Zaak was namelijk dat Japekop weer naar onze kant van de weg moest komen, en wel zonder aangereden te worden uiteraard. Er scheurden nog twee wielhuizen voorbij en vervolgens een rijtje bromwielen. Toen was het weer stil op de weg en konden wij Japekop overhalen de oversteek te maken.

Daar kwam hij dan, met toegeknepen ogen alsof er helemaal niets aan de hand was. Nou, wij vonden dat er wel wat aan de hand was. Japekop had de regels overtreden door de weg over te steken en kreeg een flinke reprimande. Was hij nu helemaal door de ratten besnuffeld!!!

En nu weer bij de groep en meewandelen! Stuk addergebroed! Waar haal je het lef vandaan om je in verboden gebied te begeven! Je bent toch geen puber meer?

De Boez begreep het allemaal niet zo goed. Hij was de Kruidentuin ingedoken en stond verschrikt te wachten op wat we gingen doen. Dat er iets aan de hand was, voelde hij goed aan. Wij moesten dus weer wat rust zien te krijgen in het wandelclubje.

Cera was ook wat in de war. We gingen toch de parallelstraat door? Waarom waren we dan nu weer terug bij de Kruidentuin?
Cera kreeg haar zin. Ten tweeden male vertrokken wij om onze wandeling te vervolgen.

Maar we hadden er niet op gerekend dat Bel ook al vroeg was opgestaan. Hij was vastbesloten om de onrust in de groep nog even aan te wakkeren. Wel, dat lukte hem uitstekend!

De hele groep keerde om en draafde terug de Kruidentuin in. Wij gaven de moed op. Van een gezellige wandeling zou nu helemaal niets meer komen.

Hartelijk dank, Bel!

We loodsten de groep terug naar de redactie. De jongelui (Boez en Cera) rolden al weer spoedig samen over de straat. Mevrouw Troy nam haar positie in voor het Poezenloket, en Japekop ging een eind verderop in een boomspiegel zijn behoefte zitten doen. Toen hij daarvan terugkwam, hebben wij hem een eerste en tevens laatste waarschuwing moeten geven. Nog 1 keer naar die gevaarlijke weg en hij krijgt huisarrest voor de rest van de zomer! Is hij nou helemaal betoeterd!

H. Henkie meldt zich als vrijwilliger.

testkat H. Henk (oftewel Heldhaftige Henkie) zit al bovenop een stapel touw klaar om a.s. zondag het dan neergehangen stuk touw uit te testen!

Jazeker, maakt uw borst maar nat want zondagmiddag om 3 uur wordt het eerste stuk reddingstouw in de Zuidsingel "gelaten". Behalve het team van Kat uit de Gracht zullen ook de Inspecteur van de Dierenbescherming H. van Egmond, Dick de Vos (Partij van de Dieren), 2e kamerlid Esther Ouwehand (ook PvdD) en Toos Pieterse van Dierenmeldpunt "De Provincie" aanwezig zijn!

Dit weekend wordt eveneens begonnen met het weken van het (25 meter lange) touw; het is namelijk afkomstig van een vissersvloot (Atlantische Oceaan) en dus nogal stug van het zeezout.

Wij wensen het team en H. Henkie veel succes toe!
En eh...... u bent er toch ook bij???

Vroeg uit de veren.

Vanochtend was de voltallige redactie al erg vroeg uit de veren. De krantenjongen was nog niet eens geweest! Maar Cera was ook al op. Zij begroette haar kleine vriend de Boez allerhartelijkst.



De senioren (links Japekop en rechts mevrouw Troy) zaten al direct op de buitentafel voor een slokje buitenwater. Natuurlijk moest mevrouw Troy als eerste haar dorst lessen en nam daar ruim de tijd voor. Zoon Japekoppie kent zijn plaats en wachtte geduldig tot zij eindelijk klaar was.



Verderop in de Katbladstraat zat Oscar. Wij hadden hem al eerder voorbij zien rennen en hadden de indruk (het was toen ongeveer half zes) dat hij de nacht buiten had doorgebracht, maar kunnen ons natuurlijk vergissen.

In elk geval was Lima binnen. Hij zat nieuwsgierig te kijken naar hoe zijn soortgenoten over de straat renden achter een paar flinke eksters aan, die met luid gekrijs hun ongenoegen daarover lieten blijken.

We gingen maar eens naar het Zooiplein met Cera en de Boez. Ja, er ligt een keurige deksel op de zandbak! Nou, daar kan tenminste niet meer in geplast worden.

Boez en Cera liepen tegen elkaar te kirren. Boez bepaalde steeds de zooirichting en Cera dribbelde achter hem aan.

Oscar was ondertussen van zijn bankje af gekomen en wilde graag mee zooien, maar Cera wilde alleen zijn met haar kleine vriend en maakte dat aan Oscar duidelijk. Dit was heel bijzonder. Waarom? Wel, wij hebben nog nooit eerder ook maar een spoortje agressiviteit of vijandigheid bij Cera kunnen opmerken en hoorden haar nu voor het eerst grauwen en grommen! Oscar schrok er ook van en kroop in elkaar.

Hij bleef nog even achter de plantenpotten schuilen maar hield het stelletje verder goed in de gaten. Hij liet zich niet zomaar zo snel van het Zooiplein wegjagen!

Cera had iets eetbaars gevonden. Het zag er smerig en vedroogd uit. Wij dachten eerst dat ze het "vreemde voedsel" wel weer in de steek zou laten, maar dat hadden we verkeerd gedacht.

Oscar had blijkbaar ook nog niet ontbeten en toonde eveneens belangstelling voor de gore plak van onbestemde origine. Toen Cera eraan begon te knagen en er vervolgens stukjes van doorslikte, vonden wij dat wij helaas moesten ingrijpen. Je weet nooit wat er allemaal voor gevaarlijks rondslingert op straat, leest wel eens verhalen over zieke mensen die met opzet dieren willen ombrengen etc. ......., dus wij pakten de vreemde plak lekkers af en stopten het in een rondslingerende vuilniszak. Dat vond Cera niet leuk dus. Wij beloofden haar daarop een plaatsje aan de ontbijttafel, later, maar ons topmodel voelde zich dermate beledigd dat zij de hoogte in ging.

Ja, bovenop de glijbaan dus, met een blik van: "met u wil ik niets meer te maken hebben!"

De Boez, nooit zo geïnteresseerd in vreemde hapjes en altijd alleen maar belangstelling voor zijn eigen jongemannenbrokjes, was allang weer aan het zooien gegaan. (Voor degenen die het nog niet weten: "Zooien" is dus wat rondsnuffelen, wat graven in bladeren en dergelijke, en dat zonder vaststaand doel of geplande route of systeem.) Oscar was weer terug naar de straat om op de eksters te jagen.

Cera bleef nog een poosje bovenop de glijbaan zitten......

Toen de Boez het Zooiplein verliet, ging Cera hem natuurlijk achterna. Nee, ze gleed niet maar sprong van de glijbaan af. Anders hadden wij daarvan natuurlijk wel een foto gemaakt, heh?

Misschien had Cera wel een vreemde smaak in haar bek overgehouden van het vreemde stuk viezigheid of zij had gewoon dorst. In elk geval was het voor haar tijd om uit de vijver van Zwarte Gijs te lebberen.

En zoiets levert altijd een aardig plaatje op....

De Boez wachtte geduldig tot Cera klaar was met lebberen en toen was het ook wel zo langzamerhand tijd voor het ontbijt. Natuurlijk zaten mevrouw Troy en Japekop allang klaar bij het Poezenloket voor hun ochtendhap. Zij zijn namelijk niet gewend om al voor het ontbijt enige activiteit te ondernemen. Cera schoof ook aan; dat hadden wij haar immers beloofd en dat was zij niet vergeten. Helaas vonden mevrouw Troy en haar zoon dit niet zo plezierig. Zij zijn namelijk altijd bang dat zij tekort zullen komen en nodigen derhalve liever geen gasten uit voor de Gourmetmaaltijden. Het ontbijt verliep dan ook erg rommelig en onrustig....

Boez te laat voor ontbijt

Ja hoor, eindelijk is het ervan gekomen. De Boez heeft het aangedurfd het slaapkamerraam uit te springen en is aan zijn eerste dakverkenning begonnen. En dat allemaal nog voor het ontbijt!
Terwijl Japekop en mevrouw Troy van hun portie Gourmet zitten te smullen, trippelt de Boez over dakterrassen en -pannen. Fraaie boel!



Het ontbijt was dus even totaal onbelangrijk geworden voor de Boez. Ja, als je voor de eerste keer op de daken loopt, vergeet je even al het andere. Dan is er niets anders meer belangrijk en dat snappen wij best.
Spannend hoor, zo'n afvoerpijp!



En het keukendakje van de achterbuurman is ook erg interessant. Er staat zomaar een bak vers regenwater naast de molen! Jawel, de buurman heeft wel een heel bijzonder dakje gemaakt!

Japekop is ondertussen klaar met eten. Hij moet nog een dakinspectie doen. Nee, dat doet hij graag alleen, dus zonder gezelschap. Hij begroet de Boez vriendelijk maar daar blijft het bij. Japekop begint gewoon aan zijn ronde, Boez of geen Boez.

Boezelmans loopt een klein stukje achter Japekop aan maar ziet zoveel dingen waar hij even bij moet stilstaan! Al spoedig is Japekop uit het zicht verdwenen en heeft Boez weer het rijk alleen.

Mevrouw Troy komt ook even kijken. Nee, zij zal het dak niet opgaan. Die tijd heeft ze gehad want die grote sprongen kan ze wegens haar artrose niet meer maken. Maar ze is er tevreden mee om de jongens vanuit het raam gade te slaan en een oogje in het zeil te houden.

De Boez ziet hoe Japekop een eindje verderop een tuintje in springt. Wij hopen dat hijzelf dat nog even laat. En Mevrouw Troy ziet hoe de Boez ziet dat..... Afijn, laat maar. Het is in elk geval allemaal erg spannend, wat er allemaal gebeurt op dat dak.

Boez komt weer wat dichterbij. Is dat wellicht omdat wij roepen dat zijn ontbijt gevaar loopt? Cera is namelijk door het poezenloket beneden naar binnen gekomen. Wij hebben haar al horen roepen. Ze had de Boez daar verwacht, want om deze tijd moet er altijd gespeeld worden. Maar ja, de Boez zit op het dak, heh? Arme Cera snapt er natuurlijk niets van.

Ah, daar is Cera al. Ze hangt uit het raam en zoekt met haar ogen het dak af. Waar zit haar kleine vriend? Wel Cera, als je recht vooruit kijkt zie je het mormel zitten! Ja, hij heeft het vanochtend erg druk met andere zaken en dus helaas geen tijd om met je te spelen!

Cera snapt het nu wel allemaal en is ook maar het dakterrasje opgesprongen. Voor haar is dit eveneens nieuw! Ze vindt het duidelijk een beetje eng, want dit is voor haar helemaal vreemd gebied! Maar ja, ze wil wel graag in de buurt van haar vriendje zijn!

De Boez is ondertussen verder gegaan met verkennen. Hij staat nu voor de dakkapel van het huis waar de oude Poekie woont. Poekie zelf komt niet meer op het dak. Boez kijkt erg brutaal door de ramen of hij haar misschien binnen kan ontdekken.

Dan gaat hij naar de volgende dakkapel. Hier woont Luna dus! Als ze de Boez maar niet ziet, want daar komt dan vast en zeker heibel van. En daar zitten we niet op te wachten. Bovendien is het nog erg vroeg in de morgen en liggen de meeste mensen nog te slapen, dus willen wij geen geblaas en gekrijs op het dak.

Cera loopt een paar rondjes onder ons slaapkamerraam en gaat dan weer naar binnen. Daar blijft ze wachten tot de Boez klaar is met zijn verkenning. Maar dat duurt nog even.

Eerst wil hij nog iets hogerop. Eigenlijk vinden wij dit een beetje te ver, voor een eerste verkenning. En te hoog bovendien. En we willen dat de Boez in het zicht blijft. Dus roepen wij hem maar weer eens.

De Boez haalt nog een paar gevaarlijke toeren uit. De dakpannen zijn nog nat en hij glibbert een paar keer gevaarlijk naar beneden. We roepen nog maar eens.

Dan komt de Boez eindelijk naar huis. Hij stort zich met Cera de trap af, springt door het Poezenloket en even later rollen ze weer samen over de straat. De Boez is zijn ontbijt helemaal vergeten! Maar het komt tenslotte toch wel goed. Waarschijnlijk is zijn maag gaan rammelen want even later zit hij in de keuken te mopperen boven zijn lege voerbakje. Dus dat vullen we dan maar heh?

Grote jongen.

De Boez:
Mijn mens heeft me in een bakkie gezet. Ze wil namelijk weten hoe zwaar ik ben. Ja, het bakkie is dus om me te wegen. Ik heb net liggen slapen dus ik ben nog een beetje wazig. Daarom zit ik ook heel gedwee en rustig in dit bakkie. En peettante maakt er foto's van.



Waarom ze het moet weten, hoe zwaar ik ben? Wel, dat heeft te maken met vlooienspul in mijn nek. De hoeveelheid inderdaad. Nou, ik moet dus voortaan de pipetten voor de wat zwaardere katten. Ja, ik ben nu zwaarder dan 4 kilo. U wilt weten hoeveel ik dan precies weeg? Echt waar? Nou vooruit dan maar. Ik ben dus 4 kilo, en dan nog een halve kilo erbij. Ongeveer ja. Ja, nog een beetje erbij. Ja, bijna 4700 gram dus inderdaad. Is dat veel? Mijn mens zegt van wel. Nee, ik eet echt niet zoveel en speel genoeg. Ik ben ook niet zo dik, nee. Ik denk dat ik gewoon een grote jongen word. Ja, misschien wel groter dan Japekoppie. Nee, dat zal hij niet leuk vinden. Mag ik nu het bakkie uit?

Artikel Kat uit de Gracht in Leidsch Dagblad

(klik op de tekst voor vergroting)

Zondag is het zover, dan wordt het eerste touw te water gelaten. Belangstellenden zijn welkom bij deze officiële handeling! Natuurlijk zal het katblad er ook bij aanwezig zijn en foto's maken van het gebeuren!

tekening: Halbe Nicolai

Prettig tijdverdrijf.

Mevrouw T. Troy:
Buitenwater is altijd het lekkerst, ja. Vooral als er een bloemetje in drijft en er groene aanslag op de bak komt. En als het ook nog geregend heeft en we dus te maken hebben met water uit de natuur, is het helemaal zoals het wezen moet.



Ik neem dan ook graag de tijd om van dit water te genieten. Ja, een paar lebbertjes nemen, even pauzeren en dan weer wat lebbertjes nuttigen. Vooral als de anderen uit de buurt zijn of midden op straat liggen te rollebollen, kan ik op mijn gemak genieten van dit prettige tijdverdrijf inderdaad. Nee, te lang kan ik er ook niet mee bezig zijn, want het loket moet ook bewaakt worden en alleen ik kan dat op de juiste wijze doen, heh? Daarom.