Ongerust.....

Wij hebben Bolle-wangen maandag voor het laatst gezien. Daar hij normaliter toch minstens 2 a 3 keer per dag voorbij de redactie komt, maken wij ons een beetje ongerust. Vooral omdat hij maandag nog vlak voor onze auto de gevaarlijke verkeersweg overstak, en wij bedachten dat het zomaar eens een keer fout kan aflopen, dat oversteken van zo'n drukke weg. Wie heeft Bw na maandag nog gezien of gehoord? Bericht het ons!

Liefdesverdriet....

Vandaag is Cera langsgekomen omdat zij Japekop, haar verloofde, iets wilde vertellen. Zij vroeg toestemming om binnen te komen en wij gaven haar die. Omdat zij moeite had met hoe haar verhaal te beginnen, heeft zij zich eerst verscholen onder onze televisiestoel. Een ongeduldige Boezelmans probeert haar hier onder de stoel vandaan te praten. Dat hielp dus niet en wij moesten ingrijpen. We hebben de Boez verwijderd en toen kwam Cera eindelijk tevoorschijn.



Vervolgens nam Cera plaats onder een andere stoel en vertelde wat ze kwijt wilde. Japekop (op eetstoel) en de Boez (altijd overal met zijn snufferd bij - op de vloer) luisterden geboeid toe.
Cera vertelde met horten en stoten dat zij, na alles zorgvuldig afgewogen te hebben, besloten had de verloving met Japekoppie te verbreken. Maar dat ze hoopte dat ze nog wel goede vrienden konden blijven. En dat ze in vriendschap samen konden blijven werken voor het lkb. Japekop reageerde nauwelijks. Hij leek als door de bliksem getroffen. Wij vonden dat hij het toch wel had kunnen zien aankomen, heh? Hij heeft niet echt zijn best gedaan om Cera aan zich te binden. Maar goed, dat is onze mening.



Daarna verliet Cera de redactie. Ze werd uitgeleide gedaan door de Boez. Mevrouw Troy kwam net de kamer binnen. Ook zij had het al aan zien komen. En zij is er niet rouwig om, eerlijk gezegd. Ze had van begin af aan de relatie al niet zien zitten. Maar ja, mevrouw Troy is nu ook niet bepaald de ideale schoonmoeder en ze zal wel altijd kritiek hebben op Japekop z'n meisjes.

Japekop zag er bedroefd uit. U ziet hier hoe Boez probeerde hem te troosten. Of het is pesten, dat kan natuurlijk ook. In elk geval reageerde Japekop niet op Boez's toenaderingspogingen. Japekop lijkt in shock.

Boez bleef zijn best doen. Japekop bleef zich niets van hem aantrekken. Wij vonden deze toestand zorgwekkend.

Wij spraken Japekop toe, maar deze leek erg afwezig. In elk geval reageerde hij nauwelijks op ons stemgeluid.

Daarna liet hij zijn kop zakken. De Boez gaf niet op. Hij maaide met zijn pootjes over de rug van Japekoppie. Tenslotte sprong Japekop van de stoel. Hij wilde met rust gelaten worden. Hij had niet eens de energie om de trap naar boven te nemen. Het grote bed is immers zijn favoriete rustplek. Maar daar ging hij dus niet naar toe.

Nee, hij sprong op de bank, ging liggen en sloot zijn ogen. Wij lieten hem maar met rust. Waarschijnlijk is hij er over een paar daagjes weer overheen. Of niet. Wij zullen hem in elk geval extra verwennen met veel aaien en een iets grotere portie Gourmet dan normaal. Misschien helpt dat een beetje. En hij mag met verlof van ons. Maar niet te lang. Want de krant gaat voor alles en er moet hier dus wel gewerkt worden!

Boez' zondag, deel 3 (slot)

Boez:
Nou, opeens waren we uitgespeeld. Oom Iwan en ik ja. Dat kwam doordat Cera opeens tevoorschijn kwam. Ja, ze had wel een uur onder een wielhuis gezeten. Omdat ze bang was dus.
Nee, niet voor mij of voor oom Iwan, denk ik. Ja, ik denk voor Bel de Franskat.


Maar Bel was dus weggegaan. We hebben hem tenminste een hele poos niet meer gezien. Ja, ik vond het leuk dat Cera tevoorschijn kwam. Ze is erg lief maar ook wel zenuwachtig.


Toen ze even had rondgelopen, Cera ja, kwam opeens die Franskat weer opdagen. Ik dacht al die tijd dat hij weg was, maar hij kwam zomaar weer opdagen. Uit het niets, ja. Nee, dat had ik niet verwacht.


Ging ook gelijk weer op oma Troy's tafeltje zitten. Ja, met zijn staart door de bloemen. En hij had weer hele stoute ogen. Ja, dat kun je op de foto heel goed zien.


Oom Iwan was toen net even bezig met de 3 in 1 oefening. Heb ik nog nooit gedaan nee, maar dat wil ik wel graag leren. Ja, oom Japekop en oma Troy doen dat ook vaak, dus ik denk dat die oefening heel belangrijk is. Ja, dat is voor rekken en strekken, voor markeren en tegelijkertijd ook voor je nagels. Kan bij een boom ja, maar kan ook bij een paal. Of binnen aan de stoel maar dat vindt ons mens geloof ik niet zo prettig. Nee, 3 in 1 moet het liefst buiten.


Toen ging mijn mens Cera aaien. Ja, daar deed ze heel lang over. Cera vond dat heel fijn ja. Ik heb nog even gekeken, maar dat vonden ze niet prettig. Vooral Cera vond dat niet zo leuk. Nee, ze had liever dat ik een eindje verderop ging. En dat heb ik dus gedaan. Een eindje verderop gezeten ja.


En toen was het opeens afgelopen, de gezelligheid. Mijn mens ging naar binnen, en toen moest ik ook naar binnen. Oom Iwan heeft toen afscheid van ons genomen en is naar huis gegaan. En Cera is weer onder het wielhuis gekropen, maar dat kwam doordat Bel weer vervelend tegen haar deed. Ja, op de foto kun je zien hoe oom Iwan naar de Poort loopt en dat Cera weer onder het wielhuis zit.
Nee, oma Troy is er niet bij geweest. Ze lag te slapen op bed. Dat komt omdat ze moe was geworden van mij en het gezeur van oom Japekop. Oom Japekop was al heel vroeg op pad geweest voor zijn dakinspectie en lag ook te slapen. Dus van de redactie was ik, met mijn mens de fotograaf, de enige op de zondagochtend met oom Iwan, Cera en de Franskat. Die op straat waren dus ja. Ik hoop dat we de volgende keer met zijn allen zijn. Want dat vind ik het leukst. En dan kunnen ze allemaal zien hoe stoer ik ben en wat ik allemaal al durf en hoe ik leuk aan het spelen ben. Want ik ben toevallig wel de Big Boez. Ja, en oom Iwan is mijn nieuwe, grote vriend en hij heeft me beloofd dat hij gauw weer langs komt. Ja, ik ben best wel gelukkig, geloof ik...

Iwan's zondag, deel 3

Iwan:
Ik had al best een poosje "gespeeld" met de Boez, en zag toen dat Charli nog steeds door zijn kattenluik zat te loeren. Jammer dat hij niet mee kwam doen met ons. Ook voor hem was een beetje lichaamsbeweging best wel goed geweest! Maar de dingen gaan zoals ze gaan en ik had het druk zat.


Ja, met die kleine Boez dus. Hij kreeg maar geen genoeg van mijn schijnaanvallen en nam allerlei vreemde houdingen aan. Die nieuwe verkeersdrempels in de Katbladstraat stellen trouwens helemaal niks voor. Ze zijn bijna net zo plat als de rest van de straat. Ja, dat betekent dat straks de auto's hier weer hard doorheen komen racen. Geen prettig idee, nee.....


En toen opeens liep Cera weer rond. Ja, ze was onder het wielhuis uitgekomen. Eindelijk ja. Ik denk dat ze een beetje uit haar doen is. Misschien vanwege die toestanden met haar ex-verloofde. Oh, had ik dat niet mogen zeggen?


Het gekke was dat, zodra Cera onder dat wielhuis uit was gekomen, die Bel ook weer tevoorschijn kwam. Nee, ik weet niet waar hij al die tijd had gezeten. We hebben hem minstens een uur lang niet gezien en in die tijd zat Cera dus onder een wielhuis. Maar toen zij weer rondliep, was hij er ook opeens weer. Misschien had hij zich al die tijd wel verstopt gehouden. Ja, dat is best mogelijk.


Eerst ging hij achter de Boez aan. Ja, hij ging zomaar voor het poezenloket zitten op het tafeltje van mevrouw Troy. Erg brutaal inderdaad!


Maar de Boez hield zich flink. Je kon zien dat hij toch wel een beetje bang was, maar hij kwam wel naar buiten en deed erg stoer.


Toen ben ik maar even de 3 in 1 oefening gaan doen. Ja, die heb ik van Cera geleerd. Is erg goed voor het lijf, het markeren en voor de nagels. En die boom is er uitermate geschikt voor.


Toen ik bij de tafel terugkwam, zag ik dat mevrouw Katblad zich had ontfermd over Cera. Ja, Cera kreeg een fijne aaibeurt en dat verdiende ze ook. Ik heb ze toen ook niet gestoord maar heb rustig gewacht tot ze klaar waren met die aaisessie. Ja, leuk om te zien hoe Cera daarvan genoot. Ik kan me daar inderdaad alles bij voorstellen.


Die Bel wist zich toen even geen raad. Hij stond erbij en keek ernaar. Ik denk dat hij best wel een beetje jaloers was ja.


Ik heb dus lekker in het zonnetje afgewacht tot mevrouw Katblad klaar was met het aaien van Cera. Nee, ik was niet jaloers want ik gunde het haar. Daarom heb ik hen ook niet gestoord.


Toen ging mevrouw Katblad terug naar de redactie. Ja, we waren allemaal ook wel lang buiten geweest en het was best koud. Cera ging bij het wielhuis liggen zodat ze, als het nodig was, weer snel eronder kon gaan schuilen.


En ik heb, voor ik naar huis ging, nog even netjes afscheid genomen van mevrouw Katblad en de Boez. En ik heb hen beloofd dat ik snel weer langs zou komen. En geloof me, ik hou me altijd aan mijn beloftes.

10.000 ste!

Wie wordt onze 10.000 ste bezoeker? Wij zijn erg benieuwd!
Hij of zij krijgt in elk geval een aardige verrassing van ons! Maar dan
moet hij/zij zich wel melden als het zover is......

Cera's zondag, deel 2 + 3

Cera:
Ja, ik heb heel lang onder een wielhuis gezeten omdat ik bang was. Nou, al die grote jongens heh? Ik heb wel gezien dat Iwan contact zocht met Charli, maar van wat er verder gebeurde weet ik dus helemaal niets.



Tenslotte ben ik tevoorschijn gekomen omdat de zon de straat in kwam. Ja, ik hou erg van de zon en die schijnt dus niet onder wielhuizen. En verder dacht ik dat de Franskat, Bel ja, uit de straat was verdwenen, dus dat maakt het al een stukje veiliger.



Nee, voor de Boez ben ik niet bang. Die is nog erg jong en weet niet eens wat vechten is. Hoewel, nu hij zo vaak buiten is, zal hij het allemaal snel genoeg leren van de anderen. Nou, ik bedoel natuurlijk grommen en pesten enzo!

Ik liep voorbij de tafel en daar zat Iwan. Er bovenop ja. Nee, hij keek niet boos naar me. Anders was ik er niet langsgelopen, heh?

Iwan zat naar de Boez te kijken. Ja, die liep rond te huppelen. Dat zag er leuk uit, ja.

Ik wou best wel even met hem spelen, maar hij zei dat hij net zo leuk met zijn "oom" Iwan bezig was. Dus ik voelde me een beetje weggestuurd.....

Ik dacht: dit stukje straat is toevallig ook van mij, dus ik zal mijn sporen achterlaten! En omdat ik ook wat stijf was geworden van het zitten onder dat wielhuis, heb ik gelijk maar wat rek- en strekoefeningen gedaan. Ja, wat ik deed was eigenlijk 3 in 1. Hoe ik dat bedoel? Wel, eerst heb je de rek- en strekoefening, dan het markeren - je geur achterlaten inderdaad -, en daarnaast werk je tegelijkertijd je nagels bij. Alles tegelijk ja, dat zeg ik toch?
Alleen had ik dus even niet in de gaten dat die Franskat was opgedoken. Ja, hij stond opeens achter de boom waar ik mijn 3 in 1 deed.

Ziet u hem naar mij kijken? Nee, dat beloofde niet veel goeds. Ik moest mijn 3 in 1 dus ook afbreken. Ja, erg jammer.

Ik ben toen op de bank gaan zitten waar Iwan ook zat. Ik dacht dat die Bel daar wel niet zou durven komen. En dat was ook zo. Brutaal als hij is, ging hij op het tafeltje bij het poezenloket zitten. Nee, het zou me niets verbazen als hij weer wat blauwe druifjes heeft geplet met zijn brutale achterste.

Ik zat daar dus en voelde me best een beetje zielig. Niemand had aandacht voor mij, behalve dan die pestkop. Maar op dat soort aandacht zat ik dus niet te wachten.

Toen kwam mevrouw Katblad. Ze zei dat ik niet zo zielig moest kijken. En dat ze me erg lief vond en jammer dat ik zo lang onder het wielhuis was blijven zitten. En terwijl ze zo tegen me praatte, heeft ze me geaaid.

Ja, heel lang geaaid. Natuurlijk vond ik dat overheerlijk. Ik wilde dat ze er uren mee was doorgegaan, maar op een gegeven moment zei ze dat ze verder moest met het werken voor het katblad en dat ze koude handen had gekregen van al dat fotograferen.

Snel daarna moest de Boez naar binnen en ging Iwan weer naar huis. Bel die bleef wel rondhangen ja, dus even later zat ik inderdaad maar weer onder een wielhuis. Nee, later op de middag heb ik nog lekker in de zon rondgehuppeld. Toen was die pestkop eindelijk opgedonderd, ja.

Boez's zondag, deel 2

Boez:
Ik zag dat oom Iwan met oom Charli ging praten, maar dat duurde niet lang. Nee, oom Charli had niet zo'n zin in een gesprekje. Hij was niet zo aardig tegen oom Iwan. Misschien komt dat omdat oom Charli altijd liever alleen zijn dingen doet. Ja, zoals zooien en klooien.


Hij keek ook een beetje chagrijnig, net als oom Japekop dat kan doen. Ja, je kan duidelijk zien dat het broers zijn. Nee, hun moeder Tokkie Troy is helemaal niet zo! Die houdt wel van spelen, al slaapt ze ook veel maar dat komt omdat ze oud is.



Daarna kwam oom Iwan weer mijn richting uit. Naar de tafel toe ja. Nee, Cera was er niet bij want die zat nog steeds onder een wielhuis. Is ze heel lang onder blijven zitten ja. Nee, ik weet niet waarom want volgens mij was Bel de Franskat al weggegaan. Misschien is ze wel bang voor Big Boez, heh? U denkt van niet?

Oom Iwan wilde even met mij smoezen en toen heb ik gevraagd of hij bij ons binnen kwam kijken. Hij liep toen achter mij aan inderdaad.

Ja, ik wilde hem mijn speelgoed laten zien maar daar had oom Iwan niet zo'n belangstelling voor. Hij zei dat hij nog heel veel te snuffelen had, maar dat was dan buiten. Dus hij heeft even om de hoek van de deur gekeken en toen was hij weer weg.

Hij moest nog aan plantenpotten snuffelen en aan alle paaltjes, want hij wilde weten waar Bolle-wangen was langsgelopen. Ik weet niet waarom, nee.

En ik heb gekeken hoe oom Iwan aan alles snuffelde. Maar dat vond ik niet erg spannend nee. Daarom ben ik ook maar weer naar binnen gegaan. Misschien ga ik ook wel snuffelinspecties doen als ik groter ben, maar nu dus nog niet. Nee, ik wil nu nog alleen maar spelen. En omdat we toch niet meer gingen spelen, ben ik binnen op de tafel gaan zitten. Ja, omdat ik teleurgesteld was.

Toen kwam de fotograaf en die zei tegen me dat het niet leuk was als ik binnen zat. Omdat er buiten foto's werden gemaakt en omdat de deur en het raam niet voor niets openstonden en dat ik de rest van de zondag ook nog binnen kon zitten. Nou, toen ging ik maar naar buiten om zogenaamd ook wat te gaan snuffelen.

Toen ik daarmee bezig was, zag ik opeens, toen ik onder de tafel doorkeek, dat oom Iwan midden op de straat lag te rollen! Dat wou ik natuurlijk van dichtbij bekijken! Dat vond ik veel leuker dan dat stomme snuffelen, ja.

Maar toen ik dichterbij kwam, hield oom Iwan op met rollen. Hij zei dat hij me ging pakken!

Eerst schrok ik daar natuurlijk van. Het was net echt. Ik bedoel dat het leek alsof hij echt met me wou gaan vechten. Nee, hij gromde niet maar ik was toch een beetje bang.

Maar toen ik wegkroop voor oom Iwan, zei hij dat het voor spek en bonen was, dus niet serieus. Dat we een soort van gingen spelen en dan deed hij net of hij me ging pakken en dan moest ik hard wegrennen, en dan ging ik weer naar hem toe en dan ging hij weer achter mij aan en zo maar door. Ja, dat vond ik heel erg leuk. Ik zou zo ook wel willen spelen met oom Japekop, maar die heeft daar nooit zin in. Jammer heh?

(wordt vervolgd)