De enige, echte grastester.

Harremans:
Het wordt tijd dat iedereen het eens in zijn oren knoopt dat dit mijn gras is. En als er zo nodig sprieten getest moeten worden, doe ik dat toevallig zelf wel. Ja, ook omdat ik de beste tester ben die er rondloopt. U herinnert zich mijn stoelentest vast nog wel! Nee, de uitslag van die test heb ik nog niet gereed, maar dat komt heus nog wel een keer. En weet u ook nog dat ik wielhuisbanden heb getest? Wel, dat was een knappe prestatie van mij, niet? Daarom dus. Nee, ik kan het niet langer toestaan dat die reporters van u de boel hier komen verzieken. Aan mijn gras zitten te trekken en bijten dus. Ja, ik blijf hier net zolang zitten tot ze beseffen dat ze van mijn gras moeten afblijven. Het moet nu voor eens en voor altijd maar eens duidelijk worden.


Daar heb je de eerste grasvreter al. Oscar inderdaad. Opdonderen jij! Ga maar gras kauwen in je eigen straat. Wegwezen!



Zo; dat was nummer 1. Hij is duidelijk bang voor me en zo moet het ook. Nee, die komt vast niet meer terug.

Kijk, daar heb je nummer 2. Ja, dat is de brutaalste van allemaal. Boez inderdaad. Voor hem moet ik een extra boze blik opzetten, anders blijft het mormel gewoon zijn gang gaan. Zeg, stuk ellende! Ga terug naar je eiland! Je moeder pesten of weet ik veel! Moeven ja! Anders bijt ik in je staart!

Nou. Die heeft me ook begrepen. Nee, hij kijkt niet blij maar dat is zijn zaak. Geef ik niks om, nee. En nou maar weer wachten op de volgende.

Ah, daar komt wijffie Cera. Die heb ik in een mum weggekeken, let maar op. Ja, want ze siddert voor me. Terecht natuurlijk.

Ja hoor, ze weet niet hoe snel ze moet wegwezen.

Nou, komen er nog meer of heeft u geen meer bij u? Haarfabrieken dus ja? Nee? Wel, dan kunt u dus ook beter gaan. Uw reporters achterna inderdaad. Want waarschijnlijk zitten ze nu met zijn allen bij u op de stoep te janken. U denkt van niet?

U bent in staat?

Hee mevrouw Katblad! Ik dacht al dat u nooit meer zou komen! Nee, want u bent al een paar dagen niet meer geweest en ik dacht al dat u was verhuisd of iets dergelijks. Maar gelukkig bent u daar weer! Zat het tegen soms? Ach, een uit de hand gelopen verkoudheid? Ja, u heeft nog een gemeen hoestje, maar gelukkig heeft u de winterjas aan en hoog dichtgeknoopt. U bent in staat om mij even te knuffelen? Fijn zo. Heeft u gezien hoe onze tuin weer aan het groeien is? Ja, nog even en ik kan weer mooie ligplekken gaan maken. Nee, de varens zijn zo'n beetje uitgeroeid. Ja, mensenwerk inderdaad. Nee, mijn broer en ik waren het daar niet mee eens, maar naar ons wordt dus niet geluisterd. Ja, die varens waren ideaal. Prima om tussen te schuilen en prachtige opvulling inderdaad. Gaven ook heel wat schaduw en dat vond ik erg prettig. Maar goed, ze doen op hun manier hun best, de mensen. Nee, erg veel inzicht hebben ze niet, dat klopt. Maar goed, wat nu telt is dat u weer eens langs komt en mij van aaien voorziet. Ook erg belangrijk, ja. Ja, lekker die oude spijkerbroek van u. Geef ik graag kopjes tegen, ja. U heeft niemand bij u? Des te beter. Ja, dan is al uw aandacht alleen voor mij. Heerlijk heh? Nou, wij met zijn tweetjes hier? Ja, het is een mooie dag, wat u zegt....

Arme Har...

Harremans had het allemaal zo goed bedacht....
Hij zag mevrouw Katblad door de Poort komen en wist dat er vervolgens een paar haarfabrieken achter haar aankwamen, want zo gaat het altijd. Dus Har verstopte zich achter het muurtje om hen op te wachten. Dan kon hij de eerste de beste sukkel die langs zou komen bespringen, en zo eens flink aan het schrikken maken. Ja, Har had er veel zin in en nam de aanvalshouding aan.
Arme Har. Hij had niet op de Boez' jeugdig enthousiasme gerekend! Want de Boez loopt namelijk nooit netjes op het pad! Nee, hij rent en klimt en springt!
Dus schrok Har zich te pletter toen opeens, boven hem, Boez' koppie opdook.
Arme Har.....

Fijn dat u me begrijpt.

Harremans:
Ik weet best wel dat dit de Steeg van Storm is. Wie weet dat nou niet? Maar Storm is dus weg en ik heb gehoord dat Bel zijn opvolger is. Ja, die woont helemaal aan het eind van de Steeg niet? Net om het hoekje, ja.



Ik ben hem inderdaad al een paar keer tegengekomen. Tjonge, wat een pestkop is dat. Ja, tien keer zo erg als ik, dat klopt. Bij hem vergeleken ben ik maar een softy, heh?
Vanzelfsprekend ben ik best wel bang voor hem. Oh, dat kunt u aan mij zien? Omdat ik een beetje door mijn poten gezakt sta! U heeft gelijk, ik doe het eigenlijk in mijn broek voor hem, maar ik ben tevens nieuwsgierig genoeg om toch even te komen kijken. Of hij misschien in de Steeg is, ja. Maar hij is er dus niet. En dat kan alleen maar betekenen dat hij ergens anders is. Ja, misschien zelfs wel in de Katbladstraat, en dat zou weer betekenen dat hij mij van achteren kan aanvallen. Daarom ben ik inderdaad extra op mijn hoede.



Nee, denk maar niet dat ik die Steeg inga, ik kijk wel linker uit. Bovendien is de Parallelstraat te ver weg van mijn Hoftuin. Ik zou daar inderdaad de weg niet weten, nee. Daarom blijf ik maar in de Katbladstraat, waar ik de Poort naar mijn Hoftuin achter mij weet. Of voor me, afhankelijk natuurlijk van waar ik mij in de straat bevind.
Wel, als de nieuwe SvdB (Schrik van de Buurt - red.) dan toch niet in de buurt is, zou ik misschien even Cera kunnen gaan pesten. Of die kleine Os. Ja, die zat laatst zo brutaal voor mijn Poort dus heeft hij een lesje nodig. Of ik kan natuurlijk ook gewoon terug naar mijn tuin gaan, maar dan is dit uitstapje helemaal voor niks geweest. En bovendien denkt dan iedereen dat ik hier alleen maar kwam om het in mijn broek te doen voor die Bel de Franskat. Gezichtsverlies inderdaad. Ik meen dat ik haar net zag lopen, niet? Cera ja. U wilt niet zeggen waar ze is? Wel, dan ga ik haar zelf wel zoeken. Om even duidelijk te maken aan iedereen dat er met mij ook niet te spotten valt, heh? Fijn dat u me begrijpt.

Harremans had een probleem.

Harremans

Ja, wij hadden het heus wel gezien! Cera was heel lief op onze pergola aan het paraderen. Af en toe ging ze even zitten (mooi te wezen) en dan liep ze weer een rondje over de balken. Heel bevallig! Toen opeens kwam Harremans de pergola opgeklommen (wij hadden hem niet eens zien aankomen dus) en sloeg pardoes ons balletmeisje naar beneden. Ja, Cera was natuurlijk erg geschrokken en vluchtte direct ons huis binnen.



Nee Har, doe maar niet zo schijnheilig want wij hebben het heus wel gezien!



En de Boez dus ook. Niks geen grote ronde ogen die vriendelijk de wereld inkijken, maar een behoorlijk linke blik. Bij de Boez dus, heh? Want Boez was boos op Har. Har had zijn beste vriendinnetje naar beneden gemept en de Boez kon dat dus niet pikken. Bovendien was het onze pergola en was Harremans dus op verboden terrein.




Boez bleef op de tafel zitten en Har bleef boven. Har kon namelijk niet van de pergola af zonder binnen mepafstand van de Boez te komen. Har had dus een probleem.

En Har liep vele rondjes daarboven maar kwam er niet uit. Nee, hij zou toch op de tafel moeten springen om naar huis te komen. Nou, wij waren best bereid om even te wachten op het moment dat de Boez Har zou afstraffen. Cera zat trouwens bij ons binnen zachtjes te mauwen. Vreesde zij voor het lot van haar vriendje Boez? Of kon zij de spanning niet aan?

Ons wachten werd beloond. Har sprong na een tijdje toch op de tafel, Boez haalde uit maar wij konden niet goed zien of Harremans nou geraakt werd of niet. In elk geval wist Har niet hoe snel hij de Poort door moest om in zijn eigen tuin te komen. Tjonge, dat was wel even erg spannend geweest allemaal! We gingen maar gauw een kopje koffie maken. En Cera kon weer buiten spelen. Met de Boez inderdaad....

Tegenstrijdige belangen.

Harremans:
Heeft u hem zien zitten in de zijtuin? Rooie Gijs ja, en hij zit me daar een flinke partij chagrijnig te wezen! Ja, mijn broer Panda en ik zijn Gijs' partijgenoten, dat klopt, maar af en toe is hij niet te pruimen. We zijn er inderdaad helemaal confuus van, en zijn maar met ons tuinwerk gestopt om te voorkomen dat we Rooie Gijs daarmee zouden storen. Zo erg is het dus ja.


Als Gijs in zo'n bui is, kun je je het beste maar laag houden en dat doen we dus maar. Nee, leuk is het niet maar er zit niets anders op. Voor je het weet heb je gedonder in de glazen en een flinke hap of kras in je achterste of op je neus, en daar zitten mijn broer en ik dus niet op te wachten. Mijn broer? Die heeft zich verstopt onder een tuinbankje; heeft u hem niet gezien?



Daar zit hij inderdaad, en nog helemaal na te trillen van Gijs' gescheld van daarnet. Nee, dat was niet speciaal tegen ons gericht maar meer tegen de wereld in zijn geheel. Omdat de wereld dus niet zou deugen, ja. Wel, in mijn opinie maakt hij zich gewoon te druk over het feit dat er af en toe eens even iemand hier langskomt, maar waarschijnlijk heeft hij ook weer last van zijn artrose en dan kan hij helemaal niets meer hebben. Ja, ergens wel sneu voor hem, maar ook vervelend voor ons want op die manier bederft hij wel de sfeer in deze tuin, heh?

Sttt. Even niks zeggen, daar gaat hij.... Met een beetje geluk gaat hij naar huis, en dan kunnen wij weer opgelucht ademhalen.

Zo, die is opgerot. Ja, ik weet dat hij onze partijleider is, maar eerlijk gezegd overweeg ik al een tijdje om uit de "Hof is Vol" te stappen. Wegens tegenstrijdige ideeën en belangen, ja. Maar goed, ik weet dus niet hoe Gijs daarop zou reageren - op mijn vertrek dus, ja - en ben eerlijk gezegd een beetje bang dat we dan helemaal geen leven meer hebben, hier in onze tuin.

Wel, ik ga maar weer eens aan de slag, nu de rust is wedergekeerd. Grassprieten verwijderen en wat onkruid uitgraven, hoe raadt u het zo.

Wat? Duiven? Vermoord? Nee, daar weet ik niets van. Ik was het in elk geval niet, daar kunt u zeker van zijn. Nog nooit een duif gezien inderdaad; ik zou niet weten watvoor vliegbeesten dat zijn. Bovendien ben ik in geen weken deze tuin uitgeweest. Ja, poot op mijn hart......

Schuldig!

Nadat Harremans hoofdverdachte was in de zaak van "de Duivenmoord" (het onderzoek naar de dader moest worden afgesloten wegens gebrek aan bewijs - zie eerdere berichten), is hij opnieuw in de problemen geraakt. Deze keer gaat het om beschadiging van het huis van Rooie Gijs....


Het betreft de houten wand van het portiek, aan de buitenzijde (tuinzijde dus). Er is geen twijfel mogelijk over de schuld van Harremans, want hij is reeds diverse keren betrapt bij het omhoog klimmen en dus beschadigen van de geïmpregneerde planken. Harremans geeft zijn schuld ook ruiterlijk toe, maar merkt daarbij wel op dat er geen andere manier of route is om het slaapkamerraam van Rooie Gijs te bereiken om zodoende vervolgens de inhoud van het etensbakje van Gijs te controleren. En dat er gecontroleerd moet worden staat voor hem als een paal boven water.
Rooie Gijs zal het verder worst wezen - die paar krassen in het hout - doch zijn mens maakt zich ernstig ongerust over de vernielingen en de mogelijk ernstige gevolgen daarvan, en heeft derhalve Harremans aangeklaagd.
Harremans heeft zich teruggetrokken in zijn huis en is onbereikbaar voor commentaar. Of en wanneer de zaak voor de rechter komt weten wij niet, maar bij blijven deze kwestie natuurlijk voor u op de voet volgen.

Erg verdacht...

Keert een misdadiger niet altijd terug naar de plek van het delict?
Wel, dan hebben wij nieuws.
Het is namelijk zo dat wij Harremans al diverse keren uit de Hoftuin naar de Kruidentuin hebben zien gaan, terwijl hij dat normaal gesproken niet doet. Er moet dus sprake zijn van een abnormale situatie, en dat kon er wel eens op wijzen dat hij dan toch de moordenaar van de duif zou kunnen wezen.
In elk geval is het erg verdacht.
En misschien is mevrouw Annemieke dan toch een Miss Marple (zie haar reactie op het moordbericht).

Schrik voor Harremans.

Vanuit ons raam zagen wij buiten Kaija staan. Zij stond daar maar te staan en alleen haar staart zwaaide druk heen en weer. Nu komt Kaija niet zo vaak bij ons langs en weten wij niet zoveel van haar (behalve dan dat ze graag in bomen slaapt), dus onze nieuwsgierigheid dwong ons om dichter naar het raam toe te lopen en te kijken naar wat Kaija nu zo boeide.



Wij waren wat aan de late kant, want Kaija ging er vandoor en Harremans stapte ons beeld binnen. Die twee hadden blijkbaar een tijdje naar elkaar staan staren en Har was aan de winnende hand. Het leek er op of hij de achtervolging zou gaan inzetten.



Maar nee. Harremans zag ons opeens staan en schrok zich een hoedje! Ja Har, hier woont nu mevrouw Katblad, weet je nog? Wel, Harremans was dat dus een beetje vergeten; het was immers al een tijdje geleden dat hij hier had rondgelopen. Bovendien is hij eraan gewend dat mevrouw Katblad met camera in de Hoftuin verschijnt, dus deze confrontatie was op zijn minst erg schokkend voor hem.
Maar een trauma zal hij er wel niet aan overhouden, dat weten wij wel (bijna) zeker. Want als je in dezelfde tuin moet wonen als Rooie Gijs, valt al het andere reuze mee....

Niets aan de hand.

Harremans:
Nee hoor, er zit niemand onder dit wielhuis en er is dus niets aan de hand. Ik dacht gewoon: laat ik eens hard de Poort doorhollen en dan even onder dat wielhuis kijken of er iets te vinden is, maar er is dus niets, nee.



U gelooft mij niet? U zegt dat u het zelf heeft gezien? En wat mag dat dan wel wezen? Nee, ik heb Cera niet opgejaagd. Ze liep toevallig voor mij uit, ja, en daar kon ik dus ook niets aan doen. Nee, ik weet niet waar Cera nu is want ik heb helemaal geen belangstelling voor haar. Maar dat had ik u al duidelijk gemaakt, dacht ik. U zegt dat ik lieg? Dat Cera onder dit wielhuis zit? Wel, als dat zo is dan is dat hartstikke toeval. Nee, want ik ging dus alleen maar voor de grap wat hollen en ik zit hier alleen maar omdat ik even aan dit wielhuis wou snuffelen. Nee, geen idee dat Cera eronder zat dus. U zegt dat ik moet opduvelen en Cera met rust moet laten? Wel, daar zal ik eens over nadenken. Maar ik wist echt niet dat Cera hier zat, en een beetje pesten kan volgens mij bovendien helemaal geen kwaad. Ja, ik ga wel. Dag mevrouw Katblad!

Schoon genoeg.

Harremans:
Psssst, mevrouw Katblad! Niemand zeggen dat ik hier zit, hoor! Nee, anders moet ik in de tuin werken en ik heb daar vandaag helemaal geen zin in. Nee, ik kan het allemaal niet meer aan. Teveel wildgroei inderdaad en teveel doorgeschoten gras enzo. Er is geen beginnen aan, nee, en dus heb ik mij maar teruggetrokken. Ja, mijn broer Panda loopt mij nu vast te zoeken voor weer een klusje in deze tuin, maar ik heb er dus schoon genoeg van.



Ja, het is een slechte zomer voor me. Teveel tuinwerk en te weinig stoelen om te testen. Ja, als er al stoelen staan hier in de tuin, zijn het slechte stoelen. Geen goede kussens erin, dat klopt. Te doorgezeten of muf ruikend. Ja, de goede kussens nemen de mensen steeds mee naar binnen als ze zijn uitgezeten, en niemand houdt rekening met het feit dat ik die stoelen dien te testen Met kussen en al dus, ja. Verder hebben de mensen hier het in hun hoofd gehaald bijna alle varens te verwijderen. Nee, mij werd niks gevraagd, dat klopt.

Maar nu zijn wij dus onze hang- en ligplekken kwijt. Ja, er is niets zo lekker als tussen de varens te liggen en dat kan nu niet meer. Nee, dit plekje is inderdaad behelpen, dat heeft u goed gezien. Je moet wel laag bij de grond blijven wil je niet opvallen. U zag mij ook onmiddellijk zitten, toch? Wel, dat bedoel ik dus. Nee, die tuin is helemaal niks meer en daarom doe ik ook niet meer mee aan het onderhoud.

Maar wat kwam u eigenlijk doen? Is het al lunchtijd? Ja, want in dat geval kom ik graag tevoorschijn! Oh, u bent niet meer van de voedselvoorziening? Nou, dan is de lol er helemaal vanaf. Nee, laat mij hier dan maar zitten. Ga ik lekker door met kniezen, ja.....

Mevrouw Troy is selectief.

Voor de duidelijkheid willen wij u even berichten dat mevrouw Troy dus niet elke bezoeker van de redactie of het Poezenloket wegjaagt, heh? Nee, het zijn alleen de individuen die zij niet vertrouwt of die niks te maken hebben in de Katbladstraat. De ongure typjes dus en de agressieve of boosaardige haarfabrieken. Om het bovenstaande te kunnen bewijzen, maakten wij opnamen van het bezoek van Harremans. U ziet op de foto hoe mevr. Troy via neus-neus contact Harremans controleert op de eerder genoemde, nare eigenschappen.
En Harremans bleek in een goede bui te zijn en werd voor nu goedgekeurd door onze receptioniste.
(Dat kan dus morgen weer anders zijn heh? Het is maar dat u dat begrijpt!)


Harremans had niet de behoefte om het Poezenloket te bezoeken maar wilde wel even op het terrein van de redactie snuffelen. En daar had hij dus zojuist toestemming voor gekregen van T. Troy. Zij hield hem echter wel in de gaten, maar ook dat hoort bij haar taak.

Har nam in elk geval ruim de tijd om enige planten te inspecteren op karakteristieke geuren. Nee, Bolle-Wangen is al geruime tijd niet meer langs geweest, dat ruik je zo. De geuren van Japekop en Charli voeren derhalve weer de boventoon. Maar dat hoort ook zo want die wonen hier, en dus moet iedereen dat weten ook.

De reddingslijnen moesten ook uitgebreid worden besnuffeld door Har. Mevrouw Troy bleef voor het Poezenloket zitten en zag erop toe dat Har niet teveel van zijn eigen geurtjes achterliet. Zij bleef overigens erg rustig terwijl Har zo druk aan het snuiven was.

Minder rustig was Cera. Zij wordt erg vaak gepest door Harremans en daarom hield zij haar staart in beweging. Voor het geval dus, ja.

Maar Harremans had nog andere, belangrijke zaken te doen. Bovendien hield mevrouw Troy de wacht en dan ga je niet een andere bezoekster van de redactie meppen. Stel je voor dat de receptioniste kwaad wordt en je nooit meer langs mag komen! Har had het dus wel gezien en ging op weg naar de Kruidentuin. Wij denken dat hij daar een lekker hapje Nepeta ging halen.

Maar goed, nu we het toch even hadden over Bolle-Wangen: wij hebben hem dus al geruime tijd niet meer gezien en zijn benieuwd of hij nog wel op straat rondzwerft. Als u hem kort geleden nog ergens hebt zien scharrelen, bericht het ons! Alsvast bedankt....

Het is de natuur....

Onder de trap van een balkon in de Hoftuin heeft Harremans deze duif gevangen. Een van onze correspondenten in het Hof maakte de foto's. Wij danken hem hartelijk voor de toezending van deze plaatjes (een stuk of 145).
Op bovenstaande foto ziet u Harremans zijn prooi met enige verbazing bekijken. Hij heeft de duif naar het midden van de Hoftuin gesleept.


Hier ziet u Harremans om zich heen kijken; hij controleert zijn omgeving op mogelijke dieven of jatters van zijn prooi. Die zijn gelukkig (voor hem) niet aanwezig.



Nu richt Har zijn aandacht weer op de duif. Of deze al overleden was op dat moment, weten wij dus niet omdat wij er zelf niet bij waren.

Har weet het dus zelf ook niet en probeert uit of de duif nog enige tekenen van leven vertoont. Wij hopen voor de duif dat hij al aan het hemelen was.....

Har probeert nog steeds of hij enige beweging in de duif kan krijgen.

Har probeert het dus nog steeds en raakt wat oververhit. Op de onduidelijke foto kunt u duidelijk zien hoe snel hij zich beweegt.

Harremans is weer tot rust gekomen gelukkig. Wij weten niet wat hij hier nu precies van plan is.

Wederom gaat Har over tot een "leeftienogtest".

Op foto nr. 77 ziet u dat Har nog steeds niet klaar is met de duif te controleren op tekenen van leven.

Dit is foto nr. 103. Wij hebben een groot aantal foto's moeten overslaan.

De laatste foto, nr. 148. Het lijkt erop dat Harremans heeft moeten concluderen dat de duif inderdaad niet meer leeft.

Tot zover het verslag van deze vreselijke gebeurtenis. Wij hopen dat u niet al te zeer van streek bent geraakt door deze vreselijke beelden. Maar: het is de natuur. Een kat moet zijn vaardigheden blijven trainen want je weet maar nooit. Een goed voorbeeld van zo'n "je weet maar nooit" kennen wij uit Griekenland. Daar werd een kat uit huis geplaatst omdat hij achter vogels aanzat. En omdat hij dus toen geen eten meer kreeg, kwam deze vangvaardigheid heel goed van pas. Zonder dit instinct en zijn trainingen was de kat dood gegaan van de honger. We gaan er niet van uit, maar het zou ook kunnen gebeuren dat Harremans in het bos ofzo wordt gedumpt. Wij kennen zijn mens goed en weten dat dat echt niet zal gebeuren. Maar Har weet dat dus niet, want hij is kat. En mensen kun je nu eenmaal nooit vertrouwen. Ook daarvan hebben wij voorbeelden. Vandaar dus.

Kroelbehoefte.

Harremans:
Ach mevrouw Katblad, ik ben zo blij dat ik u zie! Het is namelijk zo dat ik opeens een gigantische behoefte heb aan kroelcontact. Ja, gewoon even wat geaai inderdaad, met vriendelijke hand of anderszins. En daar bent u vast wel toe bereid, is het niet?


Jah. Lekker zo. Nee, nog niet genoeg. Mijn behoefte is namelijk enorm. Nee, daar kan ik niets aan doen. Het komt en gaat, die behoefte, en nu is ie gekomen. Juist toen u kwam aanlopen inderdaad, dus dat treft heh?


Als u nu even door de knieën gaat, kunt u er beter bij. Ja, want de behoefte zit nu in de buurt van mijn buik. De kroelbehoefte inderdaad. Nee, de behoefte gaat van plek naar plek. Ja, het wisselt snel en sterk. Net was het dus mijn kop en rug, nu zit ie op mijn buik. Komt er nog wat van?


U vindt dat u nu genoeg heeft geaaid? Wel, dan zijn we het oneens. Mijn behoefte is namelijk nog lang niet over en eigenlijk vind ik dat u daar rekening mee dient te houden. U zegt dat uw koffie koud staat te worden? Maar u liep toch niet in de richting van uw huis? Nee, u ging de andere kant op. Dat heb ik heus wel gezien en ik ben niet achterlijk. U heeft dus blijkbaar geen zin meer in mij. Ja, dat valt me hard tegen van u en bovendien had ik dat niet van u verwacht. Dat u mij zo gauw weer aan mijn lot overlaat. Met mijn enorme behoefte dus ja. Maar ik zoek wel iemand anders. Ja, daar ging net een deur open. Het mens van Rooie Gijs inderdaad. Ik ga haar gauw begroeten voor ze verdwenen is. Ja, en dan vertel ik haar wel van mijn grote behoefte. Misschien is zij bereid wat meer tijd voor mij vrij te maken. Nee, u bent mij bar tegengevallen. Ajuus!