zaterdag 7 februari 2009

Net op tijd...


Terugkomend van een buurbezoekje, troffen wij de Boez overstuur en dus met grote ogen aan.
Wij moesten van hem gauw binnenkomen en het raam dichtdoen. Wij snapten niet waarom of voor wie, maar deden wat hij ons vroeg. Iets later werd de situatie duidelijk.



Storm:
Wel, wel. Ben ik net te laat heh? Ja, ik zag van verre al die kleine uit het raam hangen en het leek me een goed moment om eens kennis met hem te maken. En hem duidelijk te maken wie hier de baas in de straat is inderdaad. Maar ik grijp weer mis. Ja, u bent me voor geweest door thuis te komen het raam dicht te doen. Van mij had u wel iets langer mogen wegblijven.



Ja, ik zie hem zitten, die kleine van u. Brutaal ventje heh? Ik kan bijna niet wachten om hem eens een lesje te leren. Maar goed, volgende keer beter. Ja, dat er een volgende keer komt, dat beloof ik u bij deze!

vrijdag 6 februari 2009

Gewoon een kwestie van volhouden.


Bolle-wangen:
Ja, ik ben er weer. Waar ik heb gezeten? Voor u een vraag en voor mij een weet. Nee, ik zeg niks. U mag raden als u wilt.


Ja, misschien ben ik wel een paar dagen binnen geweest. Gewoon thuis inderdaad. Of misschien heb ik wel een paar dagen een andere route gelopen. Allemaal misschien ja. Ik ga het toch niet aan uw neus hangen. Ja, ik loop ook weer lekker te loeien. Hebt u daar last van?



Ja, ik heb haast. Dus van mijn geloei zult u niet lang last hebben. Had u al een beslissing genomen over die kleine van u? Of hij met mij mee mag dus?


Hij mag niet mee? Dan ga ik snel door. Ja, het wordt een flink beestje, dat zie je zo. Nog even en dat hebt u niks meer te beslissen. Dan gaat hij gewoon uit zichzelf mee met mij, ja.



Kijk 'm nou. Maakt zich helemaal groot op indruk te maken op mij, die kleine. Maar ik heb het druk. Weer achter de wijven aan ja, hoe raadt u het zo. Nee, nog steeds geen dame gevonden. Maar er komt een dag dat ik haar tegenkom. Ja, daar ben ik zeker van. Gewoon een kwestie van volhouden, heh? Ajuus!

Tweedehandsje.


Bohr:
Zo, bent u daar. Ja, ik zit al uren te wachten. Brokjes zijn schoon op ja. Maakt u voort? Ja, ik kom om van de honger.



Zo, dus dit is een cadeautje? Muis zegt u? Ziet er niet als een muis uit nee. Wat moet ik ermee?


Ruikt nergens naar. Tweedehandsje zeker? Niet? Nou, wel bedankt dan maar. Nu mijn brokjes?


En vervolgens graag even naar buiten. Als het u schikt tenminste. Nee, ik wil niet door de deur maar door dit raam. Dus als u zo vriendelijk wilt zijn?



Beetje frisjes is het wel. Maar tenminste geen pestkoppen te ontdekken. Zal ik nou wel of zal ik niet? Vooruit dan maar. Nee, niet duwen alstublieft.



U heeft het raam gesloten? En gaat nog weg ook? U laat mij dus aan mijn lot over. Oh, u komt weer terug. En is dat een beetje snel? Ja, bij nader inzien ben ik toch liever binnen. Wat bedoelt u met lichaamsbeweging? Ik kan dat best binnen doen. Ja, met de muis bijvoorbeeld. U gelooft daar niets van? Wel, als u maar weer snel terugbent. Voordat ik bevries bijvoorbeeld. Nee, dan is het goed.

Teambuilding


Laatst hadden wij het genoegen om mevr. Katja, lezeres van ons Katblad, te mogen ontvangen op de redactie. Zij nam een visje voor ons mee. Omdat wij vermoeden dat dit visje wel eens heel sterk van smaak kon zijn, hebben wij het bewaard tot later. En dat later was dus gisteren. Toen de redactievergadering dreigde vast te lopen, trokken wij het visje tevoorschijn en gooiden het in de groep. En al zeggen wij het zelf: dit was een zeer goede beslissing! De foto's spreken voor zich!
Wij hebben de geplande cursus teambuilding (samen overleven in de Ardennen zonder Goutmet) afgezegd. Het visje heeft zijn werk gedaan!







































donderdag 5 februari 2009

Niets van aantrekken


Rooie Gijs:
Ik wil graag het volgende tegen u zeggen. Die kleine die achter u staat, de Boez ja, die komt dus niet in de Hoftuin, heh? Ja, dat kom ik u vertellen. Dat hij niet welkom is in onze tuin inderdaad.



Eigenlijk is het zo dat ik zelfs niet wil dat hij de straat oversteekt. Nee, hij mag zelfs niet zijn neus in onze Poort steken. Dat is wat ik u kom zeggen dus. En mijn woorden zijn vooral tegen die kleine gericht. Die achter u staat ja. U weet zeker dat hij niet doof is? Anders wil ik mijn woorden nog wel een keer herhalen en dan een beetje harder.



Ik hoop dat mijn boodschap goed is doorgekomen. En dat die kleine mij goed heeft begrepen. Laat ik hem dus niet betrappen op verboden gebied, anders zwaait er wat. Ja, mijn poot bijvoorbeeld.


Ik mag dan wel al op leeftijd zijn, maar mijn klauwen doen het nog best. En mijn reactievermogen is ook nog helemaal top ja. Moet ik het nog een keer komen uitleggen allemaal? Aan die ander bijvoorbeeld? Ja, die witneus die naar buiten is gekomen? Voor hem geldt natuurlijk hetzelfde. Maar dat weet hij wel al.



Wat? Hij noemt mij een ouwe chagrijn? Nee, niet die kleine maar die zogenaamde Verkenner A?
Ik krijg hem nog wel. Als hij alleen is ja. Nee, als ze samenspannen neem ik de benen, maar de rekening wordt dan later gepresenteerd. Daar kunt u zeker van zijn ja.


Dus u bent gewaarschuwd. Geen van allen welkom in mijn Hoftuin inderdaad. Knoop dat maar goed in uw oren.



Boez:
Wie was dat, oom Japekop? Voorzitter van de partij "Hof is Vol", zegt u? Wat is dat voor partij?
Niets van aantrekken? Stel ouwe gekken?

Drukke boel, deel 2 (slot)


Iwan:
U had mij uitgenodigd, weet u nog? Om even bij u langs te komen. Dus hier ben ik dan. En ja, ik zou wel even met de Boez willen zooien, maar ik zag hem naar binnen vluchten. Vuilnismonster zeker heh? Ja, ik hoorde en zag het ding ook en heb maar even gewacht tot hij voorbij was. Het vuilnismonster ja. In elk geval zijn al die zakken nu weg. Dat is erg prettig inderdaad, dat geeft weer meer overzicht, zal ik maar zeggen. Maar wat denkt u, komt de Boez zo weer naar buiten? Ach, daar is hij al.



Hij is nog wel erg voorzichtig. Ja, je kunt het vuilnismonster nog horen. In de verte ja. Maar ik dacht dat de Boez niet zo bang was aangelegd?


Ik wacht hier wel even tot de kleine weer helemaal gerust en op zijn gemak is. Ja, misschien kunnen we dan een klein stukje spelen. Of gewoon even samen wat snuffelen.



Ja, ik zie dat hij daar al mee bezig is. Met snuffelen inderdaad ja. Dichtbij de deur heh? Is hij soms bang dat het vuilnismonster terugkomt? Oh ja, het kan natuurlijk ook zijn dat hij Bel de Franskat vreest. Maar die was toch eveneens gevlucht voor het vuilnismonster? Ik kijk wel even rond of ik hem nog zie.



Wel, onder de tafel zit hij in elk geval niet. En ook niet tussen de planten zo te zien. De Boez vertrouwt het nog niet helemaal?



Zal ik dan voor hem even de straat afspeuren? Voor de zekerheid dan maar?



Ja, dit is een mooie plek om de straat af te speuren. Ik kijk eerst richting zuid. Nee, ik zie geen Bel. Zuid is dus vrij ja.



Richting noord zie ik ook niets. Niets grijs tenminste. Ja, daar bedoel ik die Bel mee. Maar het valt me wel op dat men hier erg hard rijdt. Met wielhuizen inderdaad. Nee, ik voel me zo niet helemaal op mijn gemak. Is dat gebruikelijk hier? Dat harde rijden?



Die drempels stellen ook niet veel voor heh? Nee, de situatie is er niet beter op geworden. Ik word er knap onrustig van. Dat harde rijden inderdaad. Ik zou graag nog wat langer blijven, maar eerlijk gezegd voel ik me hier niet helemaal op mijn gemak. Eigenlijk helemaal niet, nee.

(Hierna kwam er weer een auto veel te hard door de katbladstraat heen gereden. Alsof het hier een racebaan is. Iwan schrok daar heel erg van. Wijzelf trouwens ook. Na deze auto volgden er nog drie, met dezelfde, idioot hoge snelheid. Iwan stak vervolgens over en maakte dat hij weg kwam. Wij vonden dat erg jammer maar gaven hem wel gelijk. Wij overwegen nu een klacht in te dienen bij de gemeente, en willen een voorziening zodat de "wielhuizen" gedwongen worden hun snelheid te matigen. Voordat er ongelukken gebeuren in onze katrijke katbladstraat!