Raamgevecht, deel 2, slot

Boez komt overeind en is van plan weer op de vensterbank te springen. Wat is het kleine baasje toch moedig. Maar wat doet Bel ondertussen?


De Franskat gromt vervaarlijk. Kleine Boez deinst terug. Hij durft de sprong toch niet aan. Wat jammer, denken wij. Maar goed, hij is nog geen half jaar oud dus alla!


Zien wij iets van medelijden in de ogen van Bel? Zal hij de Boez nu eindelijk met rust laten?

Hij hoort ons deze vraag denken en kijkt nogmaals de fotograaf aan. Of hoort hij de camera misschien piepen? Wij kunnen niet anders dan constateren dat Bel een mooie kat is. Zijn koppie lijkt op dat van een speelgoedbeer. Zijn ogen zijn als kralen, maar dan van het grote soort.

Dan is Bel opeens weer de grote, gemene kat die nogmaals de Boez aanvalt. Het kleine ventje is trouwens toch weer op de vensterbank gaan zitten. Wat gebeurt er nu?

Boez zet zijn kippenborstje weer vooruit. Zijn staartje zwiept. Hij zit een beetje inelkaar gedoken maar probeert stoer te blijven. Wij vinden dat hij zich erg flink houdt.

Weer haalt Bel uit. Zijn poten slaan tegen het raam. De Boez kruipt nu in elkaar. De spanning stijgt ten top.

Weer kijkt Bel met grote, onschuldige ogen naar de fotograaf. Wij trappen daar niet meer in.

Bel lijkt dat te voelen en zoekt het andere raam weer op. Gelukkig gooit hij daarbij niet de plantjes van het tafeltje. Maar wat niet is, kan nog komen natuurlijk.

Wat krijgen we nu? Bel gaat toch niet de aftocht blazen? Hij was aan de winnende hand! Eh, poot! Zijn staart is een beetje dik geworden. Wat is er gebeurd? Waarom heeft hij zich van het raam verwijderd?

Ah, hij komt toch weer terug. Maar waar kijkt hij naar? Niet naar de Boez en niet naar de fotograaf!

Nogmaals springt hij in het raam. Kijkt langs ons heen. Hoewel, waar is de Boez gebleven?

De Boez is meegegaan naar het andere raam. Zit daar nu op de grond. Met de borst weer vooruit en zijn oogjes twinkelen fel! Maar de Franskat kijkt helemaal niet naar de Boez. Wij draaien ons om om te zien wat er achter ons is. Waar heeft Bel opeens zo'n belangstelling voor dat hij het raamgevecht met de Boez onderbreekt?

Ach! Japekop is verschenen! Nou, als er een kwaad kan kijken is dat oom Japekop wel. Onze grote verslaggever en verkenner A is niet in zijn nopjes! Dat is wat Bel heeft gezien natuurlijk! En wat hem afschrikt!

Japekop werpt zoveel mogelijk boze blikken richting Bel als hij kan. En? Kan Bel dit aan?

Japekop volgt Bel terwijl deze laatste vertwijfeld heen en weer schuift voor de ramen. Boez kijkt zijn oom Japekop met bewondering aan!

Bel lijkt ervandoor te gaan, dus de kleine Boez springt weer in de vensterbank. Wat een spanning hebben wij zojuist ondergaan! Maar nu is er weer rust in de tent, dankzij Japekoppie!

Bel komt toch nog even terug en kijkt om een hoekje naar Japekop. De Boez is hij vergeten.

Japekop kijkt hem, de Franskat, vernietigend aan.

Dan trekt Bel zich terug. Hij neemt plaats op de buitentafel en bedenkt wat hij nu weer zal gaan doen. De vlammetjes slaan niet uit de fiets, maar zijn een weerspiegeling van brandende kaarsen op de binnentafel. Maar dit terzijde. Even later zien we Bel verdwijnen. Op naar zijn volgende project.

Japekop heeft gedaan wat hij moest doen. En dan volgt de onvermijdelijke wasbeurt natuurlijk.

De Boez heeft zijn kippenborstje weer ingetrokken en zit fier overeind op wacht. Je weet nooit of er nog iemand langs komt, heh? En wat kan hem trouwens gebeuren met zo'n grote beschermer op de achtergrond? Heh?

Raamgevecht, deel 1

Ha, gezellig, denken wij nog. Bel komt even zijn nieuwjaarswensen brengen en daar kunnen we alleen maar blij mee zijn. Maar hij lijkt met andere zaken bezig. Wat zijn zijn plannen? Of heeft hij die helemaal niet?


Bel komt wel langzaam op ons raam af, maar ondertussen kijkt hij naar heel andere dingen. Wij wachten vol spanning af op wat komen gaat.


Ja hoor! Bel (de Franskat) is op ons tafeltje gesprongen. Hij negeert de fotograaf en kijkt de kamer in. Wat ziet Bel?


Ah, Bel ziet de Boez in de vensterbank zitten. Komt de Franskat dan om de Boez een goed nieuwjaar te wensen?


Bel ziet nu dat wij foto's maken van hem. Wel een schattig neusje, vinden wij. Maar nog steeds weten wij niet wat Bel nu eigenlijk wil. En bij het poezenloket moet je altijd even aangeven wat je bedoelingen zijn.


Bel is naar het andere raam gelopen. Over het tafeltje inderdaad. Ook daar werpt hij enige blikken de redactieruimte in. Wat hij nu precies komt doen blijft voorlopig nog even een raadsel.


Bel is weer terug bij het poezenloket. Kijkt nogmaals de fotograaf aan. Wij worden wat ongeduldig maar de Franskat stoort zich nergens aan.


Weer naar het andere raam. Bel lijkt wat opgewonden. Hij gaat constant van het ene naar het andere raam. Wij denken erover om de camera maar weer op te bergen.


Dan begint Bel te grommen tegen onze jongste bediende, de Boez. Hij durft wel, die Bel. Het raam staat op een kiertje dus kunnen wij de Franskat luid en duidelijk horen. Hij klinkt niet vriendelijk.


Dan haalt Bel opeens uit naar de Boez. De kleine kat krimpt inelkaar. Hij heeft Bel al eerder ontmoet en toen al kennisgemaakt met het pestgedrag van de Franskat. Maar er zit toch glas tussen? En Boez is toch op eigen gebied?


De Franskat blijft de Boez bedreigen. Onze kleine held wijkt niet. Wij zien zijn kleine, boze oogjes weerspiegeld in het raam, juist op de plek waar zich een poot van Bel bevindt. Geinige foto wel. Maar we moeten blijven opletten!


Zo, de blikken van Bel zijn niet mis. Het is duidelijk dat hij de Boez niet graag mag. Het gegrom gaat ook door. Wij voelen de spanning oplopen.


Blijkbaar is het de Boez teveel geworden. Hij heeft zich verplaatst naar de vloer. Daar zit hij met hoge borst naar Bel te kijken.


En Bel kijkt terug. Met boze ogen.


Bel komt wederom dichter naar het raam toe. Zijn gegrom zwelt aan.


Nog even kijkt hij naar de fotograaf, maar deze staat niet al te dichtbij. Gaat Bel de aanval inzetten? Blijft Boez op de vloer zitten?


Het lijkt alsof de Boez zijn moed bijeen heeft geraapt en weer op de vensterbank wil springen. Wij moedigen hem aan. Zal hij de sprong wagen? Wij lezen dat in deel 2!

Voorbereiden op examen, deel 3, slot

Hier waren we dus gebleven. Cera is zomaar voorbij dit "stilleven" gelopen en dat mag niet. Iets wat niet op straat hoort, dien je heel grondig te controleren. Terwijl wij deze foto nemen, is Cera al linksaf geslagen, langs het gevaarlijke water???


Nee, Cera is aan de huizenkant gebleven en direct daarna de katbladstraat ingelopen. Daar gaat ze in het zand liggen rollen. Komt het door de kou dat zij niet meer helder kan nadenken? In ieder geval kunnen wij dit gedrag tijdens een verkenningstocht echt niet accepteren. Als dit een examen was geweest, was Cera op dit moment gezakt. Ja Cera, je kan heel knap rollen en dat is ook nog schattig om te zien, maar doe dit alsjeblieft niet straks op je examen!! Gelukkig is het nog maar een oefentocht.



Dit karretje passeren wij, maar gelukkig besteedt Cera er geen aandacht aan. Het zou ook veel te gevaarlijk zijn om erin te springen; je zou zomaar je pootjes kunnen breken. De fotograaf en verslaggever besteden dus wel even aandacht aan dit rolding en spreken er schande van dat het er zomaar staat, in de katbladstraat....

We komen vervolgens in de Hoftuin. Omdat Cera bijna dagelijks uit deze tuin wordt gemept door Rooie Gijs, Harremans, Panda en Mio, is zij zeer voorzichtig. Bij de ingang van de tuin blijft zij staan en kijkt eerst of er echt helemaal geen pestkop aanwezig is. Wij hebben geluk: de tuin is verlaten. Nu kunnen we met gerust hart even een kleine verkenningsronde maken.

Er wordt flink gestookt, maar dat laat Cera koud. En terecht, want dit is van geen belang bij een verkenning.

Cera blijft voorzichtig en staat overal even stil. Wij geven haar voor dit zorgvuldig rondkijken weer een hele dikke voldoende. Misschien gaat het wel richting 8, maar we blijven nog even voorzichtig met onze beoordeling. Dan sluiten we deze oefenronde af en gaan richting poezenloket. We vertellen Cera wel dat ze nog niet klaar is voor een examen en dat ze heel hard moet oefenen om zover te komen. Het is ook niet zomaar een examen, dat moge duidelijk zijn. Er wordt veel verwacht van de kat, waarbij oplettendheid, voorzichtigheid en concentratie voorop staan.

Bij het poezenloket zit de Boez al op ons te wachten. Nee, hij mocht niet mee want hij is nog lang niet aan dergelijke verkenningsrondes toe. Zelf denkt hij dat hij e.e.a. zo onder de knie heeft, maar hij zal er nog wel achter komen hoe moeilijk het is om aan alle eisen van het examen te kunnen voldoen. Wij moedigen Cera nog maar even aan en geven haar een snoepje. Als het trouwens aan haar zou liggen, waren we wel 2 x of meer per dag op verkenning, maar dan loop je kans dat er routine optreedt, en routine is je ergste vijand. Bovendien zijn al die snoepies ook niet goed voor de conditie. Wij nemen afscheid van Cera en maken verder geen afspraken. Als ze langskomt, het weer goed is en het ons uitkomt, dan gaan we wel weer op pad. Ja, zo werkt dat bij een verkenningscursus....

Nieuwjaarsochtend

Een ietwat grijze dag, maar de hele redactie heeft ondanks alles toch goed geslapen en is enthousiast aan de eerste dag van het nieuwe jaar begonnen.


Het poezenloket staat open en de jongens lopen in en uit, oma Troy is nog even naar boven gegaan voor een klein (of groot, dat weten we nooit van tevoren) dutje. De kleine Boez is druk met het binnenbrengen van allerlei cadeautjes. Wat is het toch een schattig ventje! Wij hadden overigens net met de stofzuiger rondgezwaaid....


Daar gaat hij weer! Op zoek naar een volgende prooi. Ja, u ziet het goed: hij heeft haast.

Japekop heeft geen enkele haast. Misschien is zijn pilletje van gisteravond nog niet goed uitgewerkt, dat zou kunnen. Hij neemt in elk geval ruim te tijd om een (teruggehaalde) plant te markeren. Hij is erg tevreden over onze actie betreffende het ophalen van onze planten uit de hoftuin. Meehelpen doet hij echter niet. Dat staat namelijk niet in zijn taakomschrijving.

Charli komt even langs om ons zijn nieuwjaarswensen te brengen. De Boez schijnt dat niet helemaal te begrijpen en kruipt onder een struikje.

Ja ja, markeren is erg belangrijk werk. We zeggen daar verder ook niks over. Laat Japekop zijn gang maar gaan!

Zijn de marsmannetjes vannacht dan toch geland?

Dan hebben ze daar wel vreemde voertuigen voor gebruikt!

Het leek vannacht helemaal niet zo koud, maar de planten in de Hoftuin hebben toch een wit laagje gekregen.

Het vuurwerk staat netjes in de daarvoor bedoelde zak klaar om opgehaald te worden. Het is hier tenslotte een nette buurt (ahum).

Tijd om even uit te rusten van al dat harde werken, vindt Japekop. Rechtsboven zit de Boez te klooien op het plantentafeltje. Het poezenloket staat nog steeds open. Ja, oliebollenlucht....

Als we tenslotte allemaal weer binnen zijn, komt Cera nog even langs. Natuurlijk vliegen de goede wensen onder het raam door. Of kwam ze misschien toch voor een snoepje? Wij beginnen het jaar goed door haar slechts 2 snoepjes te geven. Cera wordt namelijk te dik, vinden haar mensen. Misschien heeft ze een eetstoornis, want ze scheurt regelmatig vuilniszakken open om daar dan allerlei eetbare dingen uit te vissen. Wij, als werkgever van Cera, vinden overigens ook dat ons model er goed moet uitzien. Dat betekent: niet te mager, niet te dik. Gewoon gezond dus! En daarom zullen wij in dit nieuwe jaar ook goed opletten of Cera niet haar nagels in de grijze zakken zet. Verder hebben wij nog niet vergaderd over andere goede voornemens of plannen. Eerst maar even bijkomen van al dat vuurwerk, de oliebollen en de bubbels....

Gelukkig Nieuwjaar!!!

Na de gebruikelijke omhelzingen om middernacht en het heffen van het glas, gingen wij vannacht de straat op om naar het vuurwerk te kijken en de buren de hand te schudden. En met "wij" bedoelen wij dan de mensen natuurlijk, want mevrouw T. Troy en haar zoon Japekoppie zaten al even een tijdje onder het bed.....


Waar de Boez was? Nou, eigenlijk was hij het liefst mee naar buiten gegaan maar dat vonden wij geen goed idee. Dus was hij voor het raam gaan zitten om mee te kunnen genieten van het prachtige vuurwerk. Wij kunnen ons niet voorstellen dat hij van al dat geknal genoot, maar ons moedig manneke was dusdanig nieuwsgierig dat hij zich daardoor niet liet afschrikken. Wij beginnen zo langzamerhand te twijfelen aan zijn verstandelijke vermogens, maar ook aan zijn afkomst. Er zijn bewijzen dat zijn moeder gewoon een kat was, maar zijn vader? Wellicht een buitenaards wezen? In elk geval vinden we het gedrag van de Boez niet bepaald normaal....


In het begin was er nog niet veel te zien. Later veranderde dat. Er kwam zelfs politie in de straat om een (vreemde) man te arresteren. Hij werd in de boeien geslagen en afgevoerd. Het zal wel een grote boef geweest zijn, deze man, want er kwamen voor hem 2 politieauto's, 2 boevenwagens en nog eens 2 agenten te fiets, maar de laatste twee kwamen te laat; de man was toen al "gepakt". We hebben hier geen foto's van omdat we met de camera bezig waren vuurwerk te kieken, wat niet echt gelukt is. Zal de champagne wel zijn geweest...

Ja ja, de Boez heeft het allemaal gezien. Het vuurwerk op de grond en de knallers hoog in de lucht.

Er ging nogal wat de lucht in! Wijzelf hadden geen knalwerk trouwens. Wij laten dat soort dingen graag aan de buren over (en dan vooral de hij-mensen!). Sommigen hebben zoveel knalwerk dat ze urenlang bezig zijn om het allemaal de lucht in te krijgen! Wij waren niet zo solidair om ze tot het laatste rotje aan te moedigen, maar deelden wel oliebollen uit omdat we er natuurlijk weer veel te veel hadden gemaakt en zelf helemaal misselijk waren door de baklucht die in huis hing en nog dagenlang zal blijven hangen.....

Het kleurige spul dat hoog de lucht inging, leverde veel oh's en ah's op, maar na een paar glazen bubbels is daar ook weinig voor nodig.

De Boez bleef kijken totdat wij weer binnenkwamen. Menselijke aandacht en gekroel op schoot staat nog altijd nummer 1 en daarvoor laat de Boez graag een paar vuurpijltjes lopen.

Nou, nog 1 vuurpotje dan!

Mevrouw Troy en haar zoon Japekoppie lieten zich pas weer zien toen het geknal (bijna) was opgehouden. Het werd gelukkig een rustige nacht en de hele redactie sliep gezellig bijelkaar in 1 bed. Dat kun je toch wel een goed begin van het nieuwe jaar noemen heh?