De Vreemde op bezoek, deel 2

Waar waren we gebleven? O ja. Mevrouw Troy was dus binnen, Cera en Zwarte Gijs zaten aan de overkant van de straat te wachten op actie, Japekop zat zogenaamd onverschillig te wezen op de bank van de vergadertafel en de Boez lag ergens te dutten. Wel, in dat laatste was verandering gekomen. De kleine Boezelmans was blijkbaar ontwaakt uit zijn slaapje want opeens stond hij uitgebreid de luizenplak van een Hosta af te likken. Je moet er maar zin in hebben.




Japekop keek ongeinteresseerd toe. Hij dacht er het zijne van, denken wij weer. Alles bij elkaar was het dus een dooie boel terwijl die Vreemde nog steeds tussen de plantenpotten zat. Waarom zat iedereen er zo afwachtend bij? Zo warm was het nou ook niet meer!




Boez ging verder met zijn gelik en gehap. Hij was op de vergadertafel gesprongen en zat nu op een rozenblaadje te kauwen. Voor de goede orde: Wij hebben nauwelijks eetbare planten staan. Ja, een paar verschillende soorten kattenkruid dus (welgeteld 8), wat kruiden als rozemarijn, thijm, munt, oregano etc., maar dus niet dat je zegt njammie, daar ga ik nu eens lekker van smikkelen. En onze rozen zijn maar gewone rozen, wel mooi van bloem maar beslist niet delicaat van smaak. Waarom die Boez dus regelmatig van de bladeren staat te knabbelen is voor ons een groot raadsel. Maar dit terzijde. Wij moesten hoognodig kijken of de Vreemde ondertussen niet was verdwenen!

Nee dus. Daar zat hij nog steeds te zitten. Tussen de eucalyptus, mahoniestruik en wat ander groen in plastic potten. (Wij zijn overgegaan op plastic na diefstal van diverse aardenwerk potten maar dat doet er nu even niet toe, heh?)

Japekop hield de boel heus wel in de gaten. Want als hij beweging zag tussen de planten, gingen af en toe zijn ogen wijd open. Nee, ons houdt hij niet voor de gek.

En toen de Boez van de tafel sprong, moest Japekop wel weten wat hij ging doen. Ook al denk je soms van niet, een kat heeft het altijd erg druk. Alleen als hij op bed ligt of op een stoel en dan ook nog in een cirkel (kop bij staart), met zijn ogen stijf gesloten en regelmatige ademhaling, dan kun je aannemen dat hij slaapt. Hoewel, dan nog mag je soms je twijfels hebben! Als je het zeker wilt weten, trek dan maar eens een dekseltje van een blikje.

We dwalen weer af. Dat komt vast en zeker doordat er helemaal niets gebeurde daar buiten bij die tafel!

De Boez was begonnen aan een zandbad. Wij hebben natuurlijk liever niet dat hij dat doet want straks ligt al die zandtroep weer op onze favoriete stoel of nog erger: op de sofa! Maar helaas, we kunnen dit soort speciale behoeftes niet tegenhouden.

Omdat wij wat gegrom en gedoe achter onze rug ervaren, draaiden wij ons met camera om. Nog net zagen wij Zwarte Gijs tussen de planten kruipen.

Ja, Gijs was toch maar de straat overgestoken om de Vreemde van dichtbij te bekijken. Hoewel? Toen we verder tussen de planten keken zagen we dat de Vreemde was verdwenen. Zonder dat wij het hadden gemerkt. Zwarte Gijs kwam dus alleen maar, nu het veilig was, snuffelen tussen de plantenpotten. Ruiken naar de sporen van de Vreemde rooie die ongetwijfeld waren achtergebleven. Hij nam er trouwens ruim de tijd voor.

Even later zagen wij de Boez en Cera samen spelen. Japkop was weer op pad gegaan en verder was er dus niets meer te melden. Helemaal niets..... Saaie boel!

Kopjes voor de boekenkast.

Nou, daar is ie dus weer! Ja, Lima is naar huis teruggekeerd. Het was om ongeveer middernacht dat de buurman hem in zijn ooghoek buiten zag langsschieten. Zomaar weer terug na meer dan 3 dagen zoek te zijn geweest!
Natuurlijk zijn wij vandaag direct op huisbezoek gegaan.


Nee, Lima had duidelijk geen honger geleden en zag er uitstekend uit. Ook geen vieze vacht dus, terwijl het nu niet echt lekker weer is geweest. Dus is de vraag: heeft Lima misschien ergens bij iemand in huis gezeten? En is hij daar als een gast onthaald? Of werd hij wellicht gekidnapt? En heeft hij weten te ontsnappen?
Wij tasten in het duister..............


Hij was in ieder geval weer blij om thuis te zijn. Lima was zeer gul met kopjes en gaf de boekenkast ook vele genegenheidsbetuigingen. Daarbij strekte hij voortdurend zijn achterpoten terwijl hij heen en weer liep. Uit tevredenheid dus. Ook Oscar was blij dat Lima weer thuis was. Maar dan eigenlijk vooral omdat wij kattensnoepjes kwamen brengen. Op bovenstaande foto ziet u hoe beiden staan te smullen van deze lekkernijen.
Nou. Eind goed al goed, zullen we maar denken. We kunnen weer rustig ademhalen in de Katbladstraat. En nu maar hopen dat Lima niet weer zoek raakt. Of wie dan ook.

De Vreemde op bezoek, deel 1.

Omdat wij mevrouw Troy hoorde grommen en blazen, gingen wij maar eens buiten kijken. En jawel hoor, daar stond de Vreemde weer. En zo te zien was hij niet van plan om weg te gaan.



Mevrouw Troy wist dus ook niet goed wat te doen. Deze Vreemde zag er toch wel erg bozig uit en daarnaast nog sterk en vastbesloten. Daar kun je dan als oude dame niet tegen op. En dat verlangen wij ook niet van ons personeel. Nee, als het huis in gevaar is en er moet ingegrepen worden dan moet de hoofdredacteur dat maar doen. Of de fotograaf, dat is om het even. De mens heeft tenslotte ook zo zijn taken, heh? En dat is dus in eerste instantie zorg dragen voor een veilige werkplek. Op dit moment was de werkplek dus allesbehalve veilig.



De Vreemde bleef gelukkig op afstand van Mevrouw Troy. Misschien had haar gegrom en geblaas toch effect gehad? Hij ging zowaar kopjes geven aan een plantenpot! Dit was echter bij nader inzien niet zo bijzonder, want in de pot zat namelijk een speciale plant.

Juist ja, een nepeta.

Er waren al meer katten geweest die bij die pot bleven rondhangen. En dat waren niet alleen senioren, dat kunnen wij u wel verzekeren!

De Vreemde nam echter geen hapjes van deze Nepetasoort. Misschien was de reuk aangenamer dan de smaak?

Mevrouw Troy was in elk geval voor haar veiligheid maar naar binnen gegaan. Wij zagen haar tenminste plotsklaps niet meer. En wij namen het haar niet kwalijk, natuurlijk.

Misschien had zij haar zoon Japekoppie wel gewaarschuwd, want deze kwam het loket uitstappen. Of hij kwam helemaal uit zichzelf naar buiten om de toestand daar met eigen ogen te aanschouwen, dat kan uiteraard ook. De wonderen zijn de wereld nog niet uit, heh? Nou dan!

In elk geval liep hij onmiddellijk op de Vreemde af, die op zijn beurt wegliep van de vergadertafel. Wij vonden het erg moedig van Japekop dat hij zo zelfbewust op de Vreemde afging. Hoewel.....

Toen de Vreemde halt had gehouden en omkeek, hield Japekop ook pas op de plaats. Zonk diezelfde moed van net hem nu in de schoenen? Het zou zomaar kunnen. Want Japekop is geen vechter en houdt niet van conflicten. Die eigenschap vind je trouwens terug bij elke Verkenner van formaat. En dat is Japekop dus. Want hij heeft een diploma A.

En toch waren wij wel weer een tikje teleurgesteld toen Japekop zich omdraaide en terugtrok. Wij weten niet wat hij zijn moeder had beloofd, maar zij had vast wel meer van hem verwacht dan dit. En de Vreemde kreeg zo de gelegenheid om op zijn schreden terug te komen. Een tel later zat hij weer tussen de plantenpotten bij de redactie voor de deur.

Eerst nog wel wat voorzichtig natuurlijk, want je weet maar nooit. Daarom moet je immer en altijd op je hoede blijven. Maar dat wist u natuurlijk allang. En een zinken teil biedt uiteraard de ideale beschutting. Geen nagel die daar doorheen kan slaan!

Aan de overkant van de straat zat Cera toe te kijken. Ze had gezien hoe haar ex-verloofde de aftocht had geblazen en was daardoor een beetje van streek, lijkt het wel. En natuurlijk bleef Cera waar ze zat en dat vonden wij erg verstandig van haar. Je moet je nooit bemoeien met dingen die je niet aangaan, vooral niet als je daardoor in de problemen kan raken. En Cera heeft altijd al genoeg problemen met de jongens uit haar eigen straat.

Zo'n jongen zat een eindje verderop. Ja, Zwarte Gijs hield zich ook schuil en zat eveneens het gebeuren aan de overkant van de straat te bestuderen. Ook hij leek van plan om zich niet met de Vreemde te gaan bemoeien. Maar helemaal zeker daarvan waren we niet. Want met Gijs weet je het ook niet altijd even goed.

De Vreemde kwam steeds dichter bij het Poezenloket. Wij hadden er geen idee van wat hij nu precies kwam doen, behalve aan het kattenkruid ruiken dan, heh? In elk geval was Japekop dus niet van plan om actie te gaan ondernemen, mevrouw Troy hield zich (heel verstandig) binnen in huis op, de Boez deed waarschijnlijk zijn middagdutje want was niet in de buurt, Cera en Zwarte Gijs zaten aan de overkant van de straat en wij, wij dribbelden heen en weer met onze camera. Ging hier nog wat gebeuren? Kwam Cera nog kijken, of Gijs? Deed Japekop nog iets om zijn gebied te beschermen? Kwam er misschien nog iemand anders langs?

U leest het in deel 2.

Alweer die nepeta!

Deze keer ging de fotograaf zonder katten op stap. Mevrouw Troy lag namelijk een dutje te doen en Japekop was onvindbaar. Misschien was hij wel bezig met een dakinspectie maar het kan ook zijn dat hij ergens in een hoekje lag te kniezen. De Boez was met Cera op stap.
In de parallelstraat had Simba zich verstopt onder een struik. Wij deden net alsof wij hem niet zagen, maar maakten toch stiekem een foto. Ja, omdat hij zo guitig lag te loeren inderdaad.



Iets verderop zagen wij Mini. Het kleine poesje was aan het spelen met Luna rond een plantenbak.



Luna zat dus bovenop terwijl de kleine Mini uitdagend op- en afklom. Het spel werd gadegeslagen door iemand die wij zelden op straat tegenkomen.

Poekie. Niet de Poekie die aan het gevaarlijke water woont maar de Poekie uit de parallelstraat dus. Deze Poekie is ook niet zo jong meer en kampt met vele kwalen. Maar als het lekker weer is (zoals de afgelopen dagen want vandaag is het dus drie keer niks), mag zij nog wel eens even in het zonnetje zitten of een klein stukje lopen. Vroeger was deze poes een van het zeer felle soort. Menig keer heeft ze Japekoppie van het dak gemept toen deze ook nog jong was. Nu komt Poekie niet meer op het dak en is Simba daar de baas. Tenminste, dat menen wij gezien te hebben. Japekop laat zich daar helaas nooit over uit.

Poekie hield Mini goed in de gaten. Ja, want Mini is nieuw in de straat en je moet altijd alle nieuwen heel goed in de smiezen houden. Je weet namelijk inderdaad maar nooit, heh?

Luna was zo te zien uitgespeeld. Ook niet meer zo jong, heh? Wel, ze lag daar dermate lekker dat de oogjes wel even toe konden. Maar ze bleef wel degelijk opletten! Ook hier geldt namelijk weer: je weet maar nooit!

Mini was onder een wielhuis gekropen en Poekie vond dat een goed moment om haar van wat dichterbij te gaan bekijken. Wij bleven nog even wachten op verdere activiteiten in de parallelstaat, maar toen na 10 minuten Mini nog onder het wielhuis zat en Poekie ook niet van haar plek kwam, liepen wij maar door.

Wel zagen wij in de verte nog Bel de Franskat zitten, vlakbij zijn eigen huis, maar ook hij kwam wat inactief over. Als het zo warm is, moet je je inderdaad maar niet te druk maken!

In de Kruidentuin zat de Boez tussen de Nepeta. Wij hadden ergens gelezen dat jongere katten minder belangstelling zouden hebben voor deze "drug", maar de Boez lustte er wel pap van zo te zien.

Natuurlijk was Cera daar ook. Zij keek al wat lodderig uit haar mooie oogjes, dus waarschijnlijk waren ze al een tijdje bezig met die Nepeta (kattenkruid dus heh?) En wij maar denken dat ze lief aan het spelen waren met hommeltjes of boomblaadjes....

Boez zijn ogen stonden ook niet zo helder meer. En waren bovendien een stuk kleiner dan anders.

Verder was hij onbereikbaar en dus ver weg. Wij stelden hem wat vragen maar kregen totaal geen respons.

Boez had daarentegen wel belangstelling voor zijn vriendinnetje. Die was namelijk op het pad gaan liggen en rolde daar wat over de straatstenen.

Zo! Die is behoorlijk onder invloed! Wij moeten toch eens de soortnaam van deze Nepeta weten te achterhalen, want dat het werkt kunnen wij nu toch wel met zekerheid vaststellen!

Ook Cera was onbereikbaar voor een paar woordjes commentaar. Ze maakte wel geluid maar dat was, denken wij, eerder bestemd voor haar vriendje de Boez. Wij riepen nog dat hun pauze bijna voorbij was en dat er nog gewerkt moest worden, maar ook daarop werd niet gereageerd. Teleurgesteld zijn wij toen maar teruggekeerd naar de redactie. De camera moest sowieso worden opgeladen en bovendien hadden wij nog geen koffie genuttigd....

Geen spoor van Lima

Terwijl Oscar terug naar huis was gekeerd (nu huisarrest heeft) en voor het raam zat, gingen wij nog maar eens een rondje maken om te zien of we Lima konden vinden.
Dat deden we samen met Cera en de Boez. Hoewel, de Boez bleef in de Katbladstraat zoeken maar Cera durfde wel een stukje verder mee te lopen.



We gingen zelfs een stuk langs het gevaarlijke water. En de moedige Cera keek steeds erg goed om zich heen. Maar we zagen geen Lima....

Aan het eind van de Katbladstraat liep Bobo te schooieren. Nee, ook zij had niets gezien, zei ze. Maar ze zei ook dat Cera niet deugt en dat ze op moest donderen. Wel, daar waren wij het niet mee eens natuurlijk. Had Bobo misschien last van een lichte hoofdpijn? We kregen geen antwoord op onze vraag. Dan maar weer verder.

De straat zat vol met plak uit de bomen. Ze hadden weer eens behoorlijk gehuild. Hoewel, het zijn natuurlijk niet de zgn. huilende bomen die de troep veroorzaken maar de plassende luizen! Wij komen daar nog een keer op terug. Feit was dat Cera af en toe bijna aan de straat vastkleefde. Erg vies, ja. En nog steeds geen Lima, en dat was nog het ergste.

Op het Zooiplein liep de Boez nog te zoeken. Nee, ook hij had helemaal niets gezien. Cera controleerde het pleintje ook nog even. Zonder resultaat.

Toen vonden wij dat de Boez naar binnen moest. Tijd om op te breken en te gaan slapen. En als de Boez naar binnen moet, moet Cera naar huis! Alleen snapt ze dat niet altijd even goed....

Een tijdje later gingen wij nogmaals een ronde doen. Nu dus zonder begeleidende katten. Wij kwamen alleen de Vreemde tegen, zittend in een vensterbank. Wij hoorden van een mens dat ook nog laat op straat was, dat de Vreemde daar woont! Ja, helemaal aan het eind van de parallelstraat dus! En het schijnt dat hij ook regelmatig ruzie maakt met Schneider en Flash! Nou, we moeten maar eens op huisbezoek bij die Vreemde.

Maar wat belangrijker is: nergens een spoor van Lima. Dat baart ons ernstige zorgen.

Ik wil ook zo eentje...

Boez:
Ja, onze pergola is ook mooi hoor, geen kwaad woord daarover, maar deze is toch leuker. Vanwege de planten inderdaad! Kun je zo lekker doorheen zooien heh?



En toch ook nog doorheen kijken ja. Wel moeilijk stappen ja, vanwege die takkies heh? Takjes, ja...



Ja, erg moeilijk stappen. Soms zijn ze dik en dan weer dun. Stap er soms tussenin ja. Maar wel leuk omdat het tegelijktijd ook best moeilijk is. Nee, ik kan het wel hoor! Ja, ik ben namelijk helemaal niet zo dom als jij denkt (nou ehhhh... - red.).



Kijk es? Dit kan ik dus ook. Ja, tussendoor naar beneden kijken dus. Nee, ik ga nog niet naar beneden springen. Blijf ik vastzitten tussen de takken, daarom niet.
Maar zie je hoe leuk deze pergola is?



Ja, jij moet ook van die plantdingen kopen. Voor over onze pergola heen dus, heh? Dat-ie dan net zo mooi en leuk is als deze. Dat ik dus op onze eigen pergola ook zo fijn kan zooien. Nee, zonder planten is er niets aan. Daarom klim ik ook niet op onze eigen pergola, nee. Te kaal ja.

Ah... wil jij ook mooie planten voor mij kopen? Voor onze pergola? Alsjeblieft? Voor mij ja? Omdat ik je schattebolleke ben? Je eigenste lieve Boeschjemans? Ja? Wil je dat? Asjeasjeasjeblief????? Voor m'n verjaardag dan? Nee, dan zal ik nooit meer stout zijn. Ja echt. Nooit meer, nee....

Extra bericht: Vermist!

Terwijl wij ons druk zaten te maken over de tekening van de vacht van Oscar, werd hij ondertussen wel, samen met Lima, sinds zaterdagavond vermist! Oscar is gelukkig zondagavond laat terug gekomen naar zijn huis, maar zijn huisgenoot Lima is nog steeds zoek!
Lima lijkt erg veel op de Boez, maar is iets kleiner en jonger. Lima is ook nogal schuw. Het kan zijn dat hij zich ergens heeft verstopt of is ingesloten.
Aan alle bewoners van de katbladbuurt: wilt u naar hem uitkijken? Wij maken ons allemaal zeer ongerust! Als u hem ergens heeft gezien, graag contact opnemen met het lkb!
Oscar is ongeveer 11 maanden oud, heeft geen bandje om maar is wel gechipt.
De redactie.
Voor meer foto's van Lima: klik op het label Oscar/Lima in de rechter kolom!

Het was dus Oscar niet!

Oscar!


Vreemdeling!

Naar aanleiding van het vorige bericht hebben wij maar even twee foto's naast elkaar gezet. Het lijkt ons duidelijk: de ruziemaker was NIET Oscar.