High (in the Sky)

Wat een klein takje kattenkruid al niet te weeg kan brengen...

Hoofdrol: Iwan, bijrolletjes: de Boez en Cera.

Mickey

Wij hadden u al eens eerder bericht over de kattenopvang van Wilma voor het dierenasiel in Hilversum. Immers: ook de Boez en zijn familie werden door haar liefdevol verzorgd tot ze oud genoeg waren om de wijde wereld in te gaan!

Wel, nu was er het volgende het geval. Bovenstaand meisje zwierf rond in de plaats Huizen. Toen de bewoners van de buurt waarin zij ronddwaalde zagen dat deze poes zwanger was, hebben zij haar natuurlijk van happen voorzien. Maar uiteindelijk hebben deze mensen toch maar de dierenambulance gebeld omdat zij tot de conclusie kwamen dat de kittens toch niet op straat geboren konden worden.

Zo kwam deze poes dus in het dierenasiel in Hilversum terecht. En zij noemden haar daar Mickey.





Mickey is nu met haar zwangere buik naar Wilma gebracht. In Wilma's "opvang" kan zij in alle rust bevallen.




En als de kleintjes er zijn, zal Wilma ze opvoeden tot ze klaar zijn om geplaatst te worden! Net zoals ze met de Boez en zijn broertjes en zusjes heeft gedaan!

Wij willen dit alles graag gaan volgen, dus hebben wij een nieuwe rubriek in het leven geroepen: "Wilma's opvang". Nu eerst maar wachten tot Mickey gaat bevallen!

As The World Turns (7)

Wij waren gebleven bij de Steeg, waar Storm de weg versperde van onze twee laatste journalisten. Wel, Japekop bedacht zich geen seconde, draaide om en liep de route terug. Nu waren we dus nog met 1 over. Cera inderdaad. Lieve kleine Cera, de dapperste van allemaal bleek nu. Maar wilde zij echt de Steeg van Storm door? Zou ze het gaan wagen?



Nee Cera, je zou wel gek zijn! We wilden onze laatste journalist niet in gevaar brengen. Cera twijfelde, maar wij keerden met onze camera om. Cera volgde ons opgelucht. Je gaat immers geen problemen opzoeken als dat niet strikt nodig is heh?



Dan maar geen Steeg vandaag. Hier ziet u Cera op de terugweg, maar bovenin ziet u ook Japekop, verstopt achter de struiken.

Alsof hij wist dat we zouden terugkomen, zat hij daar doodkalm op zijn achterste. Was hij blij dat wij weer terugkeerden? Niets in zijn houding wees daarop. Nee, Japekoppie is geen open boek.

Terug dan maar weer, jongen en meisje? Ja, nu waren we dus weer met 2. Gaan jullie mee? De fotograaf vindt het nooit zo geslaagd om dezelfde route weer terug te lopen, maar er zat nou eenmaal niets anders op. Flink de pas er in.

Er werd nog even geklooid door onze twee verslaggevers. En gesnuffeld inderdaad. Alsof er net helemaal niets was gebeurd en het de gewoonste zaak van de wereld was dat wij de route terugliepen. Terwijl de fotograaf een beetje de pest in had....

We kwamen de parallelstraat uit en gingen de Kruidentuin weer in. Japekop voorop. Zeker haast om naar huis terug te gaan? Zat de schrik er dan toch een beetje in?

Daar was Cera ook. Dezelfde hoek om dus.

Mevrouw Troy zat in de tuin nog op precies hetzelfde plekje. Wij snapten niet dat zij niet naar huis was gelopen! Zou ze hebben geweten dat we wel terug zouden komen?

We gingen de Kruidentuin verlaten. Deze keer mevrouw Troy voorop. Ze was wat stram geworden van het zitten bij die struik. In elk geval waren we nu weer met 3.

Maar dat was van korte duur. Siep lag nog steeds te trippen tussen het Kattenkruid. Cera bekeek haar gerol vanaf het muurtje. Het zag ernaar uit dat Cera hier nog wel even zou blijven. Als de verkenningsronde toch voorbij was, kon zij zich net zo goed hier nog wat vermaken, heh?

Ha, daar was Charli. Zat in zijn eigen raam. Wij waren blij te zien dat hij weer veilig was thuisgekomen. Maar hij is een verslaggever van niks, dat was wel duidelijk geworden.

Mevrouw Troy nam direct weer haar positie in als receptioniste van het Katblad. Bij het poezenloket inderdaad.
Nu misten we alleen nog de Boez. Die hadden we al een hele tijd niet meer gezien omdat hij niet met ons was meegegaan.

Ah. Daar was hij. We zagen niet van welke kant hij was gekomen maar opeens zat hij met zijn snufferd in de camera. Konden we onze lens weer gaan schoonmaken.

Wel, het was dus een slecht journalistenuitje geweest. We hadden helemaal geen nieuws vergaard en van een hechte ploeg was al helemaal geen sprake geweest. We moesten binnenkort maar weer eens wat aan teambuilding gaan doen! En tja, wat we nu met die Storm moeten? Hij zal wel altijd een probleem blijven...

As The World Turns (6)

Ze waren allemaal lui. Charli lag op de bank niks te doen, Cera zat vlak achter hem op het andere zitstuk ook maar wat te hangen.



Mevrouw Troy zat op haar stoel bij het poezenloket en de Boez was aan het klooien tussen de planten.

Japekop lag chagrijnig te wezen op een stoel binnen. Wij konden dit niet langer aanzien dus droegen het hele stel op om op stap te gaan voor een reportage. We weten niet of ze nu zoveel zin hadden, maar ze gingen wel mee. Misschien wel omdat ze wisten dat wij haring hadden gehaald op de markt?

De dames (Troy links, Cera rechts) gingen voorop. Af en toe werd er halt gehouden om te wachten op de anderen.

Charli kwam op zijn eigen, rustige wijze voorbij. Alhoewel hij dus geen verslaggevers is, wilde hij toch wel een poging wagen. Wel, hoe meer zielen hoe meer vreugd, heh?

Mevrouw Troy (links) kreeg al direct de pest in bij het betreden van de Kruidentuin. Want daar zat namelijk Siep (rechts) en die was ook al niet in een beste bui. Ze gromde vervaarlijk. Siep dus, heh?

Kom op, Japekop (achter) en Cera! Jullie durven toch zeker wel langs Siep te lopen? En waar is de Boez eigenlijk?

De Boez kwam niet de hoek om. Hij had besloten verder te klooien tussen de planten of misschien was hij wel naar de Hoftuin gegaan. Nou ja, hij is sowieso toch nog te jong voor journalist dus we besloten hem maar zijn gang te laten gaan. We dachten met 5 katten te vertrekken maar nu waren we dus nog met 4.

Charli (links) riep Siep tot de orde. Hij legde Siep uit dat wij een belangrijke missie te vervullen hadden voor het Katblad. Siep deed alsof ze het begreep.

Ze droop af en zocht haar heil bij het kattenkruid. Kijk, zo gaat dat dus heh? Effetjes een tegenslagje en je grijpt gelijk weer naar de verdovende middelen. Nou Siep, ga maar lekker dromen! Wij gaan ons bezig houden met echt belangrijke zaken!

Charli ging het centrum van de Kruidentuin verkennen. Jammer dat er nog niet veel groeit en dus nog zo kaal is. De gemeente loopt blijkbaar achter met het beplantingsschema. Als ze dat al hebben tenminste.

Japekop verkende het struikgewas. Nou, in elk geval waren zij goed aan het werk, deze twee verslaggevers.

Toen Japekop niks bijzonders kon vinden in de struiken, kwam ook hij naar het centrum. Dat vonden wij wel handig want zo hadden wij in elk geval twee verslaggevers dicht bij elkaar. Maar waar zaten de anderen?

Ah, Cera was ook naar het centrum gekomen. Dat was gunstig. Ja, de rozemarijn groeit weer lekker. Daar kunnen wij straks weer fijn wat takjes van wegknippen! Maar nu eerst eens zien waar mevrouw Troy was gebleven.

Zij zat nog bij de ingang van de Kruidentuin onder de struiken. Ja, door de intimidatie van Siep inderdaad. Toen wij mevrouw Troy vroegen onder de struik vandaan te komen en de tocht met ons te vervolgen, weigerde zij. Nee, ze wilde niet langs Siep lopen, ondanks dat deze laatste al aardig high zat te worden tussen het kattenkruid.

Dat was nu jammer. Wij waren begonnen met 5, en nu moesten wij dus verder met slechts 3 verslaggevers!

(mevrouw Troy weigert verder mee te gaan......)

Ondertussen zaten Charli (links) en Japekop (rechts) ongeduldig te wachten op de anderen. Cera was even uit beeld. Zij had zich toch ook niet teruggetrokken?

Siep zag ze vliegen. Ze had helemaal geen oog meer voor de andere katten. Fraaie boel!

Ah, daar was Cera. Ook tussen het kattenkruid gedoken. Gingen wij nu onze 3e journalist ook verliezen?

Japekop liep te mopperen. Gingen we nou nog verder of niet? Dat gezeur ook altijd met die vrouwen!

Charli maakte maar het beste van de wachttijd. Het tuinsetje werd op vakkundige wijze gemarkeerd.

Tenslotte konden we verder trekken. Cera had zich van het Kattenkruid weten los te rukken. Gelukkig maar, want benevelde verslaggevers kunnen wij niet gebruiken.

We gingen de hoek om, de parallelstraat in. We hadden nog geen nieuws verzameld, behalve dan dat Siep weer in de lorum was, maar dat is eigenlijk niks nieuws.

Nu Cera nog de hoek om! Schiet je op, Cera? Charli begon nu ook zijn geduld te verliezen.

Maar toen kwam er opeens een fietser langs. Een mens met twee wielen ja. De fiets rammelde behoorlijk en het mens zelf ook. Daar schrok Charli zo van, dat hij omkeerde en de Kruidentuin weer inschoot. We waren vertrokken met 5, en nu hadden wij er dus nog 2......

Cera was verbaasd. Liet Charli zich wegjagen door zo'n fiets? En zijn broer Japekop? Was hij 'm soms ook gesmeerd?

Nee hoor! Japekop was ook wel even geschrokken van de fietser maar zette toch door. Al was de vaart er wel een beetje uit. Maar dat gaf niet want wij hadden de tijd.

Terwijl Cera juist de vaart erin wilde houden! Maar goed, we waren al met zo weinig overgebleven, we hadden het maar te accepteren. Kom Japekop, we moeten verder! We hebben nog steeds geen belangrijk nieuws gevonden!

Oh, sorry hoor Japekop. Ja, wat moet gebeuren dat moet gebeuren. Zul je de boel goed begraven achterlaten? Je zit wel voor iemands deur hoor! Potverdrie, we moeten ook overal op letten....

Ja, een deur! Daar deponeer je je hoop toch niet? Hoezo: hadden ze die bladeren maar moeten wegvegen? Kom op, we moeten verder!

We kwamen bij de Steeg. O jee! Daar stond Storm! Nu hadden we dus een echt serieus probleem! Kregen we Cera en Japekop door deze steeg heen terwijl Storm hen daar opwachtte? Of gingen wij weer een journalist kwijtraken? Wie was er moedig en wie niet?

(U leest het in de volgende aflevering!)

Bezoekers

Natuurlijk is Bolle-Wangen weer langs geweest. De Boez vond hem wederom zeer interessant maar volgde hem slechts 1 meter. Daar waren wij blij om. Het lijkt ons namelijk geen goed idee wanneer onze Boez met B-w op stap zou gaan.



Ook Ollie was aan ons loket. Hoewel, hij kwam eigenlijk langs om de vuilnisbak te besnuffelen. Die staat overigens niet meer voor het poezenloket maar aan de andere kant van onze voordeur. Mevrouw Troy (receptioniste) had namelijk een klacht ingediend; zij weigerde om nog op die harde vuilnisbak te moeten zitten. Vandaar de reorganisatie dus: de bak is vervangen door een stoel.



Cera komt meerdere keren per dag aan ons poezenloket. Zij heeft daar verschillende redenen voor. Wij noemen er een paar: spelen met de Boez, voerbakjes controleren op restanten, tijdelijk asiel aanvragen in verband met pestkoppen, etensgeuren determineren, toiletgebruik.

Harremans komt nergens voor. Hij is gewoon nieuwsgierig. Zijn bezoeken zijn kort.

Charli is onze buurkat en zoon van mevrouw Troy. Daarmee dus ook broer van Japekoppie. Hij komt regelmatig op familiebezoek en poogt dan ergens in ons huis te sproeien. Omdat wij dat liever niet hebben, mag hij alleen nog maar onder strenge begeleiding bij ons binnen.

Bel komt uitsluitend langs om problemen te veroorzaken. Dat kan variëren van het pesten van onze redactiemedewerkers tot het omgooien van planten. Maar soms zien wij hem ook dagenlang gewoon niet. Wij hebben uit betrouwbare bron vernomen dat Bel ook buiten de Katbladbuurt actief is; zo is hij reeds diverse keren gesignaleerd op de stoep bij Flash en Schneider, langs het gevaarlijke water dus. Bel (de Franskat) bezoekt de redactie trouwens ook wel eens via het dak. Wij hebben hem al diverse keren moeten vertellen dat ons slaapkamerraam geen poezenloket is, maar Bel is tamelijk hardleers.....