Het klopt niet!

Boezelmans:
Er klopt geen moer van! Nee, ik snap er niks van. Normaal gesproken hoor je njiep en dan plop, en dan ligt er rommel op de deurmat. Post noemt je dat ja. Soms ook de krant, maar dat is als we nog allemaal boven zijn. 's Ochtends heel vroeg ja. Post komt altijd laat. Maar dan hoor je dus allemaal geluiden en die zijn er nu niet geweest. En ik heb ook het klepje niet open en dicht zien gaan. Dat is dat njiep-geluid inderdaad. Komt dat omdat de deur openstond, zeg je? Maar dat hoeft toch niet uit te maken? De post kan dan toch nog steeds door het klepje? Nee, er klopt gewoon echt niets van. Ik heb geen njiep en plop gehoord, dus deze rommel hoort er niet te liggen. Als jij de post nu even opraapt en door het klepje naar binnen gooit, zoals het dus hoort, dan wacht ik hierbinnen op de njiep en de plop en dan klopt het allemaal weer. Ja, dan snap ik het weer. Nee, nu snap ik er dus niks van.

Gevaarlijke indringer

Harremans:
Wij draaien dubbele diensten. Als Poortwachters ja. Met dubbele diensten bedoel ik dat we het met zijn tweeën doen. Dat is inderdaad voor de veiligheid. Ja, dat is hard nodig want er schijnt hier een gevaarlijke indringer geweest te zijn. Dat heeft Mio ons verteld, ja. Wel, hij was zwart-wit en had een gestreepte staart. Nee, hij was niet zo groot maar wel erg lang. Veel wit ja. Erg lenig, dat klopt, en snel ook. Het schijnt dat hij overal met zijn snuit heeft ingezeten. Ja, onder struiken heeft hij gezeten, boven de watertjes heeft hij gehangen, en hij liep constant dwars door de tuin heen. Mio zei dat hij niet goed rook ook. Nee, een gevaarlijk luchtje. In elk geval redenen genoeg om de bewaking te verdubbelen. Ja, het is van groot belang om ons grondgebied goed te beschermen tegen gevaarlijke indringers. Vandaar dus.



U zegt dat u ons succes wenst met de beveiliging? Waarom lacht u daar zo vreemd bij? Weet u soms meer? Houdt u iets voor ons verborgen? Nee, niet weglopen nu! Mevrouw Katblad, kom eens terug!!!

Verplichtingen en niet teveel gezeur.

Charli:
Nee, ik trek niet zo vaak met mijn broer op. We zijn eigenlijk beiden van het solitaire type, dus gaan we het liefst in ons eentje zooien. Maar tijdens dat zooien komen we elkaar wel eens tegen, en dan wisselen kort wat informatie uit. En meestal blijft het daarbij, ja.



Bovendien is mijn route iets anders dan de zijne.
Ja, dat is lang geleden een keer afgesproken en we houden ons daar ook aan. Ik kom bijvoorbeeld niet meer op het dak. Ja, dat is het terrein van Japekop en daar mag hij van mij helemaal in zijn eentje ruzie maken met de hemel weet wie allemaal. Ik hoor hem wel eens tekeer gaan daarboven en dan zie ik hem, want wij hebben thuis ook zo'n lichtkoepel. Ja, dan zie ik hem lopen over onze koepel terwijl ik op de bank lig. Nee, ik besteed daar verder geen aandacht aan, hij gaat zijn gang maar.



Ik zit op mijn beurt weer wat vaker op de tafel van de buurman. Nee, daar komt Apekop dus niet zo vaak. Onze moeder wel eens ja, maar dan alleen als het rustig is op straat.
Ja, als er geen anderen zijn die hier rondlopen dus.




Kijk, daar zit ze toevallig. Ze houdt me nog steeds regelmatig in de gaten, ook al ben ik al 11 en een half jaar. Alsof ik in zeven sloten tegelijk zou lopen. Nee, ik ga nooit op bezoek bij mijn moeder, behalve als het nodig is. Als ik de slaapkamers daar moet controleren inderdaad. Soms komt dat verlangen zomaar opeens bij me op en dan spring ik daar het huis binnen. Ja, door het open raam natuurlijk. Omdat ik daar geboren ben ja.

Dat zooien van mij bestaat voornamelijk uit veel snuffelen en leuke plekjes ontdekken. Zoals dit plekje ja. Dit is voor het huis van Kaija dus. Ja, ze hebben een soort tentje gemaakt en dat bevalt me wel. Een beetje muffig is het inderdaad wel, vooral als je in dat tentje zit, maar het is een leuke schuilplaats en je kunt er prachtig gluren naar de tuin. Ja, zooien lijkt wel een beetje op verkennen, maar het is zo dat je van te voren geen vaste route hebt en ook helemaal geen haast. Nee, je kijkt wat er op je pad komt en het is ook niet zo serieus bedoeld, dat zooien. Verkennen is een ernstige zaak ja, en daar houdt ik me liever niet zo mee bezig.

Ja, deze foto toont iets anders. Dit was een ernstige situatie inderdaad. Het was zo dat die kleine, de Boez ja, naar de Hoftuin was. Mijn moeder, mevrouw Troy dus, maakte zich erg ongerust en zat te wachten op de terugkomst van die kleine, en toen heb ik haar gezelschap gehouden. Zij zit dus op het tafeltje bij het poezenloket en ik zit dus op de grote tafel. Mijn broer Japekop was vast en zeker weer op het dak. Hij was in elk geval niet in de buurt op dit moment. Ja, hij had er wel moeten zijn om zijn moeder te steunen, maar omdat hij er niet was, heb ik die taak van hem overgenomen. Ik ben tenslotte ma Troy's oudste zoon en dat brengt verplichtingen met zich mee. Gelukkig kwam de Boez ongeschonden terug ja.

Maar in zijn kielzog kwam die grote rooie ook naar het poezenloket. Iwan inderdaad. Nee, geen kwaaie vent hoor, maar hij ging dus wel gelijk zijn nagels in onze tafel zetten en dat kan ik niet zo waarderen. Hij duikt hier de laatste tijd wel vaker op ja. Nee, dat vind ik niet erg, behalve dan die nagels in onze tafel. Maar goed, toen hij kwam, Iwan dus ja, ben ik weer verderop gegaan. Ja, het werd me veel te druk daar. Dat heb je als je een solitair type bent ja, dan wil je niet teveel gezeur aan je kop.

Boez verkent de Hoftuin

Boez was voor het eerst in de Hoftuin. Ja, helemaal de straat overgestoken en de Poort door gegaan. In de tuin kwam hij Iwan tegen. Maar Boez had nauwelijks tijd voor Iwan want er was zoveel te zien in het Hof!

Flinke wasbeurt is nooit weg.

De sirene ging weer af en klonkt heel dichtbij. Vervolgens hoorden wij kreten om hulp. Op de foto ziet u wat er aan de hand was: Storm belaagde Cera weer eens. En zij vroeg bij ons asiel aan. Wel, daar ze ons topmodel is en we haar niet in de kou konden laten staan, openden we het poezenloket en Cera sprong behendig en snel de kamer in.
Nee, het was haar niet om eten te doen. Ze wilde uitsluitend even een rustig plekje om bij te kunnen komen.



Heerlijk toch, zo'n zacht mandje op een stoel? En Cera past er precies in!



Eerst maar een wasbeurt dan. Met tevreden gesnor als begeleiding van deze activiteit.



De pootjes krijgen extra veel aandacht. Wij zien geen viezigheid, maar Cera zal wel beter weten. Bovendien moet een topmodel van een katblad meer op haar uiterlijk letten dan een gewoon modelletje (voor bijvoorbeeld een Felix-advertentie). Dat snapt toch iedereen, heh?

Zo, Cera heeft een flink borsteltje op haar tong, maar dat wisten we natuurlijk al. Wij schatten dit schuurpapiertje op "middelfijn". Ze heeft die poot al duidelijk vaker gewassen trouwens, want ze doet het met haar ogen dicht. Of zou ze stiekem door haar oogharen gluren?

Ja, een manicure moet ook op zijn tijd plaatsvinden. Gewoonlijk doe je dat thuis, maar op je werk mag ook hoor Cera!

En okselfris moet je natuurlijk ook zijn. Cera slaat echt geen plekje over!

Het buikje krijgt ook nog een flinke beurt en dan gaat de tijd dringen. Hoezo? Wel, het loopt tegen etenstijd en de redactieleden worden een tikkie ongeduldig.

Boez besteedt zijn wachttijd goed en neemt zijn klauwtjes onder tanden. Ja, al dat gewas werkt aanstekelijk! Maar er is ook iemand die het bijna niet meer houdt van de honger.

Hij heeft al een paar keer aangegeven dat hij vindt dat zijn ex-verloofde uit zijn huis moet worden geplaatst. Er zijn tenslotte grenzen aan gastvrijheid en bovendien is Japekop altijd bang dat er niet genoeg voerbakjes zijn en eten in huis is.

Mevrouw Troy gedraagt zich wel fatsoenlijk. Zij snapt dat een goede wasbeurt nu eenmaal wat tijd vergt en zo'n belangrijke activiteit mag je zeker niet voortijdig afbreken. Bovendien krijgt nooit iemand de gelegenheid van haar om ook maar het kleinste hapje uit haar voerbakje te nemen voordat ze het zelf heeft leeggegeten. Ze maakt zich dan ook totaal geen zorgen omtrent het avondmaal.

Ah, Cera rekt zich uit. Het teken dat zij klaar is. Wij zullen haar nu zachtjes doch beslist naar buiten moeten brengen......

Als de klus geklaard is en de redactie staat te smekken, mag de hoofdredacteur eindelijk een glaasje rosé. Was er vandaag niet al genoeg gefotografeerd? Nee, want de bomen en lucht weerschijnen zo prachtig in de wijn.... En dan is het: Proost!

Gezellig samenzijn, deel 3, slot.

Aan de overkant van de straat staat Harremans met veel belangstelling te kijken naar wat er allemaal voor de deur van de redactie plaatsvindt. Even lijkt het erop of hij de straat wil oversteken om zich te melden als deelnemer van het gezellig samenzijn, maar iets weerhoudt hem daarvan. Wat?



Het is Iwan. Die vindt het geen goed idee wanneer Harremans zou komen "meespelen". Immers, Harremans is ook niet altijd even aardig als Iwan in de Hoftuin komt. Dus wie kaatst moet de bal verwachten, heh? Iwan bekijkt Harremans met afwerende blik, dus Har blijft waar hij is.



De Boez is gerustgesteld. Hij heeft even afwachtend naast de nieuwe viooltjes (die nog moeten worden geplant) gezeten, maar neemt nu een aanloop.




Woeps, langs Iwan die probeert hem te raken met zijn poot. Maar Boez is te snel. Doch dit is wel het teken dat er eindelijk gespeeld kan gaan worden!

En dat gebeurt ook. Beiden, Iwan en de Boez dus, gaan op en af de tafel/bank en zitten elkaar na. Een soort diefje zonder verlos. Of gewoon: tikkie! Jij bent hem!

Af en toe wordt er even gepauzeerd. Of gesnuffeld, zo u wilt. Want ook dat hoort erbij en tenslotte hebben we het hier over kattenbeesten en niet over blafbeesten.

Er wordt ook regelmatig gecontroleerd of iemand niet stiekem een stand-in heeft ingezet, en dat weet je alleen maar door even aan elkaars neuzen te ruiken. Als blijkt dat alles nog steeds in orde is, kan het spel voortgezet worden.

De Boez duikt regelmatig achter een grote plantenpot en dan doet Iwan net of hij Boezel gaat vangen. Maar uiteraard is de Boez erg snel en laat zich niet pakken!

Hoehoi! Oom Iwan! Pak me dan als je kan!

Harremans is ondertussen weer naar zijn tuin gegaan. Maar de Boez wil dat toch controleren. Nee, hij loopt geen gevaar want oom Iwan is immers in de buurt!?

Mevrouw Troy houdt ook nog een oogje in het zeil. Zij zou best graag willen meespelen, maar ja, die ouwe botten zijn wat stram en daar moet je rekening mee houden. Ze doet er verstandig aan om gewoon voor de deur te blijven dribbelen en doet zo op haar manier een beetje mee.....

Opeens is het weer schrikken. Deze keer een wel erg grote vogel die hoog in de lucht vliegt en veel lawaai maakt. Mevrouw Troy maakt dat ze weg komt. Gelukkig staat de deur open en kan ze snel naar binnen. De kleine Boez volgt haar en Iwan blijft alleen achter. Waar Japekop op dat moment is, weten we niet. Waarschijnlijk weer bezig met een of andere dakinspectie.

Iwan komt vragen waarom iedereen nu weg is. Het was net zo leuk, dat spelen met de Boez!
Komt de Boez weer buiten of niet?

Nou, nog even niet. Want er is een wielhuis van een glazenier gestopt voor het pand van de redactie en een meneer gaat zijn lading controleren en verschuiven. Dat maakt een hoop herrie en dat vindt de Boez niet zo plezierig. Hij blijft dus nog even binnen zitten.

Maar als het wielhuis weer verdwenen is, krijgt Iwan zijn zin. De Boez is er weer. Doch er wordt niet meer gespeeld. Het is nu snuffeltijd blijkbaar.

Er wordt druk geroken aan wielhuis en takjes, totdat weer een vreemd geluid de aandacht trekt.

Wij hebben dat geluid niet gehoord want onze oren zijn niet zo gevoelig als die van Iwan en de Boez. Maar blijkbaar was het een teken voor de Boez om zich terug te trekken. Zijn harde schijfje zal wel vol zijn van alle opgedane indrukken en ervaringen. De Boez neemt afscheid van oom Iwan en gaat naar binnen.....

Iwan probeert Boez nog, met smekende blik, over te halen terug naar buiten te komen, maar de Boez zit er doorheen en heeft plaatsgenomen op de vensterbank.

Iwan krabt zich dan maar achter de oren en besluit vervolgens op huis aan te gaan. Wij sluiten de deur en gaan onze foto's bekijken. In een uurtje tijd ruim 135 foto's gemaakt, dus dat wordt een hele uitzoekerij....

Japekop meldt zich even later met veel gestamp op de lichtkoepel. Wij laten hem binnen en zien in het voorbijgaan dat mevrouw Troy heerlijk ligt te knorren op het logeerbed. Cera meldt zich bij het poezenloket. Waar heeft zij toch al die tijd gezeten?

Anyways, het was een heel gezellig samenzijn vandaag.....

Twee rooien en twee buurmannen

Wij denken dat aan de linkerkant Simba loopt. Ja, degene die Japekop laatst klem had gezet op het dak waardoor J'kop bijna van het dak donderde. Maar rechtsboven ziet u Rooie Gijs. Hij was op zoek naar de nieuwe vreemdeling. Gelukkig hebben hij en Mio nog steeds niet ontdekt waar de nieuwe vreemdeling woont en dat laten wij maar lekker zo!
Simba kwam trouwens in een noodvaart langs, dus betere foto's van hem konden wij niet maken.



Simba nog een keer van achteren, op weg naar de Kruidentuin denken wij. Wij wilden hem nog volgen maar werden afgeleid door onze buurman.



Charli inderdaad. Hij keek Simba ook na. Achter ons was de Boez naar buiten gekomen. Tja, dat heb je als je de deur open laat staan....



Simba was vergeten want Boez en Charli moesten even neuzen. En dat geeft altijd leuke plaatjes.

Ach, wat lief. Nee, helemaal geen vijandigheid tussen deze twee buren. Gelukkig maar. Maar wat niet is kan nog komen heh?

Wat is het hier toch duidelijk dat Charli en Japekop broers zijn. Dezelfde eh...... interessante blik.

Meer zeggen we er niet over...

Gezellig samenzijn, deel 2

Iwan heeft de Boez gehoord. Hij besluit nog even te blijven. Bijna drukt hij zijn natte neus weer op de cameralens, maar gelukkig bedenkt hij zich, springt de tafel af en loopt naar de kleine Boez toe.





Boez is nog een beetje voorzichtig als Iwan neusje-neusje wil doen. In eerste instantie deinst hij dan ook wat terug.

Maar er wordt toch wel gesnuffeld aan de neuzen, over en weer. We begrijpen de voorzichtigheid van de Boez wel, want Iwan is erg flink qua postuur en de Boez is nog maar een jong ventje met weinig vet onder zijn vachtje.

Dan klinkt er opeens een sirene. Het is toch niet de eerste maandag van de maand? Bovendien is ook niet 12 uur! Misschien brand ergens dan? De Boez en mevrouw Troy kijken verschrikt op. Wij volgen hun blik en kijken in de richting vanwaar het geluid van de sirene komt.

Ha, daar zit Storm. Nu is alles opeens duidelijk. Er is dus wel een flinke fik ergens, maar die beperkt zich tot in het koppie van de zwarte half-siamees. Dat er uit zo'n klein katje zo'n geluid kan komen! Hij heeft vast een dubbele set stembanden in zijn keeltje zitten!

Mevrouw Troy kijkt erg boos. Het ging net zo gezellig worden bij het poezenloket en nu komt Storm weer eens roet in het eten gooien. Het valt trouwens op dat T. Troy steeds minder bang is en sneller boos wordt. Zou dat aan haar leeftijd liggen?

Japekop is ondertussen op het lawaai afgekomen en controleert even of er niets mis is met de Boez. Wat een onverwacht aardig gebaar van hem! Wij maken een goeie aantekening voor hem in verband met een eventuele bonus aan het eind van de maand.

Ja Japekop, Storm zit daar. Ga je daar wat aan doen of hoe zit het? Denk aan je bonus!

Iwan houdt zich, heel verstandig, buiten het burenconflict en neemt de gelegenheid te baat om even door en naast het zand te rollen.

Storm snapt het niet, dat gerol van Iwan. Het is immers de bedoeling dat iedereen schrikt van zijn sirene en zich sidderend van angst uit de voeten maakt. Maar die brutale rooie negeert hem en gaat doodleuk op een paar meter afstand een beetje uitdagend liggen rollen! Een flinke klap voor het ego van Storm dus.

En wat ook tegenvalt is dat de familie Katblad gewoon op straat blijft zitten en niet naar binnen vlucht. Zou Storm's sirene aan kracht verliezen? Heeft hij de juiste toon misschien niet getroffen?

Iwan is uitgerold en maakt zich nuttig door de vergadertafel en omgeving te gaan inspecteren. Want stel je voor dat het opeens mooi weer wordt, dat moet e.e.a. wel gecontroleerd en netjes zijn heh? Bovendien heeft hij op dit moment toch niks anders te doen.

Storm doet nog een laatste poging om zijn gevoel van eigenwaarde op te krikken en staat op en zet zijn sirene weer aan. Zo loopt hij richting poezenloket.

Nee, Japekop is niet bang maar heeft erg gevoelige oren. Daarom is hij maar even binnen op de trap gaan zitten.... Wij overwegen om de goede aantekening van even daarvoor weer te schrappen.

Mevrouw Troy laat zich echter niet wegjagen en Iwan idem dito, dus Storm druipt af. Hij gaat zich vast thuis bezinnen op zijn toekomst als "schrik van de buurt" en zal ongetwijfeld zijn psychische wonden willen gaan likken. Jammer Storm, dat je alleen maar van vechten en ruzie maken houdt, en niet van spelen of zooien met de anderen. Het had zo leuk voor je kunnen zijn. Maar ja, je hebt nu eenmaal bepaalde genen die je je hele leven zal moeten meedragen. Of zou de ouderdom nog iets kunnen gaan betekenen voor je innerlijke vrede? De toekomst zal het uitwijzen. Voorlopig ben je voor je soortgenoten nog gewoon een klein etterbakje. Ja, voor mensen ben je heel lief en dat moeten we nog even benadrukken!

Iwan is de rust zelve. En een uitstekende tafelcontroleur. Hoewel, is hij nu niet bezig overal zijn geur achter te laten? Heeft hij misschien bijbedoelingen? We vinden het niet belangrijk verder. Er heerst weer vrede voor de deur van de redactie en dat telt het meest, heh?

Zelfs Japekop komt weer naar buiten. Zijn oren zijn blijkbaar weer tot rust gekomen nu de sirene zich heeft verwijderd. Ja, Japekop kijkt nog wel wat chagrijnig en kritisch maar dat hoort bij zijn imago, zullen we maar zeggen.

Iwan is nog steeds hard bezig de tafel tot de zijne te maken. En hij schept daar blijkbaar veel genoegen in.

De Boez bekijkt alles wat er gebeurt met grote ogen. Hij is nog jong en moet nog veel leren, dat zie je zo. Eigenlijk wil hij alleen maar leuk spelen en vriendjes zijn met alle katten uit de buurt. Maar het leven is niet gemakkelijk en op zijn tijd zelfs hard. En je krijgt niet altijd wat je wilt heh, Boez? Nee, buiten heerst er het recht van de sterkste. En moet je rekening houden met territoriumgedrag. Maar misschien kan er nu eindelijk gespeeld gaan worden? Nee.

Het ziet ernaar uit dat er weer een stoorzender is gearriveerd. Hij staat aan de overkant van de straat. Wij draaien ons om. Wie komt de boel nu weer verzieken???
(Ach wat jammer nu dat we dit verslag moeten onderbreken. Het is namelijk koffietijd! U zult dus moeten wachten op deel 3 om de afloop van dit verhaal te kunnen lezen!)