leidsch katblad

Hallo!

2010-06-03T19:40:00.000+02:00

Hallo!
Heeft u het nog niet door?
Ons Katblad verschijnt nu onder:

http://www.hetleidschkatblad.blogspot.com/

Gauw gaan kijken want u mist een hoop!

Vanaf vandaag.....

2010-05-30T09:36:00.002+02:00

Vanaf vandaag kunt u onze nieuwe berichten lezen op
www.hetleidschkatblad.blogspot.com, ons katblad in een nieuw jasje.
Met excuses voor het ongemak,
maar u zult zien: een hele verbetering (vinden wij zelf tenminste...)!

Niet bedreigend

2010-05-29T08:22:00.003+02:00

Voorgrond Oscar, achtergrond Bohr

Bohr:
Net had ik nog het rijk alleen. Ja, daar ben ik altijd erg op gesteld, op rust dus heh? Nee, de meeste bewoners van dit Hof zijn pestkoppen, en dat heeft gemaakt dat ik niet zo graag buiten kom. Maar goed, zit ik dus lekker te genieten van die rust, komt Oscar opeens aanhuppelen. Nee, dat is geen pestkop geloof ik, maar zeker weten doe ik dat niet. Daarom hou ik hem inderdaad maar goed in de smiezen.

Het is wel mijn gras waar hij op zit te kauwen en tussen te snuffelen! Bovendien heeft hij meer aandacht voor die pollen dan voor mij, en dat steekt natuurlijk. Nee, aan pesten heb ik geen behoefte uiteraard, maar enige belangstelling mag hij toch wel tonen, niet?

Nee, hij zit mij niet zitten, dat is wel duidelijk. En nu weet ik even niet meer wat ik moet doen. Ja, ik zou kunnen teruggaan naar huis, maar omdat de situatie niet bedreigend is kan ik hier ook nog even blijven. Om erop toe te zien dat hij nog wat over laat van dat gras, heh? Ja, hij is leuk om te zien, die Os. Dus ik denk dat ik nog maar even blijf kijken. Dat hij de boel niet vernielt, ja.
U mag wel gaan want ik red het hier geloof ik wel. Nee, als ik al wat angst voor Oscar had gevoeld, is dat nu toch wel verdwenen. Dank voor uw support en tot ziens, mevrouw Katblad!

Vlooienpreventiedag.

2010-05-28T08:37:00.003+02:00

Ja hoor, het was weer zover. Vlooienpreventiedag dus.

Die dag moet altijd zo zorgvuldig mogelijk worden ingericht, omdat onze haarfabrieken anders in de war raken en bovendien in opstand komen.

Mevrouw Katblad begint dus de pipetten tevoorschijn te halen als er niemand in de buurt is. Ja, want alleen al het halen van de pipetjes uit de verpakking (doordrukstrips) kan al paniek veroorzaken, en dat is het laatste wat wij willen.

Zij draait dan ook alvast de dopjes af, boort met datzelfde dopje een gaatje voor en zet de pipetten op hun staart (tegen het leeglopen) klaar op het aanrecht. Daarna is het alleen nog een kwestie van snel het dopje losdraaien en de pipet in de nek leegdrukken op de huid. Maar daar heb je natuurlijk wel de haarfabrieken bij nodig, bij dat nekgedeelte dus.

Wij gaan niet achter de katten aan, want dat werkt niet. Zodra mevrouw Katblad een paar stappen richting slachtoffer heeft gezet, kijkt deze laatste wantrouwend om en trekt dan een sprintje richting verwegistan. Ze voelen het aan, de loeders. Ook is het niet verstandig een haarfabriek te behandelen terwijl er een ander slachtoffer bij aanwezig is, want nummer twee zien we vervolgens een halve dag niet meer terug op de redactie. Nee, het is zaak om te wachten tot er 1 van de slachtoffers zonder argwaan bij zijn voerbakje zit te kauwen op een brokje, hem vliegensvlug op te pakken, op het aanrecht te zetten en hem met 1 arm in de houdgreep te hebben terwijl je bliksemsnel het dopje verwijdert. En zo deed mevrouw Katblad dat dus.

Het eerste slachtoffer was de Boez. Hij komt altijd tijdens het koffiezetten een snoepie halen, springt daarvoor op het aanrecht en dus was het verder een makkie. Hoewel, de Boez, eerder dit jaar nog afwachtend en rustig onder de vlooienbehandeling, werd wild zodra mevrouw K. hem in de houdgreep had. Het dopje was snel van de pipet afgedraaid, maar toen begon het zoeken naar een plekje huid. Boez heeft een dikke vacht en nooit een halsbandje om gehad, en dat bemoeilijkt de zaak. Toen het pipetje een plekje huid had gevonden en Boez de eerste druppels op zijn huid voelde, begon het gevecht pas goed. De Boez is sterk, daar kwam mevrouw Katblad wel achter, en lenig is hij ook want hij weet zich in de meest vreemde bochten te wringen. Maar, alle vloeistof is uiteindelijk op de juiste plek terecht gekomen, dat wel, en toen kon hij weer worden losgelaten. Vervolgens had mevrouw K. wel een pauze nodig trouwens. Boez had op het tapijt plaatsgenomen en ging zich zitten krabben, met een achterpoot precies op de juiste plek in zijn nek. Daarna waste hij zijn poot, krabde weer, waste, en dit herhaalde zich een paar keer. Daar waren wij niet blij mee, maar toen we hem dat wilden vertellen, verliet hij ons door door het Poezenloket naar buiten te vluchten.

Na een poosje kwam Cera nietsvermoedend binnen. Cera was gelukkig een stuk rustiger maar ook zij heeft een dichtbehaarde vacht en weinig blootliggend huid. Toch was mevr. K. snel met haar klaar.

Halverwege de dag konden wij mevrouw Troy behandelen. Zij heeft tot vorig jaar altijd een bandje gedragen en dus hadden wij een mooi streepje huid tot onze beschikking. Bovendien bleef T.T. erg kalm, want zij kent met haar bijna 16 jaar de klappen van de zweep zo langzamerhand wel. En wat moet dat moet, je komt er toch niet onderuit heh? Daarom.

Het laatste slachtoffer is tevens de moeilijkste. Ja, Japekoppie dus. Wij konden hem pas in de loop van de middag bij zijn lurven grijpen, en hij schreeuwde direct al moord en brand. Zijn behandeling duurde het langst omdat hij telkens probeerde weg te klimmen via de schouder van mevr. K. en zodoende ook een paar keer met zijn nagels in haar trui vast kwam te zitten. Een goede reden om nog harder te gaan gillen dus. Uiteindelijk kregen wij alle vloeistof in zijn nek gespoten en konden wij hem loslaten. Nee, Japekop is niet makkelijk, dat wisten we al toen hij nog slechts een ventje van 8 maanden oud was en hij "geholpen" moest worden. Terwijl zijn broers onder plaatselijke verdoving de ingreep zonder problemen ondergingen, schreeuwde Japekop bij voorbaat al de hele tent bijelkaar en moest hij eerst een kalmerend goedje ingespoten krijgen. Zo'n vlooienbehandeling ziet hij ook als een soort castratie, en daarom vecht hij voor zijn leven zodra hij op het aanrecht is gezet. En of dat ooit nog overgaat? Wij vrezen van niet....

Het Leidsch Katblad

2010-05-27T10:24:00.002+02:00

Om organisatorische redenen starten wij op 1 juni a.s. met een nieuwe versie van het katblad, onder de naam van Het Leidsch Katblad. Er zal niet echt veel veranderen, alleen de indeling zal wat anders zijn en we beginnen met nieuwe labels.... Ook voor het tellen van bezoekers hebben we gekozen voor een nieuw (en veiliger) systeem.
Wij zijn nog druk met de opbouw van de nieuwe site bezig, maar u kunt wel alvast een kijkje nemen op: www.hetleidschkatblad.blogspot.com!
Dit oude katblad blijft voorlopig ook nog wel een tijdje in de lucht (leuk als naslagwerk), maar per 1 juni zullen daar dus geen nieuwe berichten meer in verschijnen....
Heeft u nog tips/suggesties voor ons nieuwe Katblad? U kunt deze kwijt onder het testbericht van de nieuwe blog!
De redactie.

Blijven proberen...

2010-05-27T08:25:00.004+02:00

Oscar:
Ik zie jullie wel! Lekker aan het dineren met zijn allen, heh? En mij niet uitgenodigd, heh? Kom nou effe! Ik werk toch ook voor het Katblad? Dan mag ik toch wel een keertje mee-eten?

Er moet toch een manier zijn om het loket weer te openen. Ja, ze hebben het zó voor mijn snufferd dichtgeschoven zodat ik er dus niet meer in kan. En ik zag mevrouw Katblad wel lopen hoor! Eerst met die ritselende zakjes en toen met die bakjes. En nu staan ze allemaal te eten, behalve ik dus. Altijd hetzelfde liedje hier, altijd dat loket dicht als ze gaan Gourmetten....

Thuis moet ik altijd Whiskassen, maar ik wil ook wel eens een keer Gourmet!
Nee, het gaat weer niet lukken vanavond. Ik grijp er weer naast, helaas. Wel, morgen nieuwe ronde, nieuwe kans. Want ik blijf het natuurlijk gewoon proberen, heh? Nee, de Os geeft niet gauw op, dat kan ik u verzekeren.

Spuugzat...

2010-05-26T11:28:00.003+02:00

Charli:

Nee, ze zijn nog niet klaar met dat getimmer in mijn huis, en zo langzamerhand ben ik het dus helemaal spuugzat. En nou schijnt het dat ik iets doms heb gedaan, maar dat was helemaal buiten mijn schuld om, dat kan ik u verzekeren. Ja, terwijl ik boven op onze kamer opgesloten zat, zijn ze de nieuwe trap gaan verven. U voelt hem al? Inderdaad, ik ben toen ontsnapt en ben over die witte troep heen gelopen. En nou schijnen er allemaal pootafdrukken op die trap te staan. Van mij dus, ja. En omdat het nu allemaal nog langer gaat duren, geven ze mij daarvan de schuld. Nee, ik pik het dus niet langer. Ja, nog effe en ik trek weer definitief in bij mijn moeder (mevr. T. Troy - red.). Nee, ik weet dat ze daar niet op zit te wachten, maar ik ben toevallig wel een kind in nood heh? En geen moeder laat een kind in nood aan zijn lot over, is het wel? Nou dan.... Spuugzat ja.

Opgesloten.

2010-05-26T10:59:00.006+02:00

Boez:
Zal ik nou wel of zal ik niet naar binnen? Het mens wil dat ik nu ga springen, maar ik weet bijna zeker dat ze daarna het raam dicht zal doen en dan kan ik er hier niet meer uit. Ja, ik ben een vrije jongen en kan erg slecht tegen opgesloten zitten. Daarmee bedoel ik dat ik graag alle ramen en deuren open wil zien, zodat ik daar op elk moment van de dag door naar buiten of naar binnen kan. Ja, als ik het in mijn kop krijg dat ik naar het dak wil, moet dat snel kunnen plaatsvinden en dat betekent dat het slaapkamerraam open moet staan. Wil ik daarentegen vanuit de keuken naar de straat, dan moet het Poezenloket open zijn. Ja, ik weet dat we ook een kattenluik hebben, maar via het loket gaat het allemaal sneller, en om de een of andere reden heb ik altijd haast. Ja, zo zit ik nu eenmaal in elkaar, heh?
Maar zal ik nu wel of zal ik niet springen? Lastige keuze inderdaad.

Nou, vooruit dan maar, al ga ik er vast spijt van krijgen.

Zie je wel? Alles zit potdicht. Ja, het ging precies zoals ik u vertelde: ik was nog niet binnen of dat raam ging dicht. En nu zit het beneden dus ook allemaal dicht en ben ik derhalve hartstikke opgesloten. Nee, de volgende keer trap ik er echt niet meer in want mijn vrijheid is me gewoon veel te lief. Tenzij ik heel erge honger heb natuurlijk, dan liggen de zaken weer anders....

Kip, ik heb je.

2010-05-26T10:43:00.003+02:00

T. Troy:
Er moet meer buiten gegeten worden. Door mijn mens dus, heh? Ja, want dan krijgen we tenminste vaker wat aangeboden. Wel, dat ligt aan het feit dat ze binnen het tapijt niet wil bevuilen met fliebertjes voedsel, en buiten schijnt dat niet uit te maken. Nee, daar ligt geen tapijt en dus gelden daar andere regels. Ja, die bevallen me wel. Maar goed, vandaag was er dus kip. Een hele uit de oven, met thijm uit de Kruidentuin. Op de foto ziet u mij net een flinke flieber consumeren. Ja, een borststukje was het. Ik moest het snel opeten want er waren nog andere kapers op de kust.

Oscar zat dus onder de bank vreselijk te zeuren, maar toen puntje bij paaltje kwam en hij een flieber kreeg aangeboden, wilde hij het niet. Ja, hij liet het zomaar op de grond vallen en toen was mijn zoon (Japekop - red.) er natuurlijk als de kippen bij.

Wel, hij had al verschillende fliebers achter zijn kiezen natuurlijk, maar is nooit tevreden. Nee, hij blijft doorzeuren tot ons mens OP! heeft geroepen. En dan nog. Ja, dan wil hij met eigen ogen zien dat het ook daadwerkelijk allemaal op is.
Maar het mooie weer lijkt weer voorbij en dat betekent dat ze niet meer buiten eet maar binnen. En daar ligt dus tapijt. Veel minder gezellig inderdaad.

Overpeinzingen.

2010-05-25T12:29:00.006+02:00

Japekoppie:
Het is wel mijn ex-verloofde met wie de Boez zo ligt te rollebollen.
Nee, ik ben niet boos maar wel een beetje verdrietig. Wel, omdat het tussen ons uiteindelijk toch niet ging. Nee, ik hou niet zo van dat stoeien en zij wel, dus ze kwam tekort bij mij. Maar we hebben toch een fijne tijd gehad, samen. Ja, we gingen regelmatig op verkenning met zijn tweetjes en je kunt wel stellen dat ik haar het vak heb geleerd. Ja, ze had er ook wel talent voor, dat is ook wel weer waar. Ze kwam me vaak ophalen inderdaad, toen ze hier nog aan de overkant woonde. U denkt dat ze voor mijn brokjes kwam? Nee, dat heeft u helemaal mis want ze kwam wel degelijk voor mij. Ja, dan zaten we met onze neuzen tegen het glas, ieder aan een andere kant, weet u dat nog? Natuurlijk weet u dat nog.....
Maar nu heeft ze de Boez dus, en is ze bij ons ingetrokken. Nee, eerst vond ik dat helemaal niks. Ik dacht dat we misschien niet genoeg Gourmet zouden hebben voor vier, maar dat blijkt achteraf reuze mee te vallen gelukkig. Ja, nu vind ik het wel oké dat ze bij ons woont.
Kijk ze dan gaan, die twee. Ziet u nog kop of staart? Nee, ik ook niet.

Mevrouw Troy:

Nee, toen mijn zoon (Japekoppie - red.) verkering had met die Cera, zag ik dat helemaal niet zitten. Nee, veel te jong voor hem en bovendien erg brutaal. Maar nu ze met de Boez stoeit, vind ik het wel best dat ze hier woont. Ze houdt die wildebras tenminste bezig, en dat betekent voor mijn zoon en mij weer een stukje rust. Ja, van die Boez word ik af en toe inderdaad helemaal gek. Rent maar de trap op en af, springt zomaar over mij heen en jaagt me zo nu en dan ook op. Nee, daar houd ik dus helemaal niet van en eerlijk gezegd getuigt het van geen manieren als je het een oude dame als ik zo lastig maakt. Maar goed, Cera is een aardige afleiding voor dat Boezelgeval en dus heb ik haar aanwezigheid tenslotte maar geaccepteerd.

Nee, mijn leven is niet zo makkelijk. Toen ik bij u kwam, had ik alleen maar te maken met de Grote Koenk en zij heeft veel voor mij betekent. Toen ik Japekop's vader leerde kennen (Japie van de overkant - red.), kon er eigenlijk niks mis meer gaan in mijn leven, totdat ik zwanger van hem raakte. Vier zonen kreeg ik ja, en de bevalling was een drama voor mij. Het ergste was dat Japekop altijd thuis is blijven wonen. Ik meen dat dat uw schuld is? In elk geval zag ik hem liever gaan en nou is hij er verdorie nog. Ja, die verkering was alweer een drama voor me, toen haalde u ook nog die Boez in huis en tenslotte hebben we ook nog Cera erbij in huis gekregen. Terwijl u weet dat ik zo op mijn rust ben gesteld. Wel, gedane zaken nemen geen keer en ik heb er mee leren leven. Gelukkig heb ik een belangrijke baan bij het Katblad, dat maakt een hoop goed. En de zon schijnt weer regelmatig dus dat zit ook mee.

Ja, die twee stoeien leuk, als ik maar niet mee hoef te doen. Nee, geen haar in mijn vacht die daaraan denkt, meedoen dus. Maar laat die twee maar lekker rollebollen, als ze mij maar met rust laten, ja.

Hij vraagt er zelf om.

2010-05-25T12:02:00.003+02:00

Boezelmans:
Zie je het nou? Dat Os er zelf om vraagt? Ja, want je zegt altijd dat ik degene ben die zo nodig wil stoeien en dat ik veel te wild ben met spelen, maar nu zie je met je eigen ogen dat hij degene is die begint. Nee, ik deed niks, Os ging op zijn rug en nu verwacht hij dat ik 'm grijp. Ja, voordat je me gaat demoniseren moet je wel de feiten kennen en nu zie je dus hoe de vlag ervoor staat. Os daagt Boez uit en niet andersom. Dus als hij zo weer eens ligt te piepen omdat ik hem zogenaamd pijn doe, heeft hij er zelf om gevraagd. Nee, niet meer dat: Ach arme Os, of Hee stoute Boez, huh?
Heb je het genoteerd? En in de krant zetten, heh?

Kijk, nou grijpt hij me om mijn nek. Nee, ik doe verder niks. Wel blijven opletten heh? Ja, in mijn nek bijten doet hij ook, alleen kan jij dat zo niet zien. Nee, je staat aan de verkeerde kant. Maar ik ga niet jengelen zoals hij altijd doet. Ja, ik laat hem even zijn gang gaan want dan denkt hij dat hij me de baas is. Nee, ik kan je verzekeren dat het straks weer andersom is, dan ben ik hem de baas. Ja, we wisselen het af, dat houdt de spanning er een beetje in en dan houden we eveneens de boel een beetje in evenwicht.

Zo, nou is hij moe. Ja, hij moet even uitrusten maar ik hou hem wel in de gaten. Wel, omdat hij zomaar weer bovenop me kan springen en dat mag niet gebeuren want straks is het weer mijn beurt. Om de baas te spelen inderdaad, je hebt het goed begrepen.
Nee, Cera doet niet mee want voor haar doen we te wild. Ja, straks ga ik wel weer met haar spelen. Maar ze vindt het trouwens ook best leuk om naar ons te kijken, en dan doen we net of we om haar vechten. Nee, dat hoeft niet in de krant want dat is meer privé ja. Nou, eigenlijk is Cera mijn vriendinnetje, maar Os mag ook met haar spelen zolang hij maar niet met haar gaat stoeien. Nee, ik ben de enige die hier met Cera mag stoeien. Ja, dat mag je weer wel in de krant zetten want dan kunnen ze daar rekening mee houden. Dat Cera van mij is, ja....

Vriendjes.

2010-05-24T11:29:00.003+02:00

Cera heeft niet veel echte vriendjes (behalve de Boez), en daarom schrok ze toen Oscar opeens op de tafel sprong (want ze heeft regelmatig erge last van de pestkoppen uit de buurt, die meestal weinig goeds in de zin hebben). Maar Os is een lieverd en doet geen vlieg kwaad (nou ja, verkeerd voorbeeld maar bij wijze van spreken dan maar....), dus Cera hoefde niet te vluchten.

Nee, Os is ook een vriendje van Cera, vandaar dat er nodig geneusd moest worden! Nou is het ook wel weer zo dat Os er belang bij heeft om vriendelijk te zijn tegen Cera, want hij zit regelmatig met zijn snufferd in haar etensbakje en daar zegt ze helemaal niks van of over. Maar goed, het is in elk geval fijn om te mogen constateren dat Cera aan Os ook een vriendje heeft, en dat wilden wij graag met u delen!

Slokje water.

2010-05-24T11:20:00.004+02:00

Daar was hij weer, de Witte van de overkant van de Gevaarlijke Weg! Hij had even op de redactietafel gezeten voor een slokje uit de waterbak, maar toen de fotograaf naar buiten kwam en een plaatje wilde schieten van deze mooie haarfabriek, ging hij er vandoor. Hij keek nog wel even om om zich ervan te verzekeren dat hij niet door ons werd gevolgd, en verdween toen in de richting van de Kruidentuin. Japekoppie ging hem nog achterna, maar bij thuiskomst had hij helaas niks te melden over deze Witte. Ja, wij moeten maar eens een functioneringsgesprek hebben met onze seniorverslaggever!

Fijne stad!

2010-05-24T11:04:00.004+02:00

Wij gingen even naar het terras van DOK2 om te zien of de terraskat Thassos aanwezig was en hem te vragen hoe het met hem ging. Maar Thas was er niet; waarschijnlijk had hij geen dienst of had andere, belangrijkere dingen te doen (zoals ergens stennis schoppen).
Wel, net toen wij ons in een stoel hadden laten zakken voor een kopje koffie, kwam er een muziekboot langs!

Ja, haarfabrieken kunnen dan wel aardig blazen, maar deze damesmensen konden er ook wat van!

Een zeer vrolijk begin van de dag, en weer de conclusie: Wat is Leiden toch een heerlijke stad!

Hekel aan de winter.

2010-05-24T10:38:00.005+02:00

Gisterochtend zagen wij Luna in de Kruidentuin. Ze lag wat de doezelen en was helemaal niet blij met onze komst.

Wij waren wel blij om haar te zien! Luna komt de laatste tijd weer wat meer buiten, en we zien haar eveneens wat vaker op het achterdak. Waarschijnlijk bevalt het lekkere weer van de laatste tijd haar goed, en dat geeft een oude dame weer wat meer energie, heh?
Wij hoorden van haar mens dat Luna de winter liever overslaat. Ze blijft, wanneer het sneeuwt en vriest, bij voorkeur binnen omdat zij zeer slechte herinneringen heeft aan de vrieskou. Hoe dat komt? Wel, Luna werd als jonge dame gevonden met haar tong vastgevroren aan een ijzeren hek of paal. Zij kwam in het asiel terecht en werd daar natuurlijk uitstekend opgevangen, maar hield wel een gespleten tong over aan haar vries-avontuur. Gelukkig kwam er al snel een mens opdagen (haar huidige mens dus) dat erg graag voor haar wilde zorgen, maar die ene winter zal zij nooit meer vergeten. Luna kan overigens uitstekend eten met haar gespleten tong, en met blazen en grommen heeft zij ook geen moeite.

Dat merkten we toen zijn gistermiddag bij ons langskwam om uit de waterbak te drinken, want Oscar zat daar (volgens haar) in de weg, en Luna was heel goed in staat om Os van de tafel te blazen en te grommen; zij gaf hem daarbij nog een tik na ook.

Even later kreeg Japekoppie (u ziet hem nog net achter de plantenpot) de wind van voren. Ja, Luna heeft zo te merken helemaal geen last van haar eens bevroren en beschadigde tongetje, en dus hoeven wij ook geen medelijden met haar te hebben.
Soms echter kan zij wat in de war zijn, is een eindje van huis gelopen en lijkt de weg dan niet meer terug te kunnen vinden, of heeft op dat moment zo'n last van haar spieren of gewrichtjes dat zij bepaalde sprongen niet meer kan maken. In elk geval zit zij dan net zolang te mauwen tot zij door haar mens wordt opgehaald (wij schreven hier al eerder over....).
Maar gisteren was deze dame dus in topconditie, en dat doet ons deugd.

Bang voor bootjes.

2010-05-23T11:10:00.007+02:00

Ja ja, Boez liep zomaar naar het Gevaarlijke Water toe, en helemaal uit zichzelf. Wij gingen hem achterna om een oogje in het zeil te houden. En Cera ook trouwens.

Het was nog vroeg (voor Vroege Vogels) en het was stil in de straten en op het water. En dus durfde de Boez erg dicht bij het water te komen. Net te ver voorover Boez! De kade is hier erg hoog, en al hangt hier een reddingstouw van "Kat uit de Gracht", we zien je toch liever niet in de gracht vallen! Gelukkig was de Boez erg voorzichtig en dus was mevrouw Katblad niet echt bang voor een plons van onze jongste verslaggever....

Hee! Daar gebeurde wat! De fotograaf zag het niet, maar de Boez wel want hij zat opeens rechtop in een schrikhouding. Ja, goed dat hij op zijn hoede was want je weet maar nooit. En kom nu maar bij dat water vandaan Boez! Gaan we fijn verder wandelen. Nee?

Nee, want Cera liep over het randje van de kade dus wilde de Boez dat ook doen. Nou, dan maar de twee haarfabrieken achterna gaan met de camera. Mevrouw Katblad was nog even bang dat Boez in een bootje zou springen, dat nog leuk zou vinden ook, en vervolgens een verzoek zou indienen om een opleiding voor scheepskat te mogen volgen! Maar zover kwam het gelukkig niet. Zo zie je maar, nooit te ver vooruit denken, mevrouw Katblad! En geen zorgen voor morgen.

Cera wilde de gracht nog even vanaf een hoger niveau bekijken en sprong op een wielhuis. Ja, zo kon zij een heel eind over het water kijken, al was het tegen de zon in. Maar hoorden wij niet een bootje aan komen? Tuftuftuf?

Jawel, en het bootje kwam best snel naderbij en het tuffen klonk steeds luider!

Dat beviel de Boez niet.

Dus was het wegwezen en rennen voor je leven. Wel, dacht mevrouw Katblad, laat de Boez maar lekker bang blijven voor bootjes, dan zal hij ook niet zo gauw zelfstandig over de kade gaan wandelen. Want het blijft toch een beetje eng, zo dichtbij dat Gevaarlijke Water, en de Boez, hoewel erg lief, is nu eenmaal niet het grootste licht onder de haarfabrieken. Nou vooruit, heel erg lief dan...., erg bijzonder lief dus. Enzovoorts. Maar geen licht dus.

Geen reactie.

2010-05-23T11:01:00.004+02:00

Ha die Bobo!
.............
Lang niet gezien! Gaat alles goed met je?
...................
Geen zin om te praten?
...................

Ah, je hebt het druk met Cera in de gaten houden, heh?
.................
Heb je snode plannen, Bobo?
.................
Nee, Bobo reageerde dus niet en we konden geen contact met haar maken. Jammer, maar zo gaan die dingen soms. Als ze geen zin hebben, krijg je er geen woord uit! Bovendien moest Bobo de Boez en Cera in de gaten houden en misschien was Bobo nog niet helemaal wakker? Het was namelijk nog heel vroeg in de morgen..... Wel, volgende keer beter, heh?

Betere positie.

2010-05-23T08:34:00.007+02:00

Ach, wat zat mevrouw Troy weer lief naar de vogeltjes in de boom te kijken. Tenminste, dat dachten wij. En we keken met haar mee omhoog, nieuwsgierig naar de soort en het aantal. Doch, geen vogeltjes in de boom! Misschien hadden die er wel gezeten, maar nu toch echt niet meer! Want wat was het geval?

Een bijzonder soort boomklevertje in de vorm van een haarfabriek. En zonder vleugeltjes dus. Nou Os, dat heb je knap gedaan. Had je er al over nagedacht hoe je weer naar beneden komt? En wat heeft je er toe bewogen om in die boom te klimmen? Bestudering van de luizen zeker? (U ziet duidelijk de witte coconnetjes van de gigantisch veel dopluizen bij ons in de Lindebomen. We zijn niet blij met deze luis want het regent de hele dag "plak" op de straat, op onze fietsen, wielhuizen, buitentafel etc. En nog erger: de luizen dalen ook neer op onze planten! Daar ben je dus mooi klaar mee...... Maar dat terzijde.)

Wel Os, weet je al hoe je weer naar beneden komt? Nee, wij gaan niet de brandweer bellen en ook niet op een wiebelende ladder staan. Niet nodig, zeg je?

Nee, niet nodig. Oscar weet uitstekend dat hij zich gewoon uit de boom moet laten zakken, met zijn staart naar beneden dus. Daar kan de Boez nog wat van leren heh? Ja Os, je bent een knappe jongen. Goed dat je mensen je nageltjes niet knippen ondanks dat je de bank vernielt, anders was je nu al naar beneden gedonderd. Ja, je hebt nog een aardig eindje te gaan, maar je gaat het redden, dat zien wij zo!

En jawel, Oscar kwam veilig beneden, helemaal zonder problemen. Ach, de Os heeft vele talenten, daar zijn we zo langzamerhand wel achter. Misschien moeten wij hem promoveren. Nu is hij nog leerling-verslaggever bij het Katblad, maar eigenlijk verdient hij een betere positie. Maar welke? Denkt u met ons mee?

Serieuze zaak.

2010-05-22T15:16:00.006+02:00

Japekoppie:

Verkennen is een serieuze zaak. Ja, daarom heb ik er liever geen pottenkijkers bij heh? Wel, een paar foto's kan wel, maar als u maar niet in de weg gaat lopen, en zeker niet voor mijn poten. U wilt uitleg over wat ik hier doe? Wel, ik besnuffel deze bos varens om te kunnen bepalen wie hier allemaal zijn langsgekomen. Ja, en dan bepaal ik tegelijkertijd of het bewoners van hier zijn geweest of passanten. Waarom ik dat wil weten? Nou, dat lijkt me nogal simpel: zo weet ik dus wie ik tegen kan komen, of er nieuwe bijgekomen zijn en of er zijn verdwenen. Haarfabrieken inderdaad. En daar het hier niet mijn territorium is, kan ik tegelijkertijd vaststellen of ik misschien gevaar loop. U snapt het een beetje? Fijn. Dan gaan ik nu verder met mijn verkenningsrondje.

Ik loop meestal dicht langs de muren, ja. Dat is omdat je dan altijd tenminste van 1 kant geen gevaar hoeft te verwachten. Een soort pleinvrees zegt u? Nee, ik weet niet wat u daar mee bedoeld. Maar in elk geval moet een verkenner op vreemd gebied altijd langs de muur lopen, anders is hij te kwetsbaar. En nu ben ik uw bemoeienis helemaal zat.

Nee, ik ben niet chagrijnig, alleen maar bezig met serieuze zaken waarbij ik geen pottenkijkers kan gebruiken. Leuk dat u even een stukje met mij meeliep, maar nu ga ik liever alleen verder. Fijn dat u mij begrijpt. Ja, u ziet mij straks wel weer op de redactie verschijnen, met of zonder nieuws. Mijn meeste rondes zijn erg saai, en als ik iets belangrijks vind, zal ik u daarover inlichten. Nee, reken maar nergens op. Ja, het is een gewone, rustige dag. Jammer voor u, fijn voor mij inderdaad. Wel mevrouw Katblad, hier scheiden dus onze wegen. En ja, ik ben op tijd voor het eten thuis. Was ik ooit eens te laat? Nou dan!

Dat ging maar net goed.

2010-05-22T14:52:00.006+02:00

Oscar:
Nee, ik lig inderdaad niet zo gemakkelijk. Mijn buik ja, die zakt een beetje door. Ja, daardoor hang ik min of meer aan mijn voorpoten, dat klopt.

Waarom ik hier lig? Wel, ik heb niks anders te doen. Nee, de Boez is niet in de buurt, want die moest zo nodig het dak op. Hij ging onder het poortje door, ja. Nee, ik kon hem niet volgen en u weet best wel waarom dat niet ging. Buik ja. Erg kinderachtig dat hij persé het dak op wilde, terwijl hij weet dat ik niet mee kan met hem. En nou zit ik hier helemaal alleen eenzaam te wezen en blijf hier tot hij terugkomt. Wacht effe, ik geloof dat ik nu doorzak....

Zo, dat ging maar net goed heh? Misschien maar beter dat ik naar beneden kom. Oef, nee het valt niet mee om een beetje veilig beneden te komen. Ziet u hoe deze pergola staat te zwaaien?
Mogen ze wel gauw wat aan doen inderdaad, voor de boel instort.

Ik ben bijna beneden en dan praten we wel verder, goed? Ja, even concentreren nu, en goed kijken waar ik mijn poten zet. De klimop is stevig genoeg, dus daar zal het niet aan liggen, nee.
Gaat u even opzij met die camera? Ja, zo gaat het goed.

Superslank!

2010-05-21T12:06:00.006+02:00

Igor:
Goeiemorgen mevrouw Katblad, bent u daar weer? Ja, ik ken u best nog. Het is zeker weer etenstijd? Ja, ik heb best wel trek.

Maar u mag mij ook best aaien hoor! Ja, doet u maar even. Voelt u het? Dat ik ben afgevallen? Ja, ik zit nu lekker ruim in mijn vel heh? Dat komt doordat ik zoveel aan gymnastiek doe. Dag en nacht ja. Wel, ik heb natuurlijk een schitterende boom tot mijn beschikking, en daar klim ik dus regelmatig in en uit. Ja, zo vliegen de onsjes er wel af. Verder eet ik natuurlijk ook erg gezond en matig. Ja, een matige haarfabriek is zijn portie gourmet wel waard, toch? Zullen we dan maar gaan? Wel, naar de keuken natuurlijk!

Njammie. Heerlijk ja. Komt Iwan niet eten? Mag ik zijn portie dan? Nee?
Ja, ik vond het ook fijn u weer eens te zien. Sta ik goed op de foto? Dat iedereen kan zien hoe slank ik ben geworden? Dan is het goed. Ja, dat mag u allemaal in uw Katblad zetten. Graag vandaag nog ja.

Ik hoef niks...

2010-05-21T11:54:00.003+02:00

Iwan:

Erg fijn dat u ons eten komt geven, maar ik hoef niks. Nee, geen trek dus. Ja, gisteravond was ik op pad, dat klopt. U stond voor niks met mijn voerbakje klaar? Wel, dat was dan uw probleem. Ja, ik zag dat u mijn bakje tenslotte toch maar heeft neergezet, met gourmet inderdaad, maar toen ik later thuiskwam was het natuurlijk leeg heh? U had geen zin om nog wat langer op mij te wachten? Nou, dat is fraai. En nu hoef ik dus niet, nee. Misschien als u straks weer bent opgehoepeld ja, dat zou zomaar kunnen. Zet u mijn bakje dus maar neer, dan zie ik wel. Komt u nog terug vandaag? Oh, mijn mensen komen weer thuis dus. Misschien wacht ik dan wel met eten tot zij er weer zijn. Nee, dat is niet persoonlijk tegen u bedoeld. Al is het natuurlijk wel zo dat ik u liever op straat tegenkom dan hier binnen. Nee, dat kan ik niet uitleggen. Ja, een aai wil ik wel. Twee of drie aaien mag ook ja. Dank u wel. Tot ziens maar weer, mevrouw Katblad. Doet u de deur goed achter u dicht?

Bel pest iedereen.

2010-05-21T11:44:00.002+02:00

Jazeker, Bel was al bij de redactie langsgeweest om mevrouw Troy nerveus te maken en Japekop uit te schelden, en toe hij daarmee klaar was ging hij een eindje verderop om Lima het leven zuur te maken. Bel maakte daarbij jodelende klanken, kent u dat? Zo van achter uit de keel en dan met de tong heen en weer. Tenminste, op die manier zouden wij mensen dat na kunnen doen. Probeer het maar eens! Nee, alleen als u helemaal alleen bent en de ramen dicht zijn, want u staat natuurlijk wel voor gek als u dat doet.

Wel, Lima liet zich door het geluid van Bel wegjagen en kroop onder zijn bankje tussen de plantenpotten. Bel ging naar huis. Blijkbaar zat zijn pestuurtje er weer op, of misschien had hij ondertussen wel honger gekregen. En zo werd het dan weer rustig in de katbladstraat....

Nog een paar weekjes.....

2010-05-20T14:05:00.003+02:00

Terwijl mevrouw Katblad even op de sofa wat zat te mediteren, kwam er opeens een haarfabriek binnen om met een muisje te komen spelen. Alleen, mevrouw K. herkende deze kattenpootjes niet direct...

Toen zij beter keek, zag zij dat het Charli was. Charl was weer eens gevlucht voor het bouwlawaai in zijn huis, had al een paar uur bij ons boven liggen slapen en was niet van plan om naar huis terug te keren.
Wij geven hem daarin natuurlijk groot gelijk, maar feit is dat Japekoppie het niet goed kan hebben dat zijn oudste broer naar zijn ouderlijk huis is teruggekeerd. Terwijl Charl dus rond de voerbakjes van onze eigen haarfabrieken sproeit, vindt Japekop het nodig om middels plasjes op de deurmat aan te geven dat hij liever niet heeft dat Charl bij ons binnenkomt. Immers, pas anderhalf jaar geleden woonde Japekop nog rustig alleen met zijn moeder, toen kwam de Boez opeens zijn harmonie verstoren, vervolgens trok zijn ex-verloofde een paar maanden geleden bij ons in en nu dan dus die bezoeken van zijn broer.
Maar goed, mevrouw Katblad heeft medelijden met Charli en snapt dat hij zijn huis ontvlucht. Nog even doorbijten Japekop en Charli, over een paar weekjes is het buurhuis helemaal af en gaan de bouwvakkers weg. Tenminste, laten we het hopen!

Slechte munt.

2010-05-20T13:39:00.004+02:00

Gisteren zagen wij Oscar bezig in de Kruidentuin; hij was aan het klooien en zooien. Tenminste, zo leek het. Want wat hij nu precies tussen de planten op bovenstaande foto deed, werd ons niet duidelijk. Er waren geen vlinders of bijen en hommels te bespeuren, wij namen geen andere haarfabrieken waar, en verder zagen wij ook niets bijzonders. Vandaar dus dat we het op klooien en zooien houden.
Toen hij daarmee klaar was, ging hij naar het centrum van de tuin waar alle nieuwe, kleine kruidenplantjes staan.

Daar ging hij er gewoon bij liggen. Op zich natuurlijk helemaal niets bijzonders, maar hij plette dus wel een paar muntplantjes! Niet dat wij dat nou zo ontzettend erg vonden, want deze plantjes zijn niet van de beste soort. Deze munt heeft namelijk donkere steeltjes en smaakt erg scherp. Wij probeerden met deze variëteit eens een kopje thee te zetten, maar het resultaat viel dus bitter tegen. Dat neemt echter niet weg dat Os zomaar met zijn dikke lijf bovenop de kruidenplantjes mag gaan liggen, want het is eigenlijk wel de bedoeling dat de kruidenplantjes (hoe slecht van smaak ook) gaan groeien, zodat de tuin weer op een echte tuin gaat lijken! Maar dat is de persoonlijke mening van de fotograaf (en mevrouw Katblad niet te vergeten). Gelukkig begreep de Os onze vermaning en zocht zijn vertier elders.

Het kan zijn dat Os zich diep beledigd voelde, want hij verdween tussen de sprieten en kwam niet meer tevoorschijn, hoe wij hem ook toeriepen en smeekten zijn snuit te laten zien. Maar nee dus. Teleurgesteld keerden wij huiswaarts.

Thas pest iedereen....

2010-05-19T11:15:00.005+02:00

Thassos kwam de Kruidentuin binnen en viel direct Mini (die ruzie zocht met Cera) aan. Mini vluchtte eerst tussen de varens, maar Thas achtervolgde haar en dus rende de kleine Ka voor haar leven totdat ze onder een dichte lavendelstruik kon kruipen. Ja, die bood voldoende beschutting. Nee, daar kon Thas niet meer bij haar komen. We dachten eerst dat Thas de fotograaf wilde begroeten maar dat was niet zo. Mini was hem ontglipt dus moest hij op zoek naar een volgend slachtoffer.

Oscar zat in het midden van de Kruidentuin een beetje debiel om zich heen te kijken, zich van geen gevaar bewust en dus een goed slachtoffer voor Thassos. Ja hoor, Thas sprong op de paaltjes en stormde op de arme Os af.

Gelukkig had Os op het laatste moment door dat Thas weinig goeds in de zin had, en zette het op een lopen. Hij sprong uit het midden van de Kruidentuin en dook tussen de stekelige bladeren van Kaija's boom. Os was daar veilig, en Thas keek op zijn neus. Dan maar op zoek naar een volgend doelwit?

Ja hoor, al snel had hij Cera gevonden. En Cera had geen kans. Ze had dat zelf heel goed in de gaten, deed een stap naar voren en begon flink tegen Thas te blazen. Niet dat Thas zich daar wat van aantrok natuurlijk! Grommend kwam hij naderbij terwijl Cera in elkaar kroop. En net op het moment dat Thas wilde toeslaan, greep mevrouw Katblad in. Ja, we weten dat dat eigenlijk niet mag, ingrijpen. Maar om de een of andere reden voelt mevrouw K. zich extra verantwoordelijk voor Cera, en voor ze het wist stond ze keihard naar Thassos te blazen. Thas wist natuurlijk niet wat hem overkwam en schrok zich het apezuur. Ja, deze gemene kat was te groot voor hem. Hij stoof de Kruidentuin uit en verdween in de Parallelstraat. Zo, opgeruimd staat netjes, zei mevrouw K. tegen de andere haarfabrieken. Maar deze waren ook een tikje van streek door de onverwachte actie van mevrouw K. Het duurde daarom nog een paar minuten voor er weer onbezorgd verder gesnuffeld werd tussen het groen. En toen kwam de Boez ook tevoorschijn. Ja, want hij had zich al die tijd verscholen gehouden in de struiken! Zo komt het dat hij verder ook niet voorkomt in dit nieuwsbericht. Wel, mevrouw Katblad had genoeg emoties te verwerken gekregen en besloot terug te keren naar de redactie. De haarfabrieken volgden haar, maar dat is niet zo abnormaal.
nb: Mini bleek verdwenen; zij had de tuin blijkbaar al op een eerder tijdstip verlaten....

Mini pest Cera.

2010-05-18T11:40:00.005+02:00

Mini links, Cera rechts.

Cera zat lekker tussen de plantjes te snuffelen en vermaakte zich uitstekend. Nee, er was geen vuiltje aan de lucht. Totdat Mini arriveerde. Ja, de kleine Ka had er helemaal zin in: ze zou Cera wel eens even lekker dwars gaan zitten, ongeacht of Cera dat nu leuk zou vinden of niet. En Cera vond dat toevallig niet leuk.

Dus Cera nam de poten en verdween tussen de Nepeta, iets verderop. Natuurlijk was het daarmee voor Mini niet afgelopen. Nee, Mini volgde Cera eerst alleen met haar ogen, en later met haar hele (dunne) tijgerlijfje.

Toen Mini dichtbij genoeg was, uitte ze een aantal bedreigingen. Cera kroop in elkaar en snoof de geur van de Nepeta op. Dat vonden wij erg verstandig van haar want je moet natuurlijk in alle omstandigheden zo rustig mogelijk blijven. Wat er verder gebeurde? Wel, Mini ging nog een poosje door met om Cera heen te springen en op te jagen. Er werd daarbij niet gemept, dus dat viel dan nog mee. Maar dat was nog niet het einde van het verhaal. Net toen Mini bovenop Cera wilde duiken, trok iemand anders de aandacht. Maar daar leest u later meer over.

Lekker harken.

2010-05-18T11:27:00.003+02:00

Os was mee naar de Kruidentuin. Het centrum van de tuin wordt door de plantsoenendienst langzaam opgevuld met allerlei nieuwe kruiden. Kleine plantjes, dat wel, want het mag natuurlijk niet teveel kosten allemaal. Dus de haarfabrieken lopen er (helaas) lekker overheen en doorheen. Op bovenstaande foto ziet u hoe Oscar probeert de aarde tussen de plantjes in te harken. Nee, dat deed hij niet zo goed.

Os was hard aan het werk en sloeg bijna geen plekje over. En omdat door al die noeste arbeid zijn darmpjes gingen opspelen, groef hij een gat en deed daar een hoopje in. Nee, gelukkig niet tussen de kruiden maar vlakbij de boom in het midden. Ach, sommige dingen hou je toch niet tegen, heh? Tja....

Mini pest Vlinder.

2010-05-18T11:09:00.006+02:00

Toen wij de Kruidentuin naderden, hoorden we al luid gekibbel en gegrauw. We zagen Mini voor de neus van Vlinder zitten, en de kleine Ka deed heel veel moeite om Vlinder te raken. Doch toen we de Kruidentuin betraden en Mini ons zag, sprong ze van de paaltjes af en verdween in het struikgewas. Zeker een slecht geweten, heh?

Nou, in elk geval was Vlinder van haar belaagster af. We hadden verwacht dat Vlinder nu zou opspringen en verdwijnen (want zij houdt niet zo van vreemde mensen in haar nabijheid), maar ze bleef rustig zitten. Misschien besloot ze wel dat de aanwezigheid van de fotograaf minder gevaarlijk was dan het passeren van de plek waar Mini verscholen lag? Wij wilden haar niet van streek brengen en liepen met een zo groot mogelijke boog om Vlinder heen.

Maar natuurlijk maakten wij wel snel even wat foto's van deze prachtig gekleurde poezenmeid! Het komt namelijk niet zo vaak voor dat wij haar zo vlak voor onze lens hebben.

Vlinder wachtte inderdaad tot wij een flink eindje verderop waren, en vertrok toen met een noodgang naar de Parallelstraat.

En Mini liet Vlinder gaan. Ja, want zij werd opeens in beslag genomen door haar nieuwsgierigheid; wij hadden namelijk een stel reporters bij ons! En natuurlijk wilde ze die heel graag bespieden, dat spreekt voor zich. Want: nieuwe mogelijkheden en nieuwe kansen! En Mini laat zich die niet afnemen. Oh nee.

De enige, echte grastester.

2010-05-17T14:25:00.009+02:00

Harremans:
Het wordt tijd dat iedereen het eens in zijn oren knoopt dat dit mijn gras is. En als er zo nodig sprieten getest moeten worden, doe ik dat toevallig zelf wel. Ja, ook omdat ik de beste tester ben die er rondloopt. U herinnert zich mijn stoelentest vast nog wel! Nee, de uitslag van die test heb ik nog niet gereed, maar dat komt heus nog wel een keer. En weet u ook nog dat ik wielhuisbanden heb getest? Wel, dat was een knappe prestatie van mij, niet? Daarom dus. Nee, ik kan het niet langer toestaan dat die reporters van u de boel hier komen verzieken. Aan mijn gras zitten te trekken en bijten dus. Ja, ik blijf hier net zolang zitten tot ze beseffen dat ze van mijn gras moeten afblijven. Het moet nu voor eens en voor altijd maar eens duidelijk worden.

Daar heb je de eerste grasvreter al. Oscar inderdaad. Opdonderen jij! Ga maar gras kauwen in je eigen straat. Wegwezen!

Zo; dat was nummer 1. Hij is duidelijk bang voor me en zo moet het ook. Nee, die komt vast niet meer terug.

Kijk, daar heb je nummer 2. Ja, dat is de brutaalste van allemaal. Boez inderdaad. Voor hem moet ik een extra boze blik opzetten, anders blijft het mormel gewoon zijn gang gaan. Zeg, stuk ellende! Ga terug naar je eiland! Je moeder pesten of weet ik veel! Moeven ja! Anders bijt ik in je staart!

Nou. Die heeft me ook begrepen. Nee, hij kijkt niet blij maar dat is zijn zaak. Geef ik niks om, nee. En nou maar weer wachten op de volgende.

Ah, daar komt wijffie Cera. Die heb ik in een mum weggekeken, let maar op. Ja, want ze siddert voor me. Terecht natuurlijk.

Ja hoor, ze weet niet hoe snel ze moet wegwezen.

Nou, komen er nog meer of heeft u geen meer bij u? Haarfabrieken dus ja? Nee? Wel, dan kunt u dus ook beter gaan. Uw reporters achterna inderdaad. Want waarschijnlijk zitten ze nu met zijn allen bij u op de stoep te janken. U denkt van niet?

Snel vergeten.

2010-05-17T09:26:00.006+02:00

In de Hoftuin zagen wij een nieuwe plant. Vast niet de bedoeling dat deze plant in de tuin zou worden gezet, maar daar ging het niet om. Nee, belangrijker was dat Panda zich achter deze plant had verscholen omdat hij Oscar ongezien in de gaten wilde houden.

Want daar Panda lid is van de partij "Hof is Vol", moet hij natuurlijk vreemdelingen buiten de tuin houden, en de beste manier om dat te doen is ze eerst goed in de smiezen houden vanuit een schuilplaats, te wachten op het juiste moment, en ze dan te bespringen. Panda is daar zeer bedreven in.

En de fotograaf mocht daar getuige van zijn. U niet (wat beeld betreft), want de hele actie ging weer zo snel dat wij niet de gelegenheid kregen foto's te maken van de bespringing. Maar wij kunnen u verzekeren dat Panda exact het juiste moment uitkoos, dat Oscar zich een hoedje schrok en vervolgens niet wist hoe snel hij de Hoftuin moest verlaten.

In de Katbladstraat gekomen zocht Os direct troost bij zijn vriendje de Boez. Daarna was het hele voorval snel vergeten......

Slakkengang.

2010-05-17T09:06:00.004+02:00

Er was weer eens gekrijs voor de deur, en natuurlijk gingen wij op het angstaanjagende geluid af. Wij zagen Simba, die een conflict had met mevrouw Troy. Simba loopt graag zijn rondje en passeert zodoende ook het Poezenloket, maar mevrouw Troy vindt dat hij daar niet langs mag. Nee, Simba is ongewenst (vanwege zijn uiterlijk? geur? brutale blikken?) en dus zet T. Troy een keel op. En het geluid dat zij voortbrengt mag er wezen. Trouwens, het protest van Simba mag er eveneens wezen, en als ze dus tegen elkaar aan het schelden zijn, trekt dat de aandacht.

Zo was ook Japekoppie op het gekibbel afgekomen. Hij bleef echter op een afstandje toekijken, want zijn moeder kon het best alleen af, vond hij.
Wel, daarin had hij gelijk.

Simba nam de benen. Niet dat hij er nu als een pijl uit een boog vandoor ging, nee, voetje voor voetje verplaatste hij zich langs het loket en verder langs onze ramen. Ja, want je weet maar nooit of zo'n idioot wijf of haar zoon je alsnog van achteren komt aanvallen, heh? Bovendien wil je niet dat iedereen denkt dat je nu zo'n angsthaas bent. Vandaar de slakkengang dus. Maar weg ging hij wel, en dat was nu precies de bedoeling geweest van mevrouw Troy. Nee, mevrouw Troy is beslist niet voor de poes. En nu maar weer wachten op het volgende treffen! Want Simba zal heus niet de volgende keer een andere route kiezen! Op een dag namelijk gaat hij van mevrouw Troy winnen. Ja, Simba is daar zeker van.

Sukkeltje!

2010-05-16T11:48:00.005+02:00

Toen mevrouw Katblad aan de buitentafel bezig was met het verpotten van wat plantjes, hoorde zij opeens een erg zielig gemauw. Ze keek even om zich heen, maar zag in eerste instantie helemaal niets bijzonders. Tot ze besefte dat het geluid van boven kwam. En jawel hoor, daar zat onze jongste reporter, bovenop het dak in de goot. Het gemauw ging over van zielig naar zeer dwingend.

De Boez zag zijn vriendje Oscar op straat en wilde naar hem toe. Nou, dat gaat een beetje moeilijk heh? Tenminste, niet aan deze kant van het dak! Dus mevrouw Katblad riep dat de Boez om moest klimmen/lopen. Ja, via het slaapkamerraam achter naar binnen, dan via de trap naar beneden en zo kom je dan weer buiten. Bij je vriendje Os inderdaad. Nee? Nog een keertje uitleggen?
Wel, Boez snapte er de ballen van. En ging dus ook nog eens steeds verder over de rand hangen. Dat vond mevrouw Katblad niet leuk. Zij gooide snel de camera op tafel en liep de trap op, de achterslaapkamer in en ging daar uit het raam hangen en riep de Boez.
Eerste hoorde zij helemaal niets. Was Boez nou nog doof ook? De achterbuurvrouw, die net even op haar platje in het zonnetje zat, keek verstoord op. Maar daar stoorde mevrouw K. zich niet aan en riep de Boez nogmaals, en nog wat harder ook.
Toen hoorde zij diverse ploffen. Ja, want Boez moet eerst van het hoge dak naar een lager dak, en dan door naar weer een lager dak. Van daar kan hij via het schuurtje van een achterbuurman op ons platje en dus bij ons slaapkamerraam komen.
Eindelijk dan kwam de Boez naar binnen. Maar er kon geen bedankje af hoor! Nee, Boez raasde de trap af en vloog de voordeur uit, zo Os om zijn nek. Het duurde iets langer voor mevr. K. weer buiten stond. Maar dat is ook wel zeer begrijpelijk, heh?

Grastest.

2010-05-15T13:49:00.005+02:00

Onder de trap in de Hoftuin begint het siergras weer aardig te groeien. De beide vriendjes (Boez en Os dus) besloten tot een test. Welke pol ruikt het best, smaakt het lekkerst en ligt aangenaam in de bek? Nee, de kleur was niet van belang, maar dat spreekt vanzelf want de test is in de eerste plaats voor katten bedoeld.
Op bovenstaande foto ziet u de Boez zitten voor zijn testpol.

En op deze foto zit Os klaar om te gaan happen.
Wel jongens! Allebei een frisse bek? Geen andere smaakjes meer op de tong? Dan mogen jullie nu beginnen!
Wel, er werd flink gekauwd en geplet door beide jongens. Maar Os constateerde al snel dat zijn gras niet zo lekker was. En daar Boez' pol wel lekker in de bek lag, deed Os een voorstel om te ruilen.

Er werd eerst overlegd, maar daarna bedacht het stel dat de pol van Boez groot genoeg was voor allebei. Bijna snuit tegen snuit werd het kauwen hervat.

Wel, de keuze van de vriendjes is dus gevallen op het gras bij de muur. Een echt duidelijke reden konden ze niet geven, maar wij nemen maar aan dat hun keuze terecht is.

Dus als u een hapje gras wilt nuttigen in de Hoftuin, kies die pol die bij de muur staat! Ons testpanel is namelijk erg betrouwbaar....
NB: de test is zo'n week of twee geldig. Daarna hebben zich weer nieuwe sprieten ontwikkeld en de kwaliteit daarvan kan natuurlijk verschillen van die van de huidige sprieten.

Want je weet maar nooit...

2010-05-14T11:35:00.006+02:00

De Boez was het dak op en Oscar lag zich derhalve stierlijk te vervelen. Gelukkig kwam de fotograaf langs en dat gaf zicht op een beetje vertier voor Os.
Nee, de fotograaf ging niet wandelen, alleen een kort bezoekje brengen aan de Hoftuin, maar dat was voor Os al genoeg. Alles beter dan maar wat rondhangen, heh? Ja, en de Boez kon erin zakken, voor nu dan.

Os snuffelde wat in het rond in de Hoftuin, en sprong het muurtje op en af. Hij had het zo druk daarmee, dat hij niet in de gaten had dat Rooie Gijs op hem af kwam. De fotograaf wachtte vol spanning op wat er vervolgens ging gebeuren. Immers, Gijs is niet zo'n lieverd en bovendien ook nog de partijleider van Hof Is Vol, niet? Daarom dus!

Maar wat gebeurde hier! Een beetje neuzen? Jazeker!
Er werd niet gegromd, en ook niet gemept. Was dit Rooie Gijs eigenlijk wel of hadden wij ons vergist? Liep er soms nog zo'n eh.... rond? Een dubbelganger?
Nee, dit was toch echt R.G. hoor! Maar misschien was hij gewoon wel niet in goede doen. Of was dit gewoon een afleidingsmanoeuvre en moesten de klappen nog komen.... Laten we maar gauw verder kijken!

Nee, Gijs ging niet over tot meppen, maar Os had in zijn ogen gekeken en zijn geur opgesnoven en besloot zich voorzichtig te verwijderen. Over het muurtje in rustig tempo... Lala lala la! Niks aan de hand! Pompompomtiedom... En dan toch maar de Hoftuin uit heh? Want je WEET inderdaad maar NOOIT!

Flinke kibbelpartij.

2010-05-14T11:02:00.008+02:00

Omdat wij een hoop gesis en gegrom hoorden, gingen we maar eens kijken wat er aan de hand was bij onze buitentafel. We zagen mevrouw Troy op de bank zitten maaien naar iets onder de tafel, en dat iets was dus Mini (zie foto). Mini is erg goed in het onder tafels zitten, maar dit maal had ze toch echt de verkeerde tafel uitgekozen. Ja, Mevrouw Troy was namelijk helemaal niet gediend van Mini's aanwezigheid en deelde een paar rake klappen uit! Het arme slachtoffer wist niet wat haar overkwam. Zijzelf is toch altijd en overal de baas? Nou zat hier zomaar zo'n ouwe tante een beetje agressief te wezen, en zij kon niet tegen dat wijf op! Nee, Mini was een situatie als deze duidelijk niet gewend, en de verbazing straalde van haar snuit.

Mevrouw Troy was vastbesloten. De jongere uitgave van haarzelf moest opdonderen, en een beetje snel ook. Ze grauwde nog een paar keer, en sloeg en siste zo hard ze kon. Uiteindelijk bereikte ze dan ook haar doel.

Mini ging er vandoor, sloeg op de vlucht.
Via een paar plantenpotten bereikte ze de straat, en die liep ze uit, zonder nog een keer om te kijken.

De Boez, die al die tijd op tafel ongerust had zitten kijken naar de kibbelende dames, kon eindelijk opgelucht adem halen. Nee, Boez houdt niet van boze soortgenoten, is zelf een soort van pacifist zullen we maar zeggen. Ja, een stevige stoeipartij gaat hij niet uit de weg, maar dan alleen met Os en het wordt nooit gemeen. Tenminste, tot nu toe, dus effe afkloppen!

Cera had gedurende de ruzie voor het Poezenloket gezeten, maar durfde nu naar buiten te komen om een slokje te drinken uit de waterbak op de buitentafel. De rust keerde weer, het gewone leven kon weer zijn gang gaan.

Mevrouw Troy hield nog een poosje de wacht. Ja, naar die kant was Mini verdwenen, en je weet natuurlijk maar nooit of zo'n brutaal nestje het in haar hoofd zou halen terug te keren, heh?

Ja, mevrouw Troy weet daar alles van, want zij was ook eens jong en brutaal. Maar Mini keerde niet terug. Waarschijnlijk was deze ontmoeting met mevr. TT haar wel heel slecht bevallen....

Cera komt naar huis.....

2010-05-13T12:09:00.004+02:00

De begroeting en wat eraan vooraf ging.....
Ja, want eindelijk hebben wij een keer op film kunnen vastleggen hoe Cera van het garagedak af komt. Helaas zijn wij nog niet zo bedreven in het knippen van beelden in Moviemaker, dus u hoort de schorre stem (het was nog in de vroege ochtend) van mevrouw Katblad die Cera roept.
Wel, volgende keer beter heh?

Filmpje dus....

Mag ook niks...

2010-05-13T10:35:00.003+02:00

Boez:
Visite heeft leuke jas heh? Ja, erg wollig. Ook allemaal vreemde geuren ja. Wil ik graag bestuderen, maar jas hangt hoog. Kan er niet goed bij, nee. Misschien kan ik er in klimmen....

Mag dat niet? Nee dus. Wil je dan de jas naar beneden halen? Ja, dan leg je hem neer op de grond en dan kan ik snuffelen. Ook misschien erop gaan liggen ja. Ook nee? Ik mag hier ook helemaal NIKS heh? Hoezo moet ik niet zo zeuren?

Rare geluiden.

2010-05-12T14:40:00.007+02:00

Boez liep thuis te janken. Ja, want zijn boezemvriend Oscar was met een andere haarfabriek gaan spelen, en dat was Monster. En de Boez is niet zo dol op Monster, dus was hij naar huis gekomen en ging daar een beetje lopen janken. Wij gingen maar eens kijken hoe en waar Os en Monster aan het spelen waren, en namen de camera mee. Zouden die twee net zo leuk stoeien en rollebollen als de boezemvriendjes altijd doen?
Wel, dat viel tegen. Het had meer te maken met jagen op elkaar en elkaar uitdagen. Geen omhelzingen dus. Wij volgden de twee naar het Zooiplein.

Daar moest de Os natuurlijk een zandbad nemen, en Monster deed hem na. Want al is Monster al bijna net zo groot als Os, hij is nog een stuk jonger en denkt dat het goed is om Os na te doen. Om te leren dus, heh?
Even later liepen de twee wat om de glijbaan en zandbak heen te klooien en zooien, en toen Monster dicht langs de klimop kwam, liet hij zich vallen. Ja, want hij hoorde interessant gekwetter en wilde dat bestuderen. Hij lag daar en luisterde. Hij keek ook, maar zag niks.

Wij keken ook, maar zagen eveneens niks!

Ziet u wat? Nee heh?

Maar het gekwetter was dus duidelijk hoorbaar. Wij dachten het geluid te herkennen als dat van merels, en eerlijk gezegd is die klimop ook wel een fantastische plek voor een nest!

Toen hield het geluid op. Monster snapte er niks van. Had hij het zich allemaal verbeeld? Was hij soms gek aan het worden?

Nee, want daar was het weer! Rare geluiden vond Monster, en zo boeiend dat hij Os helemaal was vergeten.

En Os had geen zin meer in Monster. Een speelkameraad die naar merels gaat liggen luisteren en geen aandacht meer schenkt aan jou, daar heb je niks aan. Uit verveling ging Os maar spelen met een takje, en erop bijten en kauwen. Je moet toch wat heh? Toen bedacht hij zeker dat er nog een Boez op de wereld was, want opeens liep hij in de richting van de redactie en liet Monster achter op het Zooiplein.

De fotograaf volgde Os, en toen wij onderweg omkeken, zagen wij Monster van het Zooiplein komen en de Katbladstraat uitlopen. Zonder vogel in zijn bek trouwens.

Goed gegokt.

2010-05-11T12:25:00.007+02:00

Het Poezenloket stond op een kiertje, maar dat was voornamelijk voor de frisse lucht en niet als doorgang voor de haarfabrieken, want voor hen stond het kattenluik in de voordeur gewoon open. Doch op de een of andere manier is het veel en veel leuker om over de vensterbank te klimmen dan door een deur te stappen, en als je ook nog eens de priemende ogen van mevrouw Troy achter je voelt (u bent hier ongewenst jongeman!), dan moet zelfs een kiertje genoeg zijn. Zo dacht de Os er tenminste over. Hij nam natuurlijk wel eerst de maten op, maar besloot toen de gok te wagen.

Nou, die kop en schouders gingen dan nog wel, maar nu de rest dus nog!

Nee, dat ging niet zo makkelijk. Vette pens heh? Ja, dat krijg je als je alsmaar bij je vriendje alle brokkies komt proeven. Oscar vindt namelijk helemaal niks niet lekker en vreet alles wat hij vindt, en dat kun je zien aan zijn bolle buikje. Wel, Os kwam dus aanvankelijk klem te zitten, maar laat zich echt niet voor 1 gat vangen!

Dus ging hij op zijn zij, en zo schoof hij verder, zij het moeizaam, naar buiten.

Tja, en als Os door het Poezenloket naar buiten kan, zou Cera op dezelfde manier naar binnen moeten kunnen, niet?

Nou, nee dus. Cera zag de bui al hangen en voelde de buik al klem zitten. Zij besloot de gok niet te wagen. Mevrouw Katblad riep haar toe dat ze door het kattenluikje binnen moest komen, maar daar had Cera helemaal geen zin in. Mevrouw stond toch voor het raam? Het was toch een kleine moeite om dat raam iets verder open te doen? Nou dan!

Mevrouw Katblad ging door de knieën. Die ogen van Cera heh? En dat lieve snuitje. Ja, mevrouw Katblad is een softie. Maar dat wist u natuurlijk al.

Het kan zijn.

2010-05-11T12:04:00.002+02:00

Rooie Gijs is weer langsgeweest. Hij had niet in de gaten dat wij hem zagen en wij wilden dat graag zo houden, want zo konden wij zien wat hij zoal uitvreet als hij zich onbespied waant. Kwam hij tegen de planten sproeien? Of kwam hij misschien van de Nepeta snoepen? Vol spanning keken wij toe en wachtten af.

Maar Gijs deed helemaal niks! Hij liep gewoon een rondje om de tafel en stak toen de straat over om door de Poort weer naar huis te gaan. De fotograaf voelde zich bedrogen.
Het kan natuurlijk zijn dat Gijs ons toch in de gaten had gehad maar zich van de domme had gehouden, maar het kan ook zijn dat, als Gijs ons niet ziet, ook niks uitvreet, en als hij ons wel ziet juist tegen de planten gaat eh.... plassen en juist aan de Nepeta gaat vreten. Wij zullen deze zaak nader moeten bestuderen alvorens wij een defititieve verklaring kunnen geven over het gedrag van Gijs, dus in welke situaties hij dingen wel en niet doet. (Ja ja mevrouw Katblad, hou nou maar weer eens op met je gezeur! Zeker niks beters te doen?)

Onbewaakt Poezenloket.

2010-05-11T11:47:00.003+02:00

Mevrouw T. Troy heeft het erg druk met vliegbeestjes kijken. En dan bedoelen we niet van die kleine stekertjes, maar grote kwetters met een behoorlijke vleugelwijdte. Je hebt ze in het zwart met oranje of gele snavels, in het bruin (maar die komen meestal in groepen), in het zwart-wit (die een hoop lawaai maken), in wit/grijs (die vuilniszakken openscheuren), en dan heb je ook nog van die kleinere die zo lief zitten te zingen en van boom tot boom vliegen. En dan nog een paar soorten, maar het gaat te ver om ze allemaal op te noemen.

Mevrouw Troy maakt geen onderscheid, alle vliegbeestjes zijn even belangrijk in haar ogen en moet ze in de gaten houden. Ondertussen echter, doet ze haar werk niet. Het Poezenloket is onbewaakt en elke haarfabriek (bekend en onbekend) kan zomaar de redactie binnenkomen. Dat hebben wij natuurlijk liever niet. Daarom moeten we maar eens met mevrouw Troy gaan praten. Ja, zij mag best vliegbeestjes kijken als ze dat niet kan laten, maar moet dan wel vervanging regelen voor het bewaken van het Poezenloket. Anders wordt het hier een zooitje en dat kunnen we niet hebben. Punt uit.

Rustige zondag.

2010-05-10T13:41:00.010+02:00

Na ons bezoek aan de Kruiden en de Hoftuin, liepen wij nog even door de Parallelstraat om te zien of daar nog haarfabrieken aan het zooien waren. Maar nee, we hadden geen geluk. Zaten alle katten dan om de tafel of voor de haard? Ja, want het was tenslotte moederdag en in sommige huizen zou er best wel eens taart op tafel kunnen staan, toch? Of een pan heerlijk geurende soep op het vuur?
Maar toen, langs het gevaarlijke water, zagen wij plots Oscar onder een wielhuis zitten. Aan datzelfde water dus heh? Daar schrokken wij even van. Wat hij daar deed? Wel, dat weten we niet, maar hij zat er angstig bij. We moesten een paar keer roepen voordat hij besloot om onder het wielhuis vandaan te komen. Vervolgens stak hij over naar de Katbladstraat en wachtte daar tot de fotograaf op gelijke hoogte met hem was. Samen liepen we toen naar de redactie.

En toen we daar waren aangekomen, kwam net de Boez naar buiten. Zo, uitgeslapen jongen? Jawel, en daarom moesten er even wat rek- en strekoefeningen gedaan worden. De fotograaf stelde de twee jonge reporters voor om nog even een stukje te gaan lopen, maar daar hadden ze geen oren naar. Want, te lang gescheiden geweest dus eerst een flinke partij rollebollen. Ja, lekker klef weer, maar ook leuk om te zien!

Deze keer lagen ze naast elkaar op straat (in plaats van bovenop dus), lekker naar elkaar te schoppen en te slaan.

Opeens dreigde er een bromwiel aan te komen. Zonder uitlaat denken wij, want hij maakte een hoop lawaai. En dat op de zondag! Schandalig inderdaad. Maar het bromwiel sloeg gelukkig af.

En dus kon er verder gestoeid worden. Ja, het ging er best heftig aan toe! Tot er weer een ander geluid klonk.

Er vlogen kwetterende vliegbeestjes over! Ook erg belangrijk natuurlijk! En beide kattenkopjes gingen precies tegelijkertijd naar rechts.

Wel, zo ging het nog een tijdje door. Wij zullen u verder niet vervelen met al die foto's van de stoeiende vriendjes, want dat wordt het Katblad al te saai.

De zondag bleef verder erg rustig en er kwamen geen vreemde haarfabrieken meer voorbij, zelfs BW (Pincho) niet. Die was zeker ook naar zijn moeder.....

Recalcitrant.

2010-05-10T13:27:00.004+02:00

In de Hoftuin zat Iwan op het platte dakje met uitzicht over de tuin. En daar hij anders altijd met veel bombarie en geklaag naar de fotograaf toekomt om een troostknuffel te halen, waren wij zeer verbaasd dat hij a. zijn snavel dichthield, en b. niet van het dakje af kwam voor een aai. Wat was er met Iwan aan de hand? Zat hij daar op de zon te wachten (het was zwaar bewolkt) of was hij in een recalcitrante bui? Wij vroegen hem dat natuurlijk, maar kregen geen antwoord. Ook weer zoiets! Nou Iwan, zeiden wij na onze vergeefse pogingen wat uit hem te krijgen, zoek het dan maar uit. En jij ook nog een prettige middag heh? Tjongejonge!

Er waren trouwens geen andere haarfabrieken in de tuin aanwezig, en dat was op zich ook al zeer teleurstellend. Want we moeten wel een Katblad in stand zien te houden, heh? En op deze manier gaat dat natuurlijk niet!

In plaats van Nepeta.

2010-05-10T13:12:00.004+02:00

Gisteren zagen wij Siep in de Kruidentuin. Dat is op zich niets bijzonders, want Siepie woont daar heh? Daarom. Maar wat wij niet snapten was dat Siep in plaats van lekker tussen de Nepeta te rollen, van een iellig stukkie graspol zat te vreten! Zoveel van dat mooie kattenkruid voor de deur (en al zo groot gegroeid - wij zijn jaloers), en dan op een kort, platgetrapt grassprietje kauwen? Wel, het kon natuurlijk zijn dat zij een beetje last van haar maag had omdat zij al eerder van de Nepeta had gesnoept. Maar laten wij niet verder speculeren, anders is het eind zoek (als je mevrouw Katblad haar gang laat gaan, ben je voorlopig nog niet klaar....).

Toen Siep klaar was met de grassprieten, besloot zij dat ze weer naar binnen wilde. Niet omdat zij niet houdt van een beetje gezonde buitenlucht, maar zij werd wat nerveus van de aanwezige fotograaf, en dat snappen wij best. Dus gingen wij daarom maar weer eens verderop; misschien viel er nog meer te beleven op straat? Zou zomaar kunnen, heh? Of niet natuurlijk. Dag Siep!

Pestkop van beroep (deel 2)

2010-05-09T09:22:00.011+02:00

Ha ha, hadden ze toch mooi die Zwarte Gijs voor de gek gehouden, niet? Oscar en Boez vierden feest in de Steeg van Storm. Rennen, dollen, uitdagen etc. Beiden met opgeheven staart; een lust om naar te kijken!

En Gijs? Die had niet kunnen verkroppen dat hij de Boez had laten ontsnappen. Hij moest zijn gram halen, en terwijl wij naar de dollende vriendjes in de Steeg aan het kijken waren, was hij naar de overkant van de straat gekomen en had Lima een pak slaag gegeven. Arme Lima. Die zat helemaal angstig weggedoken tussen de plantenpotten terwijl Gijs terugkeerde naar zijn buitentafel. Gijs keek nog even achterom, naar Os en Boez die nog steeds enorme lol aan het maken waren. Nee, aan die twee was geen eer te behalen.
Cera had zich ondertussen veilig bij de jongens in de Steeg gevoegd, Lima zat weggedoken tussen de planten. Tja, wat was er dan nog voor Zwarte Gijs te doen?

Niks. Dus wilde hij naar binnen, zijn huis in. En daar Gijs beneden geen toegang tot zijn huis had, klom hij razendsnel via de blauwe regen omhoog naar het balkonnetje (zonder bodem). Helaas, ook de deuren daar waren dicht! Er zat dus niks anders op voor Gijs om wat heen en weer te lopen over het hek. Misschien kwam er wel iemand om hem binnen te laten?

Nou, mooi niet dus!

Nee, terug naar beneden zou gezichtsverlies betekenen! Dus dan maar blijven zitten, heh?

Nee, Gijs had het niet best! Vooral niet omdat Cera heel uitdagend schuin onder het balkon over de straat aan het rollen was....

Ja, het lijkt wel of Cera steeds brutaler wordt! In elk geval was ze helemaal niet bang voor Zwarte Gijs. Want voordat hij beneden zou zijn, was zij natuurlijk allang weg. En ondertussen werd de pestkop dus maar mooi zelf gepest door zijn favoriete slachtoffer!

Wel, de fotograaf wilde nu eindelijk wel weer eens naar huis voor een kopje koffie, en mevrouw Katblad dacht daar hetzelfde over.

We weten dus niet hoe en wanneer Zwarte Gijs beneden is gekomen, of in zijn huis. En even later kwam de hele troep haarfabrieken de redactie binnen om wat brokjes te komen eten. De fotograaf wilde toen graag een stroopwafel maar mevrouw K. bedankte. Maar dat is verder niet belangrijk...

Pestkop van beroep (deel 1)

2010-05-09T08:21:00.008+02:00

Ja, Zwarte Gijs (pestkop van beroep en parttime acrobaat) was er helemaal klaar voor. Hij had allemaal slachtoffers in zijn vizier gekregen en had er zin in. Het was een kwestie van kiezen. Wie zou hij het eerst een pak op zijn donder gaan geven? Die roodwitte, zo'n zwartwitte of dat lekkere wijffie? Oh, wat een moeilijke beslissing!

Oscar was wel erg dichtbij gekomen. Brutaal dus. Het was een kwestie van 1 sprongetje en dan had Gijs 'm te grazen.

Gijs twijfelde. Hij wachtte nog even met zijn sprong en ging een etage lager zitten. Ja, het was erg belangrijk om het perfecte moment af te wachten! Maar hij had er wel zin in dus!

Aan de overkant zat Lima. Hij had Zwarte Gijs natuurlijk allang opgemerkt en was in het raamkozijn gaan zitten. Lima deed het bijna in zijn broek en hoopte dat Gijs hem nog niet had gezien. Maar Gijs zag natuurlijk ALLES en IEDEREEN! Want als je pestkop van beroep bent, ontgaat je niets.

Oscar was ondertussen weer teruggelopen naar zijn huis. Daar stoeide hij onbezorgd met Cera. Wij keken verbaasd toe. Waarom sidderden de anderen niet voor Zwarte Gijs? Hoe kon het zijn dat ze rustig doorgingen met hun spelletjes? Zou Gijs in aanzien zijn gedaald? Wel, eerst nog maar even afwachten en niet te vroeg conclusies trekken heh?

De Boez was wel heel erg brutaal. Hij liep op een onbewaakt moment zomaar onder Gijs door. Of zou Boez Gijs gewoon niet hebben gezien? Dat kon toch bijna niet? Wel, Gijs zag de Boez in elk geval wel, en toen onze kleine reporter nog een paar stappen vooruit had gedaan, sprong Gijs bovenop hem. Tenminste, dat was de bedoeling, maar Boez schoot naar voren en Gijs miste! Wat was hier aan de hand? Gaan de jaren bij Gijs soms tellen? Is hij misschien een beetje ziekjes?

We gaan verder kijken......

Terwijl de Boez alweer aan de overkant van de straat met Os aan het giebelen was, markeerde Zwarte Gijs agressief zijn bankje. Ja, het ging er flink hard aan toe en de houtsplinters vlogen bijkans in het rond. Frustratie heh? Of zoiets. Nee, Gijs was niet blij.

Maar had hij misschien nog een plan B? Tja, in dat geval kon de fotograaf dus nog niet haar huis. En mevrouw Katblad kon ook niet geloven dat het al allemaal over was. Dan nog maar even wachten met de koffie heh?

En hoe het verder ging leest u in deel 2...

Kaboenk.

2010-05-08T16:53:00.004+02:00

Het was een grijze dag en het spetterde. Maar dat is geen reden voor Cera om alsmaar binnen te zitten, dus trok ze er op uit. Via het Zooiplein klom ze met gebruikmaking van een klimop naar het garagedak, en daar vandaan kon ze naar de dakgoot aan de Katbladstraat komen. Ja, bij ons aan de overkant, dus het dak van het huis waar zij vroeger woonde. Wilde zij naar haar oude huis terug misschien? Of behoort deze plek wellicht nog steeds tot haar territorium?

In elk geval, toen Cera mevrouw Katblad in de straat ontdekte, vond ze het tijd om naar huis te komen. Eerst terug naar het garagedak, en al is ze tegenwoordig wat aan de zwaardere kant (bijna 5 kilo), ze springt nog als de beste. Maar dat kunt u zelf zien op de foto.

Daarna moest Cera van het garagedak naar beneden. Een sprong van het dak af naar de straat is onhaalbaar, dat kan iedereen zo zien. Maar gelukkig staat er precies op die plek een blauwe container (niet dat de kleur er wat toe doet, maar goed). Cera hangt eerst even over de rand heen, zoekt met haar bevallige pootjes de bakstenen op en zet zich daar af om vervolgens netjes op de container terecht te komen. Vorig jaar hoorden wij nog een "poink"als ze dat deed, nu is het een zeer duidelijk KABOENK!
Ja, wij zullen het een keer filmen, dan kunt u precies zien wat wij bedoelen.

Adresboek kwijt.

2010-05-07T16:43:00.003+02:00

Beste mensen,
Mevrouw Katblad heeft met haar oude laptop ook afscheid moeten nemen van het adresboek met uw email-adres. Ja, alle adressen dus heh? Shit inderdaad.
Wanneer u prijs stelt op contact met haar, stuur dan uw adres even opnieuw op! Als u dus inmiddels nog geen bericht had gestuurd aan mevrouw K.
Alvast bedankt.....
NB: Met een bericht naar "reacties" komen we er niet; daar kunnen wij niet uw adres vandaan halen..... Dus graag een persoonlijk bericht aan de redactie s.v.p.
De hoofdredacteur.

(Ja, deze keer maken wij een kopie.....)

Nieuwe Lap!

2010-05-07T10:13:00.002+02:00

Jazeker, de Katbladstraat heeft een nieuwe bewoner erbij en het is een Lapje! Zij is bij ons aan de overkant komen wonen, in het oude huis van Cera (en dus het ex- tijdelijke huis van Charli en Ollie). Oh wat zijn we heden blij!!! Een nieuwe haarfabriek erbij!

Natuurlijk mag deze dame nog even niet naar buiten, dat snappen wij best. Maar ze zit vaak voor het raam te kijken naar de dollende Boez, Cera en Os, en we vermoeden dat zij popelt met hen kennis te maken.

Uiteraard zullen wij spoedig bij haar mensen langs gaan om hen uit te horen over deze mooie haarfabriek, en doen dan weer verslag aan u, dat spreekt vanzelf. Nog even geduld dus, heh?

Bedenkingen.

2010-05-07T10:01:00.003+02:00

Heel vroeg in de ochtend hadden wij de Witte van de overkant van de gevaarlijke weg op bezoek.

Wij zijn altijd blij met visite, maar in dit geval hebben wij zo onze bedenkingen. Immers, het is linke soep om die weg over te steken, en als het bezoek te lang blijft hangen, is het verkeer inmiddels toegenomen. En de mensen rijden daar hard, dat kunnen wij u verzekeren. Maar goed, de Witte was dus gekomen en had een onderonsje met Japekoppie. Het duurde maar kort, hun gesprekje, en waar het over ging weten wij niet. Wij weten ook niet waar de Witte vervolgens is heen gelopen, want wegens 'nog niet aangekleed' kon de fotograaf niet de achtervolging inzetten.

We blijven dus met veel vragen zitten. Maar dat is het leven, heh? Ja.....

Paar vierkante meter.

2010-05-07T09:41:00.003+02:00

Ollie:

U zegt dat u mij bijna niet ziet? Wel, dat is nu juist de bedoeling. En doet u alstublieft de deur dicht want er lopen allemaal vreemden door ons huis. Ja, dit is de enige veilige kamer op dit moment want overal wordt getimmerd en geboord.

Overdag zit ik hier alleen, dat klopt. En mijn mens zit hier ook vaak, dat klopt ook. Charl is op stap, de hele dag. Oh, zit die bij u? Wel, 's avonds zijn we allemaal hier. Ja, op die paar vierkante meter inderdaad. En dan loop ik wat rond door het huis. Als die vreemden allemaal weg zijn dus, heh? Maar het moet niet veel langer meer duren, dat gedonder hier in huis. Ik persoonlijk ben er helemaal klaar mee ja. En ook met dit gesprek. Wilt u de deur weer goed achter u dicht doen?

Afstand houden.

2010-05-06T14:41:00.006+02:00

Nee, dit is niet onze Boez maar de huisgenoot van Oscar, Lima genaamd. Wij zien hem overdag niet zo vaak buiten, want Lima gaat liever 's ochtends vroeg of 's avonds laat de straat op. Maar vandaag was hij er dus wel midden op de dag. Hij hield zich echter wel een beetje afzijdig, en dat terwijl de Boez en Oscar achter elkaar aan liepen te rennen, vlak bij zijn huis.

Ja, Lima bleef dichtbij zijn tafel en hield vooral de Boez goed in de gaten. De twee zouden zomaar, gezien hun uiterlijk, broertjes kunnen zijn! Maar hebben dus nog nooit eens fatsoenlijk kennis met elkaar gemaakt. Nee, want Lima is niet zo gauw intiem met andere haarfabrieken. En ook niet met mensen trouwens.

De Boez daarentegen wil graag met iedereen vriendjes zijn. Ook met Lima dus, maar toch bleef Boez op een afstandje naar Lima zitten kijken. Nou ja, afstand, we hebben het over een metertje of vijf. Maar het gaat er dus om dat de Boez niet dichterbij durfde te komen.
Lima straalt blijkbaar iets uit van 'kom maar op als je het lef hebt!', en onze reporter had het lef duidelijk niet.

Om zijn vriendelijkheid te tonen, ging Boez een beetje liggen rollen, een soort van show opvoeren voor Lima. Misschien kon hij op die manier Lima verleiden tot vriendschap? Nou, Lima reageerde helemaal niet op de kunstjes van de Boez. Hij vond het allemaal maar flauwe kul en trapte er niet in.

Boez bleef zijn best doen maar het haalde helemaal niets uit. Hij werd alleen maar vies van het straatvuil en daar was mevrouw Katblad dan weer niet zo blij mee. Maar laten we de Os niet vergeten heh? Hij was ook nog steeds in de buurt en dus konden we erop wachten! Waarop?

Nou, daarop dus!

Lima zag het aan het dacht er het zijne ervan. Hij bleef rustig zitten kijken naar hoe zijn huisgenoot Oscar de buurjongen Boez te grazen nam. Had Lima niet graag willen meespelen? We weten het niet. Misschien gebeurt dat nog wel eens. Of niet.

Behelpen!

2010-05-05T16:33:00.008+02:00

Hoera! Na 4 uur klooien met ons nieuwe fotoprogramma, zijn we erin geslaagd een nieuw bericht te maken. Mevrouw Katblad zat tegen een zenuwinzinking aan en ook de haarfabrieken waren er niet gerust op! Nee, zo'n nieuwe laptop mag dan wel nog mooier en moderner enzo zijn, als je over moet stappen van windows xp naar windows 7, krijg je daar gratis diverse problemen bij geserveerd. Ons oude fotoprogramma kon bijvoorbeeld niet mee. Veel andere programma's vergen ook eerst een gedegen studie alvorens je er handig mee kan werken, en daar mevrouw Katblad niet zo geduldig is (en wellicht ook niet zo begaafd) en onze lezers al begonnen te mekkeren, liepen de spanningen op de redactie behoorlijk op.
Wel, er is behoorlijk wat gemopper aan vooraf gegaan en bovendien behoorlijk wat kattensnoepjes om het harige volkje tevreden te houden! Maar tenslotte konden we dan weer de straat op voor een korte reportage....
Op bovenstaande foto ziet u Boez en Oscar, op weg naar de Kruidentuin.

In die Kruidentuin stoorden wij Simba. Die was net even aan het klooien en zat niet te wachten op gezelschap. Toen hij ons waarnam, verschool hij zich tussen de struiken. En dat deed hij goed ook, want wij zagen hem helemaal niet meer!

Os ging nog even zoeken, maar ook hij kon Simba niet meer vinden.

Nog effe wat gras eten dan maar?

Om de hoek stond Japekoppie. Hij wilde eigenlijk helemaal niet mee, want bij ons binnen ligt zijn broer Charli steeds te ronken en J'kop houdt hem liever in de gaten. Want als dat ronken nu alles was wat Charli deed! Nee, hij eet tegenwoordig ook mee en als hij klaar is met de brokjes markeert hij de omgeving. Ja, zodoende vonden wij al plasjes en sproeisporen rond de voerbakjes van Cera en de Boez en tegen grootvaders friese staande klok, en bij de bakjes van J'kop en zijn moeder in de keuken. En bovendien op de theedoek in de keuken, die daar toch over de radiator hangt om servies af te drogen en niet om vies te ruiken, heh? Dus mevrouw Katblad is daar ook niet zo gelukkig mee. Maar goed, Charli is erg ontheemd en zeer ongelukkig..., al betekent dat natuurlijk niet dat alles maar kan en mag. En dat had Japekop dus heel goed in de gaten. Oh, oh, wat een gedoe! Wij snappen dus heel goed dat hij terug ging naar huis....

links Cera, midden Oscar, rechtsboven de Boez

x
We gingen ook nog even naar het Zooiplein, maar de haarfabrieken bleven achter het hek hangen. Ja, er was daar vers gras en het rook er blijkbaar goed.

Er moest natuurlijk ook nog even gestoeid worden.

De volgende keer berichten wij hoe het verder ging. De bovenstaande foto laat duidelijk zien dat wij ons nieuwe fotobewerkingsprogramma nog niet zo goed beheersen; de foto was opeens overbelicht terwijl wij toch echt geen knopje hadden aangeraakt (dachten wij)! Herstel bleek bovendien onmogelijk.

Het zal dus nog wel een tijdje behelpen worden.

En nu gaat mevrouw Katblad uitgeput aan de drank! Morgen weer een dag, heh?

laatste nieuws

2010-05-03T16:40:00.003+02:00

Helaas..... Het licht in de DELL laptop van mevrouw Katblad is voorgoed gedoofd......
Er wordt momenteel actie ondernomen om de bestanden van de harde schijf te redden en over te brengen naar een nieuwe (van een ander merk).
Het probleem zat inderdaad in de klep, waar een kleefbandje met allemaal draadjes schijnt te zitten. Repareren zou zo'n 300 euro gaan kosten, en al waren wij gehecht aan het Delletje, we hebben er toch maar voor gekozen een nieuwe te kopen.
En u moet dus nog even geduld hebben, maar dat is natuurlijk een kleinigheid in vergelijking met onze zorgen! Of niet soms?
De redactie.

Laptop kapot

2010-05-03T11:23:00.003+02:00

Beste lezers,
Onze laptop is nu helaas tot helemaal niets meer in staat. Wij hebben het ding weg moeten brengen; de schakelaar in de klep is waarschijnlijk (en hopelijk) de oorzaak van alle narigheid.
Voorlopig dus even geen nieuws. Onze haarfabrieken zijn trouwens vandaag toch tot niks in staat en liggen allemaal depressief te wezen op de bovenverdieping. Dit natuurlijk vanwege het weer.
Wij hopen ons werk spoedig weer te kunnen hervatten!
De redactie.

Kort nieuws.

2010-05-02T11:14:00.003+02:00

Charli heeft weer in zijn eigen huis geslapen en had een rustige nacht. Hij is druk bezig om de deurposten aldaar te markeren met zijn kop en nek. Ollie blijft nog overwegend in zijn reismand, maar is ook al wat gekalmeerd.

Cera's vroegere mensen zijn langsgeweest, maar dat werd haar toch even teveel. Ze is toen naar boven gegaan voor een dutje (of een wasbeurt, dat kan ook natuurlijk). Ze heeft zich later op de dag weer op normale tijd gemeld voor het diner.

Oscar heeft zich vanochtend niet bij de redactie gemeld. We denken dat het nu ook voor hem te hard regent. Of zijn mensen houden de deur dicht en dat vinden wij heel verstandig van hen (gezien de rare, vieze hobby's van Os dus, heh?).

Vanochtend vroeg heeft de Boez de schrik van zijn leven gehad toen een agressieve meeuw zeer laag en schreeuwend over hem heenvloog. Boez vluchtte door het slaapkamerraam naar binnen en werd pas weer rustig toen wij het raam hadden gesloten. Het kan zijn dat er ergens op het dak een meeuwennest is, maar wij hopen van niet. Anders zijn wij genoodzaakt het raam gesloten te houden of het nest te verwijderen. Maar dat laatste schijnt erg gevaarlijk te zijn...

De redactie heeft ernstige problemen met haar laptop. Wij krijgen vaak helemaal geen beeld, of het beeld verdwijnt zomaar. Is er iemand die de oorzaak weet van een dergelijke storing en hoe wij dit kunnen verhelpen? De laptop is een Dell Inspiron 1300 van pas 4 jaar oud; de batterij is net vervangen maar de stekker zit bovendien goed in het apparaat en in het stopcontact....

Verder geen bijzonderheden.

2010-05-01T18:26:00.008+02:00

Gelukkig werd het toch nog een zonnige zaterdagmiddag. En daar de jonge jongens nooit zo lang willen slapen, kwam dat goed uit. We gingen naar de Kruidentuin waar de Boez de nieuwe kruidenplantjes ging controleren. En wat had Oscar voor belangrijke zaken te doen?

Ach, natuurlijk. Hij moest weer gaan liggen rollen in de vochtige aarde. Een toch wel heel merkwaardige hobby, vinden wij.

Maar goed, we kregen beide haarfabrieken zover dat ze meegingen de Parallelstraat in, al was het daar op dat moment best druk met vooral fietsers, maar ook een enkel wielhuis.
Gelukkig werd het even later wat rustiger op straat en konden we veilig verder wandelen.

Hoewel, verderop was het weer minder kalmpjes. Want opeens kwam Monster uit het niets tevoorschijn en dook bovenop Oscar. Er ontstond een kort gevecht maar Os worstelde zich
los en hobbelde snel in de richting van de Steeg van Storm.

Monster wilde achter hem aan, maar hij liep wat mank en ging niet zo snel! Had hij zijn blessure tijdens het korte stoeipartijtje met Os gelopen of was hij daarvoor al mank geweest? Wij weten het niet, het was ons niet eerder opgevallen.

De Boez stond zijn vriendje op te wachten bij de Steeg. Hij was sowieso niet van plan geweest de hele Parallelstraat uit te lopen zo midden op de dag. Teveel lawaai heh? Vooral als er bootjes op het gevaarlijke water tuffen!
We kwamen verder zonder problemen weer bij de redactie, en toen we net even zaten uit te rusten hoorden wij Pincho (Bollewangen) naderen. Hij had weer eens haast maar had dus wel zijn sirene aan. We kregen niet de gelegenheid om hem van dichtbij te bekijken helaas, dus kunnen u niet berichten of hij nog veel (nieuwe) krassen op zijn snuit heeft.

links Oscar, rechts Pincho

De middag verliep verder zonder bijzonderheden. Boez en Os stoeiden nog een tijdje, Charli liep in- en uit bij ons, mevrouw Troy bewaakte een tijdje het Poezenloket en Cera ging zonnebaden.

Japekop hebben wij nauwelijks buiten gezien; hij had het veel te druk met het bewaken van het bed.

Zes haarfabrieken....

2010-05-01T12:39:00.003+02:00

De Boez had het vanochtend al vroeg door. Nee, dit was geen weer om naar buiten te gaan, zelfs niet om op Oscar te wachten en hem te verwelkomen. Maar gelukkig stond het Poezenloket open, en zo kon Boez toch Os aan zien komen. Als hij tenminste zou komen, want het was dus echt hondenweer.
Gelukkig, Oscar kwam. Maar ze gingen niet buiten spelen natuurlijk.

De dag dan maar beginnen met een dutje, jongens? Ja, gezellig bij mevrouw Katblad onder de tafel. Die zat toch de krant te lezen en was al klaar met het zuigmonster en de dweil. Bovendien was het boven al vol met andere haarfabrieken. Vol? Hoezo?

Wel, Japekoppie lag op het bed. Zijn bed. Erg ontspannen lag hij er niet bij, want hij moest opletten dat niemand het in zijn hoofd zou halen bij hem te komen liggen. Zelfs mevrouw Katblad was niet welkom....

Onze buurjongen Charli was er ook. Hij had een zeer slechte dag achter de rug en wilde op een veilige plek wat slaap inhalen. Ja, want het was de eerste nacht geweest in zijn oude huis, hij had dus weer een verhuizing meegemaakt en was alles behalve tevreden over de resultaten van de verbouwing. Bovendien had Ollie de hele nacht zitten janken (Charl zelf trouwens ook) en verder lag er overal nog stof en kalk. Dus toen vanochtend de voordeur van zijn huis was open gegaan, was het besluit snel genomen: effe bij moe op bezoek, of ze dat nu wilde of niet. En ja, ook jammer dat broer Japekop chagrijnig was, maar daar had Charli maling aan. Hij pikte de slaapzak in en een knap mens of knappe haarfabriek die hem daar weer af zou krijgen!

Toen wij Charl fotografeerden, was hij in diepe slaap.

Cera sliep niet. Nee, zij was bezig met haar toilet en sloeg geen plekje over. Ze had dus geen tijd om te po(e)seren maar dat hoefde ook niet.

Mevrouw Troy heeft natuurlijk ook haar eigen plek, en dat is er een met uitzicht op de straat. Erg belangrijk dat je kunt registreren wie er buiten loopt te zooien of klooien en zo stom is om zich nat te laten regenen, heh? Ja, mevrouw Troy is een beetje een controlefreak maar dat hoort natuurlijk ook bij haar funktie als receptioniste en hoofd van de bewaking.

Wel haarfabrieken, sudder maar lekker verder hoor! Misschien wordt het nog droog vandaag en kunnen jullie straks nog even een frisse neus halen! Maar voorlopig ziet het er somber uit. Zucht...

Geen bezoek boven (2)

2010-04-30T10:05:00.004+02:00

Charli:
U gaat mij toch niet wegjagen heh? Nee, want ik kom hier helemaal tot rust en dat heb ik erg hard nodig. Bovendien is dit het huis van mijn moeder (T.Troy - red.) toch? En bij je moeder mag je altijd langskomen, niet?

Ja, ik heb het erg zwaar inderdaad. Dat verhuizen steeds, het komt me mijn strot uit. Vandaar ook dat ik telkens mijn stem kwijt ben, ja. Het is een zooitje daar in ons vervangend huis. De spullen staan opgestapeld en we moeten morgen naar ons oude huis terug. Nee, daar is het nog niks gedaan, en dat heb ik heus wel door. Je zou dus kunnen stellen dat ik momenteel huisloos ben, vandaar dat ik even bij u in de klerenkast ben gedoken. Voor de rust dus, ja. Nee, mijn moeder en broer (Japekoppie - red.) hebben geen bezwaar tegen mijn aanwezigheid. U gaat mijn mens vertellen dat ik hier ben? Maar ik hoef niet weg heh? Nee, dan is het goed. Dan wil ik nu graag mijn dutje afmaken. Heerlijk ja, die rust hier. Nee, ik zal niet teveel haren achterlaten op uw nachtgoed. Dag mevrouw Katblad, bedankt dat ik hier mag zijn, heh?

Geen bezoek boven (1)

2010-04-30T09:38:00.006+02:00

Het was weer zo'n mooie dag, maar behalve Cera zagen wij geen enkele reporter op straat. En daar het beslist geen pauze was, gingen we maar eens controleren waar iedereen zat.
Wel, tot onze grote verbazing zat Os bij ons boven in de slaapkamer. Jawel, verboden gebied voor hem, maar blijkbaar had de Boez hem uitgenodigd zonder eerst toestemming aan mevrouw Katblad te vragen, en Os was op de uitnodiging in gegaan. Wij verzochten Os echter onmiddellijk de trap af te dalen, want aan de regel "geen bezoek boven" willen wij graag vasthouden. Maar Os had helemaal geen zin om zich te laten sturen, had bovendien net ontdekt dat het raam openstond en sprong naar buiten. Nou, daar waren we mooi klaar mee!

Jouw schuld Boez! Ga hem maar achterna en haal hem svp snel terug!
De Boez twijfelde even, maar sprong toen ook het dakje op. Wij vreesden echter dat hij dat niet deed om zijn vriendje terug te halen....

Japekoppie lag zich te wassen op een stoel. Nee, hij was niet van plan om zich ook maar ergens mee te bemoeien. Ja, hij had een vroege pauze genomen omdat de zon wat fel was, en bovendien had hij recht op extra pauze vanwege iets onduidelijks.

Mevrouw Troy was ook niet van plan zich druk te maken om zo iemand als Oscar. Nee, zij had het al lang geleden opgegeven; Os was toch nooit tegen te houden en je kunt je energie dan beter bewaren voor andere zaken. Zoals je middagdutje inderdaad.

De vriendjes gingen zooien en klooien op het dak van de buurvrouw. Nee, ze kwamen nu niet naar binnen, misschien wel later. Of niet. En daar konden we het mee doen.

Wel, de jongens kwamen inderdaad later gewoon via de trap weer naar beneden. Daarop heeft mevrouw Katblad het slaapkamerraam maar gesloten. Voor het geval.

Confrontatie.

2010-04-29T12:00:00.004+02:00

Toen wij een rondje met Cera gingen lopen, zagen wij Mini in de Parallelstraat. Zij had zich weer eens verstopt en had veel belangstelling voor onze reporter. Ze hield Cera namelijk erg goed in de gaten en volgde haar nauwlettend met haar slimme, scherpe oogjes. (Mini negeerde de fotograaf trouwens compleet...)

Wat was Mini van plan? Zou ze haar schuilplaats verlaten om Cera aan te vallen? Wat ging er in dat kleine koppie allemaal om?

Ja hoor! Toen Cera een eindje verderop was gelopen, sprong Mini van de bloembak af en zette ze de achtervolging in. Cera deed net alsof ze Mini niet had gezien maar wij weten wel beter, heh?
Wij wandelden nog rustig en afwachtend een stukje door.

Toen Cera de hoek om (bij de Kruidentuin) was gegaan, sprong ze op het bankje en wachtte Mini daar op. Maar Mini, ook niet achterlijk, had daar rekening mee gehouden. Heel voorzichtig kwam ze naderbij. Nou, dat zou vast wel uitlopen op een confrontatie heh?
En inderdaad. Er werd flink over en weer gemept, maar dat allemaal achter het bankje door het hout en het ijzer heen, dus ongeschikt voor de foto. Tenminste, we kregen geen scherpe beelden van de haarfabrieken zelf. We probeerden nog wel even de regie over te nemen, maar dat bleek een onbegonnen zaak. Tenslotte lieten we de twee meiden, al meppende, lekker hun gang gaan en gingen op huis aan voor een bakkie troost...

Twee fliebers.

2010-04-28T13:45:00.005+02:00

Japekoppie:
Nou had je me weer niet geroepen, terwijl je weet dat ik jouw voorproever ben!
Maar ik rook het al vanaf het dak natuurlijk, en hier ben ik dan. Ik neem aan dat je een fliebertje voor me opzij hebt gelegd?
Wat is het eigenlijk dat zo lekker ruikt? Zeg je nou echt dat dit niet goed voor mij is? Wel, dat bepaal ik altijd nog zelf, heh? Laat me er maar even bij.

Ah, ei dus! Ruikt erg goed ja.

En ik zie een hoop fliebertjes. Je was toch niet van plan om dit allemaal alleen op te eten heh?
Nee, want anders hebben we een probleem hier in huis.

Nee, ik laat mij niet opzij zetten door jou.
Je kunt kiezen. Of je gooit nu twee fliebers hier op de grond, of je gooit ze in mijn voerbakje.
Eerder gaan we dus niet weg. Ja, want ik ben met zijn tweeën, dat zie je toch? Schiet dus maar gauw op, anders worden we ontzettend boos! Ja, wij allebei inderdaad!

Steunbetuigingen!

2010-04-28T13:19:00.003+02:00

Ook dat nog. Het kattenkasteel van Charl en Ol staat bij het grofvuil; het is versleten en gammel geworden, maar dat het weggaat is een grote schok voor de twee haarfabrieken.

Eerder kon u al lezen dat Charli zijn stem kwijt was. Waarschijnlijk het gevolg van een overdosis stress, tenminste, zo denken wij daarover. Immers, zijn broer Japekop wordt ook altijd schor als het tegen zit in het leven. Wij bedoelen dat niet ironisch of sarcastisch, integendeel. Katten kunnen erg slecht tegen veranderingen in hun huis of omgeving, en geluiden waaraan ze niet gewend zijn ervaren ze ook als erg stressvol. Zo kreeg Japekop een paar jaar geleden een maagzweer nadat wij ons huis hadden verbouwd, bovendien was hij in die tijd nogal agressief en was hij betrokken bij menige vechtpartij.
Wel, Charli gaat nu een nog moeilijkere week tegemoet. Ollie trouwens ook. Zij moeten weer verhuizen naar hun oude huis, maar de verbouwing is nog niet gereed. Ze zullen over een paar dagen slechts de beschikking hebben over een kleine ruimte met 1 logeerbed (te delen met hun mens) en een paar kleedjes en kattenmand. Nee, dat houdt niet over! Bovendien zal er constant lawaai zijn vanwege de werkzaamheden in huis.
De einddatum van de verbouwing was eerst 1 april, maar nu ziet het ernaar uit dat er ook nog enkele weken in mei gewerkt zal moeten worden.
Wij hebben erg met Charli, Ollie en hun mens te doen. Het zullen voor hen erg moeilijke tijden worden.
Daarom wensen wij hen vanaf deze plaats heel veel sterkte toe! Ook uw steunbetuiging is natuurlijk erg welkom....

Beetje zand.

2010-04-27T18:38:00.005+02:00

Ha mevrouw Katblad. Ja, ik lig inderdaad voor mijn eigen huis, en bovendien weet ik niet waar de Boez is. Nee, ik had even geen zin meer in hem maar dat ga ik u verder niet uitleggen. Ja, ik lag inderdaad wat te dutten, maar nu heeft u me dus wakker gemaakt, en nu ik toch wakker ben ga ik maar eens in bad. U zegt dat ik er goed uitzie en dat ik geen bad hoef? Wel, daar denk ik zelf totaal anders over.

Ik had toch niets over water gezegd? Stel je voor! Nee, ik bedoelde natuurlijk een zandbad. Of modderbad, dat is mij om het even.

U vindt dat ik dit beter niet kan doen? Wel, ik ben dol op zandbaden dus ik laat me niet door u weerhouden. Ja, lekker schuren, draaien, wentelen en wat dies meer zij.

Zo, zie ik er al wat beter uit? Ik haat namelijk de kleur wit, want dat is zo koud heh? Ja, wat grijs en zwart maakt me volgens mij veel aantrekkelijker. Bovendien val ik dan niet zo op en zullen de pestkoppen of de SvdB (Schrik van de Buurt) mij niet zo snel vinden. Camouflage inderdaad, naar dat woord zocht ik eigenlijk.

Zo, nu nog 1 keer naar links, 1 keer naar rechts en tenslotte nog 1 x over het midden, en dan ben ik klaar om met u mee te gaan. Ja, want dan ben ik weer helemaal het heertje. U vraagt mij waarom ik mee wil? Wel, om te zien of u nog brokjes heeft staan en om te voelen of dat ene stoelkussentje nog zo lekker ligt natuurlijk!
U heeft liever niet dat ik met u meekom? U wilt mij zelfs niet binnenlaten in deze toestand? Wel mevrouw Katblad, dan moet u mij eerst maar eens uitleggen wat u met "deze toestand" bedoelt!
Dat beetje zand? U vindt mij goor? Nou mevrouw Katblad, ik vind eerlijk gezegd dat u vreselijk overdrijft en u valt me enorm tegen!
Ik mag dus echt niet mee met u?

Zonder muziek.

2010-04-27T18:13:00.004+02:00

Dat Mini niet altijd als een razende door de straat rent, ziet u op deze foto. Ze was Cera tegengekomen (die lekker lag te zonnen), en Mini dacht er maar eens bij te gaan liggen. Toen zij eenmaal door haar pootjes was gezakt, deed ze gelijk maar wat rek- en strekoefeningen.

Daarop liet Cera liet zien dat zij het strekwerk ook nog heel goed beheerst!
Het leek zo wel een gymnastiekclubje, maar dan alleen voor dames heh?
Alleen jammer dat er geen muziek bij was.

We maakten een paar foto's van de dames en lieten ze toen in alle rust verder werken aan hun conditie. Of er tenslotte nog klappen zijn uitgedeeld, weten wij dus niet.

Donderende dame.

2010-04-26T16:54:00.004+02:00

Vanuit de verte lijkt hij heel veel op Thassos! Maar dit is dus Gabber uit de Parallelstraat. Hij zit hier dan ook gewoon voor zijn eigen deur.
Gabber is niet zo jong meer en komt niet vaak meer buiten; we waren dus erg blij dat we hem troffen!

We wilden graag een praatje maken met hem, maar Gabber had al zijn aandacht nodig om een andere haarfabriek in de gaten houden. Ja ja, die kleine kittige tante, Mini genaamd!

Want Mini had een beetje de kolder in haar kop en probeerde alle snelheidsrecords te breken.
Het kan natuurlijk ook zijn dat zij een geest had gezien en daarvoor op de loop was.
In elk geval raakte Gabber een beetje overstuur van de donderende dame, en was daardoor niet in staat tot een interview met ons. Jammer maar helaas!

Tot straks.

2010-04-26T12:55:00.003+02:00

De Boez:

Nee, we komen niet naar buiten, Cera en ik. Ja, ze zit hier achter me.

Wel, we wachten eerst tot het veilig is. Tot we zeker weten dat hij weg is.

Die rooie ja. Die van het dak inderdaad. Simba? Kan best wezen; ik weet zijn naam niet.

Ja, je kan wel zeggen dat je hem weg hebt zien gaan, maar voor hetzelfde geld zit ie nog om de hoek en dus komen we niet. Nog niet, nee. Ja, loop jij maar vooruit. Je ziet ons wel verschijnen.

Waar ga je heen? Kruidentuin? Dan komen we daar straks ook heen. Nee, nu nog niet. Omdat we het nog niet zeker weten dus, inderdaad. Ja, ga maar vast. Tot straks, ja.

Boze bui.

2010-04-26T12:08:00.009+02:00

Wij waren even op bezoek in de Hoftuin, maar kregen al gelijk in de gaten dat daar een vijandige sfeer heerste. En dat lag dan niet aan het feit dat hier de partij Hof is Vol actief is (of behoort te zijn), maar eerder aan de stemming van Panda. Nee, Panda was niet in goede doen. Hij liep wat heen en weer door de tuin te schelden, en toen Mio (in de deuropening op bovenstaande foto) net naar buiten wilde stappen, kreeg die ook de volle laag. Mio, die ook beslist geen doetje is, bleef zowaar geschrokken stilstaan en besloot te wachten met de tuin te betreden tot het stuk chagrijn opgedonderd was.
Panda duvelde inderdaad weer snel op, want hij had namelijk de Boez aan zien komen. Gelukkig had die al snel in de gaten dat Panda niet in een vriendelijke bui was,

en dus ging hij op zijn rug liggen.
Panda, die net een paar meppen wilde uitdelen, wist zich echter geen raad met zo'n dweilende tegenstander, draaide zich om en ging op zoek naar ander vertier.

Eerst kreeg Mio (die zich ondertussen voorzichtig en op zijn hoede door de tuin bewoog) een flinke grauw en snauw. Even dachten we dat Panda alsnog Mio zou gaan lastigvallen, maar toen ontdekte Panda Cera, en zij was natuurlijk een nog dankbaarder slachtoffer.
Voordat we het wisten, had Panda haar door de (verkeerde) Poort heengemept.

En daar bleef Panda staan, zodat Cera niet terug de tuin in kon.
Waar was zij trouwens gebleven? De fotograaf ging een kijkje nemen en blies stiekem hard in de richting van het stuk chagrijn, dat er direct snel vandoor ging. "Stom Wijf", hoorden wij hem nog roepen, maar de Poort was tenminste weer "vrij".

De Boez kwam ook even met zijn neus om de hoek om te zien waar zijn vriendinnetje was gebleven. Wij ontdekten haar onder een wielhuis. Cera! We hebben Panda weggejaagd! Ga je mee naar huis?

Wel, Cera wilde best mee, maar er was nog een ander die onze stem had gehoord. Inderdaad, Iwan. En hij moest nodig even aan ons kwijt dat hij het erg zwaar had, veel aandacht tekort kwam en dat mevrouw Katblad de aangewezen persoon was om daar iets aan te doen. Nou Iwan, mevr. Katblad heeft nu even geen tijd voor jou! Je kunt precies 1 aai krijgen, maar dan willen we graag Cera onder dat wielhuis vandaan hebben. Nee, wij laten haar echt niet hier (in vreemd gebied) achter!

Toen Iwan vervolgens zeer teleurgesteld was afgedropen, duurde het nog een minuut of 5 voor Cera besloot dat het veilig was. Ze stormde daarop langs ons heen de Poort en de tuin door, en verdween door de andere Poort naar de redactie.

Middenin de Hoftuin had mevrouw Troy inmiddels plaatsgenomen onder een stoel, maar toen wij langskwamen, besloot zij zonder dralen om ons te volgen naar huis.

Wel, het was dus een zeer rommelig bezoekje geworden, dankzij de boze bui van Panda. Wij hopen hem de volgende keer in een betere bui aan te treffen, of achter glas...

stoeipartij

2010-04-25T11:54:00.002+02:00

Onze jongste (leerling-)verslaggevers de Boez en Oscar verzetten maar weinig werk. Nee, er moet vooral gezooid, geklooid of gestoeid worden. En dat laatste is altijd weer grappig om te zien.

Niet in goede doen.

2010-04-25T10:26:00.003+02:00

Charli is niet in goede doen. Nee, hij wil graag terug naar zijn eigen huis maar de verbouwing is nog niet klaar. Hij gaat elke dag even controleren hoe de situatie is, maar moet dan teleurgesteld vaststellen dat de deur en het kattenluik nog stevig op slot zitten.
Deze nare situatie heeft hem zo aangegrepen, dat hij sinds enkele dagen zijn stem kwijt is. Jazeker, er komt geen enkel geluid meer uit zijn bekkie!

En als hij dan een verkenningsrondje wil gaan maken, springt er ook nog zo'n vervelende ventje voor zijn neus. Oscar bedoelt het goed en wil Charli alleen maar begroeten, maar Charl heeft daar helemaal geen trek in.

Os snapt het niet. Wat mankeert die Charli? Wat een chagrijn! Was het niet "Wie goed doet, goed ontmoet"? Nou, in dit geval dus niet. Os' actie viel meer onder "ongewenste intimiteiten".

Charli gaat zeer ontstemd op een bankje zitten.....

En blijft heel vuil naar Oscar kijken.

Gelukkig trekt Os zich niet veel aan van vuile blikken, en bovendien heeft hij zijn vriendje Boez in het oog gekregen. Charli blijft nog een poosje liggen, dan zet hij zijn verkenningsronde voort.

Zojuist vernamen wij dat Charli weer wat geluid heeft voortgebracht. Het lijkt nog niet op mauwen, maar hij heeft in elk geval dus de stilte doorbroken en dat geeft hoop.

Lijfwacht?

2010-04-25T09:57:00.004+02:00

Gisteren was mevrouw Troy er zelfstandig op uit getrokken. Een soort bejaardenuitje omdat het zonnetje zo heerlijk scheen. Alleen waren wij niet zo blij met de richting die zij had gekozen.
Want tegen alle regels in, was zij tot vlakbij de gevaarlijke verkeersweg gekomen.

Toen wij haar toespraken, draaide ze haar kop om en ging gewoon verder met het besnuffelen van een paar planten. En daarbij zette ze steeds weer enkele stapjes verder in de richting van de weg.
Gelukkig kwam zij even later tot bezinning en drentelde ze terug naar veiliger gebied. Misschien moeten we een lijfwacht voor haar gaan regelen? Je weet namelijk maar nooit met die oudjes. Overigens, ze plast nog niet naast de bak en is nog steeds op tijd voor het eten....

Troostaaibeurt.

2010-04-25T09:43:00.003+02:00

Cera was door het kattenluik binnengekomen en ging in de gang op de mat zitten. Normaal gesproken loopt zij direct door naar binnen om een paar brokjes te scoren of om de bak te gebruiken, dus er moest nu wel iets aan de hand zijn met haar. Ach meisje Cera, hebben ze je soms weer gepest?

Nou en of "ze" Cera gepest hadden. Ze had een wondje boven haar oog en dat komt niet zomaar vanzelf, heh?
Cera echter wilde ons niet vertellen wie de boosdoener was geweest. Nee, want dat zou een soort van verraad zijn en daarop volgt dan weer wraak, iets waar ze niet op zat te wachten.
Wel, wij snapten dat allemaal best natuurlijk, en hebben Cera maar even een troostaaibeurt gegeven. Daarna kwam zij van de mat af en ging wat brokjes eten.

Voorzichtig begin.

2010-04-25T08:12:00.004+02:00

De Boez heeft zomaar in zijn eentje het Zooiplein geinspecteerd. Eerst heeft hij de zandbak aan een grondig onderzoek onderworpen. Hij ontdekte bij dit onderzoek een berg zand naast de bak,
iets wat erg gevaarlijk is in een haarfabriekrijke buurt. Het zand heeft de Boez even gecontroleerd door het heen en weer te vegen, maar hij ontdekte daarbij geen ongerechtigheden. Hij heeft trouwens verder geen gebruik gemaakt van dit openbaar kattentoilet.

Vervolgens is de Boez langs de muren gelopen om te zien of daar nog iets bijzonders op te merken viel, maar erg grondig deed hij dat niet en dus was hij er gauw mee klaar.
Noch de glijbaan, noch de schommels nam de Boez in zijn inspectie op. Eigenlijk was het dus een inspectie van niks.
Maar in elk geval is de Boez weer eens op het Zooiplein geweest, en nog zonder vriendjes ook. Dat vinden wij erg moedig van hem, en het is een voorzichtig begin.

Op weg naar huis kwam Boez Cera tegen, en daar Cera lekker uitdagend lag te fleppen op straat, werd het een potje rollebollen. Maar daar is verder niets bijzonders aan.

Geheim.

2010-04-24T13:51:00.006+02:00

Iwan:
Mevrouw Katblad! Wacht u even op mij? Ja, ik wil graag een paar aaien van u, maar ik wil u ook iets laten zien.

Kijk, nieuwe bloemetjes. Nee, ze zijn nog niet open, maar dat gaat vast gauw gebeuren. Ja, ik heb deze bloemen zelf ontdekt en het doet mij veel plezier mijn geheim met u te mogen delen. U bent vereerd? Wel, dat lijkt me niet meer dan logisch.

Genieten heh? Ja, de wonderen der natuur. En ze hangen precies op de goede hoogte voor mijn markeringsactiviteiten. Inderdaad, dat doe ik om Rooie Gijs een beetje te pesten. Als hij straks hier langs komt, zal hij weer behoorlijk de pest in hebben. Dat mijn geur aan deze struik hangt dus, ja....

Aaaaaahhhhh. Erg vermoeiend, dat markeren. En dan ook nog die zon op je kop, daar raak je helemaal van uitgeput, heh?

Ja, het markeerwerk is nu wel klaar dacht ik zo, dus kan ik maar beter even gaan uitrusten. U mag mij best nog wat aaien, als dat tenminste niet teveel moeite is. Als dank voor het delen van het geheim inderdaad. Dank u wel. U gaat er nu weer vandoor?

Nee, ik ga deze keer niet met u mee. Te moe geworden, dat klopt. Doet u de groeten thuis? Tot ziens dan maar weer heh? Dag mevrouw Katblad!

U bent in staat?

2010-04-23T19:10:00.003+02:00

Hee mevrouw Katblad! Ik dacht al dat u nooit meer zou komen! Nee, want u bent al een paar dagen niet meer geweest en ik dacht al dat u was verhuisd of iets dergelijks. Maar gelukkig bent u daar weer! Zat het tegen soms? Ach, een uit de hand gelopen verkoudheid? Ja, u heeft nog een gemeen hoestje, maar gelukkig heeft u de winterjas aan en hoog dichtgeknoopt. U bent in staat om mij even te knuffelen? Fijn zo. Heeft u gezien hoe onze tuin weer aan het groeien is? Ja, nog even en ik kan weer mooie ligplekken gaan maken. Nee, de varens zijn zo'n beetje uitgeroeid. Ja, mensenwerk inderdaad. Nee, mijn broer en ik waren het daar niet mee eens, maar naar ons wordt dus niet geluisterd. Ja, die varens waren ideaal. Prima om tussen te schuilen en prachtige opvulling inderdaad. Gaven ook heel wat schaduw en dat vond ik erg prettig. Maar goed, ze doen op hun manier hun best, de mensen. Nee, erg veel inzicht hebben ze niet, dat klopt. Maar goed, wat nu telt is dat u weer eens langs komt en mij van aaien voorziet. Ook erg belangrijk, ja. Ja, lekker die oude spijkerbroek van u. Geef ik graag kopjes tegen, ja. U heeft niemand bij u? Des te beter. Ja, dan is al uw aandacht alleen voor mij. Heerlijk heh? Nou, wij met zijn tweetjes hier? Ja, het is een mooie dag, wat u zegt....

Zeer verdacht....

2010-04-23T19:03:00.002+02:00

Vanmiddag zagen wij hoe Zwarte Gijs zich erg verdacht ophield in de Kruidentuin. Wij hebben hem nergens op kunnen betrappen, maar toen Gijs de fotograaf zag naderen, kroop hij eerst weg tussen de struiken en vervolgens ging hij er vandoor. Er was niemand anders aanwezig in de tuin. Wij hebben ook geen uitgegraven planten kunnen ontdekken. Maar zijn gedrag was dus wel zeer verdacht. Het is maar dat u het weet....

Naar buiten!

2010-04-23T10:42:00.004+02:00

Japekoppie:
Kijk mijn moeder (T. Troy - red.) daar weer zitten. Ja, ze moet nodig naar buiten maar gaat niet zonder jou. Daarom moet je nu maar eens van die bank afkomen en met ons de deur uitgaan. Ja, het heeft nu lang genoeg geduurd, dat ziek zijn van jou. Nee, geen smoezen meer nu.

Je moet je gewoon goed aankleden en dan kan het best. Al is het maar even bij de tafel, ja, dat zou voor iedereen goed zijn. Ook voor Cera inderdaad, want die ligt ook te veel op bed nu jij hier maar rondhangt.
Wel, we moeten in elk geval snel weer terug naar de normale situatie, en je hoest al een stuk minder dus je kunt het best proberen. Even naar buiten ja. Zal ik de anderen alvast maar gaan roepen? Dan trek jij ondertussen je jas aan, heh? Goed zo.
..........
Mevrouw Katblad had een beetje longontsteking gekregen, maar knapt alweer aardig op. De poezen zijn haar "gehang op de bank" helemaal zat en ook niet gemotiveerd om de straat op te gaan voor nieuws. Het worden luie donders. Japekop ziet dat heel scherp. Wij moeten meer en beter naar hem luisteren....

Kruimels.

2010-04-22T11:17:00.003+02:00

Het volgende is gebeurd.
De Boez heeft het doosje van het plankje boven het aanrecht gemaaid.
Het doosje viel op het aanrecht en barstte open.
Boez riep toen zijn vriendje Oscar erbij, en samen gingen ze aan het vreten.
Door het gulzige schrokken zijn sommige kattensnoepjes niet in zijn geheel opgevroten maar slechts (tussen de kiezen) vermaald tot kruimels.
De vloer lag ook vol met dergelijke kleine kruimels. Die hebben we opgeveegd.
De restanten op het aanrecht hebben wij terug in het doosje gedaan, en het daarna weer op het plankje gezet. Dat hadden wij beter niet kunnen doen.
Vanochtend vonden wij het doosje leeg op de vloer.

Vloeibaar wasmiddel.

2010-04-21T11:30:00.004+02:00

Gisteren was er een kleine crisis in het huis van Iwan. Dat was omdat de oude dame Bonya een ongelukje had gehad.
Zij was namelijk met haar buik en achterpoten in de vloeibare wasmiddel terecht gekomen (zo'n leeggelopen bolletje), en Bonya had verwoede pogingen gedaan al die troep uit haar haren weg te wassen. Zo had zij natuurlijk van dat smerig goedje binnengekregen en door de waspogingen eveneens kale plekken gekregen in haar grijze vachtje. Daarna was zij ietwat onwel geworden....
Wel, de dierenarts heeft Bonya vervolgens een prikje gegeven tegen de irritatie van het wasmiddel, en natuurlijk moest zij ook in bad om alle resten narigheid van haar buik en poten te laten spoelen. Als wij de berichten mogen geloven, werd dat laatste een klein slagveld....
In elk geval ruikt Bonya voorlopig nog wel even naar de viooltjes, iets waar Bonya zelf helemaal niet gelukkig mee is....
Wij wensen Bonya een snel herstel toe en hopen voor haar dat ze spoedig weer helemaal normaal zal geuren.

Weinig verstopplekken.

2010-04-21T11:17:00.003+02:00

Op onze ronde door de Parallelstraat zagen wij Simba oversteken. Eerst keek hij ons verschrikt aan, daarna verstopte hij zich achter een struikje. Wij waren echter zo gemeen om achter hem langs te lopen, naar hem toe te gaan en een foto te nemen. U kunt duidelijk zien dat Simba daar niet blij mee was.

Omdat er ook nog een wielhuis aan kwam rijden, kon Simba helemaal geen kant meer op. Er zijn eerlijk gezegd ook niet zoveel verstopplekken in de Parallelstraat; erg vervelend voor de daar wonende haarfabrieken dus. En daarom liepen wij maar weer snel door.
Soms zien wij Simba snel door onze straat rennen voor zijn rondje lichaamsbeweging, maar vaker zien wij hem achter ons huis op de daken. Hij probeert dan Japekop (indien aanwezig) of de Boez (idem) naar beneden te meppen. Doch de laatste tijd is er nogal veel verbouwingslawaai daarboven, dus vandaar waarschijnlijk dat Simba zich nu liever in zijn straat ophield. Maar ach, daar is het dus ook niet ideaal!

Beetje lui.

2010-04-20T19:23:00.002+02:00

Rooie Gijs:
Ja, vrije dag vandaag. Ik dacht, de anderen moeten maar eens het vuile werk opknappen hier. Maar ik heb ze nog niet gezien, nee, terwijl er toch genoeg werk aan de winkel is. Ja, ik heb recht op een vrije dag zo nu en dan. Ik ben de oudste van de partij (Hof is Vol - red.) en ben het meest fanatiek. Ja, ik vind dat als je ergens voor staat, daar ook voor de volle honderd procent voor moet gaan. Dat doe ik dus elke dag maar vandaag mag ik uitrusten van mijzelf. Ja, anders werk ik mezelf over de kop.

Maar goed, de zaken gaan best redelijk. Ja, er zijn inderdaad nog wat vreemdelingen die af en toe door de mazen van het net glippen, maar over het algemeen komt hier niet veel meer de tuin binnen. Nee, ik kan niet spreken over de tijden dat ik afwezig ben, heh? Dan zijn anderen verantwoordelijk en als het dan misgaat, kan ik dat ook niet helpen. In elk geval heb ik wel bereikt dat als ik hier lig of zit, er geen vreemdeling meer de tuin in komt. Gezag ja, dat straal ik uit en het werkt, en als u mij niet gelooft, kijk dan maar achter u. Ze staat daar dus al een tijdje en durft niet binnen te komen, ondanks dat u hier bent. Cera heet ze, niet? Ja, neem haar maar gauw mee naar huis, voordat ik op mijn vrije dag toch nog moet gaan optreden. Waarom? Wel, die Poort is namelijk ook van mij, dus eigenlijk is ze al in overtreding dus! Ze boft inderdaad dat ik mijn grenzen ken. En een beetje lui ben ik ook vandaag, dat klopt.

...................

Zwarte dame.

2010-04-20T16:30:00.003+02:00

In de Hoftuin was het zeer rustig. Waarschijnlijk was het dutjestijd? In eerste instantie namen wij dus geen haarfabrieken waar, totdat wij opeens een schaduw zagen op het balkon. Het was zowaar Caja, een van de dames van Iwan. Nee, zij wilde niet naar beneden komen voor een praatje, en wij mochten uiteraard ook niet boven komen. Als we dat zouden doen, zou ze er vandoor gaan, dat stond vast.

Wij stapten, eigenwijs genoeg, toch een paar tredes omhoog en jawel, Caja was alweer bijna op weg naar huis. Toen wij echter weer naar beneden gingen en in de tuin stonden, kwam ze weer tevoorschijn. Nog 1 klein fotootje, Caja? Mag dat? Nou, vooruit dan. Wel snel wezen heh? Dat waren we. En toen dook Caja achter het balkonmeubilair. Even later zagen wij haar over het dak gaan. Een mooie, zwarte dame tegen een achtergrond van oranje pannen. Helaas te ver weg voor nog een foto....

Derde wiel.

2010-04-19T10:35:00.003+02:00

Oscar had zich in de Kruidentuin verstopt voor Mini. Tenminste, dat was zijn plan. Maar Mini laat zich natuurlijk niet bedotten. Nee, daar is zij het meisje niet naar.

Nee, deze felle tante had hem allang in de gaten en wachtte alleen nog maar op het juiste moment. Want Mini is namelijk niet voor de poes!

Toch liet zij zich in eerste instantie even verrassen door de Os. Maar het kan ook zomaar zijn dat dat bij haar strategie hoorde. Os kwam namelijk niet eens in de buurt van Mini met zijn klauwtjes! En zagen wij Mini daar niet een beetje smalend lachen?

Vervolgens vloog Mini de Os aan. Eerst bleef zij nog op afstand, maar lang duurde dat niet.

De Boez keek toe op de achtergrond. Hij had geen zin in een confrontatie met Mini en liet de twee anderen rustig hun gang gaan.

Hoewel, rustig? Er werd van slagveld gewisseld; het stel dook de struiken in. Aan de fotograaf hadden ze geen boodschap. Dit gevecht was iets tussen hen twee en daar hadden wij niks mee te maken. Dan maar geen reportage in het Katblad!

Maar de fotograaf gaf niet op. Een echte schoonheidprijs zullen deze foto's niet winnen, maar er is tenminste duidelijk op te zien hoe wild het eraan toe ging, daar tussen die struiken en achter de bomen.

Het ging nog een hele tijd door, dat spel van de Os en Mini. Soms hoorden wij alleen het geruis in de struiken, andere keren kwamen ze beiden opeens tevoorschijn en werden er petsen uitgedeeld. Wel, we hebben in elk geval kunnen vaststellen dat beide haarfabrieken in uitstekende conditie verkeren en niet voor elkaar onder doen. Het spel bleef ook "netjes". Er werd niet gegrauwd of gesnauwd en er vielen geen gewonden.

De Boez bleef veilig langs de zijlijn; hij wilde niet het derde wiel aan de racefiets zijn. Of hij was gewoon lui, dat kan natuurlijk ook. En zo kunnen we eigenlijk nog wel een paar redenen bedenken waarom hij erbij was gaan liggen op het pad.

Wij gingen even later met Boez maar weer terug naar de redactie, Oscar kwam een half uur later, plofte neer op een stoel en lag vervolgens drie uur lang te slapen. Dit tot grote ergernis van de Boez....

Stomverbaasd...

2010-04-19T09:31:00.002+02:00

Gisterochtend, bij het krieken van de dag, maakte de fotograaf een rondje door de Katbladbuurt. Om te zien wie er allemaal al vroeg uit de veren waren! De Boez wilde graag mee. Nee, hij hoefde niet, had de keuze, maar ging dus wel mee. Helemaal tot aan het gevaarlijke water!!! Daar verdween hij onder een wielhuis.
Dit was niet de bedoeling geweest. Nee, hij had gewoon langs de huizen moeten blijven lopen, achter de fotograaf aan, maar zijn nieuwsgierigheid won het van zijn angst. Eigenlijk waren we daar ook niet zo blij mee...

Het duurde even voordat de Boez weer naar de fotograaf toe kwam. Toen moesten we nog een stukje langs de huizen om weer in de Katbladstraat te komen. Dit stukje vond de Boez het allerengste. Maar hij zette door!
In de Katbladstraat gekomen, dachten wij dat Boez de omgeving wel weer zou herkennen. Een kwestie van de lucht opsnuiven en de tafels zien staan, al was dat van een afstand. Maar kleine Boezelmans was totaal gedesoriënteerd. Hij wilde terug naar het gevaarlijke water en dan weer de parallelstraat in, want daar kwamen we toch vandaan? Hij deed dan ook verschillende pogingen daartoe. Maar wij vonden dat geen goed plan en bleven hem roepen, bleven hem motiveren om met ons mee te lopen. Pas bij het Zooiplein zag hij weer waar we waren, dat het bekend gebied voor hem was en dat we bijna thuis waren. Hij was stomverbaasd en begreep er geen snars van.
Vinden alle katten altijd hun eigen huis weer terug?
Wij betwijfelen dat na deze ervaring met de Boez!

Slap ventje.

2010-04-18T11:41:00.003+02:00

Terwijl wij even de Kruidentuin aan het inspecteren waren, zagen wij Thassos (de terraskat) van de overkant van de gevaarlijke verkeersweg aankomen. Gelukkig was er op dat moment geen verkeer, maar je houdt toch altijd je hart vast.
Thassos had de Boez eerder in de gaten dan Boez hem. Zo kwam het dat onze jongste verslaggever pas in laatste instantie de terraskat voor zich op zag doemen. En Boez kromp in elkaar.

Ja, want Thas had hem al eens eerder te grazen genomen, heh! En daarom ging Boez er ook direct maar bij liggen.
Thassos, die zich verheugd had op een meppartijtje, vond er gelijk helemaal niks meer aan. Nee, zo'n slap ventje dat onmiddellijk voor je in het stof kruipt, daar wil je niks mee te maken hebben, toch?
Dan is namelijk geen uitdaging meer.
En daar Thassos nog meer te doen had, ging hij er gelijk weer vandoor. Via de parallelstraat liep hij in rap tempo richting restaurant. Zeker weer dienst straks, Thas? Wel, we hopen voor je dat de gasten lekker op het terras gaan zitten en veel morsen, dan heb jij het weer lekker druk met opruimen!

Kale plant.

2010-04-18T10:20:00.004+02:00

Zo! Wie neemt daar opeens zoveel licht weg bij ons raam?
Wij herkenden hem niet gelijk, want hij is ontzettend hard gegroeid! Ja, het was Monster(tje) dus! En hij zat heel brutaal bij ons naar binnen te kijken. Wij gingen maar eens naar buiten om een praatje met hem te maken. (Het Poezenloket was namelijk - het was al avond - weer gesloten wegens snel optrekkende koude...)

Zo jochie? En wat kom je doen? Spelen met de Boez en Oscar? Nee?

Oh, de laatste sprietjes Nepeta uitgraven en opvreten! Wel, dat vonden wij geen goed idee, maar Monster was vastbesloten. Helaas, de plant werd helemaal kaal.....

Japekop kwam verhaal halen, maar Monster liet zich door hem niet van de wijs brengen. En daar Japekop een sul is, liet hij het erbij en begon doodleuk aan zijn verkenningsronde. Monster ging weer door met graven en knabbelen tot wij hem dringend adviseerden op te hoepelen en de Nepeta in de Kruidentuin maar aan te gaan vallen. Die planten zijn namelijk al een stukje verder qua ontwikkeling en kunnen wel een takje missen.

Om nu de rest van onze waardevolle plant te beschermen (zodat er misschien nog nieuwe takjes uit gaan groeien), zullen wij een kapje van gaas moeten vervaardigen. Wij denken nog even na over hoe wij dit gaan doen....

Het zit er weer op!

2010-04-18T09:11:00.005+02:00

Charli en Ollie zijn weer voor hun APK geweest. Ze hadden er duidelijk helemaal geen zin in.
Maar ja, wat moet dat moet heh? Arme Charl. Nee, hij kijkt niet echt blij!

Gelukkig werd Charl weer goedgekeurd nadat er wat tandsteen bij hem was verwijderd. Nou, snel de mand dan maar weer in heh?

Ook Ollie had liever wat anders gedaan vandaag. Slapen of eten bijvoorbeeld. En ja, natuurlijk kreeg hij weer te horen dat hij veel te zwaar is! Maar er is hoop! Ollie krijgt momenteel namelijk dieetvoer (blaasgruis) en dat is nogal koolhydraatrijk. Niet zo handig als je moet afvallen dus. Maar nu is er een nieuw soort voer van Royal Canin. Geschikter voor de dikkere blaasgruiskat! Helaas had de dierenarts dat niet op voorraad maar het is besteld voor Ollie.

Verder werd er bij Ol wat bloed afgenomen. Niet omdat hij nou ziek is, maar voor de zekerheid dus. De uitslag van het onderzoek komt pas in de loop van de volgende week.
Nou, dat zit er dus weer op. Hopelijk pas weer tot over een jaar?

Domme Igor!

2010-04-18T08:27:00.002+02:00

Igor kwam gisteren met een noodgang naar huis gerend, hij stortte zich van de schutting op het terras en meteen door het kattenluik. Hij haalde hijgend en piepend adem en wilde achter een kast kruipen. We denken dat hij zijn eerste kennismaking met een stekend vliegbeestje heeft gehad. Bij nadere inspectie zagen we geen angel of dikke lippen, dus een foto maken had geen zin. Omdat hij bleef piepen hebben we hem een half tabletje dexamethason gegeven. Gelukkig ging het toen snel over, vooral toen hij koud water had gedronken. Hij is wel erg geschrokken, hij ging zich uitgebreid wassen, helaas sloeg hij hierbij zijn rug weer over, en daarna heeft hij de hele avond geslapen.Vanochtend lijkt hij alles weer vergeten. We hopen dat hij hiervan geleerd heeft en dat hij niet net als de Boez bijna elke dag zo thuis komt. Ze hebben tenslotte dezelfde pleegmama gehad, dus je weet maar nooit!
Mens Ina.

Kort nieuws.

2010-04-17T22:08:00.004+02:00

Vanmiddag kwam Mini de Poort van de Hoftuin uitwandelen. Met triomfantelijke blik. In de verte hoorden wij het uitzinnig geblaf van een borderliner.
x
Vanavond hoorden wij de sirene van BW weer. En inderdaad, hij kwam in rap tempo door de Katbladstraat.
x
Trouwens, in het dierenasiel Leiden logeren twee moederpoezen met hun kittens (van 4 en 5 weken oud ongeveer). De moeders werden zwanger op straat gevonden en bevielen in het dierenasiel. Moeders en kittens maken het goed.
x
De kleine rooie zit nog steeds in het asiel; vanwege zijn bekken heeft hij zgn. "hokrust". Nadere berichten over hem volgen nog.

Helemaal in de war!

2010-04-17T16:56:00.006+02:00

's Avonds hoorden wij al klaaglijk gemauw uit de dakgoot van de buren komen. Natuurlijk gingen we kijken, maar konden direct vaststellen dat het hier geen noodgeval betrof. Nee, het was Luna maar, en wij weten van haar dat ze de weg over de daken op haar klauwtje kent. Toch?

Echter, tot onze schrik moesten wij de volgende dag vaststellen dat Luna daar nog zat! Een buurvrouw had haar gemauw de hele nacht door gehoord, dus er moest wat aan de hand wezen met deze oude dame (Luna dus, heh)! Tijd om bij Luna's mens aan te gaan bellen en te vragen wat er mis kon wezen.

De buuf ging naar de parallelstraat (waar Luna dus woont) en wij bleven Luna gezelschap houden. We probeerden haar allerlei vragen te stellen maar ze luisterde niet en kwam erg verward over.

Nee, niet springen Luna! Zo erg kan het toch niet zijn? Wacht maar rustig in de goot, je mens komt er zo aan! Alles sal reg kom, echt waar!
Gelukkig kwam het mens op tijd. Met een trapje, maar dat bleek niet nodig want Luna werd via het bovenraam naar binnen gelokt en even later kon haar mens Luna in zijn armen sluiten.

En Luna herkende haar mens gelukkig nog.
Echter, de weg terug naar huis lijkt zij steeds vaker kwijt te raken. Of durft zij niet meer te springen van goot naar muurtje naar dak? Zijn het de oude botten en/of spieren misschien?
Luna was teveel in de war om daarop te kunnen antwoorden. Bovendien wilde zij natuurlijk direct naar huis voor een slokje en hapje.

Wij hopen vanzelfsprekend dat dit incidentje eenmalig was. Maar we zullen Luna goed in de gaten gaan houden, want als Katzheimer op de loer ligt, nou, dan weet je het wel.....

Instortingsgevaar.

2010-04-17T16:35:00.003+02:00

Nog niemand had het aangedurfd (en zag er ook niet de noodzaak van in), maar Boez wil altijd de eerste zijn en dingen doen die anderen niet doen. Dus dook hij tussen de stapel verbouwingsafval oftewel troep. Japekop was nieuwsgierig en ging erop af.

Nee, er was niks bijzonders te ruiken, vond Japekop. De stapel ellende stond er nog niet zo lang dus er was nog niets gemarkeerd. Daar was het de Boez ook helemaal niet om te doen natuurlijk, hij wilde alleen maar als een klein ventje verstoppertje spelen en zo de aandacht trekken. Wel, Japekop trapte erin en was langsgeweest. Wie volgt?

Natuurlijk! Vriendje Oscar! Ook hij keek even in het gat waarin de Boez was verdwenen, maar liep toen gelijk weer weg. Flauw spelletje, moet hij gedacht hebben.

Nou, daar zit je dan Boez! Nee, er komt verder niemand langs. Ze vinden het niet spannend genoeg, nee. Maar als jij maar lol hebt, heh?

Boez bleef nog een minuut of vijf "verstopt" zitten, maar toen vond de fotograaf het welletjes. De stapel was namelijk niet zo stevig en er was derhalve instortingsgevaar.

En hoe we de Boez daar weg kregen?

Boezsky snoepie hebbuh????

Vraag!

2010-04-16T16:33:00.003+02:00

"Kunnen katten huilen?"
Dit is 1 van de vragen die gesteld gaat worden tijdens de "Het Kokhuis vragendag" bij museum Naturalis in Leiden.
Onze katbladbioloog Hans zal hierop antwoord moeten geven!
Misschien een leuk item voor in onze bijlage?
Stuur ons uw reactie; misschien heeft Hans er wat aan!

En verder delen wij u graag mee dat binnenkort de heruitgave van "De Aaibaarheidsfactor" van Rudy Kousbroek in de boekenwinkel van bovengenoemd museum verkrijgbaar zal zijn! Een reden temeer om Naturalis (weer eens) te bezoeken, heh?

Laatste nieuws!

2010-04-16T14:33:00.002+02:00

Gistermiddag heeft mevrouw Katblad de buurt (en verder) volgehangen met posters met foto van de gevonden (en aangereden) kleine rooie, en vlak daarna hebben zijn mensen zich gemeld bij het dierenasiel. Al het werk is dus niet voor niets geweest....
Nu maar hopen dat de kleine rakker snel zal herstellen!

Igor rukt op!

2010-04-16T13:47:00.002+02:00

Jazeker, Igor is gesignaleerd op een muurtje met uitzicht op de Hoftuin. Deze foto's werden gemaakt door het oplettende mens van Bohr; wij danken haar zeer voor het toezenden van dit belangrijke bewijs. Immers: Igor komt pas sinds kort in Iwan's tuinen, weet nog maar net hoe hij uit die tuinen weer op zijn balkon terug kan komen maar laat het hier dus niet bij! Nee, Igor rukt steeds verder op!

Van de bewoonster van het huis op de achtergrond, vernamen wij reeds dat er de laatste tijd steeds vaker een haarfabriek rondloopt die (met veel succes!) alsmaar tracht haar blafbeest te treiteren (u weet wel, die borderliner). Zij omschreef de haarfabriek als grijs, maar het kon ook wel een soort van beige zijn. Wel, er zijn er dan twee die in aanmerking komen voor die pesterijtjes: Bonya en Igor!
Wij hebben het mens van de borderliner gevraagd voortaan een beetje beter op te letten en met een duidelijkere omschrijving van de haarfabriek te komen. Ja, zelfs als het blafbeest op z'n kop staat van ellende en frustratie! Want wat is er nou belangrijker? Juist ja, de nieuwsgierige lezers van het Katblad (en de hoofdredacteur uiteraard)!

Afijn, Igor zat dus lekker op het muurtje in het zonnetje, overzag de Hoftuin en zat vast plannetjes te maken voor de zomer. Wij zijn erg benieuwd!

R. Gijs bereikt zijn doel (deze keer).

2010-04-16T13:00:00.006+02:00

We wilden met de redactiekatten even de Hoftuin bezoeken, maar helaas, Rooie Gijs had de wacht en wilde ons niet doorlaten.

De fotograaf sprak hem nog vriendelijk toe, maar R. Gijs had alleen maar oog voor de haarfabrieken, die natuurlijk geen geldig "hofpaspoort" hadden. Een boos oog dus, heh?

Wel, de Boez (die altijd als eerste de Poort door komt scheuren), was er bij gaan liggen. Dat doet hij de laatste tijd wel vaker als hij ergens ongewenst is en niet direct kan bedenken wat hij daartegen kan doen. Maar goed, geen strategie is ook een strategie, toch?
Middenin de Poort ziet u mevrouw Troy zitten. Zij had zich erg verheugd op een rondje Hoftuin en zag nu ons plan in duigen vallen. Helemaal achteraan staat Japekoppie; hij had toch al zo zijn bedenkingen tegen dit hofbezoek en was er eerlijk gezegd niet bedroefd om dat het niet door kon gaan.

De Boez wilde niet opgeven en bleef liggen waar hij lag. De fotograaf besloot echter terug te keren, en dat hoofdzakelijk omdat mevrouw Troy wat in de war geraakt leek te zijn door deze tegenvaller.
En Rooie Gijs? Die had zijn doel bereikt. Geen vreemdelingen in de Hoftuin want "Hof is Vol".
Het andere Hofvolk kan weer trots op hem zijn, heh? Jaja!

TT sliep (niet)!

2010-04-16T12:38:00.003+02:00

Zeg mevrouw Troy! Slapen onder diensttijd? Hoe moet dat nou als er niemand op het Poezenloket let? Straks komt er maar van alles binnen; dat jat dan de brokkies, het bevuilt de bak en gaat misschien zelfs over tot markeren van stoelpoten of erger! Ja, stelt u eens voor dat er een vreemde op het dekbed gaat liggen snurken! En dat is dan allemaal uw schuld omdat u denkt effe lekker kunnen te gaan pitten tijdens uw o zo belangrijke werk!
Of wilt u soms ontslagen worden als receptioniste en hoofd bewaking?

Oh, u sliep niet? Alleen maar even de ogen gesloten? Fel zonlicht zeker, heh? Ja ja!
Wel, we laten het deze keer nog bij een waarschuwing, maar als u vaker wegdommelt onder werktijd, moeten we toch maar eens even een stevig gesprek hebben heh?
U wilt wel over uw pensioen praten? Herkeuring? Nette afvloeiingsregeling? Nu al? U wordt toch pas deze zomer 16? Goed, we zullen er over nadenken. Ja, het is waar dat u er al heel veel jaren trouwe dienst op hebt zitten en dat waarderen wij natuurlijk zeer, maar uw verzoek komt wel een beetje onverwacht! Nee, u heeft gelijk dat je op tijd moet starten met dergelijk overleg.
Schikt volgende week maandag u?

Gewoon relaxed blijven!

2010-04-16T09:09:00.004+02:00

Soms vergissen mensen zich wel eens, wijzen dan op deze jongen en noemen hem BW. Maar zodra ze hem vol in de snoet kunnen kijken, zien ze natuurlijk dat het Rooie Gijs is. Niet alleen omdat Gijs niet van die hangwangen heeft als BW, maar ook omdat hij behoorlijk chaggie kan kijken.
R. Gijs was weer eens naar de redactie gekomen, maar waarom nu precies? Wij weten het niet.
Hij liep wat rond onze (buiten)tafel, markeerde hier en daar een plantenpot en ging er maar eens bij zitten. We hadden de indruk dat hij zich verveelde.
Wij kwamen net terug van een kleine wandelronde en Gijs keek verstoord naar ons op. Daarna concentreerde hij zich op Cera, want dat is altijd een erg fijn slachtoffer als je je verveelt en iemand wilt gaan pesten....

Cera lag op straat en had R. Gijs nog niet opgemerkt. Hij haar dus wel....

Maar op de een of andere manier was een Cera die zich niet angstig gedroeg, niet interessant voor Rooie Gijs. Hij stak de straat over, liep met een boog om Cera heen en het meisje zag hem pas toen hij al aan de overkant was en de Poort inliep. Nou, dat liep dan weer met een sisser af heh? Zie je wel Cera? Als je je niet kwetsbaar en bang opstelt, hebben ze ook minder zin om je te pesten!
Volgende keer gewoon relaxed blijven?

Zoek het maar uit!

2010-04-15T19:14:00.004+02:00

Siepje had dienst. D.w.z. dat zij de tuinbewaking deed en er dus niemand door mocht laten. En daar had de Boez niet op gerekend.....

Maar hij liet zich niet kisten, de Boez. Terwijl Siep wat (grommend) heen en weer liep, besloot Boez toch te blijven. En als het moest, zou hij zich verdedigen ook!

Echter, zo ver kwam het niet. Siep ging op een strategisch punt liggen en de Boez liet zich op straat neerzakken. Wat nu? Een partijtje elkaar aanstaren?
Wel, de fotograaf was niet van plan de afloop van deze strijd af te wachten. En ging dus lekker naar huis! Hup Siep! Hup Boez! Zoek het maar lekker uit met zijn tweetjes!

Kijk uit, Pincho!

2010-04-15T18:30:00.003+02:00

Toen wij een sirene hoorden voorbij komen, gingen wij uiteraard direct achter het geluid aan. Natuurlijk, want mevrouw Katblad is weer helemaal opgeknapt!
En ja hoor, in de Kruidentuin vonden wij Bollewangen. Ondertussen had hij zijn sirene uitgezet en was erg ingewikkeld bezig.

Er was iets met dat bossage! BW klom er helemaal bovenop en inspecteerde zowat elk takje. Hij schonk niet eens aandacht aan de fotograaf!
Hee Pincho! Wat ben je daar aan het doen? BW (alias Pincho) reageerde niet. Veel te druk, heh?

Af en toe verdween de Pinch tussen de takken en kroop hij onder de struiken. En dan zagen wij hem dus niet meer. Vervolgens bleef hij wel een paar minuten uit zicht. Dan kwam hij weer tevoorschijn en ging door met het besnuffelen van de bovenkant (van de struiken dus, heh?).

En toen hij eindelijk, eindelijk klaar was met zijn belangrijke werk, volgde er natuurlijk een welgerichte markering.

Kaija lag iets verderop en hield de Pinch heus wel in de gaten! Maar ze maakte zich verder niet druk om hem.

Pincho (alias BW dus) stak uiteindelijk de gevaarlijke verkeersweg over. Hij bleef netjes aan de rand staan, liet een paar wielhuizen passeren en zette het toen op een lopen. Zijn sirene ging pas weer aan toen hij de overkant had bereikt.

De fotograaf vergat (oh, kijk uit Pinch!) een foto te nemen van de gevaarlijke oversteek. En Kaija sloot haar ogen maar weer.